Lucas 18
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ACF
1 Te ni cahān yā ɨɨn jnūhun yátá jíín de jeē cánuú jeē niní cácān tahú de, te ma ndínuu ni de jíín.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Te ni cahān yā:
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Te suni ñuu un íyó ɨɨn ñahan ní ndóo ndáhú. Te ñahan un jéhén‑ni jéhén‑ni ña nuū de, jícán ña jeē na sándaā de sɨquɨ̄ ɨɨn ñayuu jeē jíto uhū i ña.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Te cuehē quɨvɨ̄ tu ní cúní de sándaā de, te yūcuán na te ni jeni ni de: Vēsú tu ndíso īyo ri nuū Yaā Dios, ni tu yúhú rí nuū ní ɨɨn ñayuu,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 te ñahan viuda yáha, yōhyo stáhān ña ruhū, te jeē yúcuan na sándaā rī sɨquɨ̄ ñáyuu jeē jíto uhū i ña. Chi núu tuú, te quejéé rí jnanīní ni rī jeē quíji quíji ña. Achí de. Achí máá Jítoho yō.
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Te ni cahān gā yā:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Te Yaā Dios, nasūu súcuan cúu ya, chi sándaā yā sɨquɨ̄ jníñu ñayuu ní nacāji ya jeē nduú ñuú cácahān ndahú i jíín yá. Chi jnama ya i nuū tāca jéē cájito uhū i. ¿Te á cuéé jnama ya i?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Cáhán rī jiín ró jeē yachī. Te quɨvɨ̄ ndíji ruhū, Yaā ní nduu tēe, ¿á níhīn gā rī ñayuu cácandíje nīhin ini ñayɨ̄vɨ́? Achí yá.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Te suni ni cahān yā jnūhun yátá yáha jíín jecu ñayuu jeē cájeni ni i jeē ñáyuu ndaā cácuu i, te cájeni ni i jeē sava ga ñayuu tu cáhīyo ndaā:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 ɨɨn tēe fariseo cuahān de templo jeē cacān tahú de. Te ɨɨn tēe stútú xúhun renta suni cuacacān tahú de templo.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Te tēe fariseo, índichi de, te súcuan ni jicān tahú de: Tátā Yaā Dios, na cútahū na núū ní, chi tu cúu ná nájnūhun cándāa sava ga tēe, tēe cuíhná, tēe néé, tēe cásɨ́quɨ́ ndéē jnáhan cácuu de. Ni tu cúu ná nájnūhun cáa tēe yúcuan jéē stutú xúhun renta jeē scáa ga de jícán de nuū ñáyuu.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Te uū jínu jeē semana iyó ndite ni na núū ní, te jéhe ná nuū ní ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ tāca úxī ndajníñu níhín na, áchí de.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Te tēe stútú xúhun renta, ni jecuɨñɨ̄ jicá de nuū templo, ni tu ní chúndeyɨ́ ni de jeē ndonehen de nuū de, chi sa suhva ni cani de yɨ̄quɨ jícā de jeē cucuíhyá ni de. Te ni cahān de: Tátā Yaā Dios, cundáhú ni ni sáña, chi tēe íyó cuéchi cúu ná, áchí de.
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Te cáhán rī jiín ró jeē tēe stútú xúhun renta, ni jetáhú Yaā Dios de, te cuanuhun de vehe de. Te tēe fariseo chi tu ní jétáhú yá de. Chi ñayuu jeē sajéhnu i máá i, sa ndululí i. Te ñayuu jeē sálulí i máá i, sa ndujéhnu i. Achí yá.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Te ni quecoo ñayuu jiín súchi lúlí núū Jesús, jeē na sóó yá ndaha ya xinī i. Te tēe cáscuáha un ní cajini de jeē súcuan cúu, te ni cacahān de nuū ñáyuu vējicoo jíín i.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Te máá Jesús ni cana ya de, te ni cahān yā:
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Te jendaá cahán rī jiín ró, núu ɨɨn ñayuu tú cuatáhú i jeē ndácu Yaā Dios jniñu nuū i, nájnūhun jétáhú ɨɨn sūchi lúlí, ma quɨ́vɨ cuɨtɨ i ndaha ya, achí yá.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Te ɨɨn tēe cújéhnu ni cajnūhún de ya:
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Te ni cahān Jesús jiín de:
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Je jíní rō tācá jniñu ní ndacu Yaā Dios: Ma cosɨ́quɨ́ ndéē jnáhan ró. Ma cáhni rō ndɨ̄yɨ. Ma sacuíhná ró. Ma sajnúhún ró. Cuatáhú ró nuū tatá rō nuū naná rō. Achí yá.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Te ni cahān maá de:
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Te Jesús ni jini ya jnūhun yáha, te ni cahān yā jiín de:
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Te ná ni jini sōho de jnūhun yáha, te yōhyo ni cucuíhyá ni de, chi cúcá ndasɨ́ de.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Te jíto Jesús jeē súcuan cúcuíhyá ni de, te ni cahān yā:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Yachī gā yāha ɨɨn camello yaū yutɨ́cuɨ vēsú jeē quɨ́vɨ ɨɨn ñayuu cucá ndaha Yaā Dios jeē ndacu ya jniñu nuū i, áchí yá.
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Te tēe ní cajini jnūhun yáha, ní cacahān de:
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Te ni cahān yā jiín de:
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Te máá yá ni cahān yā jiín de:
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 núu súcuan te nanihīn cuehē gā i ini ñayɨ̄vɨ yáha, te tiempo quiji te cotecu i nɨ́ɨ́ cáni, áchí yá.
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Te ni cana sɨ́ɨn ya ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā jiín de:
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Chi ñayuu nastúu i ruhū nuū tée nación Roma jeē cáyūcú Jerusalén cándacu jniñu. Te tēe un sácatā de nuū rī, te cahān neé de nuū rī, te tesɨ̄hɨ́ de nuū rī.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Te cani de ruhū, te sáá te cahni de ruhū. Te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu rī. Achí yá.
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Te máá de tu ní cájecūhun cuɨtɨ ni de tāca jnúhun yáha. Chi jnūhun yɨɨ́ cúu, te tu ní cúu jecūhun ni de jeē cahán yā.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Te ni cuyajni ya cuahān yā ñuu Jericó. Te ɨɨn tēe cuáá néne de yuhíchi, jícán de caridad.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Te ni jini sōho de jeē yáha cuehē ñayuu cuangoo i, te ni cajnūhún de naun cuángoo i.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Te ni cacahān i jíín de jeē Jesús, tēe ñuu Nazaret, yáha ya cuahān yā.
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Yūcuán na te ni cana jee de:
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Te ñayuu cuangoo ichi núú yā, ni cacahān i nuū de jeē na cásɨ de yuhu de. Te máá de víhyá gā ni cana jee de:
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yūcuán na te ni jecuɨñɨ̄ Jesús, te ni cahān yā jeē na quíndeca i de. Te nuū ní cuyajni de nuū yā, te ni cajnūhun yá de:
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 ¿Na vé cuní rō jeē sáha ri jiín ró? achí yá.
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Te ni cahān Jesús jiín de:
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Te ni ndundijin‑ni tɨnūú de, te ni ndiquīn de ya, te nácuatáhú de nuū Yaā Dios. Te ndɨhɨ ñayuu jeē ní cajito i, suni ni cacahān i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.