Lucas 16
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ACF
1 Te suni ni cahān Jesús jiín tée cáscuáha jíín yá:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Te ni cana de mozo un, te ni cahān de jíín: ¿Na jnūhun cúu yāha jéē nihín rī sɨquɨ̄ rō? Nacuāha cuenta jniñu ndíso ró, chi ma cóndiso jníñu ga rō nuū mozo rī. Achí de.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Yūcuán na te jéni ni maá de: ¿Ndese sáha ri vijna? Chi patrón rī quenehen de jniñu ri. Te tú ndacuī rī jeē cáte ri ñuhun, te jeē cacán rī caridad chi cúcanu rī.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Núu súcuan te jíní rī ɨɨn jeē sáha ri, návāha ñayuu cájeen nuū patrón rī, cuāha i vehe condee rī núu na quée quɨvɨ̄ jeē quénehen de jniñu ri.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Te ni cana de ná ɨɨn ná ɨɨn tēe jeē cátaū nuū patrón de. Te ni cajnūhún de ɨɨn: ¿Nasaa táú rō nuū patrón rī?
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Te ni cahān tēe ún: Ɨɨn ciento barril aceite, achí de. Te ni cahān mozo un: Yāhá na cuáha ri lista rō, te cucōo yachī rō, te na sáha ró ɨnga lista jeē uú xico uxī na, achí de.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Yūcuán na te ni cajnūhún de ɨnga tēe: Te róhó, ¿nasaa táú rō? Te tēe un ní cahān de: Ɨɨn ciento cajón trigo, achí de. Te ni cahān de jíín tée ún: Yāhá na cuáha ri lista rō, te na sáha ró ɨnga lista jeē cuún xico na, áchí de.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Yūcuán na te patrón ni cahān de: Nacā jeē ndichí ní sáha tēe cúnéé un, áchí de. Te cáhán rī jiín ró jeē ñáyuu ñayɨ̄vɨ yáha, ndíchí gá casáha i jeē quendōo vāha i nuū jnáhan i, vēsú ñayuu cácandíje nuū Yaā Dios.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Núu súcuan te cáhán rī jiín ró jeē ndichí gá na sáha ró vēsú jeē ni sáha mozo ndichí un. Chi ini ñayɨ̄vɨ yáha nuū yɨ́hɨ cuēchi, na sáha ró jniñu váha jíín xúhun ró, cuāha ró núū ñáyuu ndahú, návāha vēsú núu ni ndɨhɨ xūhun ró ñayɨ̄vɨ yáha, te quɨ̄vɨcoo ró andɨvɨ́ núū coo vehe ró nɨ́ɨ́ cáni.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Tēe jeē squícu vāha jíín ɨɨn jniñu lúlí‑ni, suni squícu vāha de jíín jniñu cáhnu. Te tēe jeē stahú jíín ɨɨn jniñu lúlí‑ni, suni stáhú de jíín jniñu cáhnu.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Núu súcuan te núu tu squícu vāha ró jíín xúhun jeē iyó ñayɨ̄vɨ yáha nuū yɨ́hɨ cuēchi, te ma cuáha ya jeē váha cuu ró nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Te núu tu squícu vāha ró jíín ndajníñu jeē ni jéhe núu ya nuū rō ñayɨ̄vɨ yáha, te ma cuáha ya tahū cuu ró nɨ́ɨ́ cáni.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Ni ɨɨn mozo ma cúu cuajníñu de nuū uū patrón. Chi quɨtɨ̄ ni de nuū ɨɨn te coo manī de jíín ɨnga, chí squícu vāha de nuū ɨɨn te sájéē ni de nuū ɨnga. Te suni súcuan ma cúu cuajníñu ró núū Yaā Dios te núu máni sɨquɨ̄ xúhun ndɨ́hvɨ́ ni rō, achí yá.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Te tēe fariseo ni casácatā de nuū yā jeē ní cajini de tāca jnúhun cáhán yā, chi tēe cútóó xúhun cácuu de.