Lucas 16

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te suni ni cahān Jesús jiín tée cáscuáha jíín yá:
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Te ni cana de mozo un, te ni cahān de jíín: ¿Na jnūhun cúu yāha jéē nihín rī sɨquɨ̄ rō? Nacuāha cuenta jniñu ndíso ró, chi ma cóndiso jníñu ga rō nuū mozo rī. Achí de.
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Yūcuán na te jéni ni maá de: ¿Ndese sáha ri vijna? Chi patrón rī quenehen de jniñu ri. Te tú ndacuī rī jeē cáte ri ñuhun, te jeē cacán rī caridad chi cúcanu rī.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Núu súcuan te jíní rī ɨɨn jeē sáha ri, návāha ñayuu cájeen nuū patrón rī, cuāha i vehe condee rī núu na quée quɨvɨ̄ jeē quénehen de jniñu ri.
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Te ni cana de ná ɨɨn ná ɨɨn tēe jeē cátaū nuū patrón de. Te ni cajnūhún de ɨɨn: ¿Nasaa táú rō nuū patrón rī?
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Te ni cahān tēe ún: Ɨɨn ciento barril aceite, achí de. Te ni cahān mozo un: Yāhá na cuáha ri lista rō, te cucōo yachī rō, te na sáha ró ɨnga lista jeē uú xico uxī na, achí de.
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Yūcuán na te ni cajnūhún de ɨnga tēe: Te róhó, ¿nasaa táú rō? Te tēe un ní cahān de: Ɨɨn ciento cajón trigo, achí de. Te ni cahān de jíín tée ún: Yāhá na cuáha ri lista rō, te na sáha ró ɨnga lista jeē cuún xico na, áchí de.
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Yūcuán na te patrón ni cahān de: Nacā jeē ndichí ní sáha tēe cúnéé un, áchí de. Te cáhán rī jiín ró jeē ñáyuu ñayɨ̄vɨ yáha, ndíchí gá casáha i jeē quendōo vāha i nuū jnáhan i, vēsú ñayuu cácandíje nuū Yaā Dios.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ’Núu súcuan te cáhán rī jiín ró jeē ndichí gá na sáha ró vēsú jeē ni sáha mozo ndichí un. Chi ini ñayɨ̄vɨ yáha nuū yɨ́hɨ cuēchi, na sáha ró jniñu váha jíín xúhun ró, cuāha ró núū ñáyuu ndahú, návāha vēsú núu ni ndɨhɨ xūhun ró ñayɨ̄vɨ yáha, te quɨ̄vɨcoo ró andɨvɨ́ núū coo vehe ró nɨ́ɨ́ cáni.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 ’Tēe jeē squícu vāha jíín ɨɨn jniñu lúlí‑ni, suni squícu vāha de jíín jniñu cáhnu. Te tēe jeē stahú jíín ɨɨn jniñu lúlí‑ni, suni stáhú de jíín jniñu cáhnu.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Núu súcuan te núu tu squícu vāha ró jíín xúhun jeē iyó ñayɨ̄vɨ yáha nuū yɨ́hɨ cuēchi, te ma cuáha ya jeē váha cuu ró nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Te núu tu squícu vāha ró jíín ndajníñu jeē ni jéhe núu ya nuū rō ñayɨ̄vɨ yáha, te ma cuáha ya tahū cuu ró nɨ́ɨ́ cáni.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 ’Ni ɨɨn mozo ma cúu cuajníñu de nuū uū patrón. Chi quɨtɨ̄ ni de nuū ɨɨn te coo manī de jíín ɨnga, chí squícu vāha de nuū ɨɨn te sájéē ni de nuū ɨnga. Te suni súcuan ma cúu cuajníñu ró núū Yaā Dios te núu máni sɨquɨ̄ xúhun ndɨ́hvɨ́ ni rō, achí yá.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Te tēe fariseo ni casácatā de nuū yā jeē ní cajini de tāca jnúhun cáhán yā, chi tēe cútóó xúhun cácuu de.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Te ni cahān yā jiín de:
15 Mas Jesus lhes disse:
