Marcos 14
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te cúmanī uū gā quɨvɨ̄ te quejéé vico pascua jeē cáyeji ñayuu hebreo pan jeē tú na levadura yɨ́hɨ. Te sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley, ni canducú de modo ndese jnɨɨ de Jesús jiín jnúhun stáhú, te cahni de ya.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Te ni cacahān de:
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Te íne Jesús ñuu Betania vehe Simón, tēe ni ndoho cuehyɨ̄ stehyú. Te níní yéji yā staā, te ni quee ɨɨn ñahan nuū yā, ndáhá ña ɨɨn frasco yuū luu jeē ñúhun aceite perfume, jeē máni ita nardo cúu, te yōhyo yahu ndéé. Te ni tahú ña frasco un, te ni chuhun ña xinī yā.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Te sava tēe cáhīin yūcuan ní caquɨtɨ̄ ni de, te ni cacahān de:
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Chi cuu xīcó yahu yó víhyá gā unī ciento denario, te cuāha yo núū ñáyuu ndahú núú, áchí de.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Te ni cahān Jesús:
6 mas Jesus disse:
7 Chi níní coyūcu ñáyuu ndahú jíín ró, te núu cácuni rō te cuu sáha vāha ró jíín i. Te ruhū chi tuá condee rī jiín ró.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Chi ni sáha ña ndɨhɨ jeē cuu sáha ña jeē maní ña jíín rí. Chi nde ná tu quindūji ri te je ni sátūhva ña ruhū jeē ní chuhun ña perfume ruhū.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Jendaá cahán rī jiín ró jeē nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ ndé‑ni cúu nuū cuité núu jnūhun jeē jnáma ri ñayuu, suni nacani i jnūhun jeē ni sáha ñahan yáha, návāha cocuhun ni ñayuu ña, áchí yá.
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Yūcuán na te Judas Iscariote, ɨɨn jeē ndɨhúxí uū tēe cáscuáha un, ní jehēn de nuū sutú cácujéhnu, ni sándaā de jíín jéē nastúu de Jesús nuū jijnáhan.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Te nuū ní cajini sōho sutū un jéē cahán de, te ni cacusɨɨ̄ ni, te ni cajejnūhun jeē cuáha xūhun núū de. Te nde quɨvɨ̄ un ní nducú de modo ndese nastúu de ya.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Te ni quee máá quɨ́vɨ̄ jeē quejéé vico pascua jeē cáyeji ñayuu pan jeē tú na levadura yɨ́hɨ, te suni quɨvɨ̄ un cájehni i londe nájnūhun ni ndacu Yaā Dios jniñu jeē sáha i vico pascua un. Te tēe cáscuáha un ní cacajnūhún de ya:
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Te ni tají yá uū tēe cáscuáha ún quingoo de, te áchí yá jiín de:
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Te vehe jeē ndɨ́vɨ de, yūcuan cáhān rō jiín tée chíí vehe: Achí máá Maestro: ¿Ndé ɨɨn cúu cuarto vehe ní cuāha núú ní núū cuxíni ya vico pascua jiín tée cáscuáha jíín yá? achi rō.
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Te máá de stéén de ɨɨn cuarto cáhnu nde xinī véhe jeē je íyó túhva. Te yūcuan sátūhva ró jéē cuxíni yó, áchí yá jiín de.
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Te cuangoo tēe cáscuáha ún, te ni jinūcoo de ñuu, te ni canihīn de nájnūhun ni cahān yā jiín de. Te ni casátūhva de jeē cuxíni ya vico pascua.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Te jeē cuácuaa, te ni quee ya jiín ndɨhúxí uū de.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Te ni cacucōo de mesa cáyeji de staā, te ni cahān yā:
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Yūcuán na te ni cacucuíhyá ni de, te ná ɨɨn ná ɨɨn de ni cacajnūhún de ya:
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Te ni cahān yā jiín de:
20 Jesus respondeu:
21 Te ruhū, Yaā ní nduu tēe, jendaá cúu jeē quihín rī cuu rī, nájnūhun yósó jnúhun ri nuū tútu iī. Te nacā xeēn ndoho tēe nastúu ruhū. Vāha ga núu tu ní cácu tēe un núú, áchí yá.
