Lucas 24
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Te jenéhen ndasɨ́ quɨ́vɨ̄ domingo, te ni jinūcoo tucu ñahan un núū ní yɨndūji Jesús, te cándahá ña tācá perfume jiín aceite ni casátūhva ña. Te suni cuangoo sava ga ñahan jíín ña.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Te nuū ni jínūcoo ña, te ni cajito ña jeē ní cujiyo yuū ndihyú yuyáú ndɨ̄yɨ.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Te ni quɨ̄vɨcoo ña yaū ún, te tuá yɨquɨ cúñu Jitoho yō Jesús ni cájito ña.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Te ni cacunéé ni ña cájito ña jeē tuá ndɨ̄yɨ. Sáá te ni cajito ña uū ndajéhé Yaā Dios jeē cáa nájnūhun tēe, cáhīin ya xiin ña, te cáñūhun ya sahma ndíndēé.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Te yōhyo ni cayūhú ña, te ni cajexin ña nuū ña nde nuū ñúhun. Te ni cacahān ndajéhé un jíín ña:
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Tuá yā yāhá, chi je ni natecu yā. Te nucūhun ni rō ndese ni cahān yā jiín ró ná íne ga yā región Galilea.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Chi ni cachi ya jeē maá yá, Yaā ní nduu tēe, cánuú natūu ya nuū tāca tée cáhīyo cuēchi, jeē jnɨɨ de ya cahni de ya jicā cruz, te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu yā. Achí ndajéhé un.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Yūcuán na te ni canucūhun ni ña tāca jnúhun ni cahān Jesús.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Te ni quendacoo ña nuū ní yɨndūji ya, te cuanungoo ña. Te ni canacani ña tāca jnúhun yáha núū ndɨhúxí ɨɨn apóstol jiín núū tāca gá de.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Te ñahan ní canacani jnūhun yáha núū tée cácuu apóstol, cúu ña María ñuu Magdala, jiín Juana, jiín María naná Jacobo, jiín sava ga ña.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Te tācá apóstol chi cájeni ni de jeē jnúhun cánéé cáñúú cácahān ña, te tu ní cácandíje de.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Te vēsú súcuan, te Pedro ni quenda de, te jínu de cuacondēhé de nuū ní yɨndūji ya. Te ni jito nihni de ini yaū, te ni jito de jeē sahma cuitá un cáyūcu máá na. Te cuanuhun de vehe de, te nahán náā ni de jeē ní jito de jeē tuá yā.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Te suu quɨvɨ̄ un cuángoo uū jnáhan de ɨɨn ñuu naní Emaús, jeē jicá nájnūhun uxī ɨɨn kilómetro jiín ñuu Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Te cándajnūhún de sɨquɨ̄ tācá jniñu jeē ní cuu ún.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Te níní cándajnūhún de te cácajnūhun jnáhan de, te máá Jesús ni cuyajni ya yatā de, te jíca ya cuahān yā jiín de.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Te ni sáha jíín de jeē tu ní cánacuni de ya, vēsú cájito de nuū yā.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Te ni cajnūhun yá de:
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Te ɨɨn de jeē naní Cleofas ni cahān de jíín yá:
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Te ni cajnūhun yá de:
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Te sutū cácujéhnu jíín tée cándiso jníñu nuū ná, ni canastúu de ya nuū tāca tée Roma, te tēe un ní casándaā de jeē cúū yā jicā cruz.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Te máá ná ní cañūhun ni na jéē maá yá jnama ya nación na Israel nuū ñáyuu Roma nuú. Te sɨquɨ̄ tācá jniñu yáha, te ni cane ɨnga jnūhun. Chi vijna je íyó únī quɨvɨ̄ jeē ní cuu ún.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Te sava ñahan cájini jnáhan ná jíín, ni canacani ña ɨɨn jnūhun jeē yóhyo cánaa ni na sáha, chi cácahān ña jeē ní natecu yā. Chi jenéhen ndasɨ́ ní jengoo ña yaū ndɨ̄yɨ ún.
