Hebreus 9

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ndaā chi contrato xīhna ñúhún ní ndacu jniñu ndese chiñúhún i ya, jíín ndese coo ɨɨn vehe iī ini ñayɨ̄vɨ yáha.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Te ni cuvāha vehe iī ún, te ni īyo uū cuarto. Te cuarto xīhna ñúhún jéē naní cuarto iī, ni īin candelero oro jiín mesa oro jiín pan iī.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Te ni īyo sahma jeē ndíta caa jeē ndihyú ɨnga cuarto jeē naní cuarto iī ndasɨ́ gá.
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 Te ini un ní īyo ɨɨn altar oro nuū cayú sūje cūtú, jíín yéjnū jeē ñúhun contrato ley, te máni oro cúu nɨ́ɨ́ sɨ́quɨ̄ yejnú. Te ini yejnū un íne ɨɨn tijehēn oro jeē ñúhun maná jeē ní cuun andɨvɨ́. Te suni íne vara Aarón jeē ní nane numa, jíín tabla yuū jeē yosó jnúhun contrato ley.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Te sɨquɨ̄ yejnú un ní cahīin ndɨndúú figura ndajéhé querubín jeē steén jeē íne Yaā Dios. Te ni sáha cuandahū sɨquɨ̄ tapa yejnū nuū ni cósō yuyú nɨ́ñɨ̄ jeē ndáhva cuēchi. Te tu núne yó cáhān gā yō sɨquɨ̄ tāca yúcuan vijna.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Te ná ni jīnu tācá un, te núu‑ni núu‑ni quɨ́vɨcoo sutū ini cuarto xīhna ñúhún jéē casáha de jniñu jeē cúu de sutū.
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 Te ini cuarto uū, chi tu cúu quɨ̄vɨcoo na‑ni sutū jiín ɨnga ñayuu, chi máñúhún‑ni sutū cujéhnu ga cúu jeē quɨ́vɨ, te suni ɨɨn‑ni vuelta jeē cuiyá. Te suni ma cúu quɨ̄vɨ de núu tú nɨñɨ̄ quɨtɨ jeē socó de nuū Yaā Dios jeē sɨquɨ́ cuéchi máá de jíín sɨ́quɨ̄ cuéchi ñayuu.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Te jíín yúcuan stéén Espíritu Santo nuū yō jeē ná ni īyo ga cuarto iī xīhna ñúhún ini ñayɨ̄vɨ́, te tu ní núne ichi jeē quɨ́vɨ ñayuu ini lugar iī ndasɨ́ jeē cúu andɨvɨ́.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Chi tāca yúcuan cúu jeē ni stéén ndese cúu tiempo vijna. Chi jeē ní casocō i ndajníñu jíín quɨtɨ nuū Yaā Dios, chi tu ní cúu cuɨtɨ sáha jeē quéndōo ndoo ánuá ñayuu ní casocō ún.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Chi tācá un ní steén máni sɨquɨ̄ yɨquɨ cúñu yō, ndese caji yō, ndese coho yó, ndese ndundoo yó. Te ni jejníñu máá‑ni nde ni quiji Cristo jiín ɨɨn modo vāha ga.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Chi vijna je ni quiji Cristo, te cúu ya sutū cujéhnu ga jeē ndíso jníñu ya sɨquɨ̄ tāca jéē váha jeē ní quiji vijna. Te cúu ya sutū ini lugar iī nde andɨvɨ́ jéē cujéhnu ga te vāha ga vēsú cuarto iī jenahán. Te nasūu jéē ní casáha ñayuu cúu, chi nasūu cuenta ñayɨ̄vɨ yáha cúu.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Te jeē ni quɨ́vɨ ya ini lugar iī ndasɨ́ gá nde andɨvɨ́, te nasūu jíín nɨ́ñɨ̄ ndixúhú ni nɨñɨ̄ becerro, chi jíín nɨ́ñɨ̄ maá yá ni quɨ̄vɨ ya, ni socō yā ɨɨn jínu‑ni jeē nɨɨ́ cáni. Te súcuan ni jnama ya yohó jéē cótecu yō nɨɨ́ cáni.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Chi nde jenahán te nɨñɨ̄ stɨ́quɨ̄ jiín nɨ́ñɨ̄ ndixúhú jiín yáā becerro jeē ni cáyū nuū altar, ni cacosō yuyú de sɨquɨ̄ ñáyuu jeē tu íyó ndoo ánuá i, te súcuan ni ndundoo i nuū yā.