21 Pois o
22 Te níní cáyeji de jíín yá, te ni quihin ya pan, te ni nacuatáhú yá, te ni tahú cuéchí yá, te ni jēhe ya nuū tée cáscuáha jíín yá. Te ni cahān yā:
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Yūcuán na te ni quihin ya ɨɨn copa ndūxi uva, te ni nacuatáhú yá, te ni jēhe ya ni cajihi ndɨhɨ de.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Te ni cahān yā jiín de:
24 Então Jesus disse:
25 Te jendaá cahán rī jiín ró jeē ndé vijna te ma cóho ga rī ndūxi ndehē uva yāhá, chi nde quiji quɨvɨ̄ ndacu Yaā Dios jniñu nɨ́ɨ́ ñayɨ̄vɨ́, te sáá te coho tucu ri jiín ró jijnáhan ró. Achí yá.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Te ni jita ya ɨɨn yaa iī jiín de jíjnáhan de. Te ni quenda ya cuahān yā jiín de nde yucu Olivos.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Yūcuán na te ni cahān yā:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Te jeē nátecu rī, te xīhna ruhū cosnūu rí quihīn rī región Galilea, te sáá te najinūcoo ró, áchí yá.
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Te ni cahān yā jiín de:
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Te ni cahān teyɨ́ de jíín yá:
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Yūcuán na te ni jinū Jesús jiín tée cáscuáha jíín yá ɨɨn lugar nuū naní Getsemaní. Te ni cahān yā jiín de:
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Te ni jeca ya Pedro jiín Jacobo jiín Juan, cuahān yā jiín de. Te ni quejéé yá cucuíhyá ndasɨ́ ni yā te cúxií ni yā jeē quíji jnūndóho sɨquɨ̄ yā.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Te ni cahān yā jiín de:
34 e disse a eles:
35 Te ni jica ya jecu gā, te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ yá ni jequin ya nuū yā nuū ñúhun. Te ni jicān tahú yā nuū Yaā Dios jeē núu cuu te ma ndóho ya jnūndóho jeē quejéé quiji sɨquɨ̄ yā.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Te suhva ni cahān yā:
36 Ele orava assim:
37 Te ni ndee yā nuū ndɨnúní tée cáscuáha jíín yá, te ni jito ya jeē cáquixī de. Te ni cahān yā jiín Pedro:
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Coo ndito ni rō te cacān tahú rō jeē chindéé ñáhán yá rohó jeē ma sáha ró cuéchi jeē coto ndee jeneé róhó. Chi cúní ndije ánuá rō squícu vāha ró, te yɨquɨ cúñu rō chi tu fuerza, achí yá.
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Te ni jehēn tucu ya, ni jicān tahú yā, te suni jnūhun yúcuan ní cahān yā.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Te ni ndee ya nuū de, te ni jito ya jeē cáquixī tucu de, chi yōhyo cájiī de māhná. Te tuá ni cánihīn de jnūhun stíó cuɨ́ñɨ́ de nuū yā.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Te ni ndee yā jeē vuelta unī, te ni cahān yā jiín de:
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Ndocuɨñɨ̄ jijnáhan ró, chi je vēji tēe nastúu ruhū, te quihīn yō jiín de. Achí yá.
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Te sá cáhán gā yā súcuan, te ni quee‑ni Judas, ɨɨn jnáhan jeē uxí uū tēe cáscuáha jíín yá. Te vējicoo cuehē tēe jíín de, cándaha de espada jiín yujnu. Chi sutū cácujéhnu jíín tée cástéén tutu ley jiín tée jéhnu cándacu jniñu, ni catají de tēe ún.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Te Judas, tēe nástúu ya ún, je ni jēhe de ɨɨn seña nuū tée un jíjnáhan, chi ni cachi de:
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Te ni quee de nde nuū Jesús, te ni cahān de jíín yá:
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Te tāca gá tēe un ní cajnɨɨ de ya, te cuangoo de jíín yá.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Te ɨɨn tēe íne jíín yá ni tava de espada de, te ni jehnde de sōho ɨɨn mozo maá sútū cujéhnu ga.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Te ni cahān Jesús jiín ñáyuu cuehē ún:
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Tāca quɨ́vɨ̄ ni ine ri jiín ró jijnáhan ró ini templo cáhnu, ni steén rī jnūhun, te tu ní cájnɨɨ ró rúhū. Te súcuan cásáha ró návāha na squícu jeē cahán tutu iī, achí yá.