16 ’Nde ná tu quiji Juan tēe scuándute, te ni īyo ley jeē ni jéhe Yaā Dios nuū Moisés, te suni ni castéén tāca tée cánacani jnūhun ya. Yūcuán na te ná ni quiji Juan, te ni quejéé jítē núu jnūhun vāha ndese ndácu Yaā Dios jniñu. Te tāca ñáyuu nducú ndéyɨ́ i quɨ́vɨcoo i ndaha ya.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 ’Te yɨɨ́ gá cúu jeē náā ɨɨn letra nuū tútu ley yā vēsú jeē náā andɨvɨ́ jíín ñáyɨ̄vɨ́, chi squícu ndɨhɨ jnūhun cáhán.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 ’Núu ɨɨn tēe stóo de ñasɨhɨ́ de te quijnáhan de jíín ɨnga ñahan, núu súcuan te cásɨ́quɨ́ ndéē de ña. Te núu ɨɨn tēe condeca de ñahan ní ndusɨ́ɨn, suni cásɨ́quɨ́ ndéē de ña, áchí yá.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Te ni cahān gā yā:
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Te suni ni īyo ɨɨn tēe ndáhú, nání de Lázaro, néne de yéhyɨ́ tée cúcá un, te nɨ́ɨ́ cáhnu de íin ndɨ̄hyɨ.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Te máni cúní de jeē ndutú chíji de jíín stáā cuēchi jeē stɨ́vɨ tēe cúcá un. Te quécoo ina te cánayuu tɨ nuū ndɨ́hyɨ de.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Te ni jihī tēe ndáhú un, te tācá ndajéhé Yaā Dios cuangoo ya jiín ánuá de nde andɨvɨ́ nuū néne Abraham. Te suni ni jihī tēe cúcá un, te ni quindūji de.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Te tēe cúcá un xeēn ndóho de íne de lugar nuū cáyūcu ndɨ́yɨ tu ní cándíje. Te ni ndacoto de, te nde jicá ní jito de nuū Abraham, te néne Lázaro jiín de.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Yūcuán na te ni cana cóhó de: Tátā Abraham, cundáhú ni ni sáña, te tají ní Lázaro, na quíchundaji de xinī ndáha de nuū ndúte, te quiji de stáji de yáá ná. Chi xeēn ndóho ná núū yáñuhūn yāhá. Achí de.
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Te ni cahān Abraham jiín de: Séhē, nucūhun ni rō jeē ni níhīn rō ndɨhɨ jeē váha ná ni cotecu rō, te Lázaro chi sa suhva jnūndóho ni nihīn de. Te vijna je ni ndusɨɨ̄ ni de yāhá, te róhó chi ndóho ró jíñā.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Te suni íyó ɨɨn jeē cunú téyɨ́, íne mēhñu yó jijnáhan yó. Te ñayuu cáhīin yāhá, vēsú cácuni i yāha i jeē i nuū rō, te ma cúu. Te ni ma cúu yāha máá ró quijicoo ró yáha. Achí Abraham.
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Yūcuán na te ni cahān tēe cúcá: Núu súcuan te cáhán ndahú ná jiín ní, Tátā Abraham, tají ní Lázaro na quíhín de vehe tátá na.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Chi íyó úhūn gā ñani ná, te na quícachi de nuū i jeē na nácani ni i te stóo i cuēchi i, návāha ma quɨ́vɨcoo i nuū ndóho ná yáha, áchí de.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Te ni cahān Abraham jiín de: Je cánevāha i tutu jeē ní tee Moisés jiín táca tée ni canacani jnūhun Yaā Dios. Suu yūcuán na chúhun ni i, áchí Abraham.
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Te ni cahān tucu tēe cúcá: Vēsú súcuan, Tátā Abraham, te núu ɨɨn ñayuu ni jihī quihīn nuū i, yūcuán na te nacani ni i jeē stóo i cuēchi i, áchí de.
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Te ni cahān Abraham jiín de: Núu tu chúhun ni i jnūhun ni nacani Moisés jiín táca tée ni canacani jnūhun Yaā Dios, suni ma candíje cuɨtɨ i núu natecu ɨɨn ndɨ̄yɨ quihīn nuū i, áchí de.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.