Marcos 5

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ni jinū Jesús jiín de jíjnáhan de ɨnga lado mar, región Gadara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Te ná ni quenda ya ini barco un, te ɨɨn tēe ñúhun tachī ini, ni quenda de nde nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ, te ni quee de nuū yā.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Tēe un ndéé de nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ. Te tu jéjníñu jeē jíhni ñayuu de, ni jíín cadena.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Chi cuehē jínu ni conuhnī jehē de ndaha de jíín cadena. Te tāca jínu jéhnde de, te sácuéchí de. Te tú ni ɨɨn cúndeyɨ́ jíín de.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Te nduú ñuú jíca de yucu jíín núū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ, te cána cóhó de, te stújí de máá de jíín yúū.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Te náa jícá gá vēji Jesús, te ni jito de ya. Te jínu de ni quee de nuū yā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Te ni cana cóhó de:
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Súcuan ni cahān de, chi je ni cahān Jesús:
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Te ni cajnūhun yá de:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Te ni cahān ndahú ndasɨ́ de jíín yá jeē ma tájí yá tachī quendacoo región ún.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Te yajni yucu yúcuan cáhīin cuehē quɨnɨ̄ cájitu tɨ.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Te tachī jeē ñúhun ini tēe un ní cacahān ndahú jíín yá:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Te Jesús ni jēhe ya jnūhun. Te ni quendacoo tachī ún ini tēe ún, te ni quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄, te íyó nájnūhun uū mil tɨ̄. Te quɨnɨ̄ un ní cajinu tɨ ni nɨngoo tɨ ɨɨn yucáva, ni quɨ̄vɨcoo tɨ nuū mar. Te ni ndaquɨ̄hɨ tɨ ndute, ni cajihī tɨ̄.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Te tēe cándito tɨ, ni cajinu de cuangoo de jeē ní cayūhú de. Te ni jinūcoo de ni cacastūhún de nuū ñáyuu ñuu un jíín ñáyuu tāca rancho. Te cuangoo ñayuu un cuácondēhé i na vé ni cuu.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Te ni jinūcoo i nuū íne Jesús, te ni cajito i nuū tée ni ñuhun cuehē tachī ini. Te néne de, te ñúhun de sahma, te je ni nducájí xínī de. Te ni cayūhú ñáyuu ún.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Te tēe ní cajito, ni canacani de jnūhun nuū ñáyuu, ndese ni nduvāha tēe ni ñuhun tachī ini, jiín ndese ni candoho quɨnɨ̄ ún.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Yūcuán na te ni caquejéé i cácahān ndahú i jíín yá jeē na cújiyo ya región yūcuan quíhīn yā.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Te ni ndɨ̄vɨ ya ini barco. Te tēe ni ñuhun tachī ini un ní cahān ndahú de jíín yá jeē na cuáha ya jnūhun quihīn de jíín yá.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Te Jesús tu ní jéhe ya jnūhun, chi ni cahān yā jiín de:
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Te ni quenda de cuahān de, te ni quejéé de nácani de jnūhun tācá ñuu Decápolis ndese yōhyo jéhnu jniñu ni sáha Jesús jiín de. Te ndɨvii ñayuu un ní canaa ni i cájini nahín i.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Te ni nayāha tucu Jesús cuanuhun yā ɨnga lado mar jiín barco. Te ni quecoo cuehē ñayuu nuū yā, nuū íne ya yumar.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Te ni quee ɨɨn tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, naní de Jairo. Te ná ni jito de nuū yā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū jehé yā.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Te ni cahān ndahú ndasɨ́ de jíín yá:
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Yūcuán na te cuahān yā jiín de. Te cuehē ñayuu cándiquīn i ya, te ni chitú níhin i xiin ya cuangoo i.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Te mēhñu ñáyuu un cuáhān ɨɨn ñahan cúhú, jeē ní cuu uxī uū cuiyā ndóho ña cuehyɨ̄ nɨñɨ̄.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Te yōhyo ni ndoho ña, chi ni jexin ña tāca jéē névāha ña jíín cuéhē tēe tájná, te tu ní jéjníñu jeē ndúvāha ña, chi sa suhva víhyá gā sáha.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Te ñahan yáha ná ni nihīn ña jnūhun Jesús, te ni quee ña ichi yátá yā mēhñu ñáyuu cuehē ún, te ni quehé ña yusáhma ya.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Chi ni jeni ni ña: Vēsú maá sahma ya na níhín rī quehé rí, te nduvāha ri, jéni ni ña.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Te ni jecuɨñɨ̄‑ni nɨñɨ̄ ña, te ni jini ña jeē ní nduvāha ña cuehyɨ̄ ún.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Te Jesús ni jini yā jeē ní nduvāha ɨɨn ñayuu jiín fuerza yā. Te ni ndió cóto ya nuū ñáyuu cuehē, te ni cahān yā:
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Te tēe cáscuáha jíín yá, ni cacahān de:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Te máá yá jíto ya cháha chúcuan, cúní yā jeē na cáchi ñayuu ni sáha.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Te ñahan un yúhú ña te quɨ́sɨ i ña, te je jíní ña jeē ní nduvāha ña. Te ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū yā, te ni cachi ña ndɨhɨ ndese ni cuu jíín ña.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Te ni cahān yā jiín ña:
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Te níní cáhán gā yā súcuan, te ni quecoo ñayuu cáyūcú vehe tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, te ni cacahān i jíín de:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Te Jesús tu ní sáha ya cuenta jeē súcuan cácahān i, te ni cahān yā jiín tée cújéhnu ini vehe iī sinagoga:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Te tu ní jéhe ga yā jnūhun condiquīn ñayuu yā, chi máá‑ni Pedro jiín Jacobo, jiín Juan ñani Jacobo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Te ni jinū yā vehe tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, te ni jito ya ñayuu, cácuvaā i, te cándahyū i, te cácana cóhó i.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Te ni quɨ̄vɨ ya, te ni cahān yā:
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Te ni cajecū catá i jeē ni cáhān yā. Te ni quenehen ndɨhɨ ya i cuahān i nuū quéhe. Te ni cana ya máá‑ni tátá jiín náná sūchi sɨ́hɨ́ un, jíín tée cáhīin jíín yá, te ni quɨ̄vɨ ya jiín de nuū catú súchi sɨ́hɨ́ ní jihī ún.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Te ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni cahān yā jiín i:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Te ni ndocuɨñɨ̄‑ni sūchi sɨ́hɨ́ un, te ni nacaca i, chi je íyó i uxī uū cuiyā. Te yōhyo ni canaa ni ñayuu cájito i.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū i jíjnáhan i jeē ma cáchi cuɨtɨ i nuū ni ɨɨn. Te ni cahān yā jeē na cuáha ña jeē cáji sūchi sɨ́hɨ́.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.