Lucas 24
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te jenéhen ndasɨ́ quɨ́vɨ̄ domingo, te ni jinūcoo tucu ñahan un núū ní yɨndūji Jesús, te cándahá ña tācá perfume jiín aceite ni casátūhva ña. Te suni cuangoo sava ga ñahan jíín ña.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Te nuū ni jínūcoo ña, te ni cajito ña jeē ní cujiyo yuū ndihyú yuyáú ndɨ̄yɨ.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Te ni quɨ̄vɨcoo ña yaū ún, te tuá yɨquɨ cúñu Jitoho yō Jesús ni cájito ña.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Te ni cacunéé ni ña cájito ña jeē tuá ndɨ̄yɨ. Sáá te ni cajito ña uū ndajéhé Yaā Dios jeē cáa nájnūhun tēe, cáhīin ya xiin ña, te cáñūhun ya sahma ndíndēé.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Te yōhyo ni cayūhú ña, te ni cajexin ña nuū ña nde nuū ñúhun. Te ni cacahān ndajéhé un jíín ña:
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Tuá yā yāhá, chi je ni natecu yā. Te nucūhun ni rō ndese ni cahān yā jiín ró ná íne ga yā región Galilea.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Chi ni cachi ya jeē maá yá, Yaā ní nduu tēe, cánuú natūu ya nuū tāca tée cáhīyo cuēchi, jeē jnɨɨ de ya cahni de ya jicā cruz, te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu yā. Achí ndajéhé un.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Yūcuán na te ni canucūhun ni ña tāca jnúhun ni cahān Jesús.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Te ni quendacoo ña nuū ní yɨndūji ya, te cuanungoo ña. Te ni canacani ña tāca jnúhun yáha núū ndɨhúxí ɨɨn apóstol jiín núū tāca gá de.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Te ñahan ní canacani jnūhun yáha núū tée cácuu apóstol, cúu ña María ñuu Magdala, jiín Juana, jiín María naná Jacobo, jiín sava ga ña.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Te tācá apóstol chi cájeni ni de jeē jnúhun cánéé cáñúú cácahān ña, te tu ní cácandíje de.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Te vēsú súcuan, te Pedro ni quenda de, te jínu de cuacondēhé de nuū ní yɨndūji ya. Te ni jito nihni de ini yaū, te ni jito de jeē sahma cuitá un cáyūcu máá na. Te cuanuhun de vehe de, te nahán náā ni de jeē ní jito de jeē tuá yā.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Te suu quɨvɨ̄ un cuángoo uū jnáhan de ɨɨn ñuu naní Emaús, jeē jicá nájnūhun uxī ɨɨn kilómetro jiín ñuu Jerusalén.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Te cándajnūhún de sɨquɨ̄ tācá jniñu jeē ní cuu ún.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Te níní cándajnūhún de te cácajnūhun jnáhan de, te máá Jesús ni cuyajni ya yatā de, te jíca ya cuahān yā jiín de.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Te ni sáha jíín de jeē tu ní cánacuni de ya, vēsú cájito de nuū yā.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Te ni cajnūhun yá de:
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Te ɨɨn de jeē naní Cleofas ni cahān de jíín yá:
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Te ni cajnūhun yá de:
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Te sutū cácujéhnu jíín tée cándiso jníñu nuū ná, ni canastúu de ya nuū tāca tée Roma, te tēe un ní casándaā de jeē cúū yā jicā cruz.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Te máá ná ní cañūhun ni na jéē maá yá jnama ya nación na Israel nuū ñáyuu Roma nuú. Te sɨquɨ̄ tācá jniñu yáha, te ni cane ɨnga jnūhun. Chi vijna je íyó únī quɨvɨ̄ jeē ní cuu ún.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Te sava ñahan cájini jnáhan ná jíín, ni canacani ña ɨɨn jnūhun jeē yóhyo cánaa ni na sáha, chi cácahān ña jeē ní natecu yā. Chi jenéhen ndasɨ́ ní jengoo ña yaū ndɨ̄yɨ ún.
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 Te tuá ni cájito ña yɨquɨ cúñu yā. Te ni ndecoo ña nuū na jíjnáhan ná, te cácahān ña jeē ní cajito ña jeē ní canecoo ndajéhé Yaā Dios nuū ña, te ni cacahān jeē ní natecu Jesús.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Te ni jengoo sava jnáhan ná ndé yaū ndɨ̄yɨ ún, te ni cajito de jeē súcuan íyó, nájnūhun ni cacahān ñahan ún, te tu ní cájito cuɨtɨ de nuū yā.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Yūcuán na te ni cahān maá yá jiín de:
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 ¿Te á tu súcuan ní jíni ñúhún ndoho Cristo tāca jnúndóho yáha, te sáá te quinuhun yā nuū lúu cujéhnu ya? Achí yá.
