Marcos 4

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te yumar ni quejéé tucu Jesús steén yā jnūhun. Te ni cutútú cuéhē ndasɨ́ ñáyuu nuū yā, te jeē yúcuan ní quɨ̄vɨ ya ni cucōo ya ini ɨɨn barco nuū mar. Te tāca ñáyuu un cáyūcú i yumar.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Te jíín jnúhun yátá ni steén yā cuehē jnūhun nuū i, te súcuan ni cahān yā:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 Cuni nahín jíjnáhan ró: ɨɨn tēe cate trigo, ni quenda de jeē cáte de.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni quecoo saa, ni cayeji tɨ̄.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Te jecu gā trigo ni jitē nuū ñúhun yuū, nuū tú cuehē ñuhun. Te yachī‑ni ni cane, chi tu cóquin ñuhun.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Te nuū ní cane niāndii, te ni ichī‑ni, te ni casun, chi tu ní níhín nuū quihín yoho.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Te jecu gā trigo ni jitē nuū náne iñu. Te ni jehnu iñu ún, te ni jesɨ nuū, te tu ní jéhe nunī.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha. Te ni cane, te ni jehnu, te ni jēhe cuehē nunī. Sava ni jēhe ocō uxī jeē ɨ́ɨn ɨɨn nunī, te sava ga ni jēhe unī xico, te sava ga ni jēhe ciento. Achí yá.
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Yūcuán na te ni quendōo máá na yā, jiín ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, jiín jecu gā ñayuu cáhīin jíín de. Te ni cacajnūhún de ya na vé cuní cahān jnūhun yátá un.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Te ni cahān yā jiín de:
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Súcuan cáhán rī návāha vēsú cájito i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájito i. Te vēsú cájini sōho i, te ma jécūhun ni i, te ma násāma ini i quɨ̄vɨcoo i nuū rī, te ma cóo jnūhun cáhnu ni nuū cuéchi i, áchí yá.
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Te ni cahān gā yā jiín de jíjnáhan de:
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Tēe jéte trigo cúu tēe scuíté núu jnūhun Yaā Dios.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Te trigo jeē ni jítē yuhíchi cúu nájnūhun ánuá sava ñayuu. Chi cájini nahín i jnūhun ya, te ná ni cajini i, te quíji‑ni Satanás te quénde‑ni jnūhun ini anuá i.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū, chi cúu nájnūhun ánuá sava ñayuu cájini nahín jnúhun, te yachī‑ni cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i, te jecu‑ni quɨvɨ̄ cájetáhú i. Te núu ni quejéé jnúndóho, chí jíto xeēn ñayuu i sɨquɨ̄ jnúhun ún, te quéjéé nácani yátá ni i.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Te jeē ni jítē nuū náne iñu cúu nájnūhun jecu gā ñayuu. Chi vēsú ni cajini sōho i,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 te cándɨhvɨ̄ ni i sɨquɨ̄ jeē iyó ini ñayɨ̄vɨ yáha. Te cácuni i cucúcá i, te stáhú un i jeē cutóó ni i sɨquɨ̄ tācá ndajníñu. Te ndɨhɨ jeē yáha cácujnéñu i jíín, te jésɨ nuū jnúhun ya, te tu íje i jíín jnúhun ya.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun, te cájetáhú i, te cáhije i jíín jnúhun ya. Te sava i cúu nájnūhun nunī jeē jéhe ocō uxī jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava i jéhe unī xico, te sava ga i jéhe ciento. Achí yá.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Suni ni cahān yā jiín de:
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Te suni súcuan, tu íyó ni ɨɨn jnūhun sāhi jéē ma cúni ñayuu, chi ndɨhɨ tāca jnúhun natūu ndijin te cuni ñayuu.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró, áchí yá.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Te suni ni cahān yā jiín i:
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Chi ñayuu je jécūhun ni, stéén gā yā nuū i. Te ñayuu tu cándíje, máá jecu jeē jiní i ún, sa suhva naa. Achí yá.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Te ni cahān gā yā:
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Yūcuán na te quíxí de te ndónda de, te súcuan jíca quɨvɨ̄ cuahān. Te trigo un cáne te jéhnu. Te máá de tu jíní de ndese cúu jeē jéhnu.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Chi máá ñuhun sáha jeē jéhnu trigo, xīhna gā yucū, sáá te cáne yoco, yūcuán na te íje máá núnī.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Te núu ni cuaan trigo un, te quéjéé ñáyuu cájehnde i, chi je ni jinū quɨvɨ̄ tahndé. Achí yá.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Te suni ni cahān yā:
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ndúcuehē i nájnūhun jéhnu ɨɨn ndɨquɨn mostaza jeē jéquin i nuū ñúhun. Te yūcuan cúu ɨɨn ndɨquɨn lúlí gá vēsú tācá ndɨquɨn jeē iyó.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Te ná ni jequin i, te cáne te jéhnu ga vēsú tāca gá yucū, te cúnáhnu ndaha. Te tācá saa chi sáha tɨ tacā tɨ̄ nuū cuándahū xinī ún. Achí yá.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Te cuehē jnūhun yátá súcuan ni cahān yā jiín ñáyuu, núu nasaa cánda i jecūhun ni i.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Te tāca jéē ni stéén yā, máni máá jnúhun yátá ní cahān yā jiín i. Te nuū tēe cáscuáha jíín yá chi ni nacastūhun cájí yá jnūhun ún.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Te jeē cuácuaa quɨvɨ̄ ún, te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá:
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Te ni casquéndōo de ñayuu cuehē ún, te ni quɨ̄vɨcoo de ini barco nuū je íne Jesús, cuangoo de jíín yá. Te suni cuangoo jecu gā barco jiín de jíjnáhan de.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Te ni jequɨ̄hɨ ɨɨn tachī níhin, te ni stónda ndute mar, te ni quɨ̄vɨ ini barco. Te je yajni chitú ndute ini barco.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Te Jesús cátú yá yatā de ini barco, quíxí yā te yɨ́hɨ ɨɨn sahma cástíhi xinī yā. Te ni castónda de ya, te ni cacahān de:
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Te ni ndocuɨñɨ̄ yā, te ni cahān yā nuū tachí níhin un jíín núū mar:
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Te yōhyo ni cayūhú de, te ni cacahān de jíín jnáhan de:
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.