Lucas 18

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te ni cahān yā ɨɨn jnūhun yátá jíín de jeē cánuú jeē niní cácān tahú de, te ma ndínuu ni de jíín.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Te ni cahān yā:
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Te suni ñuu un íyó ɨɨn ñahan ní ndóo ndáhú. Te ñahan un jéhén‑ni jéhén‑ni ña nuū de, jícán ña jeē na sándaā de sɨquɨ̄ ɨɨn ñayuu jeē jíto uhū i ña.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Te cuehē quɨvɨ̄ tu ní cúní de sándaā de, te yūcuán na te ni jeni ni de: Vēsú tu ndíso īyo ri nuū Yaā Dios, ni tu yúhú rí nuū ní ɨɨn ñayuu,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 te ñahan viuda yáha, yōhyo stáhān ña ruhū, te jeē yúcuan na sándaā rī sɨquɨ̄ ñáyuu jeē jíto uhū i ña. Chi núu tuú, te quejéé rí jnanīní ni rī jeē quíji quíji ña. Achí de. Achí máá Jítoho yō.
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Te ni cahān gā yā:
6 Então o Senhor disse:
7 Te Yaā Dios, nasūu súcuan cúu ya, chi sándaā yā sɨquɨ̄ jníñu ñayuu ní nacāji ya jeē nduú ñuú cácahān ndahú i jíín yá. Chi jnama ya i nuū tāca jéē cájito uhū i. ¿Te á cuéé jnama ya i?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Cáhán rī jiín ró jeē yachī. Te quɨvɨ̄ ndíji ruhū, Yaā ní nduu tēe, ¿á níhīn gā rī ñayuu cácandíje nīhin ini ñayɨ̄vɨ́? Achí yá.
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Te suni ni cahān yā jnūhun yátá yáha jíín jecu ñayuu jeē cájeni ni i jeē ñáyuu ndaā cácuu i, te cájeni ni i jeē sava ga ñayuu tu cáhīyo ndaā:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 ɨɨn tēe fariseo cuahān de templo jeē cacān tahú de. Te ɨɨn tēe stútú xúhun renta suni cuacacān tahú de templo.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Te tēe fariseo, índichi de, te súcuan ni jicān tahú de: Tátā Yaā Dios, na cútahū na núū ní, chi tu cúu ná nájnūhun cándāa sava ga tēe, tēe cuíhná, tēe néé, tēe cásɨ́quɨ́ ndéē jnáhan cácuu de. Ni tu cúu ná nájnūhun cáa tēe yúcuan jéē stutú xúhun renta jeē scáa ga de jícán de nuū ñáyuu.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Te uū jínu jeē semana iyó ndite ni na núū ní, te jéhe ná nuū ní ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ tāca úxī ndajníñu níhín na, áchí de.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Te tēe stútú xúhun renta, ni jecuɨñɨ̄ jicá de nuū templo, ni tu ní chúndeyɨ́ ni de jeē ndonehen de nuū de, chi sa suhva ni cani de yɨ̄quɨ jícā de jeē cucuíhyá ni de. Te ni cahān de: Tátā Yaā Dios, cundáhú ni ni sáña, chi tēe íyó cuéchi cúu ná, áchí de.
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Te cáhán rī jiín ró jeē tēe stútú xúhun renta, ni jetáhú Yaā Dios de, te cuanuhun de vehe de. Te tēe fariseo chi tu ní jétáhú yá de. Chi ñayuu jeē sajéhnu i máá i, sa ndululí i. Te ñayuu jeē sálulí i máá i, sa ndujéhnu i. Achí yá.
