Lucas 2
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Te ni cuu jecu quɨvɨ̄, te Augusto, tēe cúu rey, ni ndacu de jniñu jeē coo censo jeē núcosō sɨhvɨ́ ndɨvii ñayuu nɨɨ́ cáhnu nuū ndácu de jniñu.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Yāha cúu censo xīhna ñúhún jéē ní casáha de ná ni cuu Cirenio gobernador nación Siria.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Te ndɨvii ñayuu cuanungoo i ná ñuu ná ñuu maá i jeē nácuāha i sɨ́hvɨ́ i.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Te suni José ni quenda de ñuu Nazaret, ndañúū Galilea. Te cuanuhun de región Judea, te ni najinū de ñuu Belén, jeē cúu ñuu nuū ní cacu rey David jenahán. Chi sēhe yucūn David cúu de.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Te ni jehēn de návāha nacuāha de sɨ́hvɨ́ de jíín María, chi je yajni quijnáhan ña jíín de. Te ñúhun sēhe ña ni sáha Espíritu Santo.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Te níní cáhīin de yūcuán te ni jinū quɨvɨ̄ jeē cácu sēhe ña.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Te ni scácu ña sēhe yɨɨ́ núú ña, te ni chusúcún ña i sahma cuitá, te ni jequin ña i ini ɨɨn nundōo núū yéji quɨtɨ, chi tuá núne mesón condee ña.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Te yajni ñuu Belén cáhīin tēe cácuu pastor, te cándito de lanchi de nɨ́ɨ́ niñu jecuáā nde yucu ún.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Te ɨɨn sanaa‑ni te ni cane ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō nuū de, te nduva máá Jítoho yō ni ndindēe nɨ́ɨ́ núū cáhīin de. Te yōhyo ni cayūhú de.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Te ni cahān ndajéhé un jíín de:
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Chi vijna nde ini ñuu David ni cacu ɨɨn Yaā jnama róhó, te máá Jítoho yō Cristo cúu ya.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Te súcuan nacuni rō sūchi yɨ́quɨ́n un, chi ñúsúcún i sahma cuitá te cátú i ini ɨɨn nundōo núū yéji quɨtɨ. Achí yá.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Te ɨɨn sanaa‑ni te ni canecoo cuehē gā ndajéhé andɨvɨ́, cáhīin ya jiín ndajéhé un, te cácahān yā jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios. Te áchí yá:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Yōhyo luu cújéhnu Yaā Dios nde nuū sucún.
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Yūcuán na te cuanungoo ndajéhé un andɨvɨ́. Te tēe cácuu pastor ni cacahān de jíjnáhan de:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Te yachī cuangoo de, te ni nanihīn de María jiín José jiín súchi yɨ́quɨ́n un, cátú i ini nundōo núū yéji quɨtɨ.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Te nuū ní cajini de nuū i, te ni canacani de jnūhun jeē ní cachi ndajéhé yā nuū de sɨquɨ̄ sūchi yɨ́quɨ́n un.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Te ni canaa ni tāca ñáyuu cájini nahín i jnūhun cácahān tēe cácuu pastor.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Te María, ni quendōo tāca jnúhun yáha nuū jeē níjnūní ña, te nácani ni ña sɨquɨ̄.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Te tēe cácuu pastor cuanungoo de, te ni cacahān de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios sɨquɨ̄ tāca jéē ní cajini sōho de jíín jéē ní cajito de, chi ni squícu nahín nájnūhun ni cahān ndajéhé yā jiín de.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Te ni cuu unā quɨvɨ̄ jeē ní cacu ya, te ni casáha de circuncidar sūchi yɨ́quɨ́n un. Te ni casnání de i Jesús, chi sɨ́hvɨ́ yúcuan ní cachi ndajéhé yā nuū María nde ná tu jecūhun i.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Te ni jīnu quɨvɨ̄ jeē casquícu ña costumbre jeē ndúndoo ña nuū Yaā Dios jijnáhan ña, nájnūhun cáhán ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés. Te ni jengoo de jíín i ñuu Jerusalén jeē nácuāha de i nuū maá Jítoho yō Yaā Dios.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Súcuan ni casáha de, chi yósó núū tútu ley yā: Tāca súchi yɨ́ɨ́ núú jéē cácacu, quɨhɨ cuenta i nuū Jítoho yō Yaā Dios, achí tutu.