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Te ni cahān yā jiín de:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Nde ná tu quiji Juan tēe scuándute, te ni īyo ley jeē ni jéhe Yaā Dios nuū Moisés, te suni ni castéén tāca tée cánacani jnūhun ya. Yūcuán na te ná ni quiji Juan, te ni quejéé jítē núu jnūhun vāha ndese ndácu Yaā Dios jniñu. Te tāca ñáyuu nducú ndéyɨ́ i quɨ́vɨcoo i ndaha ya.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 ’Te yɨɨ́ gá cúu jeē náā ɨɨn letra nuū tútu ley yā vēsú jeē náā andɨvɨ́ jíín ñáyɨ̄vɨ́, chi squícu ndɨhɨ jnūhun cáhán.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’Núu ɨɨn tēe stóo de ñasɨhɨ́ de te quijnáhan de jíín ɨnga ñahan, núu súcuan te cásɨ́quɨ́ ndéē de ña. Te núu ɨɨn tēe condeca de ñahan ní ndusɨ́ɨn, suni cásɨ́quɨ́ ndéē de ña, áchí yá.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Te ni cahān gā yā:
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Te suni ni īyo ɨɨn tēe ndáhú, nání de Lázaro, néne de yéhyɨ́ tée cúcá un, te nɨ́ɨ́ cáhnu de íin ndɨ̄hyɨ.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Te máni cúní de jeē ndutú chíji de jíín stáā cuēchi jeē stɨ́vɨ tēe cúcá un. Te quécoo ina te cánayuu tɨ nuū ndɨ́hyɨ de.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Te ni jihī tēe ndáhú un, te tācá ndajéhé Yaā Dios cuangoo ya jiín ánuá de nde andɨvɨ́ nuū néne Abraham. Te suni ni jihī tēe cúcá un, te ni quindūji de.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Te tēe cúcá un xeēn ndóho de íne de lugar nuū cáyūcu ndɨ́yɨ tu ní cándíje. Te ni ndacoto de, te nde jicá ní jito de nuū Abraham, te néne Lázaro jiín de.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Yūcuán na te ni cana cóhó de: Tátā Abraham, cundáhú ni ni sáña, te tají ní Lázaro, na quíchundaji de xinī ndáha de nuū ndúte, te quiji de stáji de yáá ná. Chi xeēn ndóho ná núū yáñuhūn yāhá. Achí de.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Te ni cahān Abraham jiín de: Séhē, nucūhun ni rō jeē ni níhīn rō ndɨhɨ jeē váha ná ni cotecu rō, te Lázaro chi sa suhva jnūndóho ni nihīn de. Te vijna je ni ndusɨɨ̄ ni de yāhá, te róhó chi ndóho ró jíñā.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Te suni íyó ɨɨn jeē cunú téyɨ́, íne mēhñu yó jijnáhan yó. Te ñayuu cáhīin yāhá, vēsú cácuni i yāha i jeē i nuū rō, te ma cúu. Te ni ma cúu yāha máá ró quijicoo ró yáha. Achí Abraham.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Yūcuán na te ni cahān tēe cúcá: Núu súcuan te cáhán ndahú ná jiín ní, Tátā Abraham, tají ní Lázaro na quíhín de vehe tátá na.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Chi íyó úhūn gā ñani ná, te na quícachi de nuū i jeē na nácani ni i te stóo i cuēchi i, návāha ma quɨ́vɨcoo i nuū ndóho ná yáha, áchí de.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Te ni cahān Abraham jiín de: Je cánevāha i tutu jeē ní tee Moisés jiín táca tée ni canacani jnūhun Yaā Dios. Suu yūcuán na chúhun ni i, áchí Abraham.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Te ni cahān tucu tēe cúcá: Vēsú súcuan, Tátā Abraham, te núu ɨɨn ñayuu ni jihī quihīn nuū i, yūcuán na te nacani ni i jeē stóo i cuēchi i, áchí de.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Te ni cahān Abraham jiín de: Núu tu chúhun ni i jnūhun ni nacani Moisés jiín táca tée ni canacani jnūhun Yaā Dios, suni ma candíje cuɨtɨ i núu natecu ɨɨn ndɨ̄yɨ quihīn nuū i, áchí de.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.