Marcos 14
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA
1 Te cúmanī uū gā quɨvɨ̄ te quejéé vico pascua jeē cáyeji ñayuu hebreo pan jeē tú na levadura yɨ́hɨ. Te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley, ni canducú de modo ndese jnɨɨ de Jesús jiín jnúhun stáhú, te cahni de ya.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Te ni cacahān de:
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Te íne Jesús ñuu Betania vehe Simón, tēe ni ndoho cuehyɨ̄ stehyú. Te níní yéji yā staā, te ni quee ɨɨn ñahan nuū yā, ndáhá ña ɨɨn frasco yuū luu jeē ñúhun aceite perfume, jeē máni ita nardo cúu, te yōhyo yahu ndéé. Te ni tahú ña frasco un, te ni chuhun ña xinī yā.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Te sava tēe cáhīin yūcuan ní caquɨtɨ̄ ni de, te ni cacahān de:
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Chi cuu xīcó yahu yó víhyá gā unī ciento denario, te cuāha yo núū ñáyuu ndahú núú, áchí de.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Te ni cahān Jesús:
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Chi níní coyūcu ñáyuu ndahú jíín ró, te núu cácuni rō te cuu sáha vāha ró jíín i. Te ruhū chi tuá condee rī jiín ró.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Chi ni sáha ña ndɨhɨ jeē cuu sáha ña jeē maní ña jíín rí. Chi nde ná tu quindūji ri te je ni sátūhva ña ruhū jeē ní chuhun ña perfume ruhū.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Jendaá cahán rī jiín ró jeē nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ ndé‑ni cúu nuū cuité núu jnūhun jeē jnáma ri ñayuu, suni nacani i jnūhun jeē ni sáha ñahan yáha, návāha cocuhun ni ñayuu ña, áchí yá.
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Yūcuán na te Judas Iscariote, ɨɨn jeē ndɨhúxí uū tēe cáscuáha un, ní jehēn de nuū sutú cácujéhnu, ni sándaā de jíín jéē nastúu de Jesús nuū jijnáhan.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Te nuū ní cajini sōho sutū un jéē cahán de, te ni cacusɨɨ̄ ni, te ni cajejnūhun jeē cuáha xūhun núū de. Te nde quɨvɨ̄ un ní nducú de modo ndese nastúu de ya.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Te ni quee máá quɨ́vɨ̄ jeē quejéé vico pascua jeē cáyeji ñayuu pan jeē tú na levadura yɨ́hɨ, te suni quɨvɨ̄ un cájehni i londe nájnūhun ni ndacu Yaā Dios jniñu jeē sáha i vico pascua un. Te tēe cáscuáha un ní cacajnūhún de ya:
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Te ni tají yá uū tēe cáscuáha ún quingoo de, te áchí yá jiín de:
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Te vehe jeē ndɨ́vɨ de, yūcuan cáhān rō jiín tée chíí vehe: Achí máá Maestro: ¿Ndé ɨɨn cúu cuarto vehe ní cuāha núú ní núū cuxíni ya vico pascua jiín tée cáscuáha jíín yá? achi rō.
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Te máá de stéén de ɨɨn cuarto cáhnu nde xinī véhe jeē je íyó túhva. Te yūcuan sátūhva ró jéē cuxíni yó, áchí yá jiín de.
