Lucas 18
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs BKJ
1 Te ni cahān yā ɨɨn jnūhun yátá jíín de jeē cánuú jeē niní cácān tahú de, te ma ndínuu ni de jíín.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Te ni cahān yā:
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Te suni ñuu un íyó ɨɨn ñahan ní ndóo ndáhú. Te ñahan un jéhén‑ni jéhén‑ni ña nuū de, jícán ña jeē na sándaā de sɨquɨ̄ ɨɨn ñayuu jeē jíto uhū i ña.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Te cuehē quɨvɨ̄ tu ní cúní de sándaā de, te yūcuán na te ni jeni ni de: Vēsú tu ndíso īyo ri nuū Yaā Dios, ni tu yúhú rí nuū ní ɨɨn ñayuu,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 te ñahan viuda yáha, yōhyo stáhān ña ruhū, te jeē yúcuan na sándaā rī sɨquɨ̄ ñáyuu jeē jíto uhū i ña. Chi núu tuú, te quejéé rí jnanīní ni rī jeē quíji quíji ña. Achí de. Achí máá Jítoho yō.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Te ni cahān gā yā:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Te Yaā Dios, nasūu súcuan cúu ya, chi sándaā yā sɨquɨ̄ jníñu ñayuu ní nacāji ya jeē nduú ñuú cácahān ndahú i jíín yá. Chi jnama ya i nuū tāca jéē cájito uhū i. ¿Te á cuéé jnama ya i?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Cáhán rī jiín ró jeē yachī. Te quɨvɨ̄ ndíji ruhū, Yaā ní nduu tēe, ¿á níhīn gā rī ñayuu cácandíje nīhin ini ñayɨ̄vɨ́? Achí yá.
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Te suni ni cahān yā jnūhun yátá yáha jíín jecu ñayuu jeē cájeni ni i jeē ñáyuu ndaā cácuu i, te cájeni ni i jeē sava ga ñayuu tu cáhīyo ndaā:
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 ɨɨn tēe fariseo cuahān de templo jeē cacān tahú de. Te ɨɨn tēe stútú xúhun renta suni cuacacān tahú de templo.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Te tēe fariseo, índichi de, te súcuan ni jicān tahú de: Tátā Yaā Dios, na cútahū na núū ní, chi tu cúu ná nájnūhun cándāa sava ga tēe, tēe cuíhná, tēe néé, tēe cásɨ́quɨ́ ndéē jnáhan cácuu de. Ni tu cúu ná nájnūhun cáa tēe yúcuan jéē stutú xúhun renta jeē scáa ga de jícán de nuū ñáyuu.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Te uū jínu jeē semana iyó ndite ni na núū ní, te jéhe ná nuū ní ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ tāca úxī ndajníñu níhín na, áchí de.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Te tēe stútú xúhun renta, ni jecuɨñɨ̄ jicá de nuū templo, ni tu ní chúndeyɨ́ ni de jeē ndonehen de nuū de, chi sa suhva ni cani de yɨ̄quɨ jícā de jeē cucuíhyá ni de. Te ni cahān de: Tátā Yaā Dios, cundáhú ni ni sáña, chi tēe íyó cuéchi cúu ná, áchí de.
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Te cáhán rī jiín ró jeē tēe stútú xúhun renta, ni jetáhú Yaā Dios de, te cuanuhun de vehe de. Te tēe fariseo chi tu ní jétáhú yá de. Chi ñayuu jeē sajéhnu i máá i, sa ndululí i. Te ñayuu jeē sálulí i máá i, sa ndujéhnu i. Achí yá.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Te ni quecoo ñayuu jiín súchi lúlí núū Jesús, jeē na sóó yá ndaha ya xinī i. Te tēe cáscuáha un ní cajini de jeē súcuan cúu, te ni cacahān de nuū ñáyuu vējicoo jíín i.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Te máá Jesús ni cana ya de, te ni cahān yā:
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Te jendaá cahán rī jiín ró, núu ɨɨn ñayuu tú cuatáhú i jeē ndácu Yaā Dios jniñu nuū i, nájnūhun jétáhú ɨɨn sūchi lúlí, ma quɨ́vɨ cuɨtɨ i ndaha ya, achí yá.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Te ɨɨn tēe cújéhnu ni cajnūhún de ya:
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Te ni cahān Jesús jiín de:
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Je jíní rō tācá jniñu ní ndacu Yaā Dios: Ma cosɨ́quɨ́ ndéē jnáhan ró. Ma cáhni rō ndɨ̄yɨ. Ma sacuíhná ró. Ma sajnúhún ró. Cuatáhú ró nuū tatá rō nuū naná rō. Achí yá.
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Te ni cahān maá de:
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Te Jesús ni jini ya jnūhun yáha, te ni cahān yā jiín de:
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Te ná ni jini sōho de jnūhun yáha, te yōhyo ni cucuíhyá ni de, chi cúcá ndasɨ́ de.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Te jíto Jesús jeē súcuan cúcuíhyá ni de, te ni cahān yā:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Yachī gā yāha ɨɨn camello yaū yutɨ́cuɨ vēsú jeē quɨ́vɨ ɨɨn ñayuu cucá ndaha Yaā Dios jeē ndacu ya jniñu nuū i, áchí yá.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Te tēe ní cajini jnūhun yáha, ní cacahān de:
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Te ni cahān yā jiín de:
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Te máá yá ni cahān yā jiín de:
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 núu súcuan te nanihīn cuehē gā i ini ñayɨ̄vɨ yáha, te tiempo quiji te cotecu i nɨ́ɨ́ cáni, áchí yá.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Te ni cana sɨ́ɨn ya ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā jiín de:
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Chi ñayuu nastúu i ruhū nuū tée nación Roma jeē cáyūcú Jerusalén cándacu jniñu. Te tēe un sácatā de nuū rī, te cahān neé de nuū rī, te tesɨ̄hɨ́ de nuū rī.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Te cani de ruhū, te sáá te cahni de ruhū. Te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu rī. Achí yá.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Te máá de tu ní cájecūhun cuɨtɨ ni de tāca jnúhun yáha. Chi jnūhun yɨɨ́ cúu, te tu ní cúu jecūhun ni de jeē cahán yā.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Te ni cuyajni ya cuahān yā ñuu Jericó. Te ɨɨn tēe cuáá néne de yuhíchi, jícán de caridad.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Te ni jini sōho de jeē yáha cuehē ñayuu cuangoo i, te ni cajnūhún de naun cuángoo i.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Te ni cacahān i jíín de jeē Jesús, tēe ñuu Nazaret, yáha ya cuahān yā.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Yūcuán na te ni cana jee de:
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Te ñayuu cuangoo ichi núú yā, ni cacahān i nuū de jeē na cásɨ de yuhu de. Te máá de víhyá gā ni cana jee de:
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Yūcuán na te ni jecuɨñɨ̄ Jesús, te ni cahān yā jeē na quíndeca i de. Te nuū ní cuyajni de nuū yā, te ni cajnūhun yá de:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 ¿Na vé cuní rō jeē sáha ri jiín ró? achí yá.
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Te ni cahān Jesús jiín de:
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Te ni ndundijin‑ni tɨnūú de, te ni ndiquīn de ya, te nácuatáhú de nuū Yaā Dios. Te ndɨhɨ ñayuu jeē ní cajito i, suni ni cacahān i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.