Lucas 14
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātu ní jehēn yā vehe ɨɨn tēe fariseo cujéhnu, ni jecaji yā staā jiín de. Te tāca gá tēe fariseo cájito yuhu de ya núu stɨ́vɨ yá.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Te yūcuan íne ɨɨn tēe cúhú de cuehyɨ̄ cuɨñɨ, índichi de nuū yā.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Te ni cajnūhun yá tēe cástéén tutu ley Yaā Dios jiín táca tée fariseo:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Te máá de tu ní cácahān cuɨtɨ de. Te ni jnɨɨ ya tēe cúhú un, te ni nasávāha ya de, te ni cahān yā jeē na núhun de vehe de.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Te tu ní cúu stíó cuɨ́ñɨ́ de ni ɨɨn jnūhun nuū yā jeē súcuan ni cahān yā.
6 A isto nada puderam responder.
7 Te ni jito Jesús jeē tée ni cataca ún, cánacāji de silla yɨñúhún gá nuū mesa cucōo de. Te ni cahān yā jnūhun yáha jíín de:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 Núu ɨɨn tēe cana de jeē quihín rō ɨɨn vico nándāha, te ma cúcōo ró lugar nuū yɨñúhún gá. Chi núu súcuan te sanaa te je ni cana de ɨɨn tēe cújéhnu ga vēsú rohó.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Te quee tēe ni cana róhó, te cahān de jíín ró: Ndonda, te na cúcōo tēe yáha jíñā. Yūcuán na te cucanu rō jeē quihín rō cucōo ró ndé sandɨ̄hɨ́ na.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Chi sa suhva núu ni cana ɨɨn tēe róhó, te cucōo ró ndé lugar sandɨ̄hɨ́ na. Te núu quee tēe ni cana róhó, te cahān de jíín ró: Amigo, nehen cucōo ró ɨɨn lugar nuū yɨñúhún gá, achi de. Yūcuán na te ñayuu cáyūcu mesa jiín ró coto i jeē sajéhnu de róhó.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Súcuan ni cahān rī jnūhun yáha návāha cuni rō jeē tāca ñáyuu jeē sajéhnu i máá i, nuu i sáha Yaā Dios. Te ñayuu jeē snúū i máá i, ndujéhnu i sáha ya. Achí yá.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Te suni ni cahān yā jiín tée ni cana ya yéji yā staā:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Chi sa suhva núu sáha ró vico, te cana ró ñáyuu ndahú, ñayuu cuhndú, ñayuu chacuá, jíín ñáyuu cuaá.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Te súcuan te quendōo ndetū rō, chi ma cúu nacuāha i nuū rō. Te nihīn rō tahū rō quɨvɨ̄ nátecu ñayuu ndaā, achí yá.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Te ɨɨn tēe yéji staā jiín yá, ni jini de jnūhun yáha, te ni cahān de jíín yá:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yūcuán na te ni cahān Jesús ɨɨn jnūhun yátá jéē steén yā jeē cána Yaā Dios ñayuu quɨ̄vɨcoo i ñuu nuū ndácu ya jniñu:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Te máá quɨ́vɨ̄ cuxíni, te ni tají de mozo de cuacana ñayuu jeē quíjicoo caji staā: Nehen ní jíjnáhan ní, chi je íyó túhva ndɨhɨ, áchí mozo.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Te ndɨhɨ i ni cacahān i jeē na cóne cáhnu ni de chi ma quíngoo i. Ɨɨn tēe ni cahān de: Sáá ní jeen ri ɨɨn ñuhun te cánuú quícondēhe rí, te na cóne cáhnu ni de chi ma jeé rī. Achí de.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Te ɨnga de ni cahān: Ni jeen ri uhūn yunta stɨquɨ̄, te quihīn rī coto ndee rī tɨ̄, te na cóne cáhnu ni de nuū rī chi ma jeé rī, achí de.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Te ɨnga de ni cahān de: Sáá ní quijnáhan ri, te jeē yúcuan ma cúu jeē rī, achí de.