Lucas 15
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te tāca tée cástútú xúhun renta jiín táca gá tēe cásáha cuēchi, ni quecoo de nuū Jesús jeē cuni sōho de jnūhun cáhán yā.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Te tāca tée grupo fariseo jiín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cacahān de sɨquɨ̄ yā:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Te ni cahān yā jnūhun yátá yáha jíín de:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 ¿Ndé ɨɨn ró núu névāha ró ɨɨn ciento lanchi, te núu scuíta ró ɨɨn tɨ, te á tu stóo ró cúūn xico xahūn cuūn gā tɨ̄ yucu, te quinanducú ró quɨtɨ ní sana ún ndé nanihīn rō tɨ̄?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Te núu ni nanihīn rō tɨ̄, te coso sūcun ró tɨ̄, te cusɨɨ̄ ni rō.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Te núu ni ndee rō vehe ró, te nastútú ró tācá amigo rō jiín ñáyuu yúcu yajni jíín ró, te cahān rō jiín i: Na cúsɨɨ̄ ni yō, chi ni nanihīn rī lanchi ri jeē ní sana. Achi rō.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Te cáhán rī jiín ró jeē suni súcuan cúu nde andɨvɨ́. Chi cúsɨɨ̄ gā ni yā jiín ɨɨn ñayuu iyó cuéchi núu nacani ni i jeē stóo i cuēchi i, vēsú jiín cúūn xico xahūn cuūn ñayuu iyó ndáā jeē tuá jíni ñúhún nacani ni i.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Te núu ɨɨn ñahan névāha ña uxī peso cāa, te núu scuíta ña ɨɨn, ¿á tu nastɨ́ɨn ña lámpara te nastáa ña vehe, te nanducú yúcún ña nde nanihīn ña?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Te núu ni nanihīn ña, te nastútú ña tācá amiga ña jíín ñáyuu yúcu yajni jíín ña, te cahān ña jíín i: Na cúsɨɨ̄ ni yō, chi ni nanihīn rī xūhun jéē ni scuíta ri. Achí ña.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Te cáhán rī jiín ró jeē suni súcuan cúsɨɨ̄ ni tācá ndajéhé Yaā Dios sɨquɨ̄ ɨɨn ñayuu iyó cuéchi núu nacani ni i jeē stóo i cuēchi i. Achí yá.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Te ni cahān gā yā:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Te tēe suchí gá ni cahān i jíín tátá i: Tátā, tahú sáva ní ndajníñu ní, te cuāha ní sava cuu tahū ná, áchí i. Te ni tahú sáva de tahū ndɨndúú i.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Te ni cuu jecu‑ni quɨvɨ̄, te tēe suchí gá un ní stutú ndɨhɨ i ndajníñu i. Te ni quenda i cuahān i ɨɨn ñuu jicá. Te yūcuan ní snáā i tahū i, chi ni jexīn cāhá i.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Te ná ni ndɨhɨ ni jexīn i, te ni quee ɨɨn jnamā xeén ini ñuu ún, te ni quejéé cúmanī jeē cáji i.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Yūcuán na te cuanducú jníñu i nuū ɨɨn tēe ñuu ún. Te ni tají de i cuahān i rancho de jeē cóto i quɨnɨ̄ de.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Te cúní i caji i vēsú soō ndúchi jeē cáyeji quɨnɨ̄ ún, návāha ndutú chíji i. Te ni ɨɨn ñayuu tú na vé jéhe nuū i.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Yūcuán na te ni quejéé i nácani ni i: Tāca mozo casájniñu vehe tátá rī, íyó cuéhē staā cáyeji i. Te ruhū chi jíí rī sōco yāhá.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Na quínuhun rī nuū tatá rī, te cahān rī jiín de: Tátā, ni sáha ná cuéchi nuū Yaā Dios jiín núū maá ní.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Vijna te nasūu gá tēe vāha cúu ná jéē cónaní ná sēhe ní. Te cuāha ní jnúhun cuu ná nájnūhun ɨɨn mozo ni, achi rī.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Yūcuán na te ni naquihin i ichi cuanuhun i vehe tátá i.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Yūcuán na te ni cahān i jíín de: Tátā, ni sáha ná cuéchi nuū Yaā Dios jiín núū maá ní. Vijna te nasūu gá tēe vāha cúu ná jéē cónaní ná sēhe ní. Achí i.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Te máá tátá i chi sa ni cahān de jíín táca mozo de: Cuáquihin sahma váha ga te chuhun ró i. Te chuhun ró ɨɨn xehyu ndaha i, te chihi ró ndíjēn jehē i.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Te quiquīhin ró becerro xéhen, te cahni rō tɨ̄ na cáji yō, chi sáha yó vico.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Chi sēhe yɨɨ́ rí yáha, nájnūhun je ni jihī i, te ni natecu i. Chi tu ní jíní rī ndé chi ní jéhēn i, te ni ndee i, áchí de. Te ni caquejéé de cásáha de vico.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Te sūchi jévāha, íne i nde rancho, te vēndiji i, te ni cuyajni i yatā véhe. Te ni jini i jeē cúu yaa te cájita jéhé ñáyuu.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Te ni cana i ɨɨn mozo, te ni cajnūhún i na vé cúu jeē cúu.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Te ni cachi mozo un núū i: Ni ndee ñani rō, te tátá rō ni jehni de becerro xéhen, chi ni ndee vāha i nuū de, áchí mozo.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Yūcuán na te ni quɨtɨ̄ ni sūchi jévāha, te tu ní cúní i ndɨ̄vɨ i. Te ni quenda tátá i, te ni cahān ndahú de jíín i jeē na ndɨ́vɨ i.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Te ni cahān i jíín tátá i: Níní sáha ná jniñu ndácu ní, te tu cúnīhni cuɨtɨ ni na núū ní. Te tu jéhe ní vēsú ɨɨn lítú núū ná, jeē sáha ná vico caji na jíín táca amigo na.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Te ni ndee sēhe ní yáha jeē ni jéxīn cāhá i xūhun ní jíín táca ñahan. Te ni jehni ní becerro xéhen caji i, áchí i jíín tátá i.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Yūcuán na te ni cahān de jíín i: Séhē, róhó chi níní ndéé ró jiín rí, te ndɨhɨ jeē névāha ri chi suni cuenta maá ró cúu.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Te vijna chi íyó váha jeē sáha yó vico te cusɨɨ̄ ni yō. Chi ñani rō yāhá, nájnūhun ni jihī i, te ni natecu i. Chi tu ní jíní yō ndé chi ní jéhēn i, te ni ndee i, áchí de. Achí yá.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.