Lucas 13

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ yúcuan ní quecoo jecu tēe, ni canacani de jnūhun nuū yā ndese ni candoho jecu tēe Galilea. Chi ná cájehni de quɨtɨ jeē socó de, te ni quecoo mozo Pilato ni cajehni tēe ún.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Te ni cahān Jesús:
2 Então Jesus disse:
3 Cáhán rī jiín ró jeē tuú. Te róhó jíjnáhan ró suni jnahnū ndetū rō núu tú nacani ni rō jeē stóo ró cuéchi ró.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Te xahūn unī tēe jeē ní cotúú torre Siloé sɨquɨ̄ de, te ni cajihī de, ¿á cájeni ni rō jeē ní casáha de cuēchi xeēn gā vēsú tāca gá ñayuu ñuu Jerusalén?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Cáhán rī jiín ró jeē tuú. Te máá ró jijnáhan ró, suni jnahnū ndetū rō núu tú nacani ni rō jeē stóo ró cuéchi ró.
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Yūcuán na te ni cahān yā jnūhun yátá yáha jéē steén yā ndese cácuu ñayuu tu squícu jnūhun Yaā Dios:
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Te ni cahān de jíín mozo sájniñu nuū ñúhun de: Vijna te je íyó únī cuiyā jeē quíji ri nducú rí ndehē xinī yújnu higo yáha, te tú na vé cúun xinī. Núu súcuan te cahnde rō, chi máá jéē sajnéñu nuū ñúhun, áchí de.
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Te ni cahān mozo un jíín de: Stóo ní na cuɨ́ñɨ ɨɨn na cuiyā, te na nástáyā ná jéhē te chuhun ná jéhen.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Te na cóndēhe yó núu tú cuun ndehē ɨnga cuiyā. Te núu tuú, te tahndē, achí mozo. Achí yá.
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātú te stéén Jesús jnūhun ini vehe iī sinagoga.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Te íyó ɨɨn ñahan jeē ní cuu xahūn unī cuiyā cuhú ña. Chi ɨɨn tachī ni sáha jeē jíca tɨ́hɨ́ ña, te tuá cúu cuɨtɨ caca jnuu ña.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Te ni jito Jesús nuū ña, te ni cana ya ña, te ni cahān yā jiín ña:
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Te ni soó yá ndaha ya sɨquɨ̄ ña, te ni nucuɨñɨ̄ jnuu‑ni ña, te ni nacuatáhú ña nuū Yaā Dios.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Te tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, ni quɨtɨ̄ ni de nuū Jesús jeē ní nasávāha ya ñahan un quɨ́vɨ̄ ndétātú. Te ni cahān de jíín ñáyuu:
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Yūcuán na te ni cahān maá Jítoho yō jiín de:
15 Então o Senhor respondeu:
16 Te ñahan yáha jéē cúu ña ɨɨn sēhe yucūn Abraham, chi nájnūhun ni conuhnī ña xahūn unī cuiyā ni sáha Satanás. ¿Te á tu íyó váha jeē nájnūhun nandají rí ña nuū cuehyɨ̄ ndóho ña quɨvɨ̄ ndétātú? Achí yá.
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Te jeē ni cáhān yā súcuan, te tāca tée cájito uhū de ya, ni cacucanu de. Te ndɨhɨ ñayuu ún chi ni cacusɨɨ̄ ni i jíto i tācá jniñu jéhnu sáha ya.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Te ni cahān yā:
18 Jesus disse:
19 Ndúcuehē i nájnūhun jéhnu ɨɨn ndɨquɨn mostaza jeē jéquin ɨɨn tēe nuū ñúhun de, te ndúu nájnūhun ɨɨn yujnu. Te cúu cáhnu, te tācá saa chi cásáha tɨ tacā tɨ̄ chīji ndaha ún. Achí yá.
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Te ni cahān tucu ya:
20 Jesus continuou:
21 Cúu nájnūhun levadura jeē ní quihin ɨɨn ñahan, te ni saca ña jíín únī kilo harina, te ni ndaa ndɨhɨ ñujen ni sáha. Achí yá.
