Mateus 13
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te quɨvɨ̄ un ní quenda Jesús vehe cuahān yā, te ni jinū yā ni cucōo ya yumar.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Te ni cutútú cuéhē ndasɨ́ ñayuu nuū yā. Te ni quɨ̄vɨ ya ini ɨɨn barco, ni cucōo ya. Te tāca ñáyuu un cáyūcú i yumar.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Te jíín jnúhun yátá ni cahān yā cuehē jnūhun nuū i, te súcuan ni cahān yā:
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni quecoo saa, ni cayeji tɨ̄.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Te jecu gā trigo ni jitē nuū ñúhun yuū, nuū tú cuehē ñuhun. Te yachī‑ni ni cane, chi tu cóquin ñuhun.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Te nuū ní cane niāndii, te ni ichī‑ni, te ni casun, chi tu ní níhín nuū quihín yoho.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Te jecu gā trigo ni jitē nuū náne iñu. Te ni jehnu iñu ún, te ni jesɨ nuū.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha, te ni jēhe cuehē nunī. Sava ni jēhe ciento jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava ni jēhe unī xico, te sava ga ni jēhe ocō uxī.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró. Achí yá.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá un ní quecoo de nde nuū yā, te ni cacajnūhún de ya:
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Te ni cahān yā jiín de:
11 Jesus respondeu:
12 Chi ñayuu je jécūhun ni, chi stéén gā yā nuū i, te víhyá gā cuni i. Te ñayuu tu cándíje, sa suhva naa jecu jeē je jíní i ún.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Jeē yúcuan cáhán rī jnūhun yátá jíín i. Chi vēsú cájito i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájito i. Te vēsú cájini sōho i, te ma jécūhun ni i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájini i.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Ñayuu yāhá chi squícu sɨquɨ̄ i jnūhun ni cahān Yaā Dios jeē ní nacani Isaías, tēe ni nacani jnūhun nde jenahán:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Chi ñayuu yáha yōhyo ni ndunīhni ni i,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 ’Te máá ró jijnáhan ró, yōhyo ndetū rō, chi cájito ró jíín tɨ́nūu ró, te cájini nahín ró jíín sóho ró.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Chi jendaá cahán rī jiín ró jeē cuehē tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios jiín cuéhē tēe ndaā, ni cacuni de coto de jeē cájito máá ró, te tu ní cájito de. Te suni ni cacuni de cuni sōho de jeē cájini sōho máá ró, te tu ní cájini de. Achí yá.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ’Núu súcuan te cuni nahín jíjnáhan ró na vé cuní cahān jnūhun yátá tée jéte trigo: Trigo un cúu jnūhun Yaā Dios.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Te ñayuu cájini sōho jnūhun ndese ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu, núu tu cájecūhun ni i te cácuu i nájnūhun trigo jeē ni jítē yuhíchi. Yūcuán na te quíji jexeén te quénde‑ni jnūhun ini anuá i.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū cúu nájnūhun ñayuu cájini sōho jnūhun, te yachī‑ni cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i, te jecu‑ni quɨvɨ̄ cájetáhú i. Te núu ni quejéé jnúndóho, chí jíto xeēn ñayuu i sɨquɨ̄ jnúhun ún, te quéjéé nácani yátá ni i.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Te jeē ni jítē nuū náne iñu cúu ñayuu cájini nahín jnúhun, te cándɨhvɨ̄ ni i sɨquɨ̄ jeē iyó ini ñayɨ̄vɨ yáha, te cúní i cucúcá i, te stáhú un i cujnéñu i jíín. Te ndɨhɨ jeē yáha jésɨ nuū jnúhun ya, te tu íje i jíín jnúhun ya.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun, te cájecūhun ni i, te cáhije i jíín jnúhun ya. Te sava i cúu nájnūhun nunī jeē jéhe ciento jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava ga i jéhe unī xico, te sava ga i jéhe ocō uxī. Achí yá.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Te ni cahān yā ɨnga jnūhun yátá jíín de:
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Te íyó ɨɨn tēe jíto uhū de tēe chíí trigo. Te náa cáquixī tēe chíí trigo jiín táca jnáhan de, te ni jehēn ni jete ndɨquɨn lású nuū trigo de, te cuahān.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Te nuū ní cane trigo ún, te ni cane yoco i, te suni súcuan ni jehnu ite lasú un.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Yūcuán na te ni jengoo mozo ni cacahān i jíín patrón i: ¿A násūu trigo váha ní jéte ní núū ñúhun ní? ¿Te ndese cúu jeē ní canecoo ite lasú nuū?
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Te ni cahān de jíín i: Ɨɨn tēe jíto uhū ruhū ni sáha jeē yáha. Te ni cacahān mozo un jíín de: ¿Núu súcuan te á cúní ni jéē na quíngoo ná te jnuhun ná? áchí i.
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Te ni cahān de: Tuú, chi núu jnuhun ró lású un te sanaa te jnuhun ró ndé jiín trigo.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Vāha ga na cuéhnu máá ndé quɨvɨ̄ tahndé. Te quɨvɨ̄ un cáhān rī jiín tée cahnde jeē xīhna gā ite lasú cahnde de, te chucú tútú de návāha cahmu yó. Yūcuán na te trigo chi cahnde de ndɨ̄vɨ ini yacā rī, achí de. Áchí yá.
