Lucas 13
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs BKJ
1 Te ɨɨn quɨvɨ̄ yúcuan ní quecoo jecu tēe, ni canacani de jnūhun nuū yā ndese ni candoho jecu tēe Galilea. Chi ná cájehni de quɨtɨ jeē socó de, te ni quecoo mozo Pilato ni cajehni tēe ún.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Te ni cahān Jesús:
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Cáhán rī jiín ró jeē tuú. Te róhó jíjnáhan ró suni jnahnū ndetū rō núu tú nacani ni rō jeē stóo ró cuéchi ró.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Te xahūn unī tēe jeē ní cotúú torre Siloé sɨquɨ̄ de, te ni cajihī de, ¿á cájeni ni rō jeē ní casáha de cuēchi xeēn gā vēsú tāca gá ñayuu ñuu Jerusalén?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Cáhán rī jiín ró jeē tuú. Te máá ró jijnáhan ró, suni jnahnū ndetū rō núu tú nacani ni rō jeē stóo ró cuéchi ró.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Yūcuán na te ni cahān yā jnūhun yátá yáha jéē steén yā ndese cácuu ñayuu tu squícu jnūhun Yaā Dios:
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Te ni cahān de jíín mozo sájniñu nuū ñúhun de: Vijna te je íyó únī cuiyā jeē quíji ri nducú rí ndehē xinī yújnu higo yáha, te tú na vé cúun xinī. Núu súcuan te cahnde rō, chi máá jéē sajnéñu nuū ñúhun, áchí de.
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Te ni cahān mozo un jíín de: Stóo ní na cuɨ́ñɨ ɨɨn na cuiyā, te na nástáyā ná jéhē te chuhun ná jéhen.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Te na cóndēhe yó núu tú cuun ndehē ɨnga cuiyā. Te núu tuú, te tahndē, achí mozo. Achí yá.
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātú te stéén Jesús jnūhun ini vehe iī sinagoga.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Te íyó ɨɨn ñahan jeē ní cuu xahūn unī cuiyā cuhú ña. Chi ɨɨn tachī ni sáha jeē jíca tɨ́hɨ́ ña, te tuá cúu cuɨtɨ caca jnuu ña.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Te ni jito Jesús nuū ña, te ni cana ya ña, te ni cahān yā jiín ña:
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Te ni soó yá ndaha ya sɨquɨ̄ ña, te ni nucuɨñɨ̄ jnuu‑ni ña, te ni nacuatáhú ña nuū Yaā Dios.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Te tēe cújéhnu ini vehe iī sinagoga, ni quɨtɨ̄ ni de nuū Jesús jeē ní nasávāha ya ñahan un quɨ́vɨ̄ ndétātú. Te ni cahān de jíín ñáyuu:
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Yūcuán na te ni cahān maá Jítoho yō jiín de:
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Te ñahan yáha jéē cúu ña ɨɨn sēhe yucūn Abraham, chi nájnūhun ni conuhnī ña xahūn unī cuiyā ni sáha Satanás. ¿Te á tu íyó váha jeē nájnūhun nandají rí ña nuū cuehyɨ̄ ndóho ña quɨvɨ̄ ndétātú? Achí yá.
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Te jeē ni cáhān yā súcuan, te tāca tée cájito uhū de ya, ni cacucanu de. Te ndɨhɨ ñayuu ún chi ni cacusɨɨ̄ ni i jíto i tācá jniñu jéhnu sáha ya.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Te ni cahān yā:
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Ndúcuehē i nájnūhun jéhnu ɨɨn ndɨquɨn mostaza jeē jéquin ɨɨn tēe nuū ñúhun de, te ndúu nájnūhun ɨɨn yujnu. Te cúu cáhnu, te tācá saa chi cásáha tɨ tacā tɨ̄ chīji ndaha ún. Achí yá.
