Mateus 13
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Te quɨvɨ̄ un ní quenda Jesús vehe cuahān yā, te ni jinū yā ni cucōo ya yumar.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Te ni cutútú cuéhē ndasɨ́ ñayuu nuū yā. Te ni quɨ̄vɨ ya ini ɨɨn barco, ni cucōo ya. Te tāca ñáyuu un cáyūcú i yumar.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Te jíín jnúhun yátá ni cahān yā cuehē jnūhun nuū i, te súcuan ni cahān yā:
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni quecoo saa, ni cayeji tɨ̄.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Te jecu gā trigo ni jitē nuū ñúhun yuū, nuū tú cuehē ñuhun. Te yachī‑ni ni cane, chi tu cóquin ñuhun.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Te nuū ní cane niāndii, te ni ichī‑ni, te ni casun, chi tu ní níhín nuū quihín yoho.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Te jecu gā trigo ni jitē nuū náne iñu. Te ni jehnu iñu ún, te ni jesɨ nuū.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha, te ni jēhe cuehē nunī. Sava ni jēhe ciento jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava ni jēhe unī xico, te sava ga ni jēhe ocō uxī.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró. Achí yá.
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá un ní quecoo de nde nuū yā, te ni cacajnūhún de ya:
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Te ni cahān yā jiín de:
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Chi ñayuu je jécūhun ni, chi stéén gā yā nuū i, te víhyá gā cuni i. Te ñayuu tu cándíje, sa suhva naa jecu jeē je jíní i ún.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Jeē yúcuan cáhán rī jnūhun yátá jíín i. Chi vēsú cájito i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájito i. Te vēsú cájini sōho i, te ma jécūhun ni i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájini i.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Ñayuu yāhá chi squícu sɨquɨ̄ i jnūhun ni cahān Yaā Dios jeē ní nacani Isaías, tēe ni nacani jnūhun nde jenahán:
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Chi ñayuu yáha yōhyo ni ndunīhni ni i,
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 ’Te máá ró jijnáhan ró, yōhyo ndetū rō, chi cájito ró jíín tɨ́nūu ró, te cájini nahín ró jíín sóho ró.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Chi jendaá cahán rī jiín ró jeē cuehē tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios jiín cuéhē tēe ndaā, ni cacuni de coto de jeē cájito máá ró, te tu ní cájito de. Te suni ni cacuni de cuni sōho de jeē cájini sōho máá ró, te tu ní cájini de. Achí yá.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 ’Núu súcuan te cuni nahín jíjnáhan ró na vé cuní cahān jnūhun yátá tée jéte trigo: Trigo un cúu jnūhun Yaā Dios.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Te ñayuu cájini sōho jnūhun ndese ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu, núu tu cájecūhun ni i te cácuu i nájnūhun trigo jeē ni jítē yuhíchi. Yūcuán na te quíji jexeén te quénde‑ni jnūhun ini anuá i.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū cúu nájnūhun ñayuu cájini sōho jnūhun, te yachī‑ni cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i, te jecu‑ni quɨvɨ̄ cájetáhú i. Te núu ni quejéé jnúndóho, chí jíto xeēn ñayuu i sɨquɨ̄ jnúhun ún, te quéjéé nácani yátá ni i.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Te jeē ni jítē nuū náne iñu cúu ñayuu cájini nahín jnúhun, te cándɨhvɨ̄ ni i sɨquɨ̄ jeē iyó ini ñayɨ̄vɨ yáha, te cúní i cucúcá i, te stáhú un i cujnéñu i jíín. Te ndɨhɨ jeē yáha jésɨ nuū jnúhun ya, te tu íje i jíín jnúhun ya.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun, te cájecūhun ni i, te cáhije i jíín jnúhun ya. Te sava i cúu nájnūhun nunī jeē jéhe ciento jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava ga i jéhe unī xico, te sava ga i jéhe ocō uxī. Achí yá.
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Te ni cahān yā ɨnga jnūhun yátá jíín de:
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Te íyó ɨɨn tēe jíto uhū de tēe chíí trigo. Te náa cáquixī tēe chíí trigo jiín táca jnáhan de, te ni jehēn ni jete ndɨquɨn lású nuū trigo de, te cuahān.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Te nuū ní cane trigo ún, te ni cane yoco i, te suni súcuan ni jehnu ite lasú un.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Yūcuán na te ni jengoo mozo ni cacahān i jíín patrón i: ¿A násūu trigo váha ní jéte ní núū ñúhun ní? ¿Te ndese cúu jeē ní canecoo ite lasú nuū?
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Te ni cahān de jíín i: Ɨɨn tēe jíto uhū ruhū ni sáha jeē yáha. Te ni cacahān mozo un jíín de: ¿Núu súcuan te á cúní ni jéē na quíngoo ná te jnuhun ná? áchí i.
