Lucas 2

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te Augusto, tēe cúu rey, ni ndacu de jniñu jeē coo censo jeē núcosō sɨhvɨ́ ndɨvii ñayuu nɨɨ́ cáhnu nuū ndácu de jniñu.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do império para recensear-se.
2 Yāha cúu censo xīhna ñúhún jéē ní casáha de ná ni cuu Cirenio gobernador nación Siria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Te ndɨvii ñayuu cuanungoo i ná ñuu ná ñuu maá i jeē nácuāha i sɨ́hvɨ́ i.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Te suni José ni quenda de ñuu Nazaret, ndañúū Galilea. Te cuanuhun de región Judea, te ni najinū de ñuu Belén, jeē cúu ñuu nuū ní cacu rey David jenahán. Chi sēhe yucūn David cúu de.
4 José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, para a Judeia, à cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Te ni jehēn de návāha nacuāha de sɨ́hvɨ́ de jíín María, chi je yajni quijnáhan ña jíín de. Te ñúhun sēhe ña ni sáha Espíritu Santo.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Te níní cáhīin de yūcuán te ni jinū quɨvɨ̄ jeē cácu sēhe ña.
6 Estando eles ali, aconteceu completarem-se-lhe os dias,
7 Te ni scácu ña sēhe yɨɨ́ núú ña, te ni chusúcún ña i sahma cuitá, te ni jequin ña i ini ɨɨn nundōo núū yéji quɨtɨ, chi tuá núne mesón condee ña.
7 e ela deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou-o e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Te yajni ñuu Belén cáhīin tēe cácuu pastor, te cándito de lanchi de nɨ́ɨ́ niñu jecuáā nde yucu ún.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam o seu rebanho durante as vigílias da noite.
9 Te ɨɨn sanaa‑ni te ni cane ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō nuū de, te nduva máá Jítoho yō ni ndindēe nɨ́ɨ́ núū cáhīin de. Te yōhyo ni cayūhú de.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Te ni cahān ndajéhé un jíín de:
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais; eis aqui vos trago boa-nova de grande alegria, que o será para todo o povo:
11 Chi vijna nde ini ñuu David ni cacu ɨɨn Yaā jnama róhó, te máá Jítoho yō Cristo cúu ya.
11 é que hoje vos nasceu, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Te súcuan nacuni rō sūchi yɨ́quɨ́n un, chi ñúsúcún i sahma cuitá te cátú i ini ɨɨn nundōo núū yéji quɨtɨ. Achí yá.
12 E isto vos servirá de sinal: encontrareis uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Te ɨɨn sanaa‑ni te ni canecoo cuehē gā ndajéhé andɨvɨ́, cáhīin ya jiín ndajéhé un, te cácahān yā jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios. Te áchí yá:
13 E, subitamente, apareceu com o anjo uma multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Yōhyo luu cújéhnu Yaā Dios nde nuū sucún.
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.
15 Yūcuán na te cuanungoo ndajéhé un andɨvɨ́. Te tēe cácuu pastor ni cacahān de jíjnáhan de:
15 E, ausentando-se deles os anjos para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Te yachī cuangoo de, te ni nanihīn de María jiín José jiín súchi yɨ́quɨ́n un, cátú i ini nundōo núū yéji quɨtɨ.
16 Foram apressadamente e acharam Maria e José e a criança deitada na manjedoura.
17 Te nuū ní cajini de nuū i, te ni canacani de jnūhun jeē ní cachi ndajéhé yā nuū de sɨquɨ̄ sūchi yɨ́quɨ́n un.
17 E, vendo-o, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Te ni canaa ni tāca ñáyuu cájini nahín i jnūhun cácahān tēe cácuu pastor.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas referidas pelos pastores.
19 Te María, ni quendōo tāca jnúhun yáha nuū jeē níjnūní ña, te nácani ni ña sɨquɨ̄.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Te tēe cácuu pastor cuanungoo de, te ni cacahān de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios sɨquɨ̄ tāca jéē ní cajini sōho de jíín jéē ní cajito de, chi ni squícu nahín nájnūhun ni cahān ndajéhé yā jiín de.