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 Te tuá ni cájito ña yɨquɨ cúñu yā. Te ni ndecoo ña nuū na jíjnáhan ná, te cácahān ña jeē ní cajito ña jeē ní canecoo ndajéhé Yaā Dios nuū ña, te ni cacahān jeē ní natecu Jesús.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Te ni jengoo sava jnáhan ná ndé yaū ndɨ̄yɨ ún, te ni cajito de jeē súcuan íyó, nájnūhun ni cacahān ñahan ún, te tu ní cájito cuɨtɨ de nuū yā.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Yūcuán na te ni cahān maá yá jiín de:
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ¿Te á tu súcuan ní jíni ñúhún ndoho Cristo tāca jnúndóho yáha, te sáá te quinuhun yā nuū lúu cujéhnu ya? Achí yá.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Te ni nacani cájí yá tāca jnúhun jeē yosó núū tútu iī jeē cahán sɨquɨ̄ maá yá. Te ni quejéé yá jiín jnúhun ni tee Moisés, te ni cahān gā yā tāca jnúhun jeē ní catee tēe ni canacani jnūhun ya nde jenahán.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Te nuū ni jínūcoo de ñuu nuū cuángoo de ún, te Jesús ni sáha ya jeē cáca ga yā quihīn yā.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Te máá de ni castétu de ya, ni cacahān de jíín yá:
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Te nuū ní cucōo ya mesa jeē cáji yā jiín de jíjnáhan de, te ni quihin ya staā, te ni jicān tahú yā, te ni tahú cuéchí yá, te ni jēhe ya nuū de.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Te jeē sáha ya súcuan, te nájnūhun ni cananune tɨnūú de, te ni canacuni de ya. Te ni ndoñúhún‑ni ya nuū de cuahān yā.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Te ni cacahān maá de:
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Yūcuán na te yachī ni canaquihin de ichi, ni canandicó de cuanungoo de ñuu Jerusalén. Te ni canajnáhan de jíín ndɨhúxí ɨɨn ga apóstol, cáyūcu tútú de jíín sava ga jnáhan de.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Te ni cacahān tēe cáyūcu tútú un:
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Yūcuán na te ndɨndúú tée un ní canacani de jnūhun ndese ni najnáhan ya jiín de ichi, jíín ndese ni canacuni de ya ná ni tahú cuéchí yá staā.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Te sá cácahān gā de tāca jnúhun yáha, te ni jecuɨñɨ̄‑ni Jesús mēhñú de jíjnáhan de. Te ni cahān yā jiín de:
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Te ni candacoto īyo de, ni cayūhú ndasɨ́ de, chi ni cajeni ni de jeē ɨɨn ánuá cúu ya.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Te ni cahān yā jiín de:
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Condēhé ndaha ri jiín jéhē rī, te cuni rō jeē maá rí cúu. Jnɨɨ ruhū te cuni rō, chi ɨɨn ánuá tu névāha cūñu ni yɨquɨ nájnūhun cájito ró jéē névāha máá rí, achí yá.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Te jeē ni cáhān yā súcuan, te ni steén yā ndaha ya jehē yā nuū ni yɨ́hɨ ndūyu cāa.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Te yōhyo ni cacusɨɨ̄ ni de, te cánaa ni de. Te vēsú súcuan te ná tu candíje vāha vāha de jeē maá yá cúu. Te ni cahān yā jiín de:
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Yūcuán na te ni cajēhe de ɨɨn pedazo chācá ní tau nuū yā, jiín ɨɨn pedazo ñahmā ndūxi yocō.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Te ni quihin ya, te ni yeji yā nuū de jíjnáhan de.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Te ni cahān yā jiín de:
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Te ni nune ya jeē níjnūní de, návāha cuu jecūhun ni de tāca jéē cahán tutu iī.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Te ni cahān yā:
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Te cuitē núu jnūhun ri jeē cánuú nacani ni ñayuu jeē stóo i cuēchi i, te cone cáhnu ni Yaā Dios nuū i. Te ñuu Jerusalén quejéé cuítē núu jnūhun yáha, te quihīn nuū ñáyuu tācá nación.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Te máá ró cácuu tēe nacani jnūhun tācá jniñu ní cajito ró.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Te tají rí Espíritu Santo quiji ya nuū rō jijnáhan ró, nájnūhun ni jejnūhun Tátá rī. Te na quéndōo ró ñuu Jerusalén condetu ró ndé nihīn rō poder Espíritu Santo jeē quíji nde andɨvɨ́. Achí yá.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Yūcuán na te ni quenda ya ñuu Jerusalén, cuahān yā nde ñuu Betania jiín de jíjnáhan de. Te ni ndonehen ya ndɨndúú ndaha ya, te ni jicān tahú yā jehē de.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Te níní jícán tahú yā jehē de, te ni cujiyo‑ni ya nuū de, ni ndaa ya cuanuhun yā andɨvɨ́.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Te máá de ni cachiñúhún de ya. Te sáá te cuanungoo de ñuu Jerusalén, te yōhyo cácusɨɨ̄ ni de.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Te níní cáhīin de ini templo cáhnu, cánacuatáhú de nuū Yaā Dios. Te ni cuu. Amén.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.