Lucas 13

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ yúcuan ní quecoo jecu tēe, ni canacani de jnūhun nuū yā ndese ni candoho jecu tēe Galilea. Chi ná cájehni de quɨtɨ jeē socó de, te ni quecoo mozo Pilato ni cajehni tēe ún.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Te ni cahān Jesús:
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Cáhán rī jiín ró jeē tuú. Te róhó jíjnáhan ró suni jnahnū ndetū rō núu tú nacani ni rō jeē stóo ró cuéchi ró.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Te xahūn unī tēe jeē ní cotúú torre Siloé sɨquɨ̄ de, te ni cajihī de, ¿á cájeni ni rō jeē ní casáha de cuēchi xeēn gā vēsú tāca gá ñayuu ñuu Jerusalén?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Cáhán rī jiín ró jeē tuú. Te máá ró jijnáhan ró, suni jnahnū ndetū rō núu tú nacani ni rō jeē stóo ró cuéchi ró.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Yūcuán na te ni cahān yā jnūhun yátá yáha jéē steén yā ndese cácuu ñayuu tu squícu jnūhun Yaā Dios:
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Te ni cahān de jíín mozo sájniñu nuū ñúhun de: Vijna te je íyó únī cuiyā jeē quíji ri nducú rí ndehē xinī yújnu higo yáha, te tú na vé cúun xinī. Núu súcuan te cahnde rō, chi máá jéē sajnéñu nuū ñúhun, áchí de.
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Te ni cahān mozo un jíín de: Stóo ní na cuɨ́ñɨ ɨɨn na cuiyā, te na nástáyā ná jéhē te chuhun ná jéhen.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Te na cóndēhe yó núu tú cuun ndehē ɨnga cuiyā. Te núu tuú, te tahndē, achí mozo. Achí yá.
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātú te stéén Jesús jnūhun ini vehe iī sinagoga.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Te íyó ɨɨn ñahan jeē ní cuu xahūn unī cuiyā cuhú ña. Chi ɨɨn tachī ni sáha jeē jíca tɨ́hɨ́ ña, te tuá cúu cuɨtɨ caca jnuu ña.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Te ni jito Jesús nuū ña, te ni cana ya ña, te ni cahān yā jiín ña:
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Te ni soó yá ndaha ya sɨquɨ̄ ña, te ni nucuɨñɨ̄ jnuu‑ni ña, te ni nacuatáhú ña nuū Yaā Dios.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Te tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, ni quɨtɨ̄ ni de nuū Jesús jeē ní nasávāha ya ñahan un quɨ́vɨ̄ ndétātú. Te ni cahān de jíín ñáyuu:
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Yūcuán na te ni cahān maá Jítoho yō jiín de:
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Te ñahan yáha jéē cúu ña ɨɨn sēhe yucūn Abraham, chi nájnūhun ni conuhnī ña xahūn unī cuiyā ni sáha Satanás. ¿Te á tu íyó váha jeē nájnūhun nandají rí ña nuū cuehyɨ̄ ndóho ña quɨvɨ̄ ndétātú? Achí yá.
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Te jeē ni cáhān yā súcuan, te tāca tée cájito uhū de ya, ni cacucanu de. Te ndɨhɨ ñayuu ún chi ni cacusɨɨ̄ ni i jíto i tācá jniñu jéhnu sáha ya.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Te ni cahān yā:
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Ndúcuehē i nájnūhun jéhnu ɨɨn ndɨquɨn mostaza jeē jéquin ɨɨn tēe nuū ñúhun de, te ndúu nájnūhun ɨɨn yujnu. Te cúu cáhnu, te tācá saa chi cásáha tɨ tacā tɨ̄ chīji ndaha ún. Achí yá.
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Te ni cahān tucu ya:
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Cúu nájnūhun levadura jeē ní quihin ɨɨn ñahan, te ni saca ña jíín únī kilo harina, te ni ndaa ndɨhɨ ñujen ni sáha. Achí yá.
