Lucas 2
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA
1 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te Augusto, tēe cúu rey, ni ndacu de jniñu jeē coo censo jeē núcosō sɨhvɨ́ ndɨvii ñayuu nɨɨ́ cáhnu nuū ndácu de jniñu.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Yāha cúu censo xīhna ñúhún jéē ní casáha de ná ni cuu Cirenio gobernador nación Siria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Te ndɨvii ñayuu cuanungoo i ná ñuu ná ñuu maá i jeē nácuāha i sɨ́hvɨ́ i.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Te suni José ni quenda de ñuu Nazaret, ndañúū Galilea. Te cuanuhun de región Judea, te ni najinū de ñuu Belén, jeē cúu ñuu nuū ní cacu rey David jenahán. Chi sēhe yucūn David cúu de.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Te ni jehēn de návāha nacuāha de sɨ́hvɨ́ de jíín María, chi je yajni quijnáhan ña jíín de. Te ñúhun sēhe ña ni sáha Espíritu Santo.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Te níní cáhīin de yūcuán te ni jinū quɨvɨ̄ jeē cácu sēhe ña.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Te ni scácu ña sēhe yɨɨ́ núú ña, te ni chusúcún ña i sahma cuitá, te ni jequin ña i ini ɨɨn nundōo núū yéji quɨtɨ, chi tuá núne mesón condee ña.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Te yajni ñuu Belén cáhīin tēe cácuu pastor, te cándito de lanchi de nɨ́ɨ́ niñu jecuáā nde yucu ún.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Te ɨɨn sanaa‑ni te ni cane ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō nuū de, te nduva máá Jítoho yō ni ndindēe nɨ́ɨ́ núū cáhīin de. Te yōhyo ni cayūhú de.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Te ni cahān ndajéhé un jíín de:
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Chi vijna nde ini ñuu David ni cacu ɨɨn Yaā jnama róhó, te máá Jítoho yō Cristo cúu ya.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Te súcuan nacuni rō sūchi yɨ́quɨ́n un, chi ñúsúcún i sahma cuitá te cátú i ini ɨɨn nundōo núū yéji quɨtɨ. Achí yá.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Te ɨɨn sanaa‑ni te ni canecoo cuehē gā ndajéhé andɨvɨ́, cáhīin ya jiín ndajéhé un, te cácahān yā jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios. Te áchí yá:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Yōhyo luu cújéhnu Yaā Dios nde nuū sucún.
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Yūcuán na te cuanungoo ndajéhé un andɨvɨ́. Te tēe cácuu pastor ni cacahān de jíjnáhan de:
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Te yachī cuangoo de, te ni nanihīn de María jiín José jiín súchi yɨ́quɨ́n un, cátú i ini nundōo núū yéji quɨtɨ.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Te nuū ní cajini de nuū i, te ni canacani de jnūhun jeē ní cachi ndajéhé yā nuū de sɨquɨ̄ sūchi yɨ́quɨ́n un.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Te ni canaa ni tāca ñáyuu cájini nahín i jnūhun cácahān tēe cácuu pastor.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Te María, ni quendōo tāca jnúhun yáha nuū jeē níjnūní ña, te nácani ni ña sɨquɨ̄.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Te tēe cácuu pastor cuanungoo de, te ni cacahān de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios sɨquɨ̄ tāca jéē ní cajini sōho de jíín jéē ní cajito de, chi ni squícu nahín nájnūhun ni cahān ndajéhé yā jiín de.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Te ni cuu unā quɨvɨ̄ jeē ní cacu ya, te ni casáha de circuncidar sūchi yɨ́quɨ́n un. Te ni casnání de i Jesús, chi sɨ́hvɨ́ yúcuan ní cachi ndajéhé yā nuū María nde ná tu jecūhun i.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Te ni jīnu quɨvɨ̄ jeē casquícu ña costumbre jeē ndúndoo ña nuū Yaā Dios jijnáhan ña, nájnūhun cáhán ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés. Te ni jengoo de jíín i ñuu Jerusalén jeē nácuāha de i nuū maá Jítoho yō Yaā Dios.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Súcuan ni casáha de, chi yósó núū tútu ley yā: Tāca súchi yɨ́ɨ́ núú jéē cácacu, quɨhɨ cuenta i nuū Jítoho yō Yaā Dios, achí tutu.
