Lucas 18
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te ni cahān yā ɨɨn jnūhun yátá jíín de jeē cánuú jeē niní cácān tahú de, te ma ndínuu ni de jíín.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Te ni cahān yā:
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Te suni ñuu un íyó ɨɨn ñahan ní ndóo ndáhú. Te ñahan un jéhén‑ni jéhén‑ni ña nuū de, jícán ña jeē na sándaā de sɨquɨ̄ ɨɨn ñayuu jeē jíto uhū i ña.
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Te cuehē quɨvɨ̄ tu ní cúní de sándaā de, te yūcuán na te ni jeni ni de: Vēsú tu ndíso īyo ri nuū Yaā Dios, ni tu yúhú rí nuū ní ɨɨn ñayuu,
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 te ñahan viuda yáha, yōhyo stáhān ña ruhū, te jeē yúcuan na sándaā rī sɨquɨ̄ ñáyuu jeē jíto uhū i ña. Chi núu tuú, te quejéé rí jnanīní ni rī jeē quíji quíji ña. Achí de. Achí máá Jítoho yō.
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Te ni cahān gā yā:
6 E o Senhor continuou:
7 Te Yaā Dios, nasūu súcuan cúu ya, chi sándaā yā sɨquɨ̄ jníñu ñayuu ní nacāji ya jeē nduú ñuú cácahān ndahú i jíín yá. Chi jnama ya i nuū tāca jéē cájito uhū i. ¿Te á cuéé jnama ya i?
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Cáhán rī jiín ró jeē yachī. Te quɨvɨ̄ ndíji ruhū, Yaā ní nduu tēe, ¿á níhīn gā rī ñayuu cácandíje nīhin ini ñayɨ̄vɨ́? Achí yá.
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Te suni ni cahān yā jnūhun yátá yáha jíín jecu ñayuu jeē cájeni ni i jeē ñáyuu ndaā cácuu i, te cájeni ni i jeē sava ga ñayuu tu cáhīyo ndaā:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 ɨɨn tēe fariseo cuahān de templo jeē cacān tahú de. Te ɨɨn tēe stútú xúhun renta suni cuacacān tahú de templo.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Te tēe fariseo, índichi de, te súcuan ni jicān tahú de: Tátā Yaā Dios, na cútahū na núū ní, chi tu cúu ná nájnūhun cándāa sava ga tēe, tēe cuíhná, tēe néé, tēe cásɨ́quɨ́ ndéē jnáhan cácuu de. Ni tu cúu ná nájnūhun cáa tēe yúcuan jéē stutú xúhun renta jeē scáa ga de jícán de nuū ñáyuu.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Te uū jínu jeē semana iyó ndite ni na núū ní, te jéhe ná nuū ní ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ tāca úxī ndajníñu níhín na, áchí de.
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Te tēe stútú xúhun renta, ni jecuɨñɨ̄ jicá de nuū templo, ni tu ní chúndeyɨ́ ni de jeē ndonehen de nuū de, chi sa suhva ni cani de yɨ̄quɨ jícā de jeē cucuíhyá ni de. Te ni cahān de: Tátā Yaā Dios, cundáhú ni ni sáña, chi tēe íyó cuéchi cúu ná, áchí de.
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Te cáhán rī jiín ró jeē tēe stútú xúhun renta, ni jetáhú Yaā Dios de, te cuanuhun de vehe de. Te tēe fariseo chi tu ní jétáhú yá de. Chi ñayuu jeē sajéhnu i máá i, sa ndululí i. Te ñayuu jeē sálulí i máá i, sa ndujéhnu i. Achí yá.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Te ni quecoo ñayuu jiín súchi lúlí núū Jesús, jeē na sóó yá ndaha ya xinī i. Te tēe cáscuáha un ní cajini de jeē súcuan cúu, te ni cacahān de nuū ñáyuu vējicoo jíín i.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Te máá Jesús ni cana ya de, te ni cahān yā:
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Te jendaá cahán rī jiín ró, núu ɨɨn ñayuu tú cuatáhú i jeē ndácu Yaā Dios jniñu nuū i, nájnūhun jétáhú ɨɨn sūchi lúlí, ma quɨ́vɨ cuɨtɨ i ndaha ya, achí yá.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Te ɨɨn tēe cújéhnu ni cajnūhún de ya:
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Te ni cahān Jesús jiín de:
19 Jesus respondeu:
20 Je jíní rō tācá jniñu ní ndacu Yaā Dios: Ma cosɨ́quɨ́ ndéē jnáhan ró. Ma cáhni rō ndɨ̄yɨ. Ma sacuíhná ró. Ma sajnúhún ró. Cuatáhú ró nuū tatá rō nuū naná rō. Achí yá.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Te ni cahān maá de:
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Te Jesús ni jini ya jnūhun yáha, te ni cahān yā jiín de:
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Te ná ni jini sōho de jnūhun yáha, te yōhyo ni cucuíhyá ni de, chi cúcá ndasɨ́ de.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Te jíto Jesús jeē súcuan cúcuíhyá ni de, te ni cahān yā:
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Yachī gā yāha ɨɨn camello yaū yutɨ́cuɨ vēsú jeē quɨ́vɨ ɨɨn ñayuu cucá ndaha Yaā Dios jeē ndacu ya jniñu nuū i, áchí yá.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Te tēe ní cajini jnūhun yáha, ní cacahān de:
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Te ni cahān yā jiín de:
27 Jesus respondeu:
28 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Te máá yá ni cahān yā jiín de:
29 Jesus respondeu:
30 núu súcuan te nanihīn cuehē gā i ini ñayɨ̄vɨ yáha, te tiempo quiji te cotecu i nɨ́ɨ́ cáni, áchí yá.
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Te ni cana sɨ́ɨn ya ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā jiín de:
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Chi ñayuu nastúu i ruhū nuū tée nación Roma jeē cáyūcú Jerusalén cándacu jniñu. Te tēe un sácatā de nuū rī, te cahān neé de nuū rī, te tesɨ̄hɨ́ de nuū rī.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Te cani de ruhū, te sáá te cahni de ruhū. Te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu rī. Achí yá.
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Te máá de tu ní cájecūhun cuɨtɨ ni de tāca jnúhun yáha. Chi jnūhun yɨɨ́ cúu, te tu ní cúu jecūhun ni de jeē cahán yā.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Te ni cuyajni ya cuahān yā ñuu Jericó. Te ɨɨn tēe cuáá néne de yuhíchi, jícán de caridad.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Te ni jini sōho de jeē yáha cuehē ñayuu cuangoo i, te ni cajnūhún de naun cuángoo i.
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Te ni cacahān i jíín de jeē Jesús, tēe ñuu Nazaret, yáha ya cuahān yā.
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Yūcuán na te ni cana jee de:
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Te ñayuu cuangoo ichi núú yā, ni cacahān i nuū de jeē na cásɨ de yuhu de. Te máá de víhyá gā ni cana jee de:
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Yūcuán na te ni jecuɨñɨ̄ Jesús, te ni cahān yā jeē na quíndeca i de. Te nuū ní cuyajni de nuū yā, te ni cajnūhun yá de:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 ¿Na vé cuní rō jeē sáha ri jiín ró? achí yá.
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Te ni cahān Jesús jiín de:
42 Então Jesus disse:
43 Te ni ndundijin‑ni tɨnūú de, te ni ndiquīn de ya, te nácuatáhú de nuū Yaā Dios. Te ndɨhɨ ñayuu jeē ní cajito i, suni ni cacahān i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.