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Te ni quecoo ñayuu jiín súchi lúlí núū Jesús, jeē na sóó yá ndaha ya xinī i. Te tēe cáscuáha un ní cajini de jeē súcuan cúu, te ni cacahān de nuū ñáyuu vējicoo jíín i.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Te máá Jesús ni cana ya de, te ni cahān yā:
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Te jendaá cahán rī jiín ró, núu ɨɨn ñayuu tú cuatáhú i jeē ndácu Yaā Dios jniñu nuū i, nájnūhun jétáhú ɨɨn sūchi lúlí, ma quɨ́vɨ cuɨtɨ i ndaha ya, achí yá.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Te ɨɨn tēe cújéhnu ni cajnūhún de ya:
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Te ni cahān Jesús jiín de:
19 Jesus respondeu:
20 Je jíní rō tācá jniñu ní ndacu Yaā Dios: Ma cosɨ́quɨ́ ndéē jnáhan ró. Ma cáhni rō ndɨ̄yɨ. Ma sacuíhná ró. Ma sajnúhún ró. Cuatáhú ró nuū tatá rō nuū naná rō. Achí yá.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Te ni cahān maá de:
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Te Jesús ni jini ya jnūhun yáha, te ni cahān yā jiín de:
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Te ná ni jini sōho de jnūhun yáha, te yōhyo ni cucuíhyá ni de, chi cúcá ndasɨ́ de.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Te jíto Jesús jeē súcuan cúcuíhyá ni de, te ni cahān yā:
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Yachī gā yāha ɨɨn camello yaū yutɨ́cuɨ vēsú jeē quɨ́vɨ ɨɨn ñayuu cucá ndaha Yaā Dios jeē ndacu ya jniñu nuū i, áchí yá.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Te tēe ní cajini jnūhun yáha, ní cacahān de:
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Te ni cahān yā jiín de:
27 Mas Jesus respondeu:
28 Yūcuán na te ni cahān Pedro:
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Te máá yá ni cahān yā jiín de:
29 Jesus lhes respondeu:
30 núu súcuan te nanihīn cuehē gā i ini ñayɨ̄vɨ yáha, te tiempo quiji te cotecu i nɨ́ɨ́ cáni, áchí yá.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Te ni cana sɨ́ɨn ya ndɨhúxí uū tēe cáscuáha jíín yá, te ni cahān yā jiín de:
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Chi ñayuu nastúu i ruhū nuū tée nación Roma jeē cáyūcú Jerusalén cándacu jniñu. Te tēe un sácatā de nuū rī, te cahān neé de nuū rī, te tesɨ̄hɨ́ de nuū rī.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Te cani de ruhū, te sáá te cahni de ruhū. Te nuū uní quɨvɨ̄ te natecu rī. Achí yá.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Te máá de tu ní cájecūhun cuɨtɨ ni de tāca jnúhun yáha. Chi jnūhun yɨɨ́ cúu, te tu ní cúu jecūhun ni de jeē cahán yā.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Te ni cuyajni ya cuahān yā ñuu Jericó. Te ɨɨn tēe cuáá néne de yuhíchi, jícán de caridad.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Te ni jini sōho de jeē yáha cuehē ñayuu cuangoo i, te ni cajnūhún de naun cuángoo i.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Te ni cacahān i jíín de jeē Jesús, tēe ñuu Nazaret, yáha ya cuahān yā.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Yūcuán na te ni cana jee de:
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Te ñayuu cuangoo ichi núú yā, ni cacahān i nuū de jeē na cásɨ de yuhu de. Te máá de víhyá gā ni cana jee de:
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Yūcuán na te ni jecuɨñɨ̄ Jesús, te ni cahān yā jeē na quíndeca i de. Te nuū ní cuyajni de nuū yā, te ni cajnūhun yá de:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 ¿Na vé cuní rō jeē sáha ri jiín ró? achí yá.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Te ni cahān Jesús jiín de:
42 Jesus lhe disse:
43 Te ni ndundijin‑ni tɨnūú de, te ni ndiquīn de ya, te nácuatáhú de nuū Yaā Dios. Te ndɨhɨ ñayuu jeē ní cajito i, suni ni cacahān i jeē yóhyo vāha Yaā cúu Yaā Dios.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.