Lucas 16
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te suni ni cahān Jesús jiín tée cáscuáha jíín yá:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Te ni cana de mozo un, te ni cahān de jíín: ¿Na jnūhun cúu yāha jéē nihín rī sɨquɨ̄ rō? Nacuāha cuenta jniñu ndíso ró, chi ma cóndiso jníñu ga rō nuū mozo rī. Achí de.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Yūcuán na te jéni ni maá de: ¿Ndese sáha ri vijna? Chi patrón rī quenehen de jniñu ri. Te tú ndacuī rī jeē cáte ri ñuhun, te jeē cacán rī caridad chi cúcanu rī.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Núu súcuan te jíní rī ɨɨn jeē sáha ri, návāha ñayuu cájeen nuū patrón rī, cuāha i vehe condee rī núu na quée quɨvɨ̄ jeē quénehen de jniñu ri.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Te ni cana de ná ɨɨn ná ɨɨn tēe jeē cátaū nuū patrón de. Te ni cajnūhún de ɨɨn: ¿Nasaa táú rō nuū patrón rī?
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Te ni cahān tēe ún: Ɨɨn ciento barril aceite, achí de. Te ni cahān mozo un: Yāhá na cuáha ri lista rō, te cucōo yachī rō, te na sáha ró ɨnga lista jeē uú xico uxī na, achí de.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Yūcuán na te ni cajnūhún de ɨnga tēe: Te róhó, ¿nasaa táú rō? Te tēe un ní cahān de: Ɨɨn ciento cajón trigo, achí de. Te ni cahān de jíín tée ún: Yāhá na cuáha ri lista rō, te na sáha ró ɨnga lista jeē cuún xico na, áchí de.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Yūcuán na te patrón ni cahān de: Nacā jeē ndichí ní sáha tēe cúnéé un, áchí de. Te cáhán rī jiín ró jeē ñáyuu ñayɨ̄vɨ yáha, ndíchí gá casáha i jeē quendōo vāha i nuū jnáhan i, vēsú ñayuu cácandíje nuū Yaā Dios.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 ’Núu súcuan te cáhán rī jiín ró jeē ndichí gá na sáha ró vēsú jeē ni sáha mozo ndichí un. Chi ini ñayɨ̄vɨ yáha nuū yɨ́hɨ cuēchi, na sáha ró jniñu váha jíín xúhun ró, cuāha ró núū ñáyuu ndahú, návāha vēsú núu ni ndɨhɨ xūhun ró ñayɨ̄vɨ yáha, te quɨ̄vɨcoo ró andɨvɨ́ núū coo vehe ró nɨ́ɨ́ cáni.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Tēe jeē squícu vāha jíín ɨɨn jniñu lúlí‑ni, suni squícu vāha de jíín jniñu cáhnu. Te tēe jeē stahú jíín ɨɨn jniñu lúlí‑ni, suni stáhú de jíín jniñu cáhnu.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Núu súcuan te núu tu squícu vāha ró jíín xúhun jeē iyó ñayɨ̄vɨ yáha nuū yɨ́hɨ cuēchi, te ma cuáha ya jeē váha cuu ró nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Te núu tu squícu vāha ró jíín ndajníñu jeē ni jéhe núu ya nuū rō ñayɨ̄vɨ yáha, te ma cuáha ya tahū cuu ró nɨ́ɨ́ cáni.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Ni ɨɨn mozo ma cúu cuajníñu de nuū uū patrón. Chi quɨtɨ̄ ni de nuū ɨɨn te coo manī de jíín ɨnga, chí squícu vāha de nuū ɨɨn te sájéē ni de nuū ɨnga. Te suni súcuan ma cúu cuajníñu ró núū Yaā Dios te núu máni sɨquɨ̄ xúhun ndɨ́hvɨ́ ni rō, achí yá.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Te tēe fariseo ni casácatā de nuū yā jeē ní cajini de tāca jnúhun cáhán yā, chi tēe cútóó xúhun cácuu de.