Marcos 14

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te cúmanī uū gā quɨvɨ̄ te quejéé vico pascua jeē cáyeji ñayuu hebreo pan jeē tú na levadura yɨ́hɨ. Te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley, ni canducú de modo ndese jnɨɨ de Jesús jiín jnúhun stáhú, te cahni de ya.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Te ni cacahān de:
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Te íne Jesús ñuu Betania vehe Simón, tēe ni ndoho cuehyɨ̄ stehyú. Te níní yéji yā staā, te ni quee ɨɨn ñahan nuū yā, ndáhá ña ɨɨn frasco yuū luu jeē ñúhun aceite perfume, jeē máni ita nardo cúu, te yōhyo yahu ndéé. Te ni tahú ña frasco un, te ni chuhun ña xinī yā.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Te sava tēe cáhīin yūcuan ní caquɨtɨ̄ ni de, te ni cacahān de:
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Chi cuu xīcó yahu yó víhyá gā unī ciento denario, te cuāha yo núū ñáyuu ndahú núú, áchí de.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Te ni cahān Jesús:
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Chi níní coyūcu ñáyuu ndahú jíín ró, te núu cácuni rō te cuu sáha vāha ró jíín i. Te ruhū chi tuá condee rī jiín ró.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Chi ni sáha ña ndɨhɨ jeē cuu sáha ña jeē maní ña jíín rí. Chi nde ná tu quindūji ri te je ni sátūhva ña ruhū jeē ní chuhun ña perfume ruhū.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Jendaá cahán rī jiín ró jeē nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ ndé‑ni cúu nuū cuité núu jnūhun jeē jnáma ri ñayuu, suni nacani i jnūhun jeē ni sáha ñahan yáha, návāha cocuhun ni ñayuu ña, áchí yá.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Yūcuán na te Judas Iscariote, ɨɨn jeē ndɨhúxí uū tēe cáscuáha un, ní jehēn de nuū sutú cácujéhnu, ni sándaā de jíín jéē nastúu de Jesús nuū jijnáhan.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Te nuū ní cajini sōho sutū un jéē cahán de, te ni cacusɨɨ̄ ni, te ni cajejnūhun jeē cuáha xūhun núū de. Te nde quɨvɨ̄ un ní nducú de modo ndese nastúu de ya.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Te ni quee máá quɨ́vɨ̄ jeē quejéé vico pascua jeē cáyeji ñayuu pan jeē tú na levadura yɨ́hɨ, te suni quɨvɨ̄ un cájehni i londe nájnūhun ni ndacu Yaā Dios jniñu jeē sáha i vico pascua un. Te tēe cáscuáha un ní cacajnūhún de ya:
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Te ni tají yá uū tēe cáscuáha ún quingoo de, te áchí yá jiín de:
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Te vehe jeē ndɨ́vɨ de, yūcuan cáhān rō jiín tée chíí vehe: Achí máá Maestro: ¿Ndé ɨɨn cúu cuarto vehe ní cuāha núú ní núū cuxíni ya vico pascua jiín tée cáscuáha jíín yá? achi rō.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Te máá de stéén de ɨɨn cuarto cáhnu nde xinī véhe jeē je íyó túhva. Te yūcuan sátūhva ró jéē cuxíni yó, áchí yá jiín de.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Te cuangoo tēe cáscuáha ún, te ni jinūcoo de ñuu, te ni canihīn de nájnūhun ni cahān yā jiín de. Te ni casátūhva de jeē cuxíni ya vico pascua.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Te jeē cuácuaa, te ni quee ya jiín ndɨhúxí uū de.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Te ni cacucōo de mesa cáyeji de staā, te ni cahān yā:
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Yūcuán na te ni cacucuíhyá ni de, te ná ɨɨn ná ɨɨn de ni cacajnūhún de ya:
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Te ni cahān yā jiín de:
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Te ruhū, Yaā ní nduu tēe, jendaá cúu jeē quihín rī cuu rī, nájnūhun yósó jnúhun ri nuū tútu iī. Te nacā xeēn ndoho tēe nastúu ruhū. Vāha ga núu tu ní cácu tēe un núú, áchí yá.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Te níní cáyeji de jíín yá, te ni quihin ya pan, te ni nacuatáhú yá, te ni tahú cuéchí yá, te ni jēhe ya nuū tée cáscuáha jíín yá. Te ni cahān yā:
