João 5
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Yūcuán na te cuahān tucu Jesús ñuu Jerusalén, chi íyó tucu vico cásáha jnáhan ñuu yā hebreo.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Te Jerusalén iyó ɨɨn pila ndute yajni yéhyɨ́ jéē naní yéhyɨ́ lanchi. Te yuhu hebreo naní Betesda. Te nuū íne pila un íyó úhūn corredor.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Te ini tācá corredor un cácāa cuehē ñayuu cácuhū, jeē cuaá, jeē chacuá, jeē ni íjin. Te cándetu i jeē canda ndute ún.
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 Chi íyó quɨ́vɨ̄ jeē cúun ɨɨn ndajéhé yā ini pila un, te scánda ya ndute. Te ñayuu quɨ́vɨ xīhna gā ini pila un ná scánda ya ndute, te ndúvāha i na‑ni cuehyɨ̄ ndóho i.
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Te yūcuan íyó ɨɨn tēe jeē ní cuu ocō xahūn unī cuiyā cuhú de.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Te ni jito Jesús jeē catú de, te ni jini yā jeē ní cuu cuehē cuiyā cuhú de. Te ni cahān yā jiín de:
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Te ni cahān tēe cúhú un jíín yá:
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Te ni cahān Jesús:
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Te tēe un ní nduvāha‑ni de. Te ni naquihin de camilla de, te ni quejéé de jíca de. Te quɨvɨ̄ ndétātu cúu quɨvɨ̄ ún.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 Yūcuán na te jnáhan de tēe hebreo un ní cacahān jiín de:
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Te ni cahān tēe ni nduvāha ún:
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Yūcuán na te ni cacajnūhún un de:
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Te tēe ni nduvāha ún, tu jíní de ndé ɨɨn cúu jeē ní nasávāha de. Chi cáhīin cuehē ñayuu yūcuán, te Jesús je cuahān yā.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Te cúcuéé gá te ni najnáhan Jesús jiín de ini templo cáhnu. Te ni cahān yā:
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Yūcuán na te cuahān tēe ún, te ni castūhún de nuū jnáhan de hebreo un jéē Jesús cúu jeē ní nasávāha ya de.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Te sɨquɨ̄ jeē ní sáha Jesús jniñu yáha quɨ́vɨ̄ ndétātú, jeē yúcuan cúu jeē tée hebreo un cájito xeēn de ya, te cácuni de cahni de ya.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Te ni cahān Jesús jiín de:
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Te sɨquɨ̄ jeē ni cáhān yā súcuan, te tēe hebreo un víhyá gā cácuni de cahni de ya. Chi nasūu máá ɨɨn‑ni jeē tu squícu ya jeē cahán ley sɨquɨ̄ quɨvɨ̄ ndétātú, chi suni jeē ni cáhān yā jeē Tatá yā cúu Yaā Dios, te súcuan sáha ɨnuú yá maá yá jiín Yaā Dios.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Te ni cahān Jesús:
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Chi máá Tátá rī, manī yā jiín ruhū jeē cúu ri Sēhe ya, te stéén yā nuū rī ndɨhɨ jeē sáha ya. Te jéhnu ga jniñu stéén yā vēsú jeē ní cuu vijna, jeē naa ni rō coto ró jíjnáhan ró.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Te nájnūhun jeē nastécu maá Tátá rī ndɨ̄yɨ te cotecu tucu i, suni súcuan ruhū jeē cúu ri Sēhe ya, nástécu rī ndé‑ni cúu jeē cuní maá rí.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Te máá Tátá rī, tu sándaā yā sɨquɨ̄ ni ɨɨn ñayuu, chi ni jēhe ya jnūhun jeē sándaā maá rí sɨquɨ̄ tāca ñáyuu, chi Sēhe ya cúu ri.