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Te cuangoo tēe cáscuáha ún, te ni jinūcoo de ñuu, te ni canihīn de nájnūhun ni cahān yā jiín de. Te ni casátūhva de jeē cuxíni ya vico pascua.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Te jeē cuácuaa, te ni quee ya jiín ndɨhúxí uū de.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Te ni cacucōo de mesa cáyeji de staā, te ni cahān yā:
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Yūcuán na te ni cacucuíhyá ni de, te ná ɨɨn ná ɨɨn de ni cacajnūhún de ya:
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Te ni cahān yā jiín de:
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Te ruhū, Yaā ní nduu tēe, jendaá cúu jeē quihín rī cuu rī, nájnūhun yósó jnúhun ri nuū tútu iī. Te nacā xeēn ndoho tēe nastúu ruhū. Vāha ga núu tu ní cácu tēe un núú, áchí yá.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Te níní cáyeji de jíín yá, te ni quihin ya pan, te ni nacuatáhú yá, te ni tahú cuéchí yá, te ni jēhe ya nuū tée cáscuáha jíín yá. Te ni cahān yā:
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Yūcuán na te ni quihin ya ɨɨn copa ndūxi uva, te ni nacuatáhú yá, te ni jēhe ya ni cajihi ndɨhɨ de.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Te ni cahān yā jiín de:
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Te jendaá cahán rī jiín ró jeē ndé vijna te ma cóho ga rī ndūxi ndehē uva yāhá, chi nde quiji quɨvɨ̄ ndacu Yaā Dios jniñu nɨ́ɨ́ ñayɨ̄vɨ́, te sáá te coho tucu ri jiín ró jijnáhan ró. Achí yá.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Te ni jita ya ɨɨn yaa iī jiín de jíjnáhan de. Te ni quenda ya cuahān yā jiín de nde yucu Olivos.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yūcuán na te ni cahān yā:
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Te jeē nátecu rī, te xīhna ruhū cosnūu rí quihīn rī región Galilea, te sáá te najinūcoo ró, áchí yá.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Te ni cahān yā jiín de:
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Te ni cahān teyɨ́ de jíín yá:
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Yūcuán na te ni jinū Jesús jiín tée cáscuáha jíín yá ɨɨn lugar nuū naní Getsemaní. Te ni cahān yā jiín de:
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Te ni jeca ya Pedro jiín Jacobo jiín Juan, cuahān yā jiín de. Te ni quejéé yá cucuíhyá ndasɨ́ ni yā te cúxií ni yā jeē quíji jnūndóho sɨquɨ̄ yā.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Te ni cahān yā jiín de:
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Te ni jica ya jecu gā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ yá ni jequin ya nuū yā nuū ñúhun. Te ni jicān tahú yā nuū Yaā Dios jeē núu cuu te ma ndóho ya jnūndóho jeē quejéé quiji sɨquɨ̄ yā.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Te suhva ni cahān yā:
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Te ni ndee yā nuū ndɨnúní tée cáscuáha jíín yá, te ni jito ya jeē cáquixī de. Te ni cahān yā jiín Pedro:
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Coo ndito ni rō te cacān tahú rō jeē chindéé ñáhán yá rohó jeē ma sáha ró cuéchi jeē coto ndee jeneé róhó. Chi cúní ndije ánuá rō squícu vāha ró, te yɨquɨ cúñu rō chi tu fuerza, achí yá.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Te ni jehēn tucu ya, ni jicān tahú yā, te suni jnūhun yúcuan ní cahān yā.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Te ni ndee ya nuū de, te ni jito ya jeē cáquixī tucu de, chi yōhyo cájiī de māhná. Te tuá ni cánihīn de jnūhun stíó cuɨ́ñɨ́ de nuū yā.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Te ni ndee yā jeē vuelta unī, te ni cahān yā jiín de:
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ndocuɨñɨ̄ jijnáhan ró, chi je vēji tēe nastúu ruhū, te quihīn yō jiín de. Achí yá.
