Marcos 4

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te yumar ni quejéé tucu Jesús steén yā jnūhun. Te ni cutútú cuéhē ndasɨ́ ñáyuu nuū yā, te jeē yúcuan ní quɨ̄vɨ ya ni cucōo ya ini ɨɨn barco nuū mar. Te tāca ñáyuu un cáyūcú i yumar.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Te jíín jnúhun yátá ni steén yā cuehē jnūhun nuū i, te súcuan ni cahān yā:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 Cuni nahín jíjnáhan ró: ɨɨn tēe cate trigo, ni quenda de jeē cáte de.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni quecoo saa, ni cayeji tɨ̄.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Te jecu gā trigo ni jitē nuū ñúhun yuū, nuū tú cuehē ñuhun. Te yachī‑ni ni cane, chi tu cóquin ñuhun.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Te nuū ní cane niāndii, te ni ichī‑ni, te ni casun, chi tu ní níhín nuū quihín yoho.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Te jecu gā trigo ni jitē nuū náne iñu. Te ni jehnu iñu ún, te ni jesɨ nuū, te tu ní jéhe nunī.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha. Te ni cane, te ni jehnu, te ni jēhe cuehē nunī. Sava ni jēhe ocō uxī jeē ɨ́ɨn ɨɨn nunī, te sava ga ni jēhe unī xico, te sava ga ni jēhe ciento. Achí yá.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Yūcuán na te ni quendōo máá na yā, jiín ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, jiín jecu gā ñayuu cáhīin jíín de. Te ni cacajnūhún de ya na vé cuní cahān jnūhun yátá un.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Te ni cahān yā jiín de:
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Súcuan cáhán rī návāha vēsú cájito i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájito i. Te vēsú cájini sōho i, te ma jécūhun ni i, te ma násāma ini i quɨ̄vɨcoo i nuū rī, te ma cóo jnūhun cáhnu ni nuū cuéchi i, áchí yá.
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Te ni cahān gā yā jiín de jíjnáhan de:
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Tēe jéte trigo cúu tēe scuíté núu jnūhun Yaā Dios.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Te trigo jeē ni jítē yuhíchi cúu nájnūhun ánuá sava ñayuu. Chi cájini nahín i jnūhun ya, te ná ni cajini i, te quíji‑ni Satanás te quénde‑ni jnūhun ini anuá i.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū, chi cúu nájnūhun ánuá sava ñayuu cájini nahín jnúhun, te yachī‑ni cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i, te jecu‑ni quɨvɨ̄ cájetáhú i. Te núu ni quejéé jnúndóho, chí jíto xeēn ñayuu i sɨquɨ̄ jnúhun ún, te quéjéé nácani yátá ni i.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Te jeē ni jítē nuū náne iñu cúu nájnūhun jecu gā ñayuu. Chi vēsú ni cajini sōho i,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 te cándɨhvɨ̄ ni i sɨquɨ̄ jeē iyó ini ñayɨ̄vɨ yáha. Te cácuni i cucúcá i, te stáhú un i jeē cutóó ni i sɨquɨ̄ tācá ndajníñu. Te ndɨhɨ jeē yáha cácujnéñu i jíín, te jésɨ nuū jnúhun ya, te tu íje i jíín jnúhun ya.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun, te cájetáhú i, te cáhije i jíín jnúhun ya. Te sava i cúu nájnūhun nunī jeē jéhe ocō uxī jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava i jéhe unī xico, te sava ga i jéhe ciento. Achí yá.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Suni ni cahān yā jiín de:
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Te suni súcuan, tu íyó ni ɨɨn jnūhun sāhi jéē ma cúni ñayuu, chi ndɨhɨ tāca jnúhun natūu ndijin te cuni ñayuu.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró, áchí yá.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Te suni ni cahān yā jiín i:
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Chi ñayuu je jécūhun ni, stéén gā yā nuū i. Te ñayuu tu cándíje, máá jecu jeē jiní i ún, sa suhva naa. Achí yá.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Te ni cahān gā yā:
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Yūcuán na te quíxí de te ndónda de, te súcuan jíca quɨvɨ̄ cuahān. Te trigo un cáne te jéhnu. Te máá de tu jíní de ndese cúu jeē jéhnu.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Chi máá ñuhun sáha jeē jéhnu trigo, xīhna gā yucū, sáá te cáne yoco, yūcuán na te íje máá núnī.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Te núu ni cuaan trigo un, te quéjéé ñáyuu cájehnde i, chi je ni jinū quɨvɨ̄ tahndé. Achí yá.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Te suni ni cahān yā:
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ndúcuehē i nájnūhun jéhnu ɨɨn ndɨquɨn mostaza jeē jéquin i nuū ñúhun. Te yūcuan cúu ɨɨn ndɨquɨn lúlí gá vēsú tācá ndɨquɨn jeē iyó.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Te ná ni jequin i, te cáne te jéhnu ga vēsú tāca gá yucū, te cúnáhnu ndaha. Te tācá saa chi sáha tɨ tacā tɨ̄ nuū cuándahū xinī ún. Achí yá.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Te cuehē jnūhun yátá súcuan ni cahān yā jiín ñáyuu, núu nasaa cánda i jecūhun ni i.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Te tāca jéē ni stéén yā, máni máá jnúhun yátá ní cahān yā jiín i. Te nuū tēe cáscuáha jíín yá chi ni nacastūhun cájí yá jnūhun ún.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Te jeē cuácuaa quɨvɨ̄ ún, te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá:
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Te ni casquéndōo de ñayuu cuehē ún, te ni quɨ̄vɨcoo de ini barco nuū je íne Jesús, cuangoo de jíín yá. Te suni cuangoo jecu gā barco jiín de jíjnáhan de.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Te ni jequɨ̄hɨ ɨɨn tachī níhin, te ni stónda ndute mar, te ni quɨ̄vɨ ini barco. Te je yajni chitú ndute ini barco.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Te Jesús cátú yá yatā de ini barco, quíxí yā te yɨ́hɨ ɨɨn sahma cástíhi xinī yā. Te ni castónda de ya, te ni cacahān de:
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Te ni ndocuɨñɨ̄ yā, te ni cahān yā nuū tachí níhin un jíín núū mar:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Te yōhyo ni cayūhú de, te ni cacahān de jíín jnáhan de:
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.