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Te jíca Jesús jeē cuahán yā ichi ñúū Jerusalén, te yáha ya tācá ñuu náhnu jíín ñuu lulí, te stéén yā jnūhun.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Te ɨɨn ñayuu ni cajnūhún i ya:
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 Condɨhvɨ̄ ni rō quɨ̄vɨcoo ró ndaha Yaā Dios. Chi cúu nájnūhun ɨɨn yéhyɨ́ túū. Te cáhán rī jiín ró jeē ɨɨn quɨvɨ̄ te cuehē ñayuu nducú i quɨ̄vɨcoo i, te ma cúu ga.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Te quɨvɨ̄ ún te sáha ri nájnūhun ɨɨn tēe chíí vehe jeē ndocuɨñɨ̄ de te nacasɨ de yéhyɨ́. Te ichi yátá véhe cuɨñɨ ró jíjnáhan ró, te scáján ró yehyɨ́, te cahān rō: Nune ní yéhyɨ́ na quɨ́vɨcoo ná. Te cahān de jíín ró: ¿Ndé nuū véjicoo ró? Chi tu jíní rī rohó, achi de.
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Yūcuán na te quejéé ró cahān rō jiín de: Ni cayeji ná ni cajihi ná jíín ní, te ini calle ñuu na ní steén ni jnúhun, achi rō.
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Te cahān maá de: Cáhán rī jiín ró jeē tu jíní rī rohó ndé chi véjicoo ró. Cujiyo quingoo ró, chi ñayuu casáha jniñu néé cácuu ró. Achi de.
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Te quɨ̄vɨcoo ró núū ndahyú rō, te nacayɨ̄hɨ́ yuhu ró jéē ndoho xeēn rō. Te coto ró núū Abraham jiín Isaac jiín Jacob jiín ndɨhɨ tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios, cáyūcú de ñuu nuū ndácu ya jniñu. Te róhó, vēsú cácuu ró yúcūn de, te quɨ̄vɨcoo ró núū ndoho ró.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Te cuehē ñayuu, vēsú tu cácuu i yucūn de, te quijicoo i ichi núū cáne niāndii jíín ichi núū quée niāndii, ichi norte jiín ichi sur. Te cucōo i mesa caji i staā ñuu nuū ndácu Yaā Dios jniñu.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Te sava ñayuu jeē vijna cácuu i sandɨ̄hɨ́, ichi yúcuan nduu i nuū. Te sava ñayuu jeē vijna cácuu i nuū, ichi yúcuan nduu i sandɨ̄hɨ́. Achí yá.
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Te máá quɨ́vɨ̄ un ní quecoo jecu tēe fariseo, te ni cacahān de jíín yá:
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Te ni cahān yā:
32 Jesus respondeu:
33 Chi cánuú jéē cáca ri quihīn rī vijna jíín sájnē jiín isá, te jinū rī Jerusalén. Chi tēe cánacani jnūhun Yaā Dios, tu cájihī de ɨnga lado, chi máá‑ni ini ñuu Jerusalén cájehni i de. Achí yá.
33 E Jesus continuou:
34 ’Róhó ñuu Jerusalén, jéhni rō tēe cánacani jnūhun Yaā Dios, te jéhe ró yúū xinī tée tájí Yaā Dios vējicoo nuū rō. Te cuehē jínu ni cuni rī nastútú rí sēhe ró, nájnūhun ndují jéē nastútú tɨ́ sēhe tɨ chīji ndijēn tɨ̄, te tu ní cúní rō.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Núu súcuan te vijna te stóo uun na ri rohó jíín séhe ró. Te cáhán rī jiín ró jéē ndé vijna te ma cóto cuɨtɨ gā rō nuū rī, chi nde quiji quɨvɨ̄ jeē cahán sēhe ró: Yōhyo vāha Yaā cúu Yaā véndiji jíín jniñu máá Jítoho yō Yaā Dios, achi i. Achí yá.
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.