Lucas 2

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te Augusto, tēe cúu rey, ni ndacu de jniñu jeē coo censo jeē núcosō sɨhvɨ́ ndɨvii ñayuu nɨɨ́ cáhnu nuū ndácu de jniñu.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Yāha cúu censo xīhna ñúhún jéē ní casáha de ná ni cuu Cirenio gobernador nación Siria.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Te ndɨvii ñayuu cuanungoo i ná ñuu ná ñuu maá i jeē nácuāha i sɨ́hvɨ́ i.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Te suni José ni quenda de ñuu Nazaret, ndañúū Galilea. Te cuanuhun de región Judea, te ni najinū de ñuu Belén, jeē cúu ñuu nuū ní cacu rey David jenahán. Chi sēhe yucūn David cúu de.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Te ni jehēn de návāha nacuāha de sɨ́hvɨ́ de jíín María, chi je yajni quijnáhan ña jíín de. Te ñúhun sēhe ña ni sáha Espíritu Santo.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Te níní cáhīin de yūcuán te ni jinū quɨvɨ̄ jeē cácu sēhe ña.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Te ni scácu ña sēhe yɨɨ́ núú ña, te ni chusúcún ña i sahma cuitá, te ni jequin ña i ini ɨɨn nundōo núū yéji quɨtɨ, chi tuá núne mesón condee ña.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Te yajni ñuu Belén cáhīin tēe cácuu pastor, te cándito de lanchi de nɨ́ɨ́ niñu jecuáā nde yucu ún.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Te ɨɨn sanaa‑ni te ni cane ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō nuū de, te nduva máá Jítoho yō ni ndindēe nɨ́ɨ́ núū cáhīin de. Te yōhyo ni cayūhú de.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Te ni cahān ndajéhé un jíín de:
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Chi vijna nde ini ñuu David ni cacu ɨɨn Yaā jnama róhó, te máá Jítoho yō Cristo cúu ya.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Te súcuan nacuni rō sūchi yɨ́quɨ́n un, chi ñúsúcún i sahma cuitá te cátú i ini ɨɨn nundōo núū yéji quɨtɨ. Achí yá.
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Te ɨɨn sanaa‑ni te ni canecoo cuehē gā ndajéhé andɨvɨ́, cáhīin ya jiín ndajéhé un, te cácahān yā jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios. Te áchí yá:
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 Yōhyo luu cújéhnu Yaā Dios nde nuū sucún.
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Yūcuán na te cuanungoo ndajéhé un andɨvɨ́. Te tēe cácuu pastor ni cacahān de jíjnáhan de:
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Te yachī cuangoo de, te ni nanihīn de María jiín José jiín súchi yɨ́quɨ́n un, cátú i ini nundōo núū yéji quɨtɨ.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Te nuū ní cajini de nuū i, te ni canacani de jnūhun jeē ní cachi ndajéhé yā nuū de sɨquɨ̄ sūchi yɨ́quɨ́n un.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Te ni canaa ni tāca ñáyuu cájini nahín i jnūhun cácahān tēe cácuu pastor.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Te María, ni quendōo tāca jnúhun yáha nuū jeē níjnūní ña, te nácani ni ña sɨquɨ̄.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Te tēe cácuu pastor cuanungoo de, te ni cacahān de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios sɨquɨ̄ tāca jéē ní cajini sōho de jíín jéē ní cajito de, chi ni squícu nahín nájnūhun ni cahān ndajéhé yā jiín de.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Te ni cuu unā quɨvɨ̄ jeē ní cacu ya, te ni casáha de circuncidar sūchi yɨ́quɨ́n un. Te ni casnání de i Jesús, chi sɨ́hvɨ́ yúcuan ní cachi ndajéhé yā nuū María nde ná tu jecūhun i.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Te ni jīnu quɨvɨ̄ jeē casquícu ña costumbre jeē ndúndoo ña nuū Yaā Dios jijnáhan ña, nájnūhun cáhán ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés. Te ni jengoo de jíín i ñuu Jerusalén jeē nácuāha de i nuū maá Jítoho yō Yaā Dios.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Súcuan ni casáha de, chi yósó núū tútu ley yā: Tāca súchi yɨ́ɨ́ núú jéē cácacu, quɨhɨ cuenta i nuū Jítoho yō Yaā Dios, achí tutu.
