Lucas 7

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te nuū ni jínu ni cahān yā ni cajini nahín ñáyuu ún, te cuahān yā ñuu Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Te ɨɨn tēe nación Roma jeē cúu capitán, íyó ɨɨn mozo de jeē manī ndasɨ́ de jíín. Te mozo un cúhú i te je yajni cuu i.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Te ni jini capitán jnūhun Jesús. Te ni tají de jecu tēe jéhnu cándacu jniñu nuū ñáyuu hebreo, cuangoo de nuū yā jeē cahán ndahú de jíín yá jeē na quíji ya sávāha ya mozo de.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Te ni jinūcoo tēe un núū Jesús, te ni cacahān ndahú ndasɨ́ de jíín yá:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Chi manī de jíín nación yō, te máá de ni ndacu jniñu ni cuvāha ɨɨn vehe sinagoga cuu yó. Achí de.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Yūcuán na te cuahān Jesús jiín de jíjnáhan de. Te nuū ní cuyajni ya vehe capitán, te ni tají de jecu amigo de cuajnahan yā. Te ni cacahān de jíín yá:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Jeē yúcuan tu ní sájéhnu de máá de jeē quíji de nuū ní, áchí de. Te máá jéē cahán‑ni ní, te na ndúvāha‑ni mozo de, áchí de.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Chi máá de suni ndíso jníñu de ni casáha tēe cácujéhnu ga. Te cújéhnu de nuū tācá soldado de, áchí de. Te núu cáhán de jíín ɨɨn tēe jeē na quíhín de, te cuahān de. Te núu cáhán de jíín ɨnga tēe jeē na quíji de, te quíji de. Te núu ndácu de ɨɨn jniñu nuū mozo de, te sáha i, áchí de. Achí táca tée un jíín yá.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Te jeē ní jini Jesús jnūhun yáha, te ni naa ni yā. Te ni ndió cóto ya ni cahān yā jiín ñáyuu cuehē cándiquīn yatā yā:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Te tēe ni tají capitán nuū yā, ni najinūcoo de vehe, te ni cajito de jeē jé ni nduvāha mozo un.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Yūcuán na te cuahān yā ɨɨn ñuu naní Naín. Te tēe cáscuáha jíín yá, jiín ñáyuu cuehē, suni cuangoo i jíín yá.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Te ná ni cuyajni ya yuñúū ún, te yūcuan ní quendacoo ñayuu jeē quíchindūji i ɨɨn tēe suchí jéē ni jíhī. Te máñúhún‑ni i nuū naná i, te ñahan viuda cúu ña. Te cuehē ñayuu ñuu un véjicoo jíín ña.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Te ná ni jito máá Jítoho yō nuū ña, te ni cundáhú ni yā ña, te ni cahān yā jiín ña:
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Yūcuán na te ni jinū yā nde nuū ndɨ́yɨ ún, te ni jnɨɨ ya yejnū, te ni cajecuɨñɨ̄ tēe cándiso ún. Te ni cahān yā jiín súchi ní jihī:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Yūcuán na te ni nucōo sūchi ní jihī ún, te ni quejéé i nácahān i. Te ni nacuāha ya i nuū naná i.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Te ndɨvii ñayuu ni cayūhú i jeē ní cajito i, te ni cacahān i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios. Te cácahān i:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Te ni jitē núu jnūhun ya nɨɨ́ cáhnu región Judea jiín táca región yajni yūcuán.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Te íne Juan vecāa, te tēe cáscuáha jíín de ni cacastūhun núū de jeē súcuan ni cuu tācá jniñu yáha.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Te ni cana Juan uū tēe ún, te ni tají de cuangoo nuū Jesús, návāha cajnūhún de ya núu máá yá cúu ndije Cristo jeē ní cachi Yaā Dios jeē tají yá, chí núu nasūu yá cúu te condetu de ɨnga.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Te ni jinūcoo tēe un núū yā, te ni cacahān de:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Te máá hora un ní nasávāha ya cuehē ñayuu cácuhū, jiín ñáyuu cándoho cuehyɨ̄ xeēn, jiín ñáyuu ñúhun tachī ini. Te suni cuehē ñayuu cuaá ní ndundijin tɨnūú i ni sáha ya.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Te ni cahān yā jiín de:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Te yōhyo ndetū tēe jeē ma nácani yátá ni de jeē ruhū cúu Cristo. Súcuan cachi rō nuū Juan. Achí yá jiín de.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Te ná cuanuhun ndɨndúú tée ún, te ni quejéé Jesús cahán yā jnūhun Juan jiín ñáyuu:
