Marcos 4

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te yumar ni quejéé tucu Jesús steén yā jnūhun. Te ni cutútú cuéhē ndasɨ́ ñáyuu nuū yā, te jeē yúcuan ní quɨ̄vɨ ya ni cucōo ya ini ɨɨn barco nuū mar. Te tāca ñáyuu un cáyūcú i yumar.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Te jíín jnúhun yátá ni steén yā cuehē jnūhun nuū i, te súcuan ni cahān yā:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 Cuni nahín jíjnáhan ró: ɨɨn tēe cate trigo, ni quenda de jeē cáte de.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni quecoo saa, ni cayeji tɨ̄.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Te jecu gā trigo ni jitē nuū ñúhun yuū, nuū tú cuehē ñuhun. Te yachī‑ni ni cane, chi tu cóquin ñuhun.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Te nuū ní cane niāndii, te ni ichī‑ni, te ni casun, chi tu ní níhín nuū quihín yoho.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Te jecu gā trigo ni jitē nuū náne iñu. Te ni jehnu iñu ún, te ni jesɨ nuū, te tu ní jéhe nunī.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha. Te ni cane, te ni jehnu, te ni jēhe cuehē nunī. Sava ni jēhe ocō uxī jeē ɨ́ɨn ɨɨn nunī, te sava ga ni jēhe unī xico, te sava ga ni jēhe ciento. Achí yá.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Yūcuán na te ni cahān yā jiín de:
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Yūcuán na te ni quendōo máá na yā, jiín ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, jiín jecu gā ñayuu cáhīin jíín de. Te ni cacajnūhún de ya na vé cuní cahān jnūhun yátá un.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Te ni cahān yā jiín de:
11 Jesus disse a eles:
12 Súcuan cáhán rī návāha vēsú cájito i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájito i. Te vēsú cájini sōho i, te ma jécūhun ni i, te ma násāma ini i quɨ̄vɨcoo i nuū rī, te ma cóo jnūhun cáhnu ni nuū cuéchi i, áchí yá.
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Te ni cahān gā yā jiín de jíjnáhan de:
13 Então Jesus perguntou:
14 Tēe jéte trigo cúu tēe scuíté núu jnūhun Yaā Dios.
14 E continuou:
15 Te trigo jeē ni jítē yuhíchi cúu nájnūhun ánuá sava ñayuu. Chi cájini nahín i jnūhun ya, te ná ni cajini i, te quíji‑ni Satanás te quénde‑ni jnūhun ini anuá i.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū, chi cúu nájnūhun ánuá sava ñayuu cájini nahín jnúhun, te yachī‑ni cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i, te jecu‑ni quɨvɨ̄ cájetáhú i. Te núu ni quejéé jnúndóho, chí jíto xeēn ñayuu i sɨquɨ̄ jnúhun ún, te quéjéé nácani yátá ni i.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Te jeē ni jítē nuū náne iñu cúu nájnūhun jecu gā ñayuu. Chi vēsú ni cajini sōho i,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 te cándɨhvɨ̄ ni i sɨquɨ̄ jeē iyó ini ñayɨ̄vɨ yáha. Te cácuni i cucúcá i, te stáhú un i jeē cutóó ni i sɨquɨ̄ tācá ndajníñu. Te ndɨhɨ jeē yáha cácujnéñu i jíín, te jésɨ nuū jnúhun ya, te tu íje i jíín jnúhun ya.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun, te cájetáhú i, te cáhije i jíín jnúhun ya. Te sava i cúu nájnūhun nunī jeē jéhe ocō uxī jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava i jéhe unī xico, te sava ga i jéhe ciento. Achí yá.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Suni ni cahān yā jiín de:
21 Jesus continuou:
22 Te suni súcuan, tu íyó ni ɨɨn jnūhun sāhi jéē ma cúni ñayuu, chi ndɨhɨ tāca jnúhun natūu ndijin te cuni ñayuu.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró, áchí yá.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Te suni ni cahān yā jiín i:
24 Disse também:
25 Chi ñayuu je jécūhun ni, stéén gā yā nuū i. Te ñayuu tu cándíje, máá jecu jeē jiní i ún, sa suhva naa. Achí yá.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Te ni cahān gā yā:
26 Jesus disse:
27 Yūcuán na te quíxí de te ndónda de, te súcuan jíca quɨvɨ̄ cuahān. Te trigo un cáne te jéhnu. Te máá de tu jíní de ndese cúu jeē jéhnu.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Chi máá ñuhun sáha jeē jéhnu trigo, xīhna gā yucū, sáá te cáne yoco, yūcuán na te íje máá núnī.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Te núu ni cuaan trigo un, te quéjéé ñáyuu cájehnde i, chi je ni jinū quɨvɨ̄ tahndé. Achí yá.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Te suni ni cahān yā:
30 Jesus continuou:
31 Ndúcuehē i nájnūhun jéhnu ɨɨn ndɨquɨn mostaza jeē jéquin i nuū ñúhun. Te yūcuan cúu ɨɨn ndɨquɨn lúlí gá vēsú tācá ndɨquɨn jeē iyó.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Te ná ni jequin i, te cáne te jéhnu ga vēsú tāca gá yucū, te cúnáhnu ndaha. Te tācá saa chi sáha tɨ tacā tɨ̄ nuū cuándahū xinī ún. Achí yá.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Te cuehē jnūhun yátá súcuan ni cahān yā jiín ñáyuu, núu nasaa cánda i jecūhun ni i.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Te tāca jéē ni stéén yā, máni máá jnúhun yátá ní cahān yā jiín i. Te nuū tēe cáscuáha jíín yá chi ni nacastūhun cájí yá jnūhun ún.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Te jeē cuácuaa quɨvɨ̄ ún, te ni cahān yā jiín tée cáscuáha jíín yá:
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Te ni casquéndōo de ñayuu cuehē ún, te ni quɨ̄vɨcoo de ini barco nuū je íne Jesús, cuangoo de jíín yá. Te suni cuangoo jecu gā barco jiín de jíjnáhan de.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Te ni jequɨ̄hɨ ɨɨn tachī níhin, te ni stónda ndute mar, te ni quɨ̄vɨ ini barco. Te je yajni chitú ndute ini barco.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Te Jesús cátú yá yatā de ini barco, quíxí yā te yɨ́hɨ ɨɨn sahma cástíhi xinī yā. Te ni castónda de ya, te ni cacahān de:
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Te ni ndocuɨñɨ̄ yā, te ni cahān yā nuū tachí níhin un jíín núū mar:
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
40 Aí ele perguntou:
41 Te yōhyo ni cayūhú de, te ni cacahān de jíín jnáhan de:
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.