Marcos 5

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te ni jinū Jesús jiín de jíjnáhan de ɨnga lado mar, región Gadara.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Te ná ni quenda ya ini barco un, te ɨɨn tēe ñúhun tachī ini, ni quenda de nde nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ, te ni quee de nuū yā.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Tēe un ndéé de nuū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ. Te tu jéjníñu jeē jíhni ñayuu de, ni jíín cadena.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Chi cuehē jínu ni conuhnī jehē de ndaha de jíín cadena. Te tāca jínu jéhnde de, te sácuéchí de. Te tú ni ɨɨn cúndeyɨ́ jíín de.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Te nduú ñuú jíca de yucu jíín núū yɨ́ndūji ndɨ̄yɨ, te cána cóhó de, te stújí de máá de jíín yúū.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Te náa jícá gá vēji Jesús, te ni jito de ya. Te jínu de ni quee de nuū yā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū yā.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Te ni cana cóhó de:
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Súcuan ni cahān de, chi je ni cahān Jesús:
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Te ni cajnūhun yá de:
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Te ni cahān ndahú ndasɨ́ de jíín yá jeē ma tájí yá tachī quendacoo región ún.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Te yajni yucu yúcuan cáhīin cuehē quɨnɨ̄ cájitu tɨ.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Te tachī jeē ñúhun ini tēe un ní cacahān ndahú jíín yá:
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Te Jesús ni jēhe ya jnūhun. Te ni quendacoo tachī ún ini tēe ún, te ni quɨ̄vɨcoo ini quɨnɨ̄, te íyó nájnūhun uū mil tɨ̄. Te quɨnɨ̄ un ní cajinu tɨ ni nɨngoo tɨ ɨɨn yucáva, ni quɨ̄vɨcoo tɨ nuū mar. Te ni ndaquɨ̄hɨ tɨ ndute, ni cajihī tɨ̄.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Te tēe cándito tɨ, ni cajinu de cuangoo de jeē ní cayūhú de. Te ni jinūcoo de ni cacastūhún de nuū ñáyuu ñuu un jíín ñáyuu tāca rancho. Te cuangoo ñayuu un cuácondēhé i na vé ni cuu.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Te ni jinūcoo i nuū íne Jesús, te ni cajito i nuū tée ni ñuhun cuehē tachī ini. Te néne de, te ñúhun de sahma, te je ni nducájí xínī de. Te ni cayūhú ñáyuu ún.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Te tēe ní cajito, ni canacani de jnūhun nuū ñáyuu, ndese ni nduvāha tēe ni ñuhun tachī ini, jiín ndese ni candoho quɨnɨ̄ ún.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Yūcuán na te ni caquejéé i cácahān ndahú i jíín yá jeē na cújiyo ya región yūcuan quíhīn yā.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Te ni ndɨ̄vɨ ya ini barco. Te tēe ni ñuhun tachī ini un ní cahān ndahú de jíín yá jeē na cuáha ya jnūhun quihīn de jíín yá.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Te Jesús tu ní jéhe ya jnūhun, chi ni cahān yā jiín de:
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Te ni quenda de cuahān de, te ni quejéé de nácani de jnūhun tācá ñuu Decápolis ndese yōhyo jéhnu jniñu ni sáha Jesús jiín de. Te ndɨvii ñayuu un ní canaa ni i cájini nahín i.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Te ni nayāha tucu Jesús cuanuhun yā ɨnga lado mar jiín barco. Te ni quecoo cuehē ñayuu nuū yā, nuū íne ya yumar.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Te ni quee ɨɨn tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, naní de Jairo. Te ná ni jito de nuū yā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū jehé yā.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Te ni cahān ndahú ndasɨ́ de jíín yá:
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Yūcuán na te cuahān yā jiín de. Te cuehē ñayuu cándiquīn i ya, te ni chitú níhin i xiin ya cuangoo i.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Te mēhñu ñáyuu un cuáhān ɨɨn ñahan cúhú, jeē ní cuu uxī uū cuiyā ndóho ña cuehyɨ̄ nɨñɨ̄.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Te yōhyo ni ndoho ña, chi ni jexin ña tāca jéē névāha ña jíín cuéhē tēe tájná, te tu ní jéjníñu jeē ndúvāha ña, chi sa suhva víhyá gā sáha.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Te ñahan yáha ná ni nihīn ña jnūhun Jesús, te ni quee ña ichi yátá yā mēhñu ñáyuu cuehē ún, te ni quehé ña yusáhma ya.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Chi ni jeni ni ña: Vēsú maá sahma ya na níhín rī quehé rí, te nduvāha ri, jéni ni ña.
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Te ni jecuɨñɨ̄‑ni nɨñɨ̄ ña, te ni jini ña jeē ní nduvāha ña cuehyɨ̄ ún.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Te Jesús ni jini yā jeē ní nduvāha ɨɨn ñayuu jiín fuerza yā. Te ni ndió cóto ya nuū ñáyuu cuehē, te ni cahān yā:
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Te tēe cáscuáha jíín yá, ni cacahān de:
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Te máá yá jíto ya cháha chúcuan, cúní yā jeē na cáchi ñayuu ni sáha.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Te ñahan un yúhú ña te quɨ́sɨ i ña, te je jíní ña jeē ní nduvāha ña. Te ni quee ña, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ ña nuū yā, te ni cachi ña ndɨhɨ ndese ni cuu jíín ña.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Te ni cahān yā jiín ña:
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Te níní cáhán gā yā súcuan, te ni quecoo ñayuu cáyūcú vehe tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, te ni cacahān i jíín de:
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Te Jesús tu ní sáha ya cuenta jeē súcuan cácahān i, te ni cahān yā jiín tée cújéhnu ini vehe iī sinagoga:
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Te tu ní jéhe ga yā jnūhun condiquīn ñayuu yā, chi máá‑ni Pedro jiín Jacobo, jiín Juan ñani Jacobo.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Te ni jinū yā vehe tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, te ni jito ya ñayuu, cácuvaā i, te cándahyū i, te cácana cóhó i.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Te ni quɨ̄vɨ ya, te ni cahān yā:
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Te ni cajecū catá i jeē ni cáhān yā. Te ni quenehen ndɨhɨ ya i cuahān i nuū quéhe. Te ni cana ya máá‑ni tátá jiín náná sūchi sɨ́hɨ́ un, jíín tée cáhīin jíín yá, te ni quɨ̄vɨ ya jiín de nuū catú súchi sɨ́hɨ́ ní jihī ún.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Te ni jnɨɨ ya ndaha i, te ni cahān yā jiín i:
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Te ni ndocuɨñɨ̄‑ni sūchi sɨ́hɨ́ un, te ni nacaca i, chi je íyó i uxī uū cuiyā. Te yōhyo ni canaa ni ñayuu cájito i.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Te ni ndacu nīhin ya jniñu nuū i jíjnáhan i jeē ma cáchi cuɨtɨ i nuū ni ɨɨn. Te ni cahān yā jeē na cuáha ña jeē cáji sūchi sɨ́hɨ́.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.