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Te suni cuasocō de nájnūhun cáhán ley maá Jítoho yō: Socō rō uū lɨvɨ chí úū paloma, achí tutu.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Te ni īyo ɨɨn tēe nání Simeón, ndéé de ñuu Jerusalén tiempo un. Te tēe ndaā, tēe chíñúhún váha nuū Yaā Dios cúu de. Te ñúhun ni de jeē quée maá Yaā jnama ñayuu nación de Israel. Te máá Espíritu Santo íyó yá jiín de.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Te je ni castūhun yá nuū de jeē ma cúū cuɨtɨ de chi nde coto de nuū Cristo jeē tají maá Jítoho yō Yaā Dios.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Te ni steén yā nuū de jeē quihín de templo quɨvɨ̄ ún. Te suni tátá naná sūchi yɨ́quɨ́n Jesús, ni quɨ̄vɨcoo de ini templo jiín i, jeē nácuāha de i nuū Yaā Dios nájnūhun cáhán ley Moisés.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Te Simeón ni ñunundee de i, te ni cahān de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios, te áchí de:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 Tátā Yaā Dios, vijna te cuu cuāha ni jnúhun jeē cuu ná, chi je ni cusɨɨ̄ ni ná.
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Chi ni jito jínúū na núū Yaā jnáma sāña jíjnáhan ná.
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 Chi ni jeni ní yá jeē jnáma ya tāca ñáyuu ñayɨ̄vɨ́.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Te máá yá sáha jeē cúndijin ini anuá ñayuu tācá nación,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Te José jiín náná i cánaa ni de cájini nahín de jnūhun ni cahān Simeón sɨquɨ̄ i.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Te ni jicān tahú Simeón jehē de jíjnáhan de, te ni cahān de jíín náná i María:
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Te súcuan te quenda ndijin ndese cájeni ni tāca ñáyuu. Te máá ró chi jnahuhū ndasɨ́ ni rō coto ró jéē ndóho i. Achí Simeón.
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Te suni íne ɨɨn ñahan nácani jnūhun Yaā Dios, naní ña Ana. Te sēhe Fanuel, yucūn Aser cúu ña. Te je jéhnu ndasɨ́ ña. Te nde ná lulí ña te ni condee ña jíín yɨɨ ña uxā cuiyā.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Yūcuán na te ni quendōo ndáhú ña, te ni cuu cuūn xico cuūn cuiyā ña. Te tu cújiyo ña ini vehe iī, chi jéjníñu ña nuū Jítoho yō Yaā Dios nduú ñuú, te ndite ni ña te jícán tahú ña.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Te suni hora un ní quee ña, te ni nacuatáhú ña nuū Yaā Dios. Te ni cahān ña jnūhun sūchi yɨ́quɨ́n un jíín táca ñáyuu Jerusalén jeē cáñuhun ni i jeē quée Yaā jnama i.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Te ni jīnu ni casquícu de tācá jniñu ndácu ley maá Jítoho yō Yaā Dios, te cuanungoo de ñuu de Nazaret, ndañúū Galilea.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Te sūchi lúlí un ní jehnu i, te ni ije i, te ni cundíchí gá i. Te ni sáha Yaā Dios jeē váha ndasɨ́ jíín i.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Te ndɨjnahan cuiyā jéngoo tátá i náná i ñuu Jerusalén, jeē cúu vico pascua.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Te nuū ní cuu uxī uū cuiyā i, te cuangoo tucu de Jerusalén, nájnūhun sáha sáha de quɨvɨ̄ víco ún.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Te ni yāha vico, te cuanungoo de. Te sūchi lúlí Jesús, ni quendōo i Jerusalén, te tu ní cájini José jiín náná i.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Te cájeni ni de jeē cuahán i mēhñu ñáyuu cájica ichi ún. Te ni cajica de ɨɨn quɨvɨ̄, te sáá te ni cananducú de i mēhñu táca jnáhan de jíín ñáyuu cájini jnáhan de jíín.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Te tu ní cánanihīn de i. Te ni canandicó de cuangoo de Jerusalén, cuananducú de i.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Te nuū uní quɨvɨ̄ te ni cananihīn de i ini templo, néne i mēhñu tée cástéén tutu ley Yaā Dios, te jíni nahín i jeē cácahān de te cájnūhún i de sɨquɨ̄ jnúhun ún.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Te tāca ñáyuu cájini jnūhun cáhán i, cánaa ni cájito jeē váha cájí xínī i te vāha nástíó cuɨ́ñɨ́ i jnūhun.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Te nuū ní cajito tátá i náná i nuū i, te ni canaa ni de. Te ni cahān naná i jíín i:
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Yūcuán na te ni cahān i:
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Te tu ní cájecūhun ni tátá i náná i jnūhun ni cahān i.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Yūcuán na te cuanuhun i jíín de jíjnáhan de ñuu Nazaret, te ni jendije i nuū de. Te náná i, ni quendōo tāca jnúhun yáha núū jeē níjnūní ña.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Te Jesús ni jehnu ga i, te ni cundíchí gá i, te cúsɨɨ̄ ni Yaā Dios jiín i, te suni súcuan tāca ñáyuu.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.