Lucas 14
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātu ní jehēn yā vehe ɨɨn tēe fariseo cujéhnu, ni jecaji yā staā jiín de. Te tāca gá tēe fariseo cájito yuhu de ya núu stɨ́vɨ yá.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Te yūcuan íne ɨɨn tēe cúhú de cuehyɨ̄ cuɨñɨ, índichi de nuū yā.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Te ni cajnūhun yá tēe cástéén tutu ley Yaā Dios jiín táca tée fariseo:
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Te máá de tu ní cácahān cuɨtɨ de. Te ni jnɨɨ ya tēe cúhú un, te ni nasávāha ya de, te ni cahān yā jeē na núhun de vehe de.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Te tu ní cúu stíó cuɨ́ñɨ́ de ni ɨɨn jnūhun nuū yā jeē súcuan ni cahān yā.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Te ni jito Jesús jeē tée ni cataca ún, cánacāji de silla yɨñúhún gá nuū mesa cucōo de. Te ni cahān yā jnūhun yáha jíín de:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 Núu ɨɨn tēe cana de jeē quihín rō ɨɨn vico nándāha, te ma cúcōo ró lugar nuū yɨñúhún gá. Chi núu súcuan te sanaa te je ni cana de ɨɨn tēe cújéhnu ga vēsú rohó.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Te quee tēe ni cana róhó, te cahān de jíín ró: Ndonda, te na cúcōo tēe yáha jíñā. Yūcuán na te cucanu rō jeē quihín rō cucōo ró ndé sandɨ̄hɨ́ na.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Chi sa suhva núu ni cana ɨɨn tēe róhó, te cucōo ró ndé lugar sandɨ̄hɨ́ na. Te núu quee tēe ni cana róhó, te cahān de jíín ró: Amigo, nehen cucōo ró ɨɨn lugar nuū yɨñúhún gá, achi de. Yūcuán na te ñayuu cáyūcu mesa jiín ró coto i jeē sajéhnu de róhó.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Súcuan ni cahān rī jnūhun yáha návāha cuni rō jeē tāca ñáyuu jeē sajéhnu i máá i, nuu i sáha Yaā Dios. Te ñayuu jeē snúū i máá i, ndujéhnu i sáha ya. Achí yá.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Te suni ni cahān yā jiín tée ni cana ya yéji yā staā:
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Chi sa suhva núu sáha ró vico, te cana ró ñáyuu ndahú, ñayuu cuhndú, ñayuu chacuá, jíín ñáyuu cuaá.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Te súcuan te quendōo ndetū rō, chi ma cúu nacuāha i nuū rō. Te nihīn rō tahū rō quɨvɨ̄ nátecu ñayuu ndaā, achí yá.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Te ɨɨn tēe yéji staā jiín yá, ni jini de jnūhun yáha, te ni cahān de jíín yá:
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Yūcuán na te ni cahān Jesús ɨɨn jnūhun yátá jéē steén yā jeē cána Yaā Dios ñayuu quɨ̄vɨcoo i ñuu nuū ndácu ya jniñu:
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Te máá quɨ́vɨ̄ cuxíni, te ni tají de mozo de cuacana ñayuu jeē quíjicoo caji staā: Nehen ní jíjnáhan ní, chi je íyó túhva ndɨhɨ, áchí mozo.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Te ndɨhɨ i ni cacahān i jeē na cóne cáhnu ni de chi ma quíngoo i. Ɨɨn tēe ni cahān de: Sáá ní jeen ri ɨɨn ñuhun te cánuú quícondēhe rí, te na cóne cáhnu ni de chi ma jeé rī. Achí de.
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Te ɨnga de ni cahān: Ni jeen ri uhūn yunta stɨquɨ̄, te quihīn rī coto ndee rī tɨ̄, te na cóne cáhnu ni de nuū rī chi ma jeé rī, achí de.
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Te ɨnga de ni cahān de: Sáá ní quijnáhan ri, te jeē yúcuan ma cúu jeē rī, achí de.