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 Te súcuan te coo yɨ́ñúhún ndɨhɨ ñayuu nuū rī, nájnūhun yɨ́ñúhún i nuū Tatá rī. Te ñayuu tu íyó yɨ́ñúhún núū rī, núu súcuan te suni tu yɨ́ñúhún i nuū maá Tátá rī jeē ní tají yá ruhū vēji ri.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 ’Jendaá cahán rī jiín ró: Núu ɨɨn ñayuu chuhun ni i jnūhun cáhán rī, te candíje i jeē Yaā ndaā cúu Yaā ní tají rúhū vēji ri, ñayuu ún cotecu i nɨ́ɨ́ cáni andɨvɨ́, te ma jnahnú ndetū i. Chi ma cúu ga i nájnūhun ndɨ̄yɨ, chi sa suhva cotecu i nɨ́ɨ́ cáni.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Jendaá cahán rī jiín ró jeē quiji quɨvɨ̄, te vijna je ni quejéé, jeē tāca ñáyuu cácuu nájnūhun ndɨ̄yɨ, cuni nahín i jnūhun cáhán ruhū, Sēhe Yaā Dios. Te ñayuu cuatáhú, chi cotecu i nɨ́ɨ́ cáni.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Chi nájnūhun íyó poder maá Tátá rī jeē sáha ya jeē técu ndɨhɨ‑ni, suni súcuan ni jēhe ya poder nuū ruhū jeē sáha ri jeē cotecu ndɨhɨ‑ni.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Te suni ni sáha ya jeē ndíso jníñu ri sándaā rī sɨquɨ̄ ñayuu, chi cúu ri Yaā ní nduu tēe.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Ma náā ni rō cani ni rō sɨquɨ̄ jnúhun cáhán rī. Chi quee quɨvɨ̄ jeē tāca ndɨ́yɨ cuni sōho i jnūhun cahān rī,
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 te quendacoo i nuū yɨ́ndūji i. Te ndɨ̄yɨ jeē ní casáha jniñu váha, natecu i jeē cótecu i nɨ́ɨ́ cáni. Te ndɨ̄yɨ jeē ní casáha jniñu néé, natecu i te quɨ̄vɨcoo i nuū jnahnú ndetū i.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 ’Tú na vé cúu sáha ri jeē maá rí. Chi nájnūhun ndácu Yaā Dios jniñu nuū rī, súcuan sándaā rī jniñu. Te ndaā sándaā rī, chi tu sáha ri jeē cuní maá rí, chi sáha ri jeē cuní maá Tátá rī, Yaā ní tají rúhū vēji ri.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Núu ruhū cahān rī jeē cúu ri Sēhe Yaā Dios, te cachi ñayuu jeē tu jéjníñu jnūhun cáhán rī.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Te íyó ɨnga jeē cahán jeē cúu ri Sēhe ya. Te jíní rī jeē jnúhun un jéē cahán yā, chi níhín jníñu.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Máá ró ni catají ró tēe ni cacajnūhún de Juan. Te Juan chi ndaā ni cahān de jnūhun ri.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Te vēsú súcuan te nasūu rúhū cúu jeē jíni ñúhún jeē steén ɨɨn tēe jeē Séhe Yaā Dios cúu ri. Chi máá ró cúu jeē jíni ñúhún návāha candíje ró te cācu ró jíjnáhan ró. Jeē yúcuan ní cahān rī jeē iyó ndáā jnūhun ri jeē ní nacani Juan.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Máá Juan ni cuu de nájnūhun ɨɨn lámpara jeē cayú te cúndijin, cúu jeē ní nacani de jnūhun ri. Te máá ró, jecu‑ni quɨvɨ̄ ni canujnahan ni rō jeē ni stéén de nuū rō.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Te íyó jéē steén cají gá jeē cujéhnu ri vēsú jeē ni cáhān Juan. Suu jniñu sáha ri, jniñu jeē ní tejníñu Tátá rī ruhū jeē sáha ri, jniñu un stéén ndije jeē maá yá ni tají rúhū vēji ri.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Te Tátá rī jeē ní tají yá ruhū vēji ri, suni máá yá cahán nuū tútu iī jeē cujéhnu ri, vēsú tu ní cájini sōho cuɨtɨ rō jeē cahán yā, ni tu ní cájito ró yá.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 Te tu ní cáchuhun ni rō jnūhun un jéē ni cáhān Tatá rī, chi tu cácandíje ró rúhū, Yaā ní tají yá vēji.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Cánanducú vii rō tāca jnúhun cáhán tutu iī, chi cájeni ni rō jeē yūcuan níhīn rō jnūhun jeē cótecu rō nɨɨ́ cáni sáha. Te jnūhun sɨquɨ̄ maá rí cúu jeē cahán tutu ún.
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 Te vēsú súcuan te tu cácuni rō cuatáhú ró ruhū quɨ̄vɨcoo ró ndaha ri návāha cotecu rō nɨɨ́ cáni.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 ’Tu chíhi ri cuenta jnūhun jeē cácahān ñayuu jeē cujéhnu ri.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Chi je jíní rī ndese cándāa ánuá rō jeē tu cáhīyo manī rō jiín Yaā Dios.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Ruhū vēji ri jiín jniñu cúní Tatá rī, te tu cájetáhú ró ruhū. Te núu ɨnga tēe quee de jíín jniñu cúní maá de, sa tēe un yáchī cuatáhú ró de.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 ¿Ndese cuu candíje ró jíjnáhan ró? Chi máni cácuni rō jeē cujéhnu ró sáha jnáhan ró, te tu cánducú ró jeē cujéhnu ró sáha Yaā Dios, jeē maá ɨɨn‑ni ya iyó.
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Ma cáni ni rō jeē cáquin rī cuēchi sɨquɨ̄ rō nuū Tatá rī. Chi íyó ɨɨn jeē cáquin cuēchi sɨquɨ̄ rō, suu Moisés, tēe jeē cáñuhun ni rō jeē quendōo ndaā rō jiín ley jeē ní tee de.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Chi núu ní cácandíje ró jéē ní tee Moisés, te suni candíje ró rúhū nuú, chi jnūhun máá rí ni tee de.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Te núu tu cácandíje ró jnúhun ri jeē ní tee de, ¿te ndese candíje ró jnúhun cáhán maá rí núu súcuan? Achí yá jiín de.
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.