Marcos 5

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te ni jinū Jesús jiín de jíjnáhan de ɨnga lado mar, región Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Te ná ni quenda ya ini barco un, te ɨɨn tēe ñúhun tachī ini, ni quenda de nde nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ, te ni quee de nuū yā.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Tēe un ndéé de nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ. Te tu jéjníñu jeē jíhni ñayuu de, ni jíín cadena.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Chi cuehē jínu ni conuhnī jehē de ndaha de jíín cadena. Te tāca jínu jéhnde de, te sácuéchí de. Te tú ni ɨɨn cúndeyɨ́ jíín de.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Te nduú ñuú jíca de yucu jíín núū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ, te cána cóhó de, te stújí de máá de jíín yúū.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Te náa jícá gá vēji Jesús, te ni jito de ya. Te jínu de ni quee de nuū yā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Te ni cana cóhó de:
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Súcuan ni cahān de, chi je ni cahān Jesús:
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Te ni cajnūhun yá de:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Te ni cahān ndahú ndasɨ́ de jíín yá jeē ma tájí yá tachī quendacoo región ún.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Te yajni yucu yúcuan cáhīin cuehē quɨnɨ̄ cájitu tɨ.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Te tachī jeē ñúhun ini tēe un ní cacahān ndahú jíín yá:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Te Jesús ni jēhe ya jnūhun. Te ni quendacoo tachī ún ini tēe ún, te ni quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄, te íyó nájnūhun uū mil tɨ̄. Te quɨnɨ̄ un ní cajinu tɨ ni nɨngoo tɨ ɨɨn yucáva, ni quɨ̄vɨcoo tɨ nuū mar. Te ni ndaquɨ̄hɨ tɨ ndute, ni cajihī tɨ̄.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Te tēe cándito tɨ, ni cajinu de cuangoo de jeē ní cayūhú de. Te ni jinūcoo de ni cacastūhún de nuū ñáyuu ñuu un jíín ñáyuu tāca rancho. Te cuangoo ñayuu un cuácondēhé i na vé ni cuu.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Te ni jinūcoo i nuū íne Jesús, te ni cajito i nuū tée ni ñuhun cuehē tachī ini. Te néne de, te ñúhun de sahma, te je ni nducájí xínī de. Te ni cayūhú ñáyuu ún.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Te tēe ní cajito, ni canacani de jnūhun nuū ñáyuu, ndese ni nduvāha tēe ni ñuhun tachī ini, jiín ndese ni candoho quɨnɨ̄ ún.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Yūcuán na te ni caquejéé i cácahān ndahú i jíín yá jeē na cújiyo ya región yūcuan quíhīn yā.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Te ni ndɨ̄vɨ ya ini barco. Te tēe ni ñuhun tachī ini un ní cahān ndahú de jíín yá jeē na cuáha ya jnūhun quihīn de jíín yá.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Te Jesús tu ní jéhe ya jnūhun, chi ni cahān yā jiín de:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Te ni quenda de cuahān de, te ni quejéé de nácani de jnūhun tācá ñuu Decápolis ndese yōhyo jéhnu jniñu ni sáha Jesús jiín de. Te ndɨvii ñayuu un ní canaa ni i cájini nahín i.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Te ni nayāha tucu Jesús cuanuhun yā ɨnga lado mar jiín barco. Te ni quecoo cuehē ñayuu nuū yā, nuū íne ya yumar.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Te ni quee ɨɨn tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, naní de Jairo. Te ná ni jito de nuū yā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū jehé yā.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Te ni cahān ndahú ndasɨ́ de jíín yá:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Yūcuán na te cuahān yā jiín de. Te cuehē ñayuu cándiquīn i ya, te ni chitú níhin i xiin ya cuangoo i.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Te mēhñu ñáyuu un cuáhān ɨɨn ñahan cúhú, jeē ní cuu uxī uū cuiyā ndóho ña cuehyɨ̄ nɨñɨ̄.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Te yōhyo ni ndoho ña, chi ni jexin ña tāca jéē névāha ña jíín cuéhē tēe tájná, te tu ní jéjníñu jeē ndúvāha ña, chi sa suhva víhyá gā sáha.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Te ñahan yáha ná ni nihīn ña jnūhun Jesús, te ni quee ña ichi yátá yā mēhñu ñáyuu cuehē ún, te ni quehé ña yusáhma ya.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Chi ni jeni ni ña: Vēsú maá sahma ya na níhín rī quehé rí, te nduvāha ri, jéni ni ña.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Te ni jecuɨñɨ̄‑ni nɨñɨ̄ ña, te ni jini ña jeē ní nduvāha ña cuehyɨ̄ ún.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Te Jesús ni jini yā jeē ní nduvāha ɨɨn ñayuu jiín fuerza yā. Te ni ndió cóto ya nuū ñáyuu cuehē, te ni cahān yā:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Te tēe cáscuáha jíín yá, ni cacahān de:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Te máá yá jíto ya cháha chúcuan, cúní yā jeē na cáchi ñayuu ni sáha.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Te ñahan un yúhú ña te quɨ́sɨ i ña, te je jíní ña jeē ní nduvāha ña. Te ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū yā, te ni cachi ña ndɨhɨ ndese ni cuu jíín ña.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Te ni cahān yā jiín ña:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Te níní cáhán gā yā súcuan, te ni quecoo ñayuu cáyūcú vehe tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, te ni cacahān i jíín de:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Te Jesús tu ní sáha ya cuenta jeē súcuan cácahān i, te ni cahān yā jiín tée cújéhnu ini vehe iī sinagoga:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Te tu ní jéhe ga yā jnūhun condiquīn ñayuu yā, chi máá‑ni Pedro jiín Jacobo, jiín Juan ñani Jacobo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Te ni jinū yā vehe tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, te ni jito ya ñayuu, cácuvaā i, te cándahyū i, te cácana cóhó i.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Te ni quɨ̄vɨ ya, te ni cahān yā:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Te ni cajecū catá i jeē ni cáhān yā. Te ni quenehen ndɨhɨ ya i cuahān i nuū quéhe. Te ni cana ya máá‑ni tátá jiín náná sūchi sɨ́hɨ́ un, jíín tée cáhīin jíín yá, te ni quɨ̄vɨ ya jiín de nuū catú súchi sɨ́hɨ́ ní jihī ún.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Te ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni cahān yā jiín i:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Te ni ndocuɨñɨ̄‑ni sūchi sɨ́hɨ́ un, te ni nacaca i, chi je íyó i uxī uū cuiyā. Te yōhyo ni canaa ni ñayuu cájito i.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū i jíjnáhan i jeē ma cáchi cuɨtɨ i nuū ni ɨɨn. Te ni cahān yā jeē na cuáha ña jeē cáji sūchi sɨ́hɨ́.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.