Lucas 14

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātu ní jehēn yā vehe ɨɨn tēe fariseo cujéhnu, ni jecaji yā staā jiín de. Te tāca gá tēe fariseo cájito yuhu de ya núu stɨ́vɨ yá.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Te yūcuan íne ɨɨn tēe cúhú de cuehyɨ̄ cuɨñɨ, índichi de nuū yā.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Te ni cajnūhun yá tēe cástéén tutu ley Yaā Dios jiín táca tée fariseo:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Te máá de tu ní cácahān cuɨtɨ de. Te ni jnɨɨ ya tēe cúhú un, te ni nasávāha ya de, te ni cahān yā jeē na núhun de vehe de.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Te ni cahān yā jiín de jíjnáhan de:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Te tu ní cúu stíó cuɨ́ñɨ́ de ni ɨɨn jnūhun nuū yā jeē súcuan ni cahān yā.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Te ni jito Jesús jeē tée ni cataca ún, cánacāji de silla yɨñúhún gá nuū mesa cucōo de. Te ni cahān yā jnūhun yáha jíín de:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 Núu ɨɨn tēe cana de jeē quihín rō ɨɨn vico nándāha, te ma cúcōo ró lugar nuū yɨñúhún gá. Chi núu súcuan te sanaa te je ni cana de ɨɨn tēe cújéhnu ga vēsú rohó.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Te quee tēe ni cana róhó, te cahān de jíín ró: Ndonda, te na cúcōo tēe yáha jíñā. Yūcuán na te cucanu rō jeē quihín rō cucōo ró ndé sandɨ̄hɨ́ na.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Chi sa suhva núu ni cana ɨɨn tēe róhó, te cucōo ró ndé lugar sandɨ̄hɨ́ na. Te núu quee tēe ni cana róhó, te cahān de jíín ró: Amigo, nehen cucōo ró ɨɨn lugar nuū yɨñúhún gá, achi de. Yūcuán na te ñayuu cáyūcu mesa jiín ró coto i jeē sajéhnu de róhó.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Súcuan ni cahān rī jnūhun yáha návāha cuni rō jeē tāca ñáyuu jeē sajéhnu i máá i, nuu i sáha Yaā Dios. Te ñayuu jeē snúū i máá i, ndujéhnu i sáha ya. Achí yá.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Te suni ni cahān yā jiín tée ni cana ya yéji yā staā:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Chi sa suhva núu sáha ró vico, te cana ró ñáyuu ndahú, ñayuu cuhndú, ñayuu chacuá, jíín ñáyuu cuaá.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Te súcuan te quendōo ndetū rō, chi ma cúu nacuāha i nuū rō. Te nihīn rō tahū rō quɨvɨ̄ nátecu ñayuu ndaā, achí yá.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Te ɨɨn tēe yéji staā jiín yá, ni jini de jnūhun yáha, te ni cahān de jíín yá:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Yūcuán na te ni cahān Jesús ɨɨn jnūhun yátá jéē steén yā jeē cána Yaā Dios ñayuu quɨ̄vɨcoo i ñuu nuū ndácu ya jniñu:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Te máá quɨ́vɨ̄ cuxíni, te ni tají de mozo de cuacana ñayuu jeē quíjicoo caji staā: Nehen ní jíjnáhan ní, chi je íyó túhva ndɨhɨ, áchí mozo.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Te ndɨhɨ i ni cacahān i jeē na cóne cáhnu ni de chi ma quíngoo i. Ɨɨn tēe ni cahān de: Sáá ní jeen ri ɨɨn ñuhun te cánuú quícondēhe rí, te na cóne cáhnu ni de chi ma jeé rī. Achí de.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Te ɨnga de ni cahān: Ni jeen ri uhūn yunta stɨquɨ̄, te quihīn rī coto ndee rī tɨ̄, te na cóne cáhnu ni de nuū rī chi ma jeé rī, achí de.