Mateus 13
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA
1 Te quɨvɨ̄ un ní quenda Jesús vehe cuahān yā, te ni jinū yā ni cucōo ya yumar.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Te ni cutútú cuéhē ndasɨ́ ñayuu nuū yā. Te ni quɨ̄vɨ ya ini ɨɨn barco, ni cucōo ya. Te tāca ñáyuu un cáyūcú i yumar.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Te jíín jnúhun yátá ni cahān yā cuehē jnūhun nuū i, te súcuan ni cahān yā:
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni quecoo saa, ni cayeji tɨ̄.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Te jecu gā trigo ni jitē nuū ñúhun yuū, nuū tú cuehē ñuhun. Te yachī‑ni ni cane, chi tu cóquin ñuhun.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Te nuū ní cane niāndii, te ni ichī‑ni, te ni casun, chi tu ní níhín nuū quihín yoho.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Te jecu gā trigo ni jitē nuū náne iñu. Te ni jehnu iñu ún, te ni jesɨ nuū.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha, te ni jēhe cuehē nunī. Sava ni jēhe ciento jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava ni jēhe unī xico, te sava ga ni jēhe ocō uxī.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró. Achí yá.
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá un ní quecoo de nde nuū yā, te ni cacajnūhún de ya:
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Te ni cahān yā jiín de:
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Chi ñayuu je jécūhun ni, chi stéén gā yā nuū i, te víhyá gā cuni i. Te ñayuu tu cándíje, sa suhva naa jecu jeē je jíní i ún.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Jeē yúcuan cáhán rī jnūhun yátá jíín i. Chi vēsú cájito i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájito i. Te vēsú cájini sōho i, te ma jécūhun ni i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájini i.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Ñayuu yāhá chi squícu sɨquɨ̄ i jnūhun ni cahān Yaā Dios jeē ní nacani Isaías, tēe ni nacani jnūhun nde jenahán:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Chi ñayuu yáha yōhyo ni ndunīhni ni i,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 ’Te máá ró jijnáhan ró, yōhyo ndetū rō, chi cájito ró jíín tɨ́nūu ró, te cájini nahín ró jíín sóho ró.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Chi jendaá cahán rī jiín ró jeē cuehē tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios jiín cuéhē tēe ndaā, ni cacuni de coto de jeē cájito máá ró, te tu ní cájito de. Te suni ni cacuni de cuni sōho de jeē cájini sōho máá ró, te tu ní cájini de. Achí yá.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 ’Núu súcuan te cuni nahín jíjnáhan ró na vé cuní cahān jnūhun yátá tée jéte trigo: Trigo un cúu jnūhun Yaā Dios.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Te ñayuu cájini sōho jnūhun ndese ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu, núu tu cájecūhun ni i te cácuu i nájnūhun trigo jeē ni jítē yuhíchi. Yūcuán na te quíji jexeén te quénde‑ni jnūhun ini anuá i.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū cúu nájnūhun ñayuu cájini sōho jnūhun, te yachī‑ni cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i, te jecu‑ni quɨvɨ̄ cájetáhú i. Te núu ni quejéé jnúndóho, chí jíto xeēn ñayuu i sɨquɨ̄ jnúhun ún, te quéjéé nácani yátá ni i.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Te jeē ni jítē nuū náne iñu cúu ñayuu cájini nahín jnúhun, te cándɨhvɨ̄ ni i sɨquɨ̄ jeē iyó ini ñayɨ̄vɨ yáha, te cúní i cucúcá i, te stáhú un i cujnéñu i jíín. Te ndɨhɨ jeē yáha jésɨ nuū jnúhun ya, te tu íje i jíín jnúhun ya.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun, te cájecūhun ni i, te cáhije i jíín jnúhun ya. Te sava i cúu nájnūhun nunī jeē jéhe ciento jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava ga i jéhe unī xico, te sava ga i jéhe ocō uxī. Achí yá.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Te ni cahān yā ɨnga jnūhun yátá jíín de:
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Te íyó ɨɨn tēe jíto uhū de tēe chíí trigo. Te náa cáquixī tēe chíí trigo jiín táca jnáhan de, te ni jehēn ni jete ndɨquɨn lású nuū trigo de, te cuahān.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Te nuū ní cane trigo ún, te ni cane yoco i, te suni súcuan ni jehnu ite lasú un.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Yūcuán na te ni jengoo mozo ni cacahān i jíín patrón i: ¿A násūu trigo váha ní jéte ní núū ñúhun ní? ¿Te ndese cúu jeē ní canecoo ite lasú nuū?
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Te ni cahān de jíín i: Ɨɨn tēe jíto uhū ruhū ni sáha jeē yáha. Te ni cacahān mozo un jíín de: ¿Núu súcuan te á cúní ni jéē na quíngoo ná te jnuhun ná? áchí i.
