Lucas 24
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Te jenéhen ndasɨ́ quɨ́vɨ̄ domingo, te ni jinūcoo tucu ñahan un núū ní yɨndūji Jesús, te cándahá ña tācá perfume jiín aceite ni casátūhva ña. Te suni cuangoo sava ga ñahan jíín ña.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Te nuū ni jínūcoo ña, te ni cajito ña jeē ní cujiyo yuū ndihyú yuyáú ndɨ̄yɨ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Te ni quɨ̄vɨcoo ña yaū ún, te tuá yɨquɨ cúñu Jitoho yō Jesús ni cájito ña.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Te ni cacunéé ni ña cájito ña jeē tuá ndɨ̄yɨ. Sáá te ni cajito ña uū ndajéhé Yaā Dios jeē cáa nájnūhun tēe, cáhīin ya xiin ña, te cáñūhun ya sahma ndíndēé.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Te yōhyo ni cayūhú ña, te ni cajexin ña nuū ña nde nuū ñúhun. Te ni cacahān ndajéhé un jíín ña:
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Tuá yā yāhá, chi je ni natecu yā. Te nucūhun ni rō ndese ni cahān yā jiín ró ná íne ga yā región Galilea.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Chi ni cachi ya jeē maá yá, Yaā ní nduu tēe, cánuú natūu ya nuū tāca tée cáhīyo cuēchi, jeē jnɨɨ de ya cahni de ya jicā cruz, te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu yā. Achí ndajéhé un.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Yūcuán na te ni canucūhun ni ña tāca jnúhun ni cahān Jesús.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Te ni quendacoo ña nuū ní yɨndūji ya, te cuanungoo ña. Te ni canacani ña tāca jnúhun yáha núū ndɨhúxí ɨɨn apóstol jiín núū tāca gá de.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Te ñahan ní canacani jnūhun yáha núū tée cácuu apóstol, cúu ña María ñuu Magdala, jiín Juana, jiín María naná Jacobo, jiín sava ga ña.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Te tācá apóstol chi cájeni ni de jeē jnúhun cánéé cáñúú cácahān ña, te tu ní cácandíje de.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Te vēsú súcuan, te Pedro ni quenda de, te jínu de cuacondēhé de nuū ní yɨndūji ya. Te ni jito nihni de ini yaū, te ni jito de jeē sahma cuitá un cáyūcu máá na. Te cuanuhun de vehe de, te nahán náā ni de jeē ní jito de jeē tuá yā.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Te suu quɨvɨ̄ un cuángoo uū jnáhan de ɨɨn ñuu naní Emaús, jeē jicá nájnūhun uxī ɨɨn kilómetro jiín ñuu Jerusalén.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Te cándajnūhún de sɨquɨ̄ tācá jniñu jeē ní cuu ún.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Te níní cándajnūhún de te cácajnūhun jnáhan de, te máá Jesús ni cuyajni ya yatā de, te jíca ya cuahān yā jiín de.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Te ni sáha jíín de jeē tu ní cánacuni de ya, vēsú cájito de nuū yā.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Te ni cajnūhun yá de:
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Te ɨɨn de jeē naní Cleofas ni cahān de jíín yá:
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Te ni cajnūhun yá de:
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Te sutū cácujéhnu jíín tée cándiso jníñu nuū ná, ni canastúu de ya nuū tāca tée Roma, te tēe un ní casándaā de jeē cúū yā jicā cruz.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Te máá ná ní cañūhun ni na jéē maá yá jnama ya nación na Israel nuū ñáyuu Roma nuú. Te sɨquɨ̄ tācá jniñu yáha, te ni cane ɨnga jnūhun. Chi vijna je íyó únī quɨvɨ̄ jeē ní cuu ún.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Te sava ñahan cájini jnáhan ná jíín, ni canacani ña ɨɨn jnūhun jeē yóhyo cánaa ni na sáha, chi cácahān ña jeē ní natecu yā. Chi jenéhen ndasɨ́ ní jengoo ña yaū ndɨ̄yɨ ún.
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 Te tuá ni cájito ña yɨquɨ cúñu yā. Te ni ndecoo ña nuū na jíjnáhan ná, te cácahān ña jeē ní cajito ña jeē ní canecoo ndajéhé Yaā Dios nuū ña, te ni cacahān jeē ní natecu Jesús.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Te ni jengoo sava jnáhan ná ndé yaū ndɨ̄yɨ ún, te ni cajito de jeē súcuan íyó, nájnūhun ni cacahān ñahan ún, te tu ní cájito cuɨtɨ de nuū yā.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Yūcuán na te ni cahān maá yá jiín de:
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Te á tu súcuan ní jíni ñúhún ndoho Cristo tāca jnúndóho yáha, te sáá te quinuhun yā nuū lúu cujéhnu ya? Achí yá.