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Te ɨnga de ni cahān de: Sáá ní quijnáhan ri, te jeē yúcuan ma cúu jeē rī, achí de.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Te cuanuhun mozo un, te ni castūhún de nuū patrón de ndese ni cacahān ñayuu. Yūcuán na te ni quɨtɨ̄ ni patrón, te ni cahān de jíín mozo de: Yachī quihīn rō tāca calle náhnu jíín calle lulí, te cana ró ñáyuu ndahú, ñayuu cuhndú, ñayuu chacuá, jíín ñáyuu cuaá, na quíjicoo i vico, áchí de.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Te ni jehēn mozo, te ni ndee de, te ni cahān de jíín patrón de: Je ni sáha ná jéē ni cáhān ní, te cúmanī gā ñayuu te chitú vehe ní, áchí de.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Te ni cahān tucu patrón: Quihīn tucu ró táca calle jiín ichi, te cana fuerza rō ñayuu na quíjicoo i, návāha chitú vehe ri.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Chi cáhán rī jiín ró jeē ní ɨɨn tēe ni cana ri xīhna ñúhún, ma cuáha cuɨtɨ rī jnūhun jeē cuxíni de vehe ri, achí de. Achí yá.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Te cuehē ndasɨ́ ñáyuu cándiquīn i Jesús cuangoo i jíín yá, te ni ndió cóto ya nuū i, te ni cahān yā jiín i:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 Núu na‑ni ñayuu cuní condiquīn ruhū, te núu manī gā i jíín tátá i, náná i, ñasɨhɨ́ i, sēhe i, ñani i, cuāha i, vēsú jiín rúhū, ma cúu cuu i ñayuu scuáha jíín rí. Te núu ndɨ́hvɨ́ gā ni i sɨquɨ̄ jeē cóo vāha máá i vēsú jeē cóndiquīn i ruhū, te suni ma cúu tucu.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Te na‑ni ñayuu núu tu jéhe i jnūhun ndoho i jnūndóho vēsú nde cuu i jeē sɨquɨ́ jeē cóndiquīn i ruhū, te ma cúu cuu i ñayuu scuáha jíín rí.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Chi núu ndé ɨɨn ró cúní rō sáha ró ɨɨn vehe cáhnu, ¿á tu cánuú jéē xíhna gā cucōo ró te tava rō cuenta núu canda xūhun jéē sínu ró?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Chi núu tuú, te núu je ni jequin rō cimiento, te tu cánda xūhun ró sínu ró, yūcuán na te tāca ñáyuu sácatā i coto i róhó.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Te cahān i: Tēe yáha ní quejéé de sáha de vehe, te tu ní cánda de sínu de, achi i.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Te suni súcuan núu ɨɨn rey quihīn de cuajnáhan de jíín ɨnga rey jeē véji sɨquɨ̄ de, ¿á tu cánuú jéē xíhna gā cucōo de te nacani ni de núu canda uxī mil soldado jeē cuajnáhan de jíín ɨnga rey jeē véji sɨquɨ̄ de jíín ócō mil soldado?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Chi núu tú canda de, te níní jícá gá vēji ɨnga rey, te tají de tēe cándiso jníñu, cajnūhún de na vé cuní ɨnga rey jeē cuáha de nuū, te jecuɨñɨ̄‑ni.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Te máá ró jijnáhan ró, suni súcuan cánuú jéē xíhna gā nacani ni rō cahnde ni rō stóo ró ndɨhɨ jeē névāha ró, chi núu tuú te ma cúu cuu ró ñáyuu scuáha jíín rí.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 ’Te ñayuu cácandíje cácuu i nájnūhun ñɨɨ̄. Vāha íyó ñɨ́ɨ̄, te núu ñɨɨ̄ ún na náā jeē uhvuá, ¿te ndese nduu uhvuā tucu?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Tuá cuajníñu cuɨtɨ, ni jeē chúhun ñayuu nuū ítu, ni jeē ndúu jēhen, chi máá cate iī‑ni i. Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró. Achí yá.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.