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Te ni nacani cájí yá tāca jnúhun jeē yosó núū tútu iī jeē cahán sɨquɨ̄ maá yá. Te ni quejéé yá jiín jnúhun ni tee Moisés, te ni cahān gā yā tāca jnúhun jeē ní catee tēe ni canacani jnūhun ya nde jenahán.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Te nuū ni jínūcoo de ñuu nuū cuángoo de ún, te Jesús ni sáha ya jeē cáca ga yā quihīn yā.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Te máá de ni castétu de ya, ni cacahān de jíín yá:
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Te nuū ní cucōo ya mesa jeē cáji yā jiín de jíjnáhan de, te ni quihin ya staā, te ni jicān tahú yā, te ni tahú cuéchí yá, te ni jēhe ya nuū de.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Te jeē sáha ya súcuan, te nájnūhun ni cananune tɨnūú de, te ni canacuni de ya. Te ni ndoñúhún‑ni ya nuū de cuahān yā.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Te ni cacahān maá de:
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Yūcuán na te yachī ni canaquihin de ichi, ni canandicó de cuanungoo de ñuu Jerusalén. Te ni canajnáhan de jíín ndɨhúxí ɨɨn ga apóstol, cáyūcu tútú de jíín sava ga jnáhan de.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Te ni cacahān tēe cáyūcu tútú un:
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Yūcuán na te ndɨndúú tée un ní canacani de jnūhun ndese ni najnáhan ya jiín de ichi, jíín ndese ni canacuni de ya ná ni tahú cuéchí yá staā.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Te sá cácahān gā de tāca jnúhun yáha, te ni jecuɨñɨ̄‑ni Jesús mēhñú de jíjnáhan de. Te ni cahān yā jiín de:
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Te ni candacoto īyo de, ni cayūhú ndasɨ́ de, chi ni cajeni ni de jeē ɨɨn ánuá cúu ya.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Te ni cahān yā jiín de:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Condēhé ndaha ri jiín jéhē rī, te cuni rō jeē maá rí cúu. Jnɨɨ ruhū te cuni rō, chi ɨɨn ánuá tu névāha cūñu ni yɨquɨ nájnūhun cájito ró jéē névāha máá rí, achí yá.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Te jeē ni cáhān yā súcuan, te ni steén yā ndaha ya jehē yā nuū ni yɨ́hɨ ndūyu cāa.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Te yōhyo ni cacusɨɨ̄ ni de, te cánaa ni de. Te vēsú súcuan te ná tu candíje vāha vāha de jeē maá yá cúu. Te ni cahān yā jiín de:
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Yūcuán na te ni cajēhe de ɨɨn pedazo chācá ní tau nuū yā, jiín ɨɨn pedazo ñahmā ndūxi yocō.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Te ni quihin ya, te ni yeji yā nuū de jíjnáhan de.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Te ni cahān yā jiín de:
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Te ni nune ya jeē níjnūní de, návāha cuu jecūhun ni de tāca jéē cahán tutu iī.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Te ni cahān yā:
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Te cuitē núu jnūhun ri jeē cánuú nacani ni ñayuu jeē stóo i cuēchi i, te cone cáhnu ni Yaā Dios nuū i. Te ñuu Jerusalén quejéé cuítē núu jnūhun yáha, te quihīn nuū ñáyuu tācá nación.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Te máá ró cácuu tēe nacani jnūhun tācá jniñu ní cajito ró.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Te tají rí Espíritu Santo quiji ya nuū rō jijnáhan ró, nájnūhun ni jejnūhun Tátá rī. Te na quéndōo ró ñuu Jerusalén condetu ró ndé nihīn rō poder Espíritu Santo jeē quíji nde andɨvɨ́. Achí yá.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Yūcuán na te ni quenda ya ñuu Jerusalén, cuahān yā nde ñuu Betania jiín de jíjnáhan de. Te ni ndonehen ya ndɨndúú ndaha ya, te ni jicān tahú yā jehē de.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Te níní jícán tahú yā jehē de, te ni cujiyo‑ni ya nuū de, ni ndaa ya cuanuhun yā andɨvɨ́.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Te máá de ni cachiñúhún de ya. Te sáá te cuanungoo de ñuu Jerusalén, te yōhyo cácusɨɨ̄ ni de.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Te níní cáhīin de ini templo cáhnu, cánacuatáhú de nuū Yaā Dios. Te ni cuu. Amén.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.