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Te jíca Jesús jeē cuahán yā ichi ñúū Jerusalén, te yáha ya tācá ñuu náhnu jíín ñuu lulí, te stéén yā jnūhun.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Te ɨɨn ñayuu ni cajnūhún i ya:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 Condɨhvɨ̄ ni rō quɨ̄vɨcoo ró ndaha Yaā Dios. Chi cúu nájnūhun ɨɨn yéhyɨ́ túū. Te cáhán rī jiín ró jeē ɨɨn quɨvɨ̄ te cuehē ñayuu nducú i quɨ̄vɨcoo i, te ma cúu ga.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Te quɨvɨ̄ ún te sáha ri nájnūhun ɨɨn tēe chíí vehe jeē ndocuɨñɨ̄ de te nacasɨ de yéhyɨ́. Te ichi yátá véhe cuɨñɨ ró jíjnáhan ró, te scáján ró yehyɨ́, te cahān rō: Nune ní yéhyɨ́ na quɨ́vɨcoo ná. Te cahān de jíín ró: ¿Ndé nuū véjicoo ró? Chi tu jíní rī rohó, achi de.
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Yūcuán na te quejéé ró cahān rō jiín de: Ni cayeji ná ni cajihi ná jíín ní, te ini calle ñuu na ní steén ni jnúhun, achi rō.
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Te cahān maá de: Cáhán rī jiín ró jeē tu jíní rī rohó ndé chi véjicoo ró. Cujiyo quingoo ró, chi ñayuu casáha jniñu néé cácuu ró. Achi de.
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Te quɨ̄vɨcoo ró núū ndahyú rō, te nacayɨ̄hɨ́ yuhu ró jéē ndoho xeēn rō. Te coto ró núū Abraham jiín Isaac jiín Jacob jiín ndɨhɨ tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios, cáyūcú de ñuu nuū ndácu ya jniñu. Te róhó, vēsú cácuu ró yúcūn de, te quɨ̄vɨcoo ró núū ndoho ró.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Te cuehē ñayuu, vēsú tu cácuu i yucūn de, te quijicoo i ichi núū cáne niāndii jíín ichi núū quée niāndii, ichi norte jiín ichi sur. Te cucōo i mesa caji i staā ñuu nuū ndácu Yaā Dios jniñu.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Te sava ñayuu jeē vijna cácuu i sandɨ̄hɨ́, ichi yúcuan nduu i nuū. Te sava ñayuu jeē vijna cácuu i nuū, ichi yúcuan nduu i sandɨ̄hɨ́. Achí yá.
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Te máá quɨ́vɨ̄ un ní quecoo jecu tēe fariseo, te ni cacahān de jíín yá:
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Te ni cahān yā:
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Chi cánuú jéē cáca ri quihīn rī vijna jíín sájnē jiín isá, te jinū rī Jerusalén. Chi tēe cánacani jnūhun Yaā Dios, tu cájihī de ɨnga lado, chi máá‑ni ini ñuu Jerusalén cájehni i de. Achí yá.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 ’Róhó ñuu Jerusalén, jéhni rō tēe cánacani jnūhun Yaā Dios, te jéhe ró yúū xinī tée tájí Yaā Dios vējicoo nuū rō. Te cuehē jínu ni cuni rī nastútú rí sēhe ró, nájnūhun ndují jéē nastútú tɨ́ sēhe tɨ chīji ndijēn tɨ̄, te tu ní cúní rō.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Núu súcuan te vijna te stóo uun na ri rohó jíín séhe ró. Te cáhán rī jiín ró jéē ndé vijna te ma cóto cuɨtɨ gā rō nuū rī, chi nde quiji quɨvɨ̄ jeē cahán sēhe ró: Yōhyo vāha Yaā cúu Yaā véndiji jíín jniñu máá Jítoho yō Yaā Dios, achi i. Achí yá.
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.