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Yūcuán na te ndɨhɨ tēe cáscuáha jíín yá, ni castóo de ya, ni cajinu de cuangoo de.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Te ɨɨn tēe suchí, ndíquín de ya cuahān de jíín yá. Te ndíi de máá ɨɨn sahma cuitá. Te ni cajnɨɨ tēe ún de.
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 Te máá sahma cuitá un ní canihīn. Te ni jinu máá ñɨɨ‑ni de cuahān de.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Yūcuán na te ni jinūcoo de jíín Jesús nuū sutū cujéhnu ga. Te tāca sútū cácujéhnu jíín tée jéhnu cándacu jniñu jíín tée cástéén tutu ley, ni candutútú de.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Te Pedro chi jícá‑ni ndíquín de ya, te ni jinū de nde ini patio sutū cujéhnu ga. Te ni cucōo de jíín táca policía, násaā de ñuhūn.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Te sutū cácujéhnu jíín ndɨhɨ tēe cásáha junta cujéhnu ga, ni canducú de cuēchi sɨquɨ̄ Jesús, chi cahni de ya cácuni de. Te tu ní cánihīn de.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Chi cuehē de ni cacahān yaá sɨ́quɨ̄ yā, te tu ní quíjnáhan jnūhun ni cacahān de.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Yūcuán na te ni candocuɨñɨ̄ sava de, te ni catee de cuēchi sɨquɨ̄ yā, achí de:
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 Máá ná ni cajini ná cáhán de jeē canu de templo yáha jéē ní cuvāha ni casáha tēe, te nuū uní quɨvɨ̄ te nacani de ɨnga jeē násūu jíín ndaha tée cuvāha, áchí de. Achí jíjnáhan.
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Te ni jnūhun yáha tu ní quíjnáhan tucu jeē cácahān de sɨquɨ̄ yā.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Yūcuán na te sutū cujéhnu ga ni ndocuɨñɨ̄ de nuū ñáyuu cuehē ún, te ni cajnūhún de Jesús:
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Te máá yá tu ní cáhán cuɨtɨ yā, chi tú na vé ni stíó cuɨ́ñɨ́ yā. Te sutū cujéhnu ga ni cajnūhún tucu de ya:
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Te ni cahān yā:
62 Jesus respondeu:
63 Yūcuán na te sutū cujéhnu ga ni jehnde de sahma de jeē quɨtɨ́ ndasɨ́ ni de, te ni cahān de:
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Chi je ni cajini ró jéē cahán de jnūhun ndevāha jeē quɨtɨ́ ni Yaā Dios, chi sáha de máá de Sēhe Yaā Dios. ¿Te ndese cájeni ni rō? Achí de.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Te sava de ni catesɨ̄hɨ́ de nuū yā, te ni cajesɨ de sahma nuū yā, te ni cacani de ya. Te cácahān de jíín yá:
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Te íne Pedro ini patio ichi chíji nuū cáhīin de jíín Jesús. Te ni quee ɨɨn ñahan jéjníñu vehe sutū cujéhnu ga ún.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Te ni jito ña nuū de jeē néne de násaā de yuñúhún. Te ni jito vāha ña nuū de, te ni cahān ña:
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Te máá de tu ní cáchi de, chi ni cahān de:
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Te ñahan jéjníñu un ní jito tucu ña nuū de, te ni quejéé ña cáhán ña jíín ñáyuu cáhīin yūcuán:
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Te máá de tu ní cáchi tucu de. Te ni cunúu jecu gā, te ñayuu cáhīin yūcuan ní cacahān tucu i jíín Pedro:
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Yūcuán na te ni quejéé de cáhán teyɨ́ de jeē na cóndee cuēchi sɨquɨ̄ de núu tu cáhán ndaā de:
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Yūcuán na te ni cana‑ni líhli vuelta uū. Te ni nucūhun ni de jnūhun ni cahān Jesús jiín de: Nde ná tu cana líhli uū jínu, te yūhu ró te cahān rō unī jínu jeē tu jíní rō ruhū. Te ni nacani ni de sɨquɨ̄ jnúhun ún, te ni ndahyū de.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.