Marcos 4

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te yumar ni quejéé tucu Jesús steén yā jnūhun. Te ni cutútú cuéhē ndasɨ́ ñáyuu nuū yā, te jeē yúcuan ní quɨ̄vɨ ya ni cucōo ya ini ɨɨn barco nuū mar. Te tāca ñáyuu un cáyūcú i yumar.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Te jíín jnúhun yátá ni steén yā cuehē jnūhun nuū i, te súcuan ni cahān yā:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 Cuni nahín jíjnáhan ró: ɨɨn tēe cate trigo, ni quenda de jeē cáte de.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni quecoo saa, ni cayeji tɨ̄.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Te jecu gā trigo ni jitē nuū ñúhun yuū, nuū tú cuehē ñuhun. Te yachī‑ni ni cane, chi tu cóquin ñuhun.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Te nuū ní cane niāndii, te ni ichī‑ni, te ni casun, chi tu ní níhín nuū quihín yoho.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Te jecu gā trigo ni jitē nuū náne iñu. Te ni jehnu iñu ún, te ni jesɨ nuū, te tu ní jéhe nunī.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha. Te ni cane, te ni jehnu, te ni jēhe cuehē nunī. Sava ni jēhe ocō uxī jeē ɨ́ɨn ɨɨn nunī, te sava ga ni jēhe unī xico, te sava ga ni jēhe ciento. Achí yá.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Yūcuán na te ni quendōo máá na yā, jiín ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, jiín jecu gā ñayuu cáhīin jíín de. Te ni cacajnūhún de ya na vé cuní cahān jnūhun yátá un.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Te ni cahān yā jiín de:
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Súcuan cáhán rī návāha vēsú cájito i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájito i. Te vēsú cájini sōho i, te ma jécūhun ni i, te ma násāma ini i quɨ̄vɨcoo i nuū rī, te ma cóo jnūhun cáhnu ni nuū cuéchi i, áchí yá.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Te ni cahān gā yā jiín de jíjnáhan de:
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Tēe jéte trigo cúu tēe scuíté núu jnūhun Yaā Dios.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Te trigo jeē ni jítē yuhíchi cúu nájnūhun ánuá sava ñayuu. Chi cájini nahín i jnūhun ya, te ná ni cajini i, te quíji‑ni Satanás te quénde‑ni jnūhun ini anuá i.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū, chi cúu nájnūhun ánuá sava ñayuu cájini nahín jnúhun, te yachī‑ni cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i, te jecu‑ni quɨvɨ̄ cájetáhú i. Te núu ni quejéé jnúndóho, chí jíto xeēn ñayuu i sɨquɨ̄ jnúhun ún, te quéjéé nácani yátá ni i.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Te jeē ni jítē nuū náne iñu cúu nájnūhun jecu gā ñayuu. Chi vēsú ni cajini sōho i,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 te cándɨhvɨ̄ ni i sɨquɨ̄ jeē iyó ini ñayɨ̄vɨ yáha. Te cácuni i cucúcá i, te stáhú un i jeē cutóó ni i sɨquɨ̄ tācá ndajníñu. Te ndɨhɨ jeē yáha cácujnéñu i jíín, te jésɨ nuū jnúhun ya, te tu íje i jíín jnúhun ya.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun, te cájetáhú i, te cáhije i jíín jnúhun ya. Te sava i cúu nájnūhun nunī jeē jéhe ocō uxī jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava i jéhe unī xico, te sava ga i jéhe ciento. Achí yá.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Suni ni cahān yā jiín de:
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Te suni súcuan, tu íyó ni ɨɨn jnūhun sāhi jéē ma cúni ñayuu, chi ndɨhɨ tāca jnúhun natūu ndijin te cuni ñayuu.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró, áchí yá.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Te suni ni cahān yā jiín i:
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Chi ñayuu je jécūhun ni, stéén gā yā nuū i. Te ñayuu tu cándíje, máá jecu jeē jiní i ún, sa suhva naa. Achí yá.
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Te ni cahān gā yā:
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Yūcuán na te quíxí de te ndónda de, te súcuan jíca quɨvɨ̄ cuahān. Te trigo un cáne te jéhnu. Te máá de tu jíní de ndese cúu jeē jéhnu.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Chi máá ñuhun sáha jeē jéhnu trigo, xīhna gā yucū, sáá te cáne yoco, yūcuán na te íje máá núnī.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Te núu ni cuaan trigo un, te quéjéé ñáyuu cájehnde i, chi je ni jinū quɨvɨ̄ tahndé. Achí yá.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Te suni ni cahān yā:
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Ndúcuehē i nájnūhun jéhnu ɨɨn ndɨquɨn mostaza jeē jéquin i nuū ñúhun. Te yūcuan cúu ɨɨn ndɨquɨn lúlí gá vēsú tācá ndɨquɨn jeē iyó.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Te ná ni jequin i, te cáne te jéhnu ga vēsú tāca gá yucū, te cúnáhnu ndaha. Te tācá saa chi sáha tɨ tacā tɨ̄ nuū cuándahū xinī ún. Achí yá.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Te cuehē jnūhun yátá súcuan ni cahān yā jiín ñáyuu, núu nasaa cánda i jecūhun ni i.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Te tāca jéē ni stéén yā, máni máá jnúhun yátá ní cahān yā jiín i. Te nuū tēe cáscuáha jíín yá chi ni nacastūhun cájí yá jnūhun ún.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Te jeē cuácuaa quɨvɨ̄ ún, te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá:
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Te ni casquéndōo de ñayuu cuehē ún, te ni quɨ̄vɨcoo de ini barco nuū je íne Jesús, cuangoo de jíín yá. Te suni cuangoo jecu gā barco jiín de jíjnáhan de.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Te ni jequɨ̄hɨ ɨɨn tachī níhin, te ni stónda ndute mar, te ni quɨ̄vɨ ini barco. Te je yajni chitú ndute ini barco.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Te Jesús cátú yá yatā de ini barco, quíxí yā te yɨ́hɨ ɨɨn sahma cástíhi xinī yā. Te ni castónda de ya, te ni cacahān de:
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Te ni ndocuɨñɨ̄ yā, te ni cahān yā nuū tachí níhin un jíín núū mar:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Te yōhyo ni cayūhú de, te ni cacahān de jíín jnáhan de:
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.