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Yūcuán na te ni quihin ya ɨɨn copa ndūxi uva, te ni nacuatáhú yá, te ni jēhe ya ni cajihi ndɨhɨ de.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Te ni cahān yā jiín de:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Te jendaá cahán rī jiín ró jeē ndé vijna te ma cóho ga rī ndūxi ndehē uva yāhá, chi nde quiji quɨvɨ̄ ndacu Yaā Dios jniñu nɨ́ɨ́ ñayɨ̄vɨ́, te sáá te coho tucu ri jiín ró jijnáhan ró. Achí yá.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Te ni jita ya ɨɨn yaa iī jiín de jíjnáhan de. Te ni quenda ya cuahān yā jiín de nde yucu Olivos.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yūcuán na te ni cahān yā:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Te jeē nátecu rī, te xīhna ruhū cosnūu rí quihīn rī región Galilea, te sáá te najinūcoo ró, áchí yá.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Te ni cahān yā jiín de:
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Te ni cahān teyɨ́ de jíín yá:
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Yūcuán na te ni jinū Jesús jiín tée cáscuáha jíín yá ɨɨn lugar nuū naní Getsemaní. Te ni cahān yā jiín de:
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Te ni jeca ya Pedro jiín Jacobo jiín Juan, cuahān yā jiín de. Te ni quejéé yá cucuíhyá ndasɨ́ ni yā te cúxií ni yā jeē quíji jnūndóho sɨquɨ̄ yā.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Te ni cahān yā jiín de:
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Te ni jica ya jecu gā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ yá ni jequin ya nuū yā nuū ñúhun. Te ni jicān tahú yā nuū Yaā Dios jeē núu cuu te ma ndóho ya jnūndóho jeē quejéé quiji sɨquɨ̄ yā.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Te suhva ni cahān yā:
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Te ni ndee yā nuū ndɨnúní tée cáscuáha jíín yá, te ni jito ya jeē cáquixī de. Te ni cahān yā jiín Pedro:
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Coo ndito ni rō te cacān tahú rō jeē chindéé ñáhán yá rohó jeē ma sáha ró cuéchi jeē coto ndee jeneé róhó. Chi cúní ndije ánuá rō squícu vāha ró, te yɨquɨ cúñu rō chi tu fuerza, achí yá.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Te ni jehēn tucu ya, ni jicān tahú yā, te suni jnūhun yúcuan ní cahān yā.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Te ni ndee ya nuū de, te ni jito ya jeē cáquixī tucu de, chi yōhyo cájiī de māhná. Te tuá ni cánihīn de jnūhun stíó cuɨ́ñɨ́ de nuū yā.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Te ni ndee yā jeē vuelta unī, te ni cahān yā jiín de:
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ndocuɨñɨ̄ jijnáhan ró, chi je vēji tēe nastúu ruhū, te quihīn yō jiín de. Achí yá.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Te sá cáhán gā yā súcuan, te ni quee‑ni Judas, ɨɨn jnáhan jeē uxí uū tēe cáscuáha jíín yá. Te vējicoo cuehē tēe jíín de, cándaha de espada jiín yujnu. Chi sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley jiín tée jéhnu cándacu jniñu, ni catají de tēe ún.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Te Judas, tēe nástúu ya ún, je ni jēhe de ɨɨn seña nuū tée un jíjnáhan, chi ni cachi de:
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Te ni quee de nde nuū Jesús, te ni cahān de jíín yá:
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Te tāca gá tēe un ní cajnɨɨ de ya, te cuangoo de jíín yá.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Te ɨɨn tēe íne jíín yá ni tava de espada de, te ni jehnde de sōho ɨɨn mozo maá sútū cujéhnu ga.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Te ni cahān Jesús jiín ñáyuu cuehē ún:
