Lucas 7
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ACF
1 Te nuū ni jínu ni cahān yā ni cajini nahín ñáyuu ún, te cuahān yā ñuu Capernaum.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Te ɨɨn tēe nación Roma jeē cúu capitán, íyó ɨɨn mozo de jeē manī ndasɨ́ de jíín. Te mozo un cúhú i te je yajni cuu i.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 Te ni jini capitán jnūhun Jesús. Te ni tají de jecu tēe jéhnu cándacu jniñu nuū ñáyuu hebreo, cuangoo de nuū yā jeē cahán ndahú de jíín yá jeē na quíji ya sávāha ya mozo de.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Te ni jinūcoo tēe un núū Jesús, te ni cacahān ndahú ndasɨ́ de jíín yá:
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 Chi manī de jíín nación yō, te máá de ni ndacu jniñu ni cuvāha ɨɨn vehe sinagoga cuu yó. Achí de.
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Yūcuán na te cuahān Jesús jiín de jíjnáhan de. Te nuū ní cuyajni ya vehe capitán, te ni tají de jecu amigo de cuajnahan yā. Te ni cacahān de jíín yá:
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 Jeē yúcuan tu ní sájéhnu de máá de jeē quíji de nuū ní, áchí de. Te máá jéē cahán‑ni ní, te na ndúvāha‑ni mozo de, áchí de.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Chi máá de suni ndíso jníñu de ni casáha tēe cácujéhnu ga. Te cújéhnu de nuū tācá soldado de, áchí de. Te núu cáhán de jíín ɨɨn tēe jeē na quíhín de, te cuahān de. Te núu cáhán de jíín ɨnga tēe jeē na quíji de, te quíji de. Te núu ndácu de ɨɨn jniñu nuū mozo de, te sáha i, áchí de. Achí táca tée un jíín yá.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Te jeē ní jini Jesús jnūhun yáha, te ni naa ni yā. Te ni ndió cóto ya ni cahān yā jiín ñáyuu cuehē cándiquīn yatā yā:
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Te tēe ni tají capitán nuū yā, ni najinūcoo de vehe, te ni cajito de jeē jé ni nduvāha mozo un.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Yūcuán na te cuahān yā ɨɨn ñuu naní Naín. Te tēe cáscuáha jíín yá, jiín ñáyuu cuehē, suni cuangoo i jíín yá.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 Te ná ni cuyajni ya yuñúū ún, te yūcuan ní quendacoo ñayuu jeē quíchindūji i ɨɨn tēe suchí jéē ni jíhī. Te máñúhún‑ni i nuū naná i, te ñahan viuda cúu ña. Te cuehē ñayuu ñuu un véjicoo jíín ña.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Te ná ni jito máá Jítoho yō nuū ña, te ni cundáhú ni yā ña, te ni cahān yā jiín ña:
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Yūcuán na te ni jinū yā nde nuū ndɨ́yɨ ún, te ni jnɨɨ ya yejnū, te ni cajecuɨñɨ̄ tēe cándiso ún. Te ni cahān yā jiín súchi ní jihī:
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Yūcuán na te ni nucōo sūchi ní jihī ún, te ni quejéé i nácahān i. Te ni nacuāha ya i nuū naná i.
15 E entregou-o à sua mãe.
16 Te ndɨvii ñayuu ni cayūhú i jeē ní cajito i, te ni cacahān i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios. Te cácahān i:
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Te ni jitē núu jnūhun ya nɨɨ́ cáhnu región Judea jiín táca región yajni yūcuán.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Te íne Juan vecāa, te tēe cáscuáha jíín de ni cacastūhun núū de jeē súcuan ni cuu tācá jniñu yáha.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Te ni cana Juan uū tēe ún, te ni tají de cuangoo nuū Jesús, návāha cajnūhún de ya núu máá yá cúu ndije Cristo jeē ní cachi Yaā Dios jeē tají yá, chí núu nasūu yá cúu te condetu de ɨnga.
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 Te ni jinūcoo tēe un núū yā, te ni cacahān de:
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Te máá hora un ní nasávāha ya cuehē ñayuu cácuhū, jiín ñáyuu cándoho cuehyɨ̄ xeēn, jiín ñáyuu ñúhun tachī ini. Te suni cuehē ñayuu cuaá ní ndundijin tɨnūú i ni sáha ya.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 Te ni cahān yā jiín de:
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Te yōhyo ndetū tēe jeē ma nácani yátá ni de jeē ruhū cúu Cristo. Súcuan cachi rō nuū Juan. Achí yá jiín de.