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Te suni cuasocō de nájnūhun cáhán ley maá Jítoho yō: Socō rō uū lɨvɨ chí úū paloma, achí tutu.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Te ni īyo ɨɨn tēe nání Simeón, ndéé de ñuu Jerusalén tiempo un. Te tēe ndaā, tēe chíñúhún váha nuū Yaā Dios cúu de. Te ñúhun ni de jeē quée maá Yaā jnama ñayuu nación de Israel. Te máá Espíritu Santo íyó yá jiín de.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Te je ni castūhun yá nuū de jeē ma cúū cuɨtɨ de chi nde coto de nuū Cristo jeē tají maá Jítoho yō Yaā Dios.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Te ni steén yā nuū de jeē quihín de templo quɨvɨ̄ ún. Te suni tátá naná sūchi yɨ́quɨ́n Jesús, ni quɨ̄vɨcoo de ini templo jiín i, jeē nácuāha de i nuū Yaā Dios nájnūhun cáhán ley Moisés.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Te Simeón ni ñunundee de i, te ni cahān de jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios, te áchí de:
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Tátā Yaā Dios, vijna te cuu cuāha ni jnúhun jeē cuu ná, chi je ni cusɨɨ̄ ni ná.
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 Chi ni jito jínúū na núū Yaā jnáma sāña jíjnáhan ná.
30 Vi a tua salvação,
31 Chi ni jeni ní yá jeē jnáma ya tāca ñáyuu ñayɨ̄vɨ́.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Te máá yá sáha jeē cúndijin ini anuá ñayuu tācá nación,
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Te José jiín náná i cánaa ni de cájini nahín de jnūhun ni cahān Simeón sɨquɨ̄ i.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Te ni jicān tahú Simeón jehē de jíjnáhan de, te ni cahān de jíín náná i María:
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 Te súcuan te quenda ndijin ndese cájeni ni tāca ñáyuu. Te máá ró chi jnahuhū ndasɨ́ ni rō coto ró jéē ndóho i. Achí Simeón.
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Te suni íne ɨɨn ñahan nácani jnūhun Yaā Dios, naní ña Ana. Te sēhe Fanuel, yucūn Aser cúu ña. Te je jéhnu ndasɨ́ ña. Te nde ná lulí ña te ni condee ña jíín yɨɨ ña uxā cuiyā.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Yūcuán na te ni quendōo ndáhú ña, te ni cuu cuūn xico cuūn cuiyā ña. Te tu cújiyo ña ini vehe iī, chi jéjníñu ña nuū Jítoho yō Yaā Dios nduú ñuú, te ndite ni ña te jícán tahú ña.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Te suni hora un ní quee ña, te ni nacuatáhú ña nuū Yaā Dios. Te ni cahān ña jnūhun sūchi yɨ́quɨ́n un jíín táca ñáyuu Jerusalén jeē cáñuhun ni i jeē quée Yaā jnama i.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Te ni jīnu ni casquícu de tācá jniñu ndácu ley maá Jítoho yō Yaā Dios, te cuanungoo de ñuu de Nazaret, ndañúū Galilea.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Te sūchi lúlí un ní jehnu i, te ni ije i, te ni cundíchí gá i. Te ni sáha Yaā Dios jeē váha ndasɨ́ jíín i.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Te ndɨjnahan cuiyā jéngoo tátá i náná i ñuu Jerusalén, jeē cúu vico pascua.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Te nuū ní cuu uxī uū cuiyā i, te cuangoo tucu de Jerusalén, nájnūhun sáha sáha de quɨvɨ̄ víco ún.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Te ni yāha vico, te cuanungoo de. Te sūchi lúlí Jesús, ni quendōo i Jerusalén, te tu ní cájini José jiín náná i.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Te cájeni ni de jeē cuahán i mēhñu ñáyuu cájica ichi ún. Te ni cajica de ɨɨn quɨvɨ̄, te sáá te ni cananducú de i mēhñu táca jnáhan de jíín ñáyuu cájini jnáhan de jíín.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Te tu ní cánanihīn de i. Te ni canandicó de cuangoo de Jerusalén, cuananducú de i.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Te nuū uní quɨvɨ̄ te ni cananihīn de i ini templo, néne i mēhñu tée cástéén tutu ley Yaā Dios, te jíni nahín i jeē cácahān de te cájnūhún i de sɨquɨ̄ jnúhun ún.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Te tāca ñáyuu cájini jnūhun cáhán i, cánaa ni cájito jeē váha cájí xínī i te vāha nástíó cuɨ́ñɨ́ i jnūhun.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Te nuū ní cajito tátá i náná i nuū i, te ni canaa ni de. Te ni cahān naná i jíín i:
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Yūcuán na te ni cahān i:
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Te tu ní cájecūhun ni tátá i náná i jnūhun ni cahān i.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Yūcuán na te cuanuhun i jíín de jíjnáhan de ñuu Nazaret, te ni jendije i nuū de. Te náná i, ni quendōo tāca jnúhun yáha núū jeē níjnūní ña.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Te Jesús ni jehnu ga i, te ni cundíchí gá i, te cúsɨɨ̄ ni Yaā Dios jiín i, te suni súcuan tāca ñáyuu.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.