20 Voltaram, então, os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora anunciado.
21 Te ni cuu unā quɨvɨ̄ jeē ní cacu ya, te ni casáha de circuncidar sūchi yɨ́quɨ́n un. Te ni casnání de i Jesús, chi sɨ́hvɨ́ yúcuan ní cachi ndajéhé yā nuū María nde ná tu jecūhun i.
21 Completados oito dias para ser circuncidado o menino, deram-lhe o nome de Jesus , como lhe chamara o anjo, antes de ser concebido.
22 Te ni jīnu quɨvɨ̄ jeē casquícu ña costumbre jeē ndúndoo ña nuū Yaā Dios jijnáhan ña, nájnūhun cáhán ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés. Te ni jengoo de jíín i ñuu Jerusalén jeē nácuāha de i nuū maá Jítoho yō Yaā Dios.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentarem ao Senhor,
23 Súcuan ni casáha de, chi yósó núū tútu ley yā: Tāca súchi yɨ́ɨ́ núú jéē cácacu, quɨhɨ cuenta i nuū Jítoho yō Yaā Dios, achí tutu.
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: Todo primogênito ao Senhor será consagrado;
24 Te suni cuasocō de nájnūhun cáhán ley maá Jítoho yō: Socō rō uū lɨvɨ chí úū paloma, achí tutu.
24 e para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Te ni īyo ɨɨn tēe nání Simeón, ndéé de ñuu Jerusalén tiempo un. Te tēe ndaā, tēe chíñúhún váha nuū Yaā Dios cúu de. Te ñúhun ni de jeē quée maá Yaā jnama ñayuu nación de Israel. Te máá Espíritu Santo íyó yá jiín de.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão; homem este justo e piedoso que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Te je ni castūhun yá nuū de jeē ma cúū cuɨtɨ de chi nde coto de nuū Cristo jeē tají maá Jítoho yō Yaā Dios.
26 Revelara-lhe o Espírito Santo que não passaria pela morte antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Te ni steén yā nuū de jeē quihín de templo quɨvɨ̄ ún. Te suni tátá naná sūchi yɨ́quɨ́n Jesús, ni quɨ̄vɨcoo de ini templo jiín i, jeē nácuāha de i nuū Yaā Dios nájnūhun cáhán ley Moisés.
27 Movido pelo Espírito, foi ao templo; e, quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Te Simeón ni ñunundee de i, te ni cahān de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios, te áchí de:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Tátā Yaā Dios, vijna te cuu cuāha ni jnúhun jeē cuu ná, chi je ni cusɨɨ̄ ni ná.
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Chi ni jito jínúū na núū Yaā jnáma sāña jíjnáhan ná.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Chi ni jeni ní yá jeē jnáma ya tāca ñáyuu ñayɨ̄vɨ́.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Te máá yá sáha jeē cúndijin ini anuá ñayuu tācá nación,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.
33 Te José jiín náná i cánaa ni de cájini nahín de jnūhun ni cahān Simeón sɨquɨ̄ i.
33 E estavam o pai e a mãe do menino admirados do que dele se dizia.
34 Te ni jicān tahú Simeón jehē de jíjnáhan de, te ni cahān de jíín náná i María:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para levantamento de muitos em Israel e para ser alvo de contradição
35 Te súcuan te quenda ndijin ndese cájeni ni tāca ñáyuu. Te máá ró chi jnahuhū ndasɨ́ ni rō coto ró jéē ndóho i. Achí Simeón.
35 (também uma espada traspassará a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Te suni íne ɨɨn ñahan nácani jnūhun Yaā Dios, naní ña Ana. Te sēhe Fanuel, yucūn Aser cúu ña. Te je jéhnu ndasɨ́ ña. Te nde ná lulí ña te ni condee ña jíín yɨɨ ña uxā cuiyā.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, avançada em dias, que vivera com seu marido sete anos desde que se casara
37 Yūcuán na te ni quendōo ndáhú ña, te ni cuu cuūn xico cuūn cuiyā ña. Te tu cújiyo ña ini vehe iī, chi jéjníñu ña nuū Jítoho yō Yaā Dios nduú ñuú, te ndite ni ña te jícán tahú ña.
