Marcos 5
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs BKJ
1 Te ni jinū Jesús jiín de jíjnáhan de ɨnga lado mar, región Gadara.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Te ná ni quenda ya ini barco un, te ɨɨn tēe ñúhun tachī ini, ni quenda de nde nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ, te ni quee de nuū yā.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tēe un ndéé de nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ. Te tu jéjníñu jeē jíhni ñayuu de, ni jíín cadena.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Chi cuehē jínu ni conuhnī jehē de ndaha de jíín cadena. Te tāca jínu jéhnde de, te sácuéchí de. Te tú ni ɨɨn cúndeyɨ́ jíín de.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Te nduú ñuú jíca de yucu jíín núū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ, te cána cóhó de, te stújí de máá de jíín yúū.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Te náa jícá gá vēji Jesús, te ni jito de ya. Te jínu de ni quee de nuū yā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Te ni cana cóhó de:
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Súcuan ni cahān de, chi je ni cahān Jesús:
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Te ni cajnūhun yá de:
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Te ni cahān ndahú ndasɨ́ de jíín yá jeē ma tájí yá tachī quendacoo región ún.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Te yajni yucu yúcuan cáhīin cuehē quɨnɨ̄ cájitu tɨ.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Te tachī jeē ñúhun ini tēe un ní cacahān ndahú jíín yá:
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Te Jesús ni jēhe ya jnūhun. Te ni quendacoo tachī ún ini tēe ún, te ni quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄, te íyó nájnūhun uū mil tɨ̄. Te quɨnɨ̄ un ní cajinu tɨ ni nɨngoo tɨ ɨɨn yucáva, ni quɨ̄vɨcoo tɨ nuū mar. Te ni ndaquɨ̄hɨ tɨ ndute, ni cajihī tɨ̄.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Te tēe cándito tɨ, ni cajinu de cuangoo de jeē ní cayūhú de. Te ni jinūcoo de ni cacastūhún de nuū ñáyuu ñuu un jíín ñáyuu tāca rancho. Te cuangoo ñayuu un cuácondēhé i na vé ni cuu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Te ni jinūcoo i nuū íne Jesús, te ni cajito i nuū tée ni ñuhun cuehē tachī ini. Te néne de, te ñúhun de sahma, te je ni nducájí xínī de. Te ni cayūhú ñáyuu ún.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Te tēe ní cajito, ni canacani de jnūhun nuū ñáyuu, ndese ni nduvāha tēe ni ñuhun tachī ini, jiín ndese ni candoho quɨnɨ̄ ún.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Yūcuán na te ni caquejéé i cácahān ndahú i jíín yá jeē na cújiyo ya región yūcuan quíhīn yā.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Te ni ndɨ̄vɨ ya ini barco. Te tēe ni ñuhun tachī ini un ní cahān ndahú de jíín yá jeē na cuáha ya jnūhun quihīn de jíín yá.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Te Jesús tu ní jéhe ya jnūhun, chi ni cahān yā jiín de:
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Te ni quenda de cuahān de, te ni quejéé de nácani de jnūhun tācá ñuu Decápolis ndese yōhyo jéhnu jniñu ni sáha Jesús jiín de. Te ndɨvii ñayuu un ní canaa ni i cájini nahín i.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Te ni nayāha tucu Jesús cuanuhun yā ɨnga lado mar jiín barco. Te ni quecoo cuehē ñayuu nuū yā, nuū íne ya yumar.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Te ni quee ɨɨn tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, naní de Jairo. Te ná ni jito de nuū yā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū jehé yā.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Te ni cahān ndahú ndasɨ́ de jíín yá:
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Yūcuán na te cuahān yā jiín de. Te cuehē ñayuu cándiquīn i ya, te ni chitú níhin i xiin ya cuangoo i.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Te mēhñu ñáyuu un cuáhān ɨɨn ñahan cúhú, jeē ní cuu uxī uū cuiyā ndóho ña cuehyɨ̄ nɨñɨ̄.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Te yōhyo ni ndoho ña, chi ni jexin ña tāca jéē névāha ña jíín cuéhē tēe tájná, te tu ní jéjníñu jeē ndúvāha ña, chi sa suhva víhyá gā sáha.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Te ñahan yáha ná ni nihīn ña jnūhun Jesús, te ni quee ña ichi yátá yā mēhñu ñáyuu cuehē ún, te ni quehé ña yusáhma ya.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Chi ni jeni ni ña: Vēsú maá sahma ya na níhín rī quehé rí, te nduvāha ri, jéni ni ña.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Te ni jecuɨñɨ̄‑ni nɨñɨ̄ ña, te ni jini ña jeē ní nduvāha ña cuehyɨ̄ ún.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Te Jesús ni jini yā jeē ní nduvāha ɨɨn ñayuu jiín fuerza yā. Te ni ndió cóto ya nuū ñáyuu cuehē, te ni cahān yā:
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Te tēe cáscuáha jíín yá, ni cacahān de:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Te máá yá jíto ya cháha chúcuan, cúní yā jeē na cáchi ñayuu ni sáha.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Te ñahan un yúhú ña te quɨ́sɨ i ña, te je jíní ña jeē ní nduvāha ña. Te ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū yā, te ni cachi ña ndɨhɨ ndese ni cuu jíín ña.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Te ni cahān yā jiín ña:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Te níní cáhán gā yā súcuan, te ni quecoo ñayuu cáyūcú vehe tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, te ni cacahān i jíín de:
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Te Jesús tu ní sáha ya cuenta jeē súcuan cácahān i, te ni cahān yā jiín tée cújéhnu ini vehe iī sinagoga:
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Te tu ní jéhe ga yā jnūhun condiquīn ñayuu yā, chi máá‑ni Pedro jiín Jacobo, jiín Juan ñani Jacobo.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Te ni jinū yā vehe tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, te ni jito ya ñayuu, cácuvaā i, te cándahyū i, te cácana cóhó i.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Te ni quɨ̄vɨ ya, te ni cahān yā:
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Te ni cajecū catá i jeē ni cáhān yā. Te ni quenehen ndɨhɨ ya i cuahān i nuū quéhe. Te ni cana ya máá‑ni tátá jiín náná sūchi sɨ́hɨ́ un, jíín tée cáhīin jíín yá, te ni quɨ̄vɨ ya jiín de nuū catú súchi sɨ́hɨ́ ní jihī ún.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Te ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni cahān yā jiín i:
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Te ni ndocuɨñɨ̄‑ni sūchi sɨ́hɨ́ un, te ni nacaca i, chi je íyó i uxī uū cuiyā. Te yōhyo ni canaa ni ñayuu cájito i.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū i jíjnáhan i jeē ma cáchi cuɨtɨ i nuū ni ɨɨn. Te ni cahān yā jeē na cuáha ña jeē cáji sūchi sɨ́hɨ́.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.