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Te sá cáhán gā yā súcuan, te ni quee‑ni Judas, ɨɨn jnáhan jeē uxí uū tēe cáscuáha jíín yá. Te vējicoo cuehē tēe jíín de, cándaha de espada jiín yujnu. Chi sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley jiín tée jéhnu cándacu jniñu, ni catají de tēe ún.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Te Judas, tēe nástúu ya ún, je ni jēhe de ɨɨn seña nuū tée un jíjnáhan, chi ni cachi de:
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Te ni quee de nde nuū Jesús, te ni cahān de jíín yá:
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Te tāca gá tēe un ní cajnɨɨ de ya, te cuangoo de jíín yá.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Te ɨɨn tēe íne jíín yá ni tava de espada de, te ni jehnde de sōho ɨɨn mozo maá sútū cujéhnu ga.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Te ni cahān Jesús jiín ñáyuu cuehē ún:
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Tāca quɨ́vɨ̄ ni ine ri jiín ró jijnáhan ró ini templo cáhnu, ni steén rī jnūhun, te tu ní cájnɨɨ ró rúhū. Te súcuan cásáha ró návāha na squícu jeē cahán tutu iī, achí yá.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Yūcuán na te ndɨhɨ tēe cáscuáha jíín yá, ni castóo de ya, ni cajinu de cuangoo de.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Te ɨɨn tēe suchí, ndíquín de ya cuahān de jíín yá. Te ndíi de máá ɨɨn sahma cuitá. Te ni cajnɨɨ tēe ún de.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Te máá sahma cuitá un ní canihīn. Te ni jinu máá ñɨɨ‑ni de cuahān de.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Yūcuán na te ni jinūcoo de jíín Jesús nuū sutū cujéhnu ga. Te tāca sútū cácujéhnu jíín tée jéhnu cándacu jniñu jíín tée cástéén tutu ley, ni candutútú de.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Te Pedro chi jícá‑ni ndíquín de ya, te ni jinū de nde ini patio sutū cujéhnu ga. Te ni cucōo de jíín táca policía, násaā de ñuhūn.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Te sutū cácujéhnu jíín ndɨhɨ tēe cásáha junta cujéhnu ga, ni canducú de cuēchi sɨquɨ̄ Jesús, chi cahni de ya cácuni de. Te tu ní cánihīn de.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Chi cuehē de ni cacahān yaá sɨ́quɨ̄ yā, te tu ní quíjnáhan jnūhun ni cacahān de.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Yūcuán na te ni candocuɨñɨ̄ sava de, te ni catee de cuēchi sɨquɨ̄ yā, achí de:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 Máá ná ni cajini ná cáhán de jeē canu de templo yáha jéē ní cuvāha ni casáha tēe, te nuū uní quɨvɨ̄ te nacani de ɨnga jeē násūu jíín ndaha tée cuvāha, áchí de. Achí jíjnáhan.
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Te ni jnūhun yáha tu ní quíjnáhan tucu jeē cácahān de sɨquɨ̄ yā.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Yūcuán na te sutū cujéhnu ga ni ndocuɨñɨ̄ de nuū ñáyuu cuehē ún, te ni cajnūhún de Jesús:
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Te máá yá tu ní cáhán cuɨtɨ yā, chi tú na vé ni stíó cuɨ́ñɨ́ yā. Te sutū cujéhnu ga ni cajnūhún tucu de ya:
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Te ni cahān yā:
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Yūcuán na te sutū cujéhnu ga ni jehnde de sahma de jeē quɨtɨ́ ndasɨ́ ni de, te ni cahān de:
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Chi je ni cajini ró jéē cahán de jnūhun ndevāha jeē quɨtɨ́ ni Yaā Dios, chi sáha de máá de Sēhe Yaā Dios. ¿Te ndese cájeni ni rō? Achí de.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Te sava de ni catesɨ̄hɨ́ de nuū yā, te ni cajesɨ de sahma nuū yā, te ni cacani de ya. Te cácahān de jíín yá:
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Te íne Pedro ini patio ichi chíji nuū cáhīin de jíín Jesús. Te ni quee ɨɨn ñahan jéjníñu vehe sutū cujéhnu ga ún.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Te ni jito ña nuū de jeē néne de násaā de yuñúhún. Te ni jito vāha ña nuū de, te ni cahān ña:
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Te máá de tu ní cáchi de, chi ni cahān de:
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Te ñahan jéjníñu un ní jito tucu ña nuū de, te ni quejéé ña cáhán ña jíín ñáyuu cáhīin yūcuán:
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Te máá de tu ní cáchi tucu de. Te ni cunúu jecu gā, te ñayuu cáhīin yūcuan ní cacahān tucu i jíín Pedro:
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Yūcuán na te ni quejéé de cáhán teyɨ́ de jeē na cóndee cuēchi sɨquɨ̄ de núu tu cáhán ndaā de:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Yūcuán na te ni cana‑ni líhli vuelta uū. Te ni nucūhun ni de jnūhun ni cahān Jesús jiín de: Nde ná tu cana líhli uū jínu, te yūhu ró te cahān rō unī jínu jeē tu jíní rō ruhū. Te ni nacani ni de sɨquɨ̄ jnúhun ún, te ni ndahyū de.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.