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Te suni ni cahān yā ɨnga jnūhun yátá jéē steén yā ndese ndúcuehē ñayuu ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū:
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Te jendaá jeē ɨɨn ndɨquɨn lúlí gá cúu vēsú tāca gá ndɨquɨn. Te núu ni jehnu, te cúu cáhnu ga vēsú tāca gá yucū, chi ndúu nájnūhun ɨɨn yujnu. Te quíjicoo saa, te cásáha tɨ tacā tɨ̄ chīji ndaha ún. Achí yá.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Te ɨnga jnūhun yátá ní cahān yā jiín de:
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Tāca jnúhun yáha ní cahān Jesús jiín ñáyuu cuehē ún. Te tāca jéē ni stéén yā, máni jnūhun yátá ní cahān yā jiín i.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Súcuan ni sáha ya návāha squícu jnūhun ni cahān tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Yūcuán na te ni nacuatáhú Jesús nuū ñáyuu. Te ni ndɨ̄vɨ ya ini vehe. Te tēe cáscuáha un ní jinūcoo de nuū yā, te ni cacahān de jíín yá:
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Te ni cahān yā jiín de:
37 Jesus respondeu:
38 Te ñuhun un cúu ñayɨ̄vɨ́. Te trigo vāha un cúu ñayuu cáyɨhɨ ndaha Yaā Dios jeē ndácu ya jniñu nuū i. Te ite lasú un cúu ñayuu cáyɨhɨ ndaha jexeén.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Te tēe jíto uhū jeē ní jete lasú un cúu máá jéxeén. Te quɨvɨ̄ tahndé cúu quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́. Te tēe cahnde un cácuu ndajéhé Yaā Dios.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Te nájnūhun tahndē ite lasú te cayū nuū ñuhún, súcuan coo quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Chi máá rí, Yaā ní nduu tēe, tají rí ndajéhé rī quingoo. Te nastútú yá tāca ñáyuu casquɨ́vɨ jnáhan nuū cuéchi, jíín ñáyuu casáha jniñu néé, quenehen ya i mēhñu ñáyuu ndácu ri jniñu nuū.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Te jnaa ya i cayū i nuū ñuhún. Te yūcuan ndáhyū i te nacayɨ̄hɨ́ yuhu i jeē ndoho xeēn i.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Yūcuán na te ñayuu squícu nuū yā chi ndindēé i nájnūhun niāndii, te coyūcú i nuū ndácu máá Tátá i jniñu. Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn yejnū xūhún jeē yɨ́sāhi chíji ɨɨn ñuhun. Te ni nanihīn ɨɨn tēe, te ni nacasɨ tucu de sɨquɨ̄. Te jeē cúsɨɨ̄ ni de jíín, te ni jehēn de ni xīcó ndɨhɨ de jeē névāha de, te ni jeen de ñuhun ún.
44 — O
45 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn tēe jéen xíco, te ndúcú de perla váha.
45 — O
46 Te ni jini de ɨɨn perla jeē yáhu ndasɨ́, te ni jehēn de ni xīcó ndɨhɨ de jeē névāha de, te ni jeen de perla un.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn ñunu jeē cásɨ́ngava de ini mar, te quɨ́vɨcoo ndɨnuū chācá.
47 — O
48 Te núu ni chitú ñunu ún, te cánatava de yundúte. Te cácucōo de cánacāji de chācá. Te chācá váha cájnaa de ini jīca, te chācá tú vāha cáscáne de.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Te suni súcuan coo quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́. Chi quijicoo ndajéhé yā, te sásɨ́ɨn ya ñayuu casáha jniñu néé méhñu ñáyuu casáha jniñu váha.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Te ñayuu cunéé chi jnaa ya i cayū i nuū ñuhún. Te yūcuan ndáhyū i te nacayɨ̄hɨ́ yuhu i jeē ndoho xeēn i. Achí yá.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Te ni cajnūhun yá de jíjnáhan de:
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Te ni cahān yā jiín de:
52 Jesus disse:
53 Te ná ni ndɨhɨ ni cahān Jesús tāca jnúhun yátá yáha, te ni quenda ya yūcuan cuáhān yā.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Te ni najinū yā ñuu yā Nazaret. Te ni steén yā jnūhun ini vehe iī sinagoga yūcuán. Te ni canaa ni ñayuu cájini nahín i, te ni cacahān i:
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Chi sēhe carpintero cúu tēe yáha, te náná de cúu María, te ñani de cácuu Jacobo, José, Simón, jiín Judas.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Te suni cáyūcu cuáha de jíín yó yāhá. ¿Te ndese jíní de tāca jnúhun yáha núu súcuan? Achí ñayuu.
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Te súcuan ni cacujéē ni i nuū Jesús. Te ni cahān yā jiín i:
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Te tu ní sáha ya cuehē jniñu jéhnu yūcuán, chi tu cácandíje i ya.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.