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Te ni cahān yā jiín de:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ’Nde ná tu quiji Juan tēe scuándute, te ni īyo ley jeē ni jéhe Yaā Dios nuū Moisés, te suni ni castéén tāca tée cánacani jnūhun ya. Yūcuán na te ná ni quiji Juan, te ni quejéé jítē núu jnūhun vāha ndese ndácu Yaā Dios jniñu. Te tāca ñáyuu nducú ndéyɨ́ i quɨ́vɨcoo i ndaha ya.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ’Te yɨɨ́ gá cúu jeē náā ɨɨn letra nuū tútu ley yā vēsú jeē náā andɨvɨ́ jíín ñáyɨ̄vɨ́, chi squícu ndɨhɨ jnūhun cáhán.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ’Núu ɨɨn tēe stóo de ñasɨhɨ́ de te quijnáhan de jíín ɨnga ñahan, núu súcuan te cásɨ́quɨ́ ndéē de ña. Te núu ɨɨn tēe condeca de ñahan ní ndusɨ́ɨn, suni cásɨ́quɨ́ ndéē de ña, áchí yá.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Te ni cahān gā yā:
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Te suni ni īyo ɨɨn tēe ndáhú, nání de Lázaro, néne de yéhyɨ́ tée cúcá un, te nɨ́ɨ́ cáhnu de íin ndɨ̄hyɨ.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Te máni cúní de jeē ndutú chíji de jíín stáā cuēchi jeē stɨ́vɨ tēe cúcá un. Te quécoo ina te cánayuu tɨ nuū ndɨ́hyɨ de.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Te ni jihī tēe ndáhú un, te tācá ndajéhé Yaā Dios cuangoo ya jiín ánuá de nde andɨvɨ́ nuū néne Abraham. Te suni ni jihī tēe cúcá un, te ni quindūji de.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Te tēe cúcá un xeēn ndóho de íne de lugar nuū cáyūcu ndɨ́yɨ tu ní cándíje. Te ni ndacoto de, te nde jicá ní jito de nuū Abraham, te néne Lázaro jiín de.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Yūcuán na te ni cana cóhó de: Tátā Abraham, cundáhú ni ni sáña, te tají ní Lázaro, na quíchundaji de xinī ndáha de nuū ndúte, te quiji de stáji de yáá ná. Chi xeēn ndóho ná núū yáñuhūn yāhá. Achí de.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Te ni cahān Abraham jiín de: Séhē, nucūhun ni rō jeē ni níhīn rō ndɨhɨ jeē váha ná ni cotecu rō, te Lázaro chi sa suhva jnūndóho ni nihīn de. Te vijna je ni ndusɨɨ̄ ni de yāhá, te róhó chi ndóho ró jíñā.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Te suni íyó ɨɨn jeē cunú téyɨ́, íne mēhñu yó jijnáhan yó. Te ñayuu cáhīin yāhá, vēsú cácuni i yāha i jeē i nuū rō, te ma cúu. Te ni ma cúu yāha máá ró quijicoo ró yáha. Achí Abraham.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Yūcuán na te ni cahān tēe cúcá: Núu súcuan te cáhán ndahú ná jiín ní, Tátā Abraham, tají ní Lázaro na quíhín de vehe tátá na.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Chi íyó úhūn gā ñani ná, te na quícachi de nuū i jeē na nácani ni i te stóo i cuēchi i, návāha ma quɨ́vɨcoo i nuū ndóho ná yáha, áchí de.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Te ni cahān Abraham jiín de: Je cánevāha i tutu jeē ní tee Moisés jiín táca tée ni canacani jnūhun Yaā Dios. Suu yūcuán na chúhun ni i, áchí Abraham.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Te ni cahān tucu tēe cúcá: Vēsú súcuan, Tátā Abraham, te núu ɨɨn ñayuu ni jihī quihīn nuū i, yūcuán na te nacani ni i jeē stóo i cuēchi i, áchí de.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Te ni cahān Abraham jiín de: Núu tu chúhun ni i jnūhun ni nacani Moisés jiín táca tée ni canacani jnūhun Yaā Dios, suni ma candíje cuɨtɨ i núu natecu ɨɨn ndɨ̄yɨ quihīn nuū i, áchí de.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.