Lucas 15
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te tāca tée cástútú xúhun renta jiín táca gá tēe cásáha cuēchi, ni quecoo de nuū Jesús jeē cuni sōho de jnūhun cáhán yā.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Te tāca tée grupo fariseo jiín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cacahān de sɨquɨ̄ yā:
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Te ni cahān yā jnūhun yátá yáha jíín de:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 ¿Ndé ɨɨn ró núu névāha ró ɨɨn ciento lanchi, te núu scuíta ró ɨɨn tɨ, te á tu stóo ró cúūn xico xahūn cuūn gā tɨ̄ yucu, te quinanducú ró quɨtɨ ní sana ún ndé nanihīn rō tɨ̄?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Te núu ni nanihīn rō tɨ̄, te coso sūcun ró tɨ̄, te cusɨɨ̄ ni rō.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Te núu ni ndee rō vehe ró, te nastútú ró tācá amigo rō jiín ñáyuu yúcu yajni jíín ró, te cahān rō jiín i: Na cúsɨɨ̄ ni yō, chi ni nanihīn rī lanchi ri jeē ní sana. Achi rō.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Te cáhán rī jiín ró jeē suni súcuan cúu nde andɨvɨ́. Chi cúsɨɨ̄ gā ni yā jiín ɨɨn ñayuu iyó cuéchi núu nacani ni i jeē stóo i cuēchi i, vēsú jiín cúūn xico xahūn cuūn ñayuu iyó ndáā jeē tuá jíni ñúhún nacani ni i.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 ’Te núu ɨɨn ñahan névāha ña uxī peso cāa, te núu scuíta ña ɨɨn, ¿á tu nastɨ́ɨn ña lámpara te nastáa ña vehe, te nanducú yúcún ña nde nanihīn ña?
8 Jesus continuou:
9 Te núu ni nanihīn ña, te nastútú ña tācá amiga ña jíín ñáyuu yúcu yajni jíín ña, te cahān ña jíín i: Na cúsɨɨ̄ ni yō, chi ni nanihīn rī xūhun jéē ni scuíta ri. Achí ña.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Te cáhán rī jiín ró jeē suni súcuan cúsɨɨ̄ ni tācá ndajéhé Yaā Dios sɨquɨ̄ ɨɨn ñayuu iyó cuéchi núu nacani ni i jeē stóo i cuēchi i. Achí yá.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Te ni cahān gā yā:
11 E Jesus disse ainda:
12 Te tēe suchí gá ni cahān i jíín tátá i: Tátā, tahú sáva ní ndajníñu ní, te cuāha ní sava cuu tahū ná, áchí i. Te ni tahú sáva de tahū ndɨndúú i.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Te ni cuu jecu‑ni quɨvɨ̄, te tēe suchí gá un ní stutú ndɨhɨ i ndajníñu i. Te ni quenda i cuahān i ɨɨn ñuu jicá. Te yūcuan ní snáā i tahū i, chi ni jexīn cāhá i.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Te ná ni ndɨhɨ ni jexīn i, te ni quee ɨɨn jnamā xeén ini ñuu ún, te ni quejéé cúmanī jeē cáji i.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Yūcuán na te cuanducú jníñu i nuū ɨɨn tēe ñuu ún. Te ni tají de i cuahān i rancho de jeē cóto i quɨnɨ̄ de.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Te cúní i caji i vēsú soō ndúchi jeē cáyeji quɨnɨ̄ ún, návāha ndutú chíji i. Te ni ɨɨn ñayuu tú na vé jéhe nuū i.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Yūcuán na te ni quejéé i nácani ni i: Tāca mozo casájniñu vehe tátá rī, íyó cuéhē staā cáyeji i. Te ruhū chi jíí rī sōco yāhá.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Na quínuhun rī nuū tatá rī, te cahān rī jiín de: Tátā, ni sáha ná cuéchi nuū Yaā Dios jiín núū maá ní.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Vijna te nasūu gá tēe vāha cúu ná jéē cónaní ná sēhe ní. Te cuāha ní jnúhun cuu ná nájnūhun ɨɨn mozo ni, achi rī.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Yūcuán na te ni naquihin i ichi cuanuhun i vehe tátá i.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Yūcuán na te ni cahān i jíín de: Tátā, ni sáha ná cuéchi nuū Yaā Dios jiín núū maá ní. Vijna te nasūu gá tēe vāha cúu ná jéē cónaní ná sēhe ní. Achí i.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Te máá tátá i chi sa ni cahān de jíín táca mozo de: Cuáquihin sahma váha ga te chuhun ró i. Te chuhun ró ɨɨn xehyu ndaha i, te chihi ró ndíjēn jehē i.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Te quiquīhin ró becerro xéhen, te cahni rō tɨ̄ na cáji yō, chi sáha yó vico.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Chi sēhe yɨɨ́ rí yáha, nájnūhun je ni jihī i, te ni natecu i. Chi tu ní jíní rī ndé chi ní jéhēn i, te ni ndee i, áchí de. Te ni caquejéé de cásáha de vico.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ’Te sūchi jévāha, íne i nde rancho, te vēndiji i, te ni cuyajni i yatā véhe. Te ni jini i jeē cúu yaa te cájita jéhé ñáyuu.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Te ni cana i ɨɨn mozo, te ni cajnūhún i na vé cúu jeē cúu.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Te ni cachi mozo un núū i: Ni ndee ñani rō, te tátá rō ni jehni de becerro xéhen, chi ni ndee vāha i nuū de, áchí mozo.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Yūcuán na te ni quɨtɨ̄ ni sūchi jévāha, te tu ní cúní i ndɨ̄vɨ i. Te ni quenda tátá i, te ni cahān ndahú de jíín i jeē na ndɨ́vɨ i.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Te ni cahān i jíín tátá i: Níní sáha ná jniñu ndácu ní, te tu cúnīhni cuɨtɨ ni na núū ní. Te tu jéhe ní vēsú ɨɨn lítú núū ná, jeē sáha ná vico caji na jíín táca amigo na.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Te ni ndee sēhe ní yáha jeē ni jéxīn cāhá i xūhun ní jíín táca ñahan. Te ni jehni ní becerro xéhen caji i, áchí i jíín tátá i.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Yūcuán na te ni cahān de jíín i: Séhē, róhó chi níní ndéé ró jiín rí, te ndɨhɨ jeē névāha ri chi suni cuenta maá ró cúu.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Te vijna chi íyó váha jeē sáha yó vico te cusɨɨ̄ ni yō. Chi ñani rō yāhá, nájnūhun ni jihī i, te ni natecu i. Chi tu ní jíní yō ndé chi ní jéhēn i, te ni ndee i, áchí de. Achí yá.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.