37 e que era viúva de oitenta e quatro anos. Esta não deixava o templo, mas adorava noite e dia em jejuns e orações.
38 Te suni hora un ní quee ña, te ni nacuatáhú ña nuū Yaā Dios. Te ni cahān ña jnūhun sūchi yɨ́quɨ́n un jíín táca ñáyuu Jerusalén jeē cáñuhun ni i jeē quée Yaā jnama i.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Te ni jīnu ni casquícu de tācá jniñu ndácu ley maá Jítoho yō Yaā Dios, te cuanungoo de ñuu de Nazaret, ndañúū Galilea.
39 Cumpridas todas as ordenanças segundo a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Te sūchi lúlí un ní jehnu i, te ni ije i, te ni cundíchí gá i. Te ni sáha Yaā Dios jeē váha ndasɨ́ jíín i.
40 Crescia o menino e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Te ndɨjnahan cuiyā jéngoo tátá i náná i ñuu Jerusalén, jeē cúu vico pascua.
41 Ora, anualmente iam seus pais a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Te nuū ní cuu uxī uū cuiyā i, te cuangoo tucu de Jerusalén, nájnūhun sáha sáha de quɨvɨ̄ víco ún.
42 Quando ele atingiu os doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Te ni yāha vico, te cuanungoo de. Te sūchi lúlí Jesús, ni quendōo i Jerusalén, te tu ní cájini José jiín náná i.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, permaneceu o menino Jesus em Jerusalém, sem que seus pais o soubessem.
44 Te cájeni ni de jeē cuahán i mēhñu ñáyuu cájica ichi ún. Te ni cajica de ɨɨn quɨvɨ̄, te sáá te ni cananducú de i mēhñu táca jnáhan de jíín ñáyuu cájini jnáhan de jíín.
44 Pensando, porém, estar ele entre os companheiros de viagem, foram caminho de um dia e, então, passaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos;
45 Te tu ní cánanihīn de i. Te ni canandicó de cuangoo de Jerusalén, cuananducú de i.
45 e, não o tendo encontrado, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Te nuū uní quɨvɨ̄ te ni cananihīn de i ini templo, néne i mēhñu tée cástéén tutu ley Yaā Dios, te jíni nahín i jeē cácahān de te cájnūhún i de sɨquɨ̄ jnúhun ún.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Te tāca ñáyuu cájini jnūhun cáhán i, cánaa ni cájito jeē váha cájí xínī i te vāha nástíó cuɨ́ñɨ́ i jnūhun.
47 E todos os que o ouviam muito se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Te nuū ní cajito tátá i náná i nuū i, te ni canaa ni de. Te ni cahān naná i jíín i:
48 Logo que seus pais o viram, ficaram maravilhados; e sua mãe lhe disse: Filho, por que fizeste assim conosco? Teu pai e eu, aflitos, estamos à tua procura.
49 Yūcuán na te ni cahān i:
49 Ele lhes respondeu: Por que me procuráveis? Não sabíeis que me cumpria estar na casa de meu Pai?
50 Te tu ní cájecūhun ni tátá i náná i jnūhun ni cahān i.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes dissera.
51 Yūcuán na te cuanuhun i jíín de jíjnáhan de ñuu Nazaret, te ni jendije i nuū de. Te náná i, ni quendōo tāca jnúhun yáha núū jeē níjnūní ña.
51 E desceu com eles para Nazaré; e era-lhes submisso. Sua mãe, porém, guardava todas estas coisas no coração.
52 Te Jesús ni jehnu ga i, te ni cundíchí gá i, te cúsɨɨ̄ ni Yaā Dios jiín i, te suni súcuan tāca ñáyuu.
52 E crescia Jesus em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.