Lucas 24

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te jenéhen ndasɨ́ quɨ́vɨ̄ domingo, te ni jinūcoo tucu ñahan un núū ní yɨndūji Jesús, te cándahá ña tācá perfume jiín aceite ni casátūhva ña. Te suni cuangoo sava ga ñahan jíín ña.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Te nuū ni jínūcoo ña, te ni cajito ña jeē ní cujiyo yuū ndihyú yuyáú ndɨ̄yɨ.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Te ni quɨ̄vɨcoo ña yaū ún, te tuá yɨquɨ cúñu Jitoho yō Jesús ni cájito ña.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Te ni cacunéé ni ña cájito ña jeē tuá ndɨ̄yɨ. Sáá te ni cajito ña uū ndajéhé Yaā Dios jeē cáa nájnūhun tēe, cáhīin ya xiin ña, te cáñūhun ya sahma ndíndēé.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Te yōhyo ni cayūhú ña, te ni cajexin ña nuū ña nde nuū ñúhun. Te ni cacahān ndajéhé un jíín ña:
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Tuá yā yāhá, chi je ni natecu yā. Te nucūhun ni rō ndese ni cahān yā jiín ró ná íne ga yā región Galilea.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Chi ni cachi ya jeē maá yá, Yaā ní nduu tēe, cánuú natūu ya nuū tāca tée cáhīyo cuēchi, jeē jnɨɨ de ya cahni de ya jicā cruz, te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu yā. Achí ndajéhé un.
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Yūcuán na te ni canucūhun ni ña tāca jnúhun ni cahān Jesús.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Te ni quendacoo ña nuū ní yɨndūji ya, te cuanungoo ña. Te ni canacani ña tāca jnúhun yáha núū ndɨhúxí ɨɨn apóstol jiín núū tāca gá de.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Te ñahan ní canacani jnūhun yáha núū tée cácuu apóstol, cúu ña María ñuu Magdala, jiín Juana, jiín María naná Jacobo, jiín sava ga ña.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Te tācá apóstol chi cájeni ni de jeē jnúhun cánéé cáñúú cácahān ña, te tu ní cácandíje de.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Te vēsú súcuan, te Pedro ni quenda de, te jínu de cuacondēhé de nuū ní yɨndūji ya. Te ni jito nihni de ini yaū, te ni jito de jeē sahma cuitá un cáyūcu máá na. Te cuanuhun de vehe de, te nahán náā ni de jeē ní jito de jeē tuá yā.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Te suu quɨvɨ̄ un cuángoo uū jnáhan de ɨɨn ñuu naní Emaús, jeē jicá nájnūhun uxī ɨɨn kilómetro jiín ñuu Jerusalén.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Te cándajnūhún de sɨquɨ̄ tācá jniñu jeē ní cuu ún.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Te níní cándajnūhún de te cácajnūhun jnáhan de, te máá Jesús ni cuyajni ya yatā de, te jíca ya cuahān yā jiín de.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Te ni sáha jíín de jeē tu ní cánacuni de ya, vēsú cájito de nuū yā.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Te ni cajnūhun yá de:
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Te ɨɨn de jeē naní Cleofas ni cahān de jíín yá:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Te ni cajnūhun yá de:
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Te sutū cácujéhnu jíín tée cándiso jníñu nuū ná, ni canastúu de ya nuū tāca tée Roma, te tēe un ní casándaā de jeē cúū yā jicā cruz.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Te máá ná ní cañūhun ni na jéē maá yá jnama ya nación na Israel nuū ñáyuu Roma nuú. Te sɨquɨ̄ tācá jniñu yáha, te ni cane ɨnga jnūhun. Chi vijna je íyó únī quɨvɨ̄ jeē ní cuu ún.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Te sava ñahan cájini jnáhan ná jíín, ni canacani ña ɨɨn jnūhun jeē yóhyo cánaa ni na sáha, chi cácahān ña jeē ní natecu yā. Chi jenéhen ndasɨ́ ní jengoo ña yaū ndɨ̄yɨ ún.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Te tuá ni cájito ña yɨquɨ cúñu yā. Te ni ndecoo ña nuū na jíjnáhan ná, te cácahān ña jeē ní cajito ña jeē ní canecoo ndajéhé Yaā Dios nuū ña, te ni cacahān jeē ní natecu Jesús.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Te ni jengoo sava jnáhan ná ndé yaū ndɨ̄yɨ ún, te ni cajito de jeē súcuan íyó, nájnūhun ni cacahān ñahan ún, te tu ní cájito cuɨtɨ de nuū yā.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Yūcuán na te ni cahān maá yá jiín de:
