Lucas 15

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te tāca tée cástútú xúhun renta jiín táca gá tēe cásáha cuēchi, ni quecoo de nuū Jesús jeē cuni sōho de jnūhun cáhán yā.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Te tāca tée grupo fariseo jiín tée cástéén tutu ley Yaā Dios, ni cacahān de sɨquɨ̄ yā:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Te ni cahān yā jnūhun yátá yáha jíín de:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ¿Ndé ɨɨn ró núu névāha ró ɨɨn ciento lanchi, te núu scuíta ró ɨɨn tɨ, te á tu stóo ró cúūn xico xahūn cuūn gā tɨ̄ yucu, te quinanducú ró quɨtɨ ní sana ún ndé nanihīn rō tɨ̄?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Te núu ni nanihīn rō tɨ̄, te coso sūcun ró tɨ̄, te cusɨɨ̄ ni rō.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Te núu ni ndee rō vehe ró, te nastútú ró tācá amigo rō jiín ñáyuu yúcu yajni jíín ró, te cahān rō jiín i: Na cúsɨɨ̄ ni yō, chi ni nanihīn rī lanchi ri jeē ní sana. Achi rō.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Te cáhán rī jiín ró jeē suni súcuan cúu nde andɨvɨ́. Chi cúsɨɨ̄ gā ni yā jiín ɨɨn ñayuu iyó cuéchi núu nacani ni i jeē stóo i cuēchi i, vēsú jiín cúūn xico xahūn cuūn ñayuu iyó ndáā jeē tuá jíni ñúhún nacani ni i.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ’Te núu ɨɨn ñahan névāha ña uxī peso cāa, te núu scuíta ña ɨɨn, ¿á tu nastɨ́ɨn ña lámpara te nastáa ña vehe, te nanducú yúcún ña nde nanihīn ña?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Te núu ni nanihīn ña, te nastútú ña tācá amiga ña jíín ñáyuu yúcu yajni jíín ña, te cahān ña jíín i: Na cúsɨɨ̄ ni yō, chi ni nanihīn rī xūhun jéē ni scuíta ri. Achí ña.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Te cáhán rī jiín ró jeē suni súcuan cúsɨɨ̄ ni tācá ndajéhé Yaā Dios sɨquɨ̄ ɨɨn ñayuu iyó cuéchi núu nacani ni i jeē stóo i cuēchi i. Achí yá.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Te ni cahān gā yā:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Te tēe suchí gá ni cahān i jíín tátá i: Tátā, tahú sáva ní ndajníñu ní, te cuāha ní sava cuu tahū ná, áchí i. Te ni tahú sáva de tahū ndɨndúú i.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Te ni cuu jecu‑ni quɨvɨ̄, te tēe suchí gá un ní stutú ndɨhɨ i ndajníñu i. Te ni quenda i cuahān i ɨɨn ñuu jicá. Te yūcuan ní snáā i tahū i, chi ni jexīn cāhá i.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Te ná ni ndɨhɨ ni jexīn i, te ni quee ɨɨn jnamā xeén ini ñuu ún, te ni quejéé cúmanī jeē cáji i.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Yūcuán na te cuanducú jníñu i nuū ɨɨn tēe ñuu ún. Te ni tají de i cuahān i rancho de jeē cóto i quɨnɨ̄ de.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Te cúní i caji i vēsú soō ndúchi jeē cáyeji quɨnɨ̄ ún, návāha ndutú chíji i. Te ni ɨɨn ñayuu tú na vé jéhe nuū i.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Yūcuán na te ni quejéé i nácani ni i: Tāca mozo casájniñu vehe tátá rī, íyó cuéhē staā cáyeji i. Te ruhū chi jíí rī sōco yāhá.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Na quínuhun rī nuū tatá rī, te cahān rī jiín de: Tátā, ni sáha ná cuéchi nuū Yaā Dios jiín núū maá ní.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Vijna te nasūu gá tēe vāha cúu ná jéē cónaní ná sēhe ní. Te cuāha ní jnúhun cuu ná nájnūhun ɨɨn mozo ni, achi rī.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Yūcuán na te ni naquihin i ichi cuanuhun i vehe tátá i.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Yūcuán na te ni cahān i jíín de: Tátā, ni sáha ná cuéchi nuū Yaā Dios jiín núū maá ní. Vijna te nasūu gá tēe vāha cúu ná jéē cónaní ná sēhe ní. Achí i.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Te máá tátá i chi sa ni cahān de jíín táca mozo de: Cuáquihin sahma váha ga te chuhun ró i. Te chuhun ró ɨɨn xehyu ndaha i, te chihi ró ndíjēn jehē i.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Te quiquīhin ró becerro xéhen, te cahni rō tɨ̄ na cáji yō, chi sáha yó vico.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Chi sēhe yɨɨ́ rí yáha, nájnūhun je ni jihī i, te ni natecu i. Chi tu ní jíní rī ndé chi ní jéhēn i, te ni ndee i, áchí de. Te ni caquejéé de cásáha de vico.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Te sūchi jévāha, íne i nde rancho, te vēndiji i, te ni cuyajni i yatā véhe. Te ni jini i jeē cúu yaa te cájita jéhé ñáyuu.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Te ni cana i ɨɨn mozo, te ni cajnūhún i na vé cúu jeē cúu.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Te ni cachi mozo un núū i: Ni ndee ñani rō, te tátá rō ni jehni de becerro xéhen, chi ni ndee vāha i nuū de, áchí mozo.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Yūcuán na te ni quɨtɨ̄ ni sūchi jévāha, te tu ní cúní i ndɨ̄vɨ i. Te ni quenda tátá i, te ni cahān ndahú de jíín i jeē na ndɨ́vɨ i.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Te ni cahān i jíín tátá i: Níní sáha ná jniñu ndácu ní, te tu cúnīhni cuɨtɨ ni na núū ní. Te tu jéhe ní vēsú ɨɨn lítú núū ná, jeē sáha ná vico caji na jíín táca amigo na.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Te ni ndee sēhe ní yáha jeē ni jéxīn cāhá i xūhun ní jíín táca ñahan. Te ni jehni ní becerro xéhen caji i, áchí i jíín tátá i.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Yūcuán na te ni cahān de jíín i: Séhē, róhó chi níní ndéé ró jiín rí, te ndɨhɨ jeē névāha ri chi suni cuenta maá ró cúu.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Te vijna chi íyó váha jeē sáha yó vico te cusɨɨ̄ ni yō. Chi ñani rō yāhá, nájnūhun ni jihī i, te ni natecu i. Chi tu ní jíní yō ndé chi ní jéhēn i, te ni ndee i, áchí de. Achí yá.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.