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 Te ná cuanuhun ndɨndúú tée ún, te ni quejéé Jesús cahán yā jnūhun Juan jiín ñáyuu:
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 Te núu tuú, ¿te na vé ni jécondēhe ró núu súcuan? ¿A ɨɨn tēe cúní cujéhnu jeē ñúhun sahma lúu? Tuú chi cájini rō jeē tée cáñuhun sahma lúu te cánducú tāca jéē cúsɨɨ̄ ni, máni ini vehe rey cáyūcú de.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 ¿Te na vé ni jécondēhe ró núu súcuan? ¿A ɨɨn tēe nácani jnūhun Yaā Dios? Cáhán rī jiín ró jeē suu ni jecondēhe ró. Te cújéhnu ga Juan yáha vēsú tāca gá tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Chi jnūhun Juan cúu jeē ni cáhān Yaā Dios jeē yosó núū tútu iī:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Te cáhán rī jiín ró jeē ini ñayɨ̄vɨ yáha cújéhnu ga Juan tēe scuándute vēsú tāca gá tēe jeē ni íyo ini ñayɨ̄vɨ́. Te vēsú súcuan te tāca tée núu ga ini ñuu nuū ndácu Yaā Dios jniñu, cújéhnu ga de vēsú Juan. Achí yá.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Te tāca ñáyuu jiín táca tée cástútú xúhun renta, ni cajini i jnūhun cáhán yā, te ni cajetáhú i jeē Yaā ndaā cúu Yaā Dios, chi je ni cajendute i nuū Juan.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Te tēe grupo fariseo jiín tée cástéén tutu ley, ni casquéhichī de jnūhun jeē cuní Yaā Dios sáha ya jeē váha de, chi tu ní cájendute de nuū Juan.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Te ni cahān gā maá Jítoho yō:
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Cúu i nájnūhun sūchi lúlí cáhīin nuū yáhu cácasɨ́quɨ́ i. Te cácana ndee i xinī jnáhan i: Ni catɨvɨ rī scuilí, te tu ní cájita jéhé ró. Te ni cajita ri yaa jeē cuihyá jíta, te tu ní cándahyū rō, achí i. Te nájnūhun cándāa sūchi lúlí un jéē tu ní nújnahan ni i ni ɨɨn, suni súcuan cándāa ró.
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 Chi ni quiji Juan tēe scuándute, te cuehē jínu ni īyo ndite ni de, tu ní yéji de staā ni tu ní jíhi de vino. Te tu ní cánujnahan ni rō, chi ni cacahān rō jeē ñúhun tachī ini de.
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Yūcuán na te ni quee máá rí, Yaā ní nduu tēe, te yéji rī jíhi ri, te tu cánujnahan ni rō, te chísóó jnúhun ró cácahān rō jeē máni máá jéē yéji rī jíhi ri vino. Te quíjnáhan ri jiín tée cástútú xúhun renta jiín táca gá tēe cásáha cuēchi, áchí ró.
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Te núu cúndíchí ɨɨn tēe jíín jnúhun Yaā Dios, te jíín jniñu sáha de te cájini tāca gá tēe ndíchí jeē ndichí de. Achí yá.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Te ɨɨn tēe fariseo ni cana de Jesús jeē cáji yā staā jiín de. Te ni jinū yā vehe de, te ni cucōo ya mesa jeē cáji yā staā.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Yūcuán na te ɨɨn ñahan sáha cuēchi, ndéé ña ñuu yúcuan, te ni jini ña jeē ni jínū Jesús vehe tēe fariseo un, yéji yā staā. Te ni quee ña jíín ɨɨn frasco yuū luu jeē ñúhun chitú aceite perfume.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 Te íin yɨ́tɨ́ ña nuū jehé yā, te ndáhyú ña. Te ni quejéé ña stáji ña jehē yā jiín ndute tɨ́núú ña, te ni nasíchí ña jíín ixi xíní ña. Te ni techūhú ña jehē yā, te ni chuhun ña perfume un.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 Te tēe fariseo un jeē ní cana de ya, ni jito de jeē súcuan ni sáha ña, te ni jeni ni de: Núu tēe nácani jnūhun Yaā Dios cúu tēe yáha, te cuni de ndese ñahan cúu ñahan yáha jeē quehé ña de, chi ñahan sáha cuēchi cúu ña, jéni ni de.
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Yūcuán na te ni cahān Jesús jiín de:
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Te ni cahān Jesús:
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 Te tú na vé cánevāha tēe un jéē náchunaa de. Te tēe jéhe núu xūhun ní ine cáhnu ni de nuū ndɨndúú tée ún. Núu súcuan te cachi rō: Jeē ndɨndúú tée ún, ¿ndé ɨɨn de coo manī gā jiín de? Achí yá.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Te ni cahān Simón:
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Te jíto ya nuū ñahan ún, te ni cahān gā yā jiín Simón:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Te tu ní téchūhu ró ruhū nájnūhun íyó costumbre. Te ñahan yáha, nde jeē ni quɨ́vɨ ri vehe ró, tu jécuɨñɨ̄ ña jeē téchūhú ña jehē rī.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Te tu ní chúhun ró aceite xinī rī nájnūhun íyó costumbre. Te ñahan yáha ní chuhun ña aceite perfume jehē rī.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 Núu súcuan te cáhán rī jiín ró jeē ni stéén ña jeē yóhyo manī ña jíín rí sɨquɨ̄ jeē íne cáhnu ni rī nuū tāca cuéchi ña, vēsú cuehē cúu. Te núu cone cáhnu ni rī nuū ɨɨn ñayuu iyó jecu‑ni cuēchi, te jecu‑ni stéén i jeē maní i jíín rí, achí yá.
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Te ni cahān yā jiín ña:
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 Yūcuán na te ñayuu cáyeji staā jiín yá, ni quejéé i cácahān maá i:
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Te Jesús ni cahān gā yā jiín ñahan ún:
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.