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Te cuanuhun mozo un, te ni castūhún de nuū patrón de ndese ni cacahān ñayuu. Yūcuán na te ni quɨtɨ̄ ni patrón, te ni cahān de jíín mozo de: Yachī quihīn rō tāca calle náhnu jíín calle lulí, te cana ró ñáyuu ndahú, ñayuu cuhndú, ñayuu chacuá, jíín ñáyuu cuaá, na quíjicoo i vico, áchí de.
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Te ni jehēn mozo, te ni ndee de, te ni cahān de jíín patrón de: Je ni sáha ná jéē ni cáhān ní, te cúmanī gā ñayuu te chitú vehe ní, áchí de.
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Te ni cahān tucu patrón: Quihīn tucu ró táca calle jiín ichi, te cana fuerza rō ñayuu na quíjicoo i, návāha chitú vehe ri.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Chi cáhán rī jiín ró jeē ní ɨɨn tēe ni cana ri xīhna ñúhún, ma cuáha cuɨtɨ rī jnūhun jeē cuxíni de vehe ri, achí de. Achí yá.
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Te cuehē ndasɨ́ ñáyuu cándiquīn i Jesús cuangoo i jíín yá, te ni ndió cóto ya nuū i, te ni cahān yā jiín i:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 Núu na‑ni ñayuu cuní condiquīn ruhū, te núu manī gā i jíín tátá i, náná i, ñasɨhɨ́ i, sēhe i, ñani i, cuāha i, vēsú jiín rúhū, ma cúu cuu i ñayuu scuáha jíín rí. Te núu ndɨ́hvɨ́ gā ni i sɨquɨ̄ jeē cóo vāha máá i vēsú jeē cóndiquīn i ruhū, te suni ma cúu tucu.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Te na‑ni ñayuu núu tu jéhe i jnūhun ndoho i jnūndóho vēsú nde cuu i jeē sɨquɨ́ jeē cóndiquīn i ruhū, te ma cúu cuu i ñayuu scuáha jíín rí.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Chi núu ndé ɨɨn ró cúní rō sáha ró ɨɨn vehe cáhnu, ¿á tu cánuú jéē xíhna gā cucōo ró te tava rō cuenta núu canda xūhun jéē sínu ró?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Chi núu tuú, te núu je ni jequin rō cimiento, te tu cánda xūhun ró sínu ró, yūcuán na te tāca ñáyuu sácatā i coto i róhó.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Te cahān i: Tēe yáha ní quejéé de sáha de vehe, te tu ní cánda de sínu de, achi i.
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Te suni súcuan núu ɨɨn rey quihīn de cuajnáhan de jíín ɨnga rey jeē véji sɨquɨ̄ de, ¿á tu cánuú jéē xíhna gā cucōo de te nacani ni de núu canda uxī mil soldado jeē cuajnáhan de jíín ɨnga rey jeē véji sɨquɨ̄ de jíín ócō mil soldado?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Chi núu tú canda de, te níní jícá gá vēji ɨnga rey, te tají de tēe cándiso jníñu, cajnūhún de na vé cuní ɨnga rey jeē cuáha de nuū, te jecuɨñɨ̄‑ni.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Te máá ró jijnáhan ró, suni súcuan cánuú jéē xíhna gā nacani ni rō cahnde ni rō stóo ró ndɨhɨ jeē névāha ró, chi núu tuú te ma cúu cuu ró ñáyuu scuáha jíín rí.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 ’Te ñayuu cácandíje cácuu i nájnūhun ñɨɨ̄. Vāha íyó ñɨ́ɨ̄, te núu ñɨɨ̄ ún na náā jeē uhvuá, ¿te ndese nduu uhvuā tucu?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Tuá cuajníñu cuɨtɨ, ni jeē chúhun ñayuu nuū ítu, ni jeē ndúu jēhen, chi máá cate iī‑ni i. Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró. Achí yá.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.