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 Te ni cahān de: Tuú, chi núu jnuhun ró lású un te sanaa te jnuhun ró ndé jiín trigo.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Vāha ga na cuéhnu máá ndé quɨvɨ̄ tahndé. Te quɨvɨ̄ un cáhān rī jiín tée cahnde jeē xīhna gā ite lasú cahnde de, te chucú tútú de návāha cahmu yó. Yūcuán na te trigo chi cahnde de ndɨ̄vɨ ini yacā rī, achí de. Áchí yá.
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Te suni ni cahān yā ɨnga jnūhun yátá jéē steén yā ndese ndúcuehē ñayuu ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū:
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Te jendaá jeē ɨɨn ndɨquɨn lúlí gá cúu vēsú tāca gá ndɨquɨn. Te núu ni jehnu, te cúu cáhnu ga vēsú tāca gá yucū, chi ndúu nájnūhun ɨɨn yujnu. Te quíjicoo saa, te cásáha tɨ tacā tɨ̄ chīji ndaha ún. Achí yá.
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Te ɨnga jnūhun yátá ní cahān yā jiín de:
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Tāca jnúhun yáha ní cahān Jesús jiín ñáyuu cuehē ún. Te tāca jéē ni stéén yā, máni jnūhun yátá ní cahān yā jiín i.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Súcuan ni sáha ya návāha squícu jnūhun ni cahān tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Yūcuán na te ni nacuatáhú Jesús nuū ñáyuu. Te ni ndɨ̄vɨ ya ini vehe. Te tēe cáscuáha un ní jinūcoo de nuū yā, te ni cacahān de jíín yá:
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Te ni cahān yā jiín de:
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Te ñuhun un cúu ñayɨ̄vɨ́. Te trigo vāha un cúu ñayuu cáyɨhɨ ndaha Yaā Dios jeē ndácu ya jniñu nuū i. Te ite lasú un cúu ñayuu cáyɨhɨ ndaha jexeén.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Te tēe jíto uhū jeē ní jete lasú un cúu máá jéxeén. Te quɨvɨ̄ tahndé cúu quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́. Te tēe cahnde un cácuu ndajéhé Yaā Dios.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Te nájnūhun tahndē ite lasú te cayū nuū ñuhún, súcuan coo quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Chi máá rí, Yaā ní nduu tēe, tají rí ndajéhé rī quingoo. Te nastútú yá tāca ñáyuu casquɨ́vɨ jnáhan nuū cuéchi, jíín ñáyuu casáha jniñu néé, quenehen ya i mēhñu ñáyuu ndácu ri jniñu nuū.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Te jnaa ya i cayū i nuū ñuhún. Te yūcuan ndáhyū i te nacayɨ̄hɨ́ yuhu i jeē ndoho xeēn i.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Yūcuán na te ñayuu squícu nuū yā chi ndindēé i nájnūhun niāndii, te coyūcú i nuū ndácu máá Tátá i jniñu. Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn yejnū xūhún jeē yɨ́sāhi chíji ɨɨn ñuhun. Te ni nanihīn ɨɨn tēe, te ni nacasɨ tucu de sɨquɨ̄. Te jeē cúsɨɨ̄ ni de jíín, te ni jehēn de ni xīcó ndɨhɨ de jeē névāha de, te ni jeen de ñuhun ún.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn tēe jéen xíco, te ndúcú de perla váha.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Te ni jini de ɨɨn perla jeē yáhu ndasɨ́, te ni jehēn de ni xīcó ndɨhɨ de jeē névāha de, te ni jeen de perla un.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn ñunu jeē cásɨ́ngava de ini mar, te quɨ́vɨcoo ndɨnuū chācá.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Te núu ni chitú ñunu ún, te cánatava de yundúte. Te cácucōo de cánacāji de chācá. Te chācá váha cájnaa de ini jīca, te chācá tú vāha cáscáne de.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Te suni súcuan coo quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́. Chi quijicoo ndajéhé yā, te sásɨ́ɨn ya ñayuu casáha jniñu néé méhñu ñáyuu casáha jniñu váha.
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 Te ñayuu cunéé chi jnaa ya i cayū i nuū ñuhún. Te yūcuan ndáhyū i te nacayɨ̄hɨ́ yuhu i jeē ndoho xeēn i. Achí yá.
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Te ni cajnūhun yá de jíjnáhan de:
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Te ni cahān yā jiín de:
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Te ná ni ndɨhɨ ni cahān Jesús tāca jnúhun yátá yáha, te ni quenda ya yūcuan cuáhān yā.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Te ni najinū yā ñuu yā Nazaret. Te ni steén yā jnūhun ini vehe iī sinagoga yūcuán. Te ni canaa ni ñayuu cájini nahín i, te ni cacahān i:
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Chi sēhe carpintero cúu tēe yáha, te náná de cúu María, te ñani de cácuu Jacobo, José, Simón, jiín Judas.
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Te suni cáyūcu cuáha de jíín yó yāhá. ¿Te ndese jíní de tāca jnúhun yáha núu súcuan? Achí ñayuu.
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Te súcuan ni cacujéē ni i nuū Jesús. Te ni cahān yā jiín i:
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Te tu ní sáha ya cuehē jniñu jéhnu yūcuán, chi tu cácandíje i ya.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.