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Te á tu súcuan ní jíni ñúhún ndoho Cristo tāca jnúndóho yáha, te sáá te quinuhun yā nuū lúu cujéhnu ya? Achí yá.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Te ni nacani cájí yá tāca jnúhun jeē yosó núū tútu iī jeē cahán sɨquɨ̄ maá yá. Te ni quejéé yá jiín jnúhun ni tee Moisés, te ni cahān gā yā tāca jnúhun jeē ní catee tēe ni canacani jnūhun ya nde jenahán.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Te nuū ni jínūcoo de ñuu nuū cuángoo de ún, te Jesús ni sáha ya jeē cáca ga yā quihīn yā.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Te máá de ni castétu de ya, ni cacahān de jíín yá:
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Te nuū ní cucōo ya mesa jeē cáji yā jiín de jíjnáhan de, te ni quihin ya staā, te ni jicān tahú yā, te ni tahú cuéchí yá, te ni jēhe ya nuū de.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Te jeē sáha ya súcuan, te nájnūhun ni cananune tɨnūú de, te ni canacuni de ya. Te ni ndoñúhún‑ni ya nuū de cuahān yā.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Te ni cacahān maá de:
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Yūcuán na te yachī ni canaquihin de ichi, ni canandicó de cuanungoo de ñuu Jerusalén. Te ni canajnáhan de jíín ndɨhúxí ɨɨn ga apóstol, cáyūcu tútú de jíín sava ga jnáhan de.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Te ni cacahān tēe cáyūcu tútú un:
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Yūcuán na te ndɨndúú tée un ní canacani de jnūhun ndese ni najnáhan ya jiín de ichi, jíín ndese ni canacuni de ya ná ni tahú cuéchí yá staā.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Te sá cácahān gā de tāca jnúhun yáha, te ni jecuɨñɨ̄‑ni Jesús mēhñú de jíjnáhan de. Te ni cahān yā jiín de:
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Te ni candacoto īyo de, ni cayūhú ndasɨ́ de, chi ni cajeni ni de jeē ɨɨn ánuá cúu ya.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Te ni cahān yā jiín de:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Condēhé ndaha ri jiín jéhē rī, te cuni rō jeē maá rí cúu. Jnɨɨ ruhū te cuni rō, chi ɨɨn ánuá tu névāha cūñu ni yɨquɨ nájnūhun cájito ró jéē névāha máá rí, achí yá.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Te jeē ni cáhān yā súcuan, te ni steén yā ndaha ya jehē yā nuū ni yɨ́hɨ ndūyu cāa.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Te yōhyo ni cacusɨɨ̄ ni de, te cánaa ni de. Te vēsú súcuan te ná tu candíje vāha vāha de jeē maá yá cúu. Te ni cahān yā jiín de:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Yūcuán na te ni cajēhe de ɨɨn pedazo chācá ní tau nuū yā, jiín ɨɨn pedazo ñahmā ndūxi yocō.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Te ni quihin ya, te ni yeji yā nuū de jíjnáhan de.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Te ni cahān yā jiín de:
44 E disse-lhes:
45 Te ni nune ya jeē níjnūní de, návāha cuu jecūhun ni de tāca jéē cahán tutu iī.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Te ni cahān yā:
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Te cuitē núu jnūhun ri jeē cánuú nacani ni ñayuu jeē stóo i cuēchi i, te cone cáhnu ni Yaā Dios nuū i. Te ñuu Jerusalén quejéé cuítē núu jnūhun yáha, te quihīn nuū ñáyuu tācá nación.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Te máá ró cácuu tēe nacani jnūhun tācá jniñu ní cajito ró.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Te tají rí Espíritu Santo quiji ya nuū rō jijnáhan ró, nájnūhun ni jejnūhun Tátá rī. Te na quéndōo ró ñuu Jerusalén condetu ró ndé nihīn rō poder Espíritu Santo jeē quíji nde andɨvɨ́. Achí yá.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Yūcuán na te ni quenda ya ñuu Jerusalén, cuahān yā nde ñuu Betania jiín de jíjnáhan de. Te ni ndonehen ya ndɨndúú ndaha ya, te ni jicān tahú yā jehē de.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Te níní jícán tahú yā jehē de, te ni cujiyo‑ni ya nuū de, ni ndaa ya cuanuhun yā andɨvɨ́.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Te máá de ni cachiñúhún de ya. Te sáá te cuanungoo de ñuu Jerusalén, te yōhyo cácusɨɨ̄ ni de.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Te níní cáhīin de ini templo cáhnu, cánacuatáhú de nuū Yaā Dios. Te ni cuu. Amén.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.