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 Te ni cahān de: Tuú, chi núu jnuhun ró lású un te sanaa te jnuhun ró ndé jiín trigo.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Vāha ga na cuéhnu máá ndé quɨvɨ̄ tahndé. Te quɨvɨ̄ un cáhān rī jiín tée cahnde jeē xīhna gā ite lasú cahnde de, te chucú tútú de návāha cahmu yó. Yūcuán na te trigo chi cahnde de ndɨ̄vɨ ini yacā rī, achí de. Áchí yá.
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Te suni ni cahān yā ɨnga jnūhun yátá jéē steén yā ndese ndúcuehē ñayuu ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū:
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Te jendaá jeē ɨɨn ndɨquɨn lúlí gá cúu vēsú tāca gá ndɨquɨn. Te núu ni jehnu, te cúu cáhnu ga vēsú tāca gá yucū, chi ndúu nájnūhun ɨɨn yujnu. Te quíjicoo saa, te cásáha tɨ tacā tɨ̄ chīji ndaha ún. Achí yá.
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Te ɨnga jnūhun yátá ní cahān yā jiín de:
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Tāca jnúhun yáha ní cahān Jesús jiín ñáyuu cuehē ún. Te tāca jéē ni stéén yā, máni jnūhun yátá ní cahān yā jiín i.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Súcuan ni sáha ya návāha squícu jnūhun ni cahān tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán:
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Yūcuán na te ni nacuatáhú Jesús nuū ñáyuu. Te ni ndɨ̄vɨ ya ini vehe. Te tēe cáscuáha un ní jinūcoo de nuū yā, te ni cacahān de jíín yá:
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Te ni cahān yā jiín de:
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Te ñuhun un cúu ñayɨ̄vɨ́. Te trigo vāha un cúu ñayuu cáyɨhɨ ndaha Yaā Dios jeē ndácu ya jniñu nuū i. Te ite lasú un cúu ñayuu cáyɨhɨ ndaha jexeén.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Te tēe jíto uhū jeē ní jete lasú un cúu máá jéxeén. Te quɨvɨ̄ tahndé cúu quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́. Te tēe cahnde un cácuu ndajéhé Yaā Dios.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Te nájnūhun tahndē ite lasú te cayū nuū ñuhún, súcuan coo quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Chi máá rí, Yaā ní nduu tēe, tají rí ndajéhé rī quingoo. Te nastútú yá tāca ñáyuu casquɨ́vɨ jnáhan nuū cuéchi, jíín ñáyuu casáha jniñu néé, quenehen ya i mēhñu ñáyuu ndácu ri jniñu nuū.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 Te jnaa ya i cayū i nuū ñuhún. Te yūcuan ndáhyū i te nacayɨ̄hɨ́ yuhu i jeē ndoho xeēn i.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Yūcuán na te ñayuu squícu nuū yā chi ndindēé i nájnūhun niāndii, te coyūcú i nuū ndácu máá Tátá i jniñu. Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn yejnū xūhún jeē yɨ́sāhi chíji ɨɨn ñuhun. Te ni nanihīn ɨɨn tēe, te ni nacasɨ tucu de sɨquɨ̄. Te jeē cúsɨɨ̄ ni de jíín, te ni jehēn de ni xīcó ndɨhɨ de jeē névāha de, te ni jeen de ñuhun ún.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn tēe jéen xíco, te ndúcú de perla váha.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Te ni jini de ɨɨn perla jeē yáhu ndasɨ́, te ni jehēn de ni xīcó ndɨhɨ de jeē névāha de, te ni jeen de perla un.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn ñunu jeē cásɨ́ngava de ini mar, te quɨ́vɨcoo ndɨnuū chācá.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Te núu ni chitú ñunu ún, te cánatava de yundúte. Te cácucōo de cánacāji de chācá. Te chācá váha cájnaa de ini jīca, te chācá tú vāha cáscáne de.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Te suni súcuan coo quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́. Chi quijicoo ndajéhé yā, te sásɨ́ɨn ya ñayuu casáha jniñu néé méhñu ñáyuu casáha jniñu váha.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Te ñayuu cunéé chi jnaa ya i cayū i nuū ñuhún. Te yūcuan ndáhyū i te nacayɨ̄hɨ́ yuhu i jeē ndoho xeēn i. Achí yá.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Te ni cajnūhun yá de jíjnáhan de:
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Te ni cahān yā jiín de:
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Te ná ni ndɨhɨ ni cahān Jesús tāca jnúhun yátá yáha, te ni quenda ya yūcuan cuáhān yā.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Te ni najinū yā ñuu yā Nazaret. Te ni steén yā jnūhun ini vehe iī sinagoga yūcuán. Te ni canaa ni ñayuu cájini nahín i, te ni cacahān i:
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Chi sēhe carpintero cúu tēe yáha, te náná de cúu María, te ñani de cácuu Jacobo, José, Simón, jiín Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Te suni cáyūcu cuáha de jíín yó yāhá. ¿Te ndese jíní de tāca jnúhun yáha núu súcuan? Achí ñayuu.
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Te súcuan ni cacujéē ni i nuū Jesús. Te ni cahān yā jiín i:
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Te tu ní sáha ya cuehē jniñu jéhnu yūcuán, chi tu cácandíje i ya.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.