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Te ni nacani cájí yá tāca jnúhun jeē yosó núū tútu iī jeē cahán sɨquɨ̄ maá yá. Te ni quejéé yá jiín jnúhun ni tee Moisés, te ni cahān gā yā tāca jnúhun jeē ní catee tēe ni canacani jnūhun ya nde jenahán.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Te nuū ni jínūcoo de ñuu nuū cuángoo de ún, te Jesús ni sáha ya jeē cáca ga yā quihīn yā.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Te máá de ni castétu de ya, ni cacahān de jíín yá:
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Te nuū ní cucōo ya mesa jeē cáji yā jiín de jíjnáhan de, te ni quihin ya staā, te ni jicān tahú yā, te ni tahú cuéchí yá, te ni jēhe ya nuū de.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Te jeē sáha ya súcuan, te nájnūhun ni cananune tɨnūú de, te ni canacuni de ya. Te ni ndoñúhún‑ni ya nuū de cuahān yā.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Te ni cacahān maá de:
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Yūcuán na te yachī ni canaquihin de ichi, ni canandicó de cuanungoo de ñuu Jerusalén. Te ni canajnáhan de jíín ndɨhúxí ɨɨn ga apóstol, cáyūcu tútú de jíín sava ga jnáhan de.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Te ni cacahān tēe cáyūcu tútú un:
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Yūcuán na te ndɨndúú tée un ní canacani de jnūhun ndese ni najnáhan ya jiín de ichi, jíín ndese ni canacuni de ya ná ni tahú cuéchí yá staā.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Te sá cácahān gā de tāca jnúhun yáha, te ni jecuɨñɨ̄‑ni Jesús mēhñú de jíjnáhan de. Te ni cahān yā jiín de:
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Te ni candacoto īyo de, ni cayūhú ndasɨ́ de, chi ni cajeni ni de jeē ɨɨn ánuá cúu ya.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Te ni cahān yā jiín de:
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Condēhé ndaha ri jiín jéhē rī, te cuni rō jeē maá rí cúu. Jnɨɨ ruhū te cuni rō, chi ɨɨn ánuá tu névāha cūñu ni yɨquɨ nájnūhun cájito ró jéē névāha máá rí, achí yá.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Te jeē ni cáhān yā súcuan, te ni steén yā ndaha ya jehē yā nuū ni yɨ́hɨ ndūyu cāa.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Te yōhyo ni cacusɨɨ̄ ni de, te cánaa ni de. Te vēsú súcuan te ná tu candíje vāha vāha de jeē maá yá cúu. Te ni cahān yā jiín de:
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Yūcuán na te ni cajēhe de ɨɨn pedazo chācá ní tau nuū yā, jiín ɨɨn pedazo ñahmā ndūxi yocō.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Te ni quihin ya, te ni yeji yā nuū de jíjnáhan de.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Te ni cahān yā jiín de:
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Te ni nune ya jeē níjnūní de, návāha cuu jecūhun ni de tāca jéē cahán tutu iī.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Te ni cahān yā:
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Te cuitē núu jnūhun ri jeē cánuú nacani ni ñayuu jeē stóo i cuēchi i, te cone cáhnu ni Yaā Dios nuū i. Te ñuu Jerusalén quejéé cuítē núu jnūhun yáha, te quihīn nuū ñáyuu tācá nación.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Te máá ró cácuu tēe nacani jnūhun tācá jniñu ní cajito ró.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Te tají rí Espíritu Santo quiji ya nuū rō jijnáhan ró, nájnūhun ni jejnūhun Tátá rī. Te na quéndōo ró ñuu Jerusalén condetu ró ndé nihīn rō poder Espíritu Santo jeē quíji nde andɨvɨ́. Achí yá.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Yūcuán na te ni quenda ya ñuu Jerusalén, cuahān yā nde ñuu Betania jiín de jíjnáhan de. Te ni ndonehen ya ndɨndúú ndaha ya, te ni jicān tahú yā jehē de.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Te níní jícán tahú yā jehē de, te ni cujiyo‑ni ya nuū de, ni ndaa ya cuanuhun yā andɨvɨ́.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Te máá de ni cachiñúhún de ya. Te sáá te cuanungoo de ñuu Jerusalén, te yōhyo cácusɨɨ̄ ni de.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Te níní cáhīin de ini templo cáhnu, cánacuatáhú de nuū Yaā Dios. Te ni cuu. Amén.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.