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Te núu tuú, ¿te na vé ni jécondēhe ró núu súcuan? ¿A ɨɨn tēe cúní cujéhnu jeē ñúhun sahma lúu? Tuú chi cájini rō jeē tée cáñuhun sahma lúu te cánducú tāca jéē cúsɨɨ̄ ni, máni ini vehe rey cáyūcú de.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 ¿Te na vé ni jécondēhe ró núu súcuan? ¿A ɨɨn tēe nácani jnūhun Yaā Dios? Cáhán rī jiín ró jeē suu ni jecondēhe ró. Te cújéhnu ga Juan yáha vēsú tāca gá tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Chi jnūhun Juan cúu jeē ni cáhān Yaā Dios jeē yosó núū tútu iī:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Te cáhán rī jiín ró jeē ini ñayɨ̄vɨ yáha cújéhnu ga Juan tēe scuándute vēsú tāca gá tēe jeē ni íyo ini ñayɨ̄vɨ́. Te vēsú súcuan te tāca tée núu ga ini ñuu nuū ndácu Yaā Dios jniñu, cújéhnu ga de vēsú Juan. Achí yá.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Te tāca ñáyuu jiín táca tée cástútú xúhun renta, ni cajini i jnūhun cáhán yā, te ni cajetáhú i jeē Yaā ndaā cúu Yaā Dios, chi je ni cajendute i nuū Juan.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Te tēe grupo fariseo jiín tée cástéén tutu ley, ni casquéhichī de jnūhun jeē cuní Yaā Dios sáha ya jeē váha de, chi tu ní cájendute de nuū Juan.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Te ni cahān gā maá Jítoho yō:
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Cúu i nájnūhun sūchi lúlí cáhīin nuū yáhu cácasɨ́quɨ́ i. Te cácana ndee i xinī jnáhan i: Ni catɨvɨ rī scuilí, te tu ní cájita jéhé ró. Te ni cajita ri yaa jeē cuihyá jíta, te tu ní cándahyū rō, achí i. Te nájnūhun cándāa sūchi lúlí un jéē tu ní nújnahan ni i ni ɨɨn, suni súcuan cándāa ró.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Chi ni quiji Juan tēe scuándute, te cuehē jínu ni īyo ndite ni de, tu ní yéji de staā ni tu ní jíhi de vino. Te tu ní cánujnahan ni rō, chi ni cacahān rō jeē ñúhun tachī ini de.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Yūcuán na te ni quee máá rí, Yaā ní nduu tēe, te yéji rī jíhi ri, te tu cánujnahan ni rō, te chísóó jnúhun ró cácahān rō jeē máni máá jéē yéji rī jíhi ri vino. Te quíjnáhan ri jiín tée cástútú xúhun renta jiín táca gá tēe cásáha cuēchi, áchí ró.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Te núu cúndíchí ɨɨn tēe jíín jnúhun Yaā Dios, te jíín jniñu sáha de te cájini tāca gá tēe ndíchí jeē ndichí de. Achí yá.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Te ɨɨn tēe fariseo ni cana de Jesús jeē cáji yā staā jiín de. Te ni jinū yā vehe de, te ni cucōo ya mesa jeē cáji yā staā.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Yūcuán na te ɨɨn ñahan sáha cuēchi, ndéé ña ñuu yúcuan, te ni jini ña jeē ni jínū Jesús vehe tēe fariseo un, yéji yā staā. Te ni quee ña jíín ɨɨn frasco yuū luu jeē ñúhun chitú aceite perfume.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Te íin yɨ́tɨ́ ña nuū jehé yā, te ndáhyú ña. Te ni quejéé ña stáji ña jehē yā jiín ndute tɨ́núú ña, te ni nasíchí ña jíín ixi xíní ña. Te ni techūhú ña jehē yā, te ni chuhun ña perfume un.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Te tēe fariseo un jeē ní cana de ya, ni jito de jeē súcuan ni sáha ña, te ni jeni ni de: Núu tēe nácani jnūhun Yaā Dios cúu tēe yáha, te cuni de ndese ñahan cúu ñahan yáha jeē quehé ña de, chi ñahan sáha cuēchi cúu ña, jéni ni de.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Yūcuán na te ni cahān Jesús jiín de:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Te ni cahān Jesús:
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Te tú na vé cánevāha tēe un jéē náchunaa de. Te tēe jéhe núu xūhun ní ine cáhnu ni de nuū ndɨndúú tée ún. Núu súcuan te cachi rō: Jeē ndɨndúú tée ún, ¿ndé ɨɨn de coo manī gā jiín de? Achí yá.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Te ni cahān Simón:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Te jíto ya nuū ñahan ún, te ni cahān gā yā jiín Simón:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Te tu ní téchūhu ró ruhū nájnūhun íyó costumbre. Te ñahan yáha, nde jeē ni quɨ́vɨ ri vehe ró, tu jécuɨñɨ̄ ña jeē téchūhú ña jehē rī.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Te tu ní chúhun ró aceite xinī rī nájnūhun íyó costumbre. Te ñahan yáha ní chuhun ña aceite perfume jehē rī.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Núu súcuan te cáhán rī jiín ró jeē ni stéén ña jeē yóhyo manī ña jíín rí sɨquɨ̄ jeē íne cáhnu ni rī nuū tāca cuéchi ña, vēsú cuehē cúu. Te núu cone cáhnu ni rī nuū ɨɨn ñayuu iyó jecu‑ni cuēchi, te jecu‑ni stéén i jeē maní i jíín rí, achí yá.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Te ni cahān yā jiín ña:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Yūcuán na te ñayuu cáyeji staā jiín yá, ni quejéé i cácahān maá i:
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Te Jesús ni cahān gā yā jiín ñahan ún:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.