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Te cuanuhun mozo un, te ni castūhún de nuū patrón de ndese ni cacahān ñayuu. Yūcuán na te ni quɨtɨ̄ ni patrón, te ni cahān de jíín mozo de: Yachī quihīn rō tāca calle náhnu jíín calle lulí, te cana ró ñáyuu ndahú, ñayuu cuhndú, ñayuu chacuá, jíín ñáyuu cuaá, na quíjicoo i vico, áchí de.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Te ni jehēn mozo, te ni ndee de, te ni cahān de jíín patrón de: Je ni sáha ná jéē ni cáhān ní, te cúmanī gā ñayuu te chitú vehe ní, áchí de.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Te ni cahān tucu patrón: Quihīn tucu ró táca calle jiín ichi, te cana fuerza rō ñayuu na quíjicoo i, návāha chitú vehe ri.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Chi cáhán rī jiín ró jeē ní ɨɨn tēe ni cana ri xīhna ñúhún, ma cuáha cuɨtɨ rī jnūhun jeē cuxíni de vehe ri, achí de. Achí yá.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Te cuehē ndasɨ́ ñáyuu cándiquīn i Jesús cuangoo i jíín yá, te ni ndió cóto ya nuū i, te ni cahān yā jiín i:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 Núu na‑ni ñayuu cuní condiquīn ruhū, te núu manī gā i jíín tátá i, náná i, ñasɨhɨ́ i, sēhe i, ñani i, cuāha i, vēsú jiín rúhū, ma cúu cuu i ñayuu scuáha jíín rí. Te núu ndɨ́hvɨ́ gā ni i sɨquɨ̄ jeē cóo vāha máá i vēsú jeē cóndiquīn i ruhū, te suni ma cúu tucu.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Te na‑ni ñayuu núu tu jéhe i jnūhun ndoho i jnūndóho vēsú nde cuu i jeē sɨquɨ́ jeē cóndiquīn i ruhū, te ma cúu cuu i ñayuu scuáha jíín rí.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Chi núu ndé ɨɨn ró cúní rō sáha ró ɨɨn vehe cáhnu, ¿á tu cánuú jéē xíhna gā cucōo ró te tava rō cuenta núu canda xūhun jéē sínu ró?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Chi núu tuú, te núu je ni jequin rō cimiento, te tu cánda xūhun ró sínu ró, yūcuán na te tāca ñáyuu sácatā i coto i róhó.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Te cahān i: Tēe yáha ní quejéé de sáha de vehe, te tu ní cánda de sínu de, achi i.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Te suni súcuan núu ɨɨn rey quihīn de cuajnáhan de jíín ɨnga rey jeē véji sɨquɨ̄ de, ¿á tu cánuú jéē xíhna gā cucōo de te nacani ni de núu canda uxī mil soldado jeē cuajnáhan de jíín ɨnga rey jeē véji sɨquɨ̄ de jíín ócō mil soldado?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Chi núu tú canda de, te níní jícá gá vēji ɨnga rey, te tají de tēe cándiso jníñu, cajnūhún de na vé cuní ɨnga rey jeē cuáha de nuū, te jecuɨñɨ̄‑ni.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Te máá ró jijnáhan ró, suni súcuan cánuú jéē xíhna gā nacani ni rō cahnde ni rō stóo ró ndɨhɨ jeē névāha ró, chi núu tuú te ma cúu cuu ró ñáyuu scuáha jíín rí.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 ’Te ñayuu cácandíje cácuu i nájnūhun ñɨɨ̄. Vāha íyó ñɨ́ɨ̄, te núu ñɨɨ̄ ún na náā jeē uhvuá, ¿te ndese nduu uhvuā tucu?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Tuá cuajníñu cuɨtɨ, ni jeē chúhun ñayuu nuū ítu, ni jeē ndúu jēhen, chi máá cate iī‑ni i. Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró. Achí yá.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.