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Te ni cahān tucu ya:
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Cúu nájnūhun levadura jeē ní quihin ɨɨn ñahan, te ni saca ña jíín únī kilo harina, te ni ndaa ndɨhɨ ñujen ni sáha. Achí yá.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Te jíca Jesús jeē cuahán yā ichi ñúū Jerusalén, te yáha ya tācá ñuu náhnu jíín ñuu lulí, te stéén yā jnūhun.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Te ɨɨn ñayuu ni cajnūhún i ya:
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 Condɨhvɨ̄ ni rō quɨ̄vɨcoo ró ndaha Yaā Dios. Chi cúu nájnūhun ɨɨn yéhyɨ́ túū. Te cáhán rī jiín ró jeē ɨɨn quɨvɨ̄ te cuehē ñayuu nducú i quɨ̄vɨcoo i, te ma cúu ga.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Te quɨvɨ̄ ún te sáha ri nájnūhun ɨɨn tēe chíí vehe jeē ndocuɨñɨ̄ de te nacasɨ de yéhyɨ́. Te ichi yátá véhe cuɨñɨ ró jíjnáhan ró, te scáján ró yehyɨ́, te cahān rō: Nune ní yéhyɨ́ na quɨ́vɨcoo ná. Te cahān de jíín ró: ¿Ndé nuū véjicoo ró? Chi tu jíní rī rohó, achi de.
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Yūcuán na te quejéé ró cahān rō jiín de: Ni cayeji ná ni cajihi ná jíín ní, te ini calle ñuu na ní steén ni jnúhun, achi rō.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Te cahān maá de: Cáhán rī jiín ró jeē tu jíní rī rohó ndé chi véjicoo ró. Cujiyo quingoo ró, chi ñayuu casáha jniñu néé cácuu ró. Achi de.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Te quɨ̄vɨcoo ró núū ndahyú rō, te nacayɨ̄hɨ́ yuhu ró jéē ndoho xeēn rō. Te coto ró núū Abraham jiín Isaac jiín Jacob jiín ndɨhɨ tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios, cáyūcú de ñuu nuū ndácu ya jniñu. Te róhó, vēsú cácuu ró yúcūn de, te quɨ̄vɨcoo ró núū ndoho ró.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Te cuehē ñayuu, vēsú tu cácuu i yucūn de, te quijicoo i ichi núū cáne niāndii jíín ichi núū quée niāndii, ichi norte jiín ichi sur. Te cucōo i mesa caji i staā ñuu nuū ndácu Yaā Dios jniñu.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Te sava ñayuu jeē vijna cácuu i sandɨ̄hɨ́, ichi yúcuan nduu i nuū. Te sava ñayuu jeē vijna cácuu i nuū, ichi yúcuan nduu i sandɨ̄hɨ́. Achí yá.
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Te máá quɨ́vɨ̄ un ní quecoo jecu tēe fariseo, te ni cacahān de jíín yá:
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Te ni cahān yā:
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Chi cánuú jéē cáca ri quihīn rī vijna jíín sájnē jiín isá, te jinū rī Jerusalén. Chi tēe cánacani jnūhun Yaā Dios, tu cájihī de ɨnga lado, chi máá‑ni ini ñuu Jerusalén cájehni i de. Achí yá.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 ’Róhó ñuu Jerusalén, jéhni rō tēe cánacani jnūhun Yaā Dios, te jéhe ró yúū xinī tée tájí Yaā Dios vējicoo nuū rō. Te cuehē jínu ni cuni rī nastútú rí sēhe ró, nájnūhun ndují jéē nastútú tɨ́ sēhe tɨ chīji ndijēn tɨ̄, te tu ní cúní rō.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Núu súcuan te vijna te stóo uun na ri rohó jíín séhe ró. Te cáhán rī jiín ró jéē ndé vijna te ma cóto cuɨtɨ gā rō nuū rī, chi nde quiji quɨvɨ̄ jeē cahán sēhe ró: Yōhyo vāha Yaā cúu Yaā véndiji jíín jniñu máá Jítoho yō Yaā Dios, achi i. Achí yá.
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.