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 Te núu ni nihīn jníñu nɨñɨ̄ tācá quɨtɨ ún, te nagā ni cuu nɨñɨ̄ maá Cristo. Chi Yaā ndoo cúu ya, te ni socō yā maá yá nuū Yaā Dios, ni sáha Espíritu jeē iyó nɨ́ɨ́ cáni. Te nɨñɨ̄ yā nácate ánuá yō nuū jníñu néé jéē cúū yō sáha. Te súcuan te cuu cuajníñu yó núū Yaā Dios, Yaā técu.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Jeē yúcuan cúu jeē ndíso jníñu ya sɨquɨ̄ ɨɨn contrato jeé. Chi ni jihī yā, te súcuan ni quende yā cuēchi ni casáha ñayuu ná ni īyo i chīji contrato xīhna ñúhún. Te ñayuu jeē cána Yaā Dios i quɨ́vɨcoo i ndaha ya, nihīn i tahū i jeē cóo nɨ́ɨ́ cáni, nájnūhun ni jejnūhun ya.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Chi cúu nájnūhun núu sáha ɨɨn tēe acta jeē cahán sɨquɨ̄ tahū, te nde na cúū de te níhín jníñu.
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 Chi núu técu gā tēe ni sáha, te tu níhín jníñu. Te nde núu ni jihī de, te sáá te jéjníñu.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Te suni súcuan contrato xīhna ñúhún, suni ni jini ñúhún cucutú jíín nɨ́ñɨ̄ quɨtɨ ní jíhī. Te contrato jeé chi ni cucutú jíín nɨ́ñɨ̄ Cristo jeē ni jíhī yā.
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 Chi ná ni cuu ni cachi Moisés tācá jniñu ndácu contrato ley un núū ndɨvii ñayuu, te ni quihin de nɨñɨ̄ becerro jiín nɨ́ñɨ̄ ndixúhú jíín ndute, te jíín ixi cácuéhé jíín yúcū hisopo ni cosō yuyú de sɨquɨ̄ libro ley jiín sɨ́quɨ̄ ndɨvii ñayuu.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 Te ni cahān de: Yāha cúu nɨñɨ̄ jeē cúcutú contrato ley jeē ní sáha Yaā Dios jiín yó, achí de.
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Te suni nɨñɨ̄ un ní cosō yuyú de nde maá vehe iī jiín táca ndajníñu ni cajejníñu de jeē cáchiñúhún de ya.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Te je yajni ndɨhɨ ndajníñu, chi cáhán ley un jeē jíni ñúhún ndundoo jíín nɨ́ñɨ̄. Te núu ma cátɨ nɨñɨ̄ te ma cóne cáhnu ni yā nuū cuéchi núú.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Núu súcuan te tācá ndajníñu un jéē cácuu muestra tāca jéē iyó andɨvɨ́, ni jini ñúhún ndundoo jíín nɨ́ñɨ̄ quɨtɨ. Te tāca máá jéē iyó andɨvɨ́, chi ni jini ñúhún ndundoo jíín nɨ́ñɨ̄ Cristo jeē yóhyo vāha ga.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Te Cristo chi tu ní quɨ́vɨ ya ini lugar iī jeē ní casáha ñayuu, chi ɨɨn muestra‑ni ni cuu un jéē steén ndese íyó lugar iī ndije nde andɨvɨ́. Chi máá andɨvɨ́ ní quɨ̄vɨ ya, te vijna íne ya nuū Yaā Dios jeē cahán yā jehē yō.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Te máá sútū cujéhnu ga quɨ́vɨ de tāca cuíyā ini cuarto iī gā jeē socó de nɨñɨ̄ quɨtɨ. Te Cristo tu ní sócó yā maá yá cuehē jínu, chi ɨɨn jínu‑ni.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Chi núu jeē súcuan te cánuú jéē cuehē jínu ndoho ya nde ná ni jecōo ñayɨ̄vɨ́ te nde vijna núú. Te tuú chi sa tiempo cuándɨhɨ yāhá ni quenda ndijin yā ɨɨn jínu‑ni jeē nɨɨ́ cáni, ni socō yā maá yá jeē ní quende yā cuēchi.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Te nájnūhun ni cundaā jeē cúū tāca ñáyuu ɨɨn jínu‑ni, yūcuán na te sándaā Yaā Dios jniñu i,
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 suni súcuan Cristo ni jihī yā ɨɨn jínu‑ni jeē ni sócō yā maá yá jeē ní quende yā cuēchi cuehē ñayuu. Yūcuán na te ndiji ya ɨnga jínu, te nasūu jéē socó tucu ya maá yá jeē quénde yā cuēchi, chi sa suhva jeē jnáma ya ñayuu jeē cándetu i jeē ndíji ya.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.