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Tāca quɨ́vɨ̄ ni ine ri jiín ró jijnáhan ró ini templo cáhnu, ni steén rī jnūhun, te tu ní cájnɨɨ ró rúhū. Te súcuan cásáha ró návāha na squícu jeē cahán tutu iī, achí yá.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Yūcuán na te ndɨhɨ tēe cáscuáha jíín yá, ni castóo de ya, ni cajinu de cuangoo de.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Te ɨɨn tēe suchí, ndíquín de ya cuahān de jíín yá. Te ndíi de máá ɨɨn sahma cuitá. Te ni cajnɨɨ tēe ún de.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Te máá sahma cuitá un ní canihīn. Te ni jinu máá ñɨɨ‑ni de cuahān de.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Yūcuán na te ni jinūcoo de jíín Jesús nuū sutū cujéhnu ga. Te tāca sútū cácujéhnu jíín tée jéhnu cándacu jniñu jíín tée cástéén tutu ley, ni candutútú de.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Te Pedro chi jícá‑ni ndíquín de ya, te ni jinū de nde ini patio sutū cujéhnu ga. Te ni cucōo de jíín táca policía, násaā de ñuhūn.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Te sutū cácujéhnu jíín ndɨhɨ tēe cásáha junta cujéhnu ga, ni canducú de cuēchi sɨquɨ̄ Jesús, chi cahni de ya cácuni de. Te tu ní cánihīn de.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Chi cuehē de ni cacahān yaá sɨ́quɨ̄ yā, te tu ní quíjnáhan jnūhun ni cacahān de.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Yūcuán na te ni candocuɨñɨ̄ sava de, te ni catee de cuēchi sɨquɨ̄ yā, achí de:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 Máá ná ni cajini ná cáhán de jeē canu de templo yáha jéē ní cuvāha ni casáha tēe, te nuū uní quɨvɨ̄ te nacani de ɨnga jeē násūu jíín ndaha tée cuvāha, áchí de. Achí jíjnáhan.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Te ni jnūhun yáha tu ní quíjnáhan tucu jeē cácahān de sɨquɨ̄ yā.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Yūcuán na te sutū cujéhnu ga ni ndocuɨñɨ̄ de nuū ñáyuu cuehē ún, te ni cajnūhún de Jesús:
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Te máá yá tu ní cáhán cuɨtɨ yā, chi tú na vé ni stíó cuɨ́ñɨ́ yā. Te sutū cujéhnu ga ni cajnūhún tucu de ya:
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Te ni cahān yā:
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Yūcuán na te sutū cujéhnu ga ni jehnde de sahma de jeē quɨtɨ́ ndasɨ́ ni de, te ni cahān de:
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Chi je ni cajini ró jéē cahán de jnūhun ndevāha jeē quɨtɨ́ ni Yaā Dios, chi sáha de máá de Sēhe Yaā Dios. ¿Te ndese cájeni ni rō? Achí de.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Te sava de ni catesɨ̄hɨ́ de nuū yā, te ni cajesɨ de sahma nuū yā, te ni cacani de ya. Te cácahān de jíín yá:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Te íne Pedro ini patio ichi chíji nuū cáhīin de jíín Jesús. Te ni quee ɨɨn ñahan jéjníñu vehe sutū cujéhnu ga ún.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Te ni jito ña nuū de jeē néne de násaā de yuñúhún. Te ni jito vāha ña nuū de, te ni cahān ña:
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Te máá de tu ní cáchi de, chi ni cahān de:
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Te ñahan jéjníñu un ní jito tucu ña nuū de, te ni quejéé ña cáhán ña jíín ñáyuu cáhīin yūcuán:
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Te máá de tu ní cáchi tucu de. Te ni cunúu jecu gā, te ñayuu cáhīin yūcuan ní cacahān tucu i jíín Pedro:
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Yūcuán na te ni quejéé de cáhán teyɨ́ de jeē na cóndee cuēchi sɨquɨ̄ de núu tu cáhán ndaā de:
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Yūcuán na te ni cana‑ni líhli vuelta uū. Te ni nucūhun ni de jnūhun ni cahān Jesús jiín de: Nde ná tu cana líhli uū jínu, te yūhu ró te cahān rō unī jínu jeē tu jíní rō ruhū. Te ni nacani ni de sɨquɨ̄ jnúhun ún, te ni ndahyū de.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.