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Te suni cuasocō de nájnūhun cáhán ley maá Jítoho yō: Socō rō uū lɨvɨ chí úū paloma, achí tutu.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Te ni īyo ɨɨn tēe nání Simeón, ndéé de ñuu Jerusalén tiempo un. Te tēe ndaā, tēe chíñúhún váha nuū Yaā Dios cúu de. Te ñúhun ni de jeē quée maá Yaā jnama ñayuu nación de Israel. Te máá Espíritu Santo íyó yá jiín de.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Te je ni castūhun yá nuū de jeē ma cúū cuɨtɨ de chi nde coto de nuū Cristo jeē tají maá Jítoho yō Yaā Dios.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Te ni steén yā nuū de jeē quihín de templo quɨvɨ̄ ún. Te suni tátá naná sūchi yɨ́quɨ́n Jesús, ni quɨ̄vɨcoo de ini templo jiín i, jeē nácuāha de i nuū Yaā Dios nájnūhun cáhán ley Moisés.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Te Simeón ni ñunundee de i, te ni cahān de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios, te áchí de:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Tátā Yaā Dios, vijna te cuu cuāha ni jnúhun jeē cuu ná, chi je ni cusɨɨ̄ ni ná.
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Chi ni jito jínúū na núū Yaā jnáma sāña jíjnáhan ná.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Chi ni jeni ní yá jeē jnáma ya tāca ñáyuu ñayɨ̄vɨ́.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Te máá yá sáha jeē cúndijin ini anuá ñayuu tācá nación,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Te José jiín náná i cánaa ni de cájini nahín de jnūhun ni cahān Simeón sɨquɨ̄ i.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Te ni jicān tahú Simeón jehē de jíjnáhan de, te ni cahān de jíín náná i María:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Te súcuan te quenda ndijin ndese cájeni ni tāca ñáyuu. Te máá ró chi jnahuhū ndasɨ́ ni rō coto ró jéē ndóho i. Achí Simeón.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Te suni íne ɨɨn ñahan nácani jnūhun Yaā Dios, naní ña Ana. Te sēhe Fanuel, yucūn Aser cúu ña. Te je jéhnu ndasɨ́ ña. Te nde ná lulí ña te ni condee ña jíín yɨɨ ña uxā cuiyā.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Yūcuán na te ni quendōo ndáhú ña, te ni cuu cuūn xico cuūn cuiyā ña. Te tu cújiyo ña ini vehe iī, chi jéjníñu ña nuū Jítoho yō Yaā Dios nduú ñuú, te ndite ni ña te jícán tahú ña.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Te suni hora un ní quee ña, te ni nacuatáhú ña nuū Yaā Dios. Te ni cahān ña jnūhun sūchi yɨ́quɨ́n un jíín táca ñáyuu Jerusalén jeē cáñuhun ni i jeē quée Yaā jnama i.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Te ni jīnu ni casquícu de tācá jniñu ndácu ley maá Jítoho yō Yaā Dios, te cuanungoo de ñuu de Nazaret, ndañúū Galilea.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Te sūchi lúlí un ní jehnu i, te ni ije i, te ni cundíchí gá i. Te ni sáha Yaā Dios jeē váha ndasɨ́ jíín i.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Te ndɨjnahan cuiyā jéngoo tátá i náná i ñuu Jerusalén, jeē cúu vico pascua.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Te nuū ní cuu uxī uū cuiyā i, te cuangoo tucu de Jerusalén, nájnūhun sáha sáha de quɨvɨ̄ víco ún.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Te ni yāha vico, te cuanungoo de. Te sūchi lúlí Jesús, ni quendōo i Jerusalén, te tu ní cájini José jiín náná i.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Te cájeni ni de jeē cuahán i mēhñu ñáyuu cájica ichi ún. Te ni cajica de ɨɨn quɨvɨ̄, te sáá te ni cananducú de i mēhñu táca jnáhan de jíín ñáyuu cájini jnáhan de jíín.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Te tu ní cánanihīn de i. Te ni canandicó de cuangoo de Jerusalén, cuananducú de i.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Te nuū uní quɨvɨ̄ te ni cananihīn de i ini templo, néne i mēhñu tée cástéén tutu ley Yaā Dios, te jíni nahín i jeē cácahān de te cájnūhún i de sɨquɨ̄ jnúhun ún.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Te tāca ñáyuu cájini jnūhun cáhán i, cánaa ni cájito jeē váha cájí xínī i te vāha nástíó cuɨ́ñɨ́ i jnūhun.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Te nuū ní cajito tátá i náná i nuū i, te ni canaa ni de. Te ni cahān naná i jíín i:
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Yūcuán na te ni cahān i:
49 Ele respondeu:
50 Te tu ní cájecūhun ni tátá i náná i jnūhun ni cahān i.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Yūcuán na te cuanuhun i jíín de jíjnáhan de ñuu Nazaret, te ni jendije i nuū de. Te náná i, ni quendōo tāca jnúhun yáha núū jeē níjnūní ña.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Te Jesús ni jehnu ga i, te ni cundíchí gá i, te cúsɨɨ̄ ni Yaā Dios jiín i, te suni súcuan tāca ñáyuu.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.