Hebreus 9
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVI
1 Te ndaā chi contrato xīhna ñúhún ní ndacu jniñu ndese chiñúhún i ya, jíín ndese coo ɨɨn vehe iī ini ñayɨ̄vɨ yáha.
1 Ora, a primeira aliança tinha regras para a adoração e também um tabernáculo terreno.
2 Te ni cuvāha vehe iī ún, te ni īyo uū cuarto. Te cuarto xīhna ñúhún jéē naní cuarto iī, ni īin candelero oro jiín mesa oro jiín pan iī.
2 Foi levantado um tabernáculo; na parte da frente, chamada Lugar Santo, estavam o candelabro, a mesa e os pães da Presença.
3 Te ni īyo sahma jeē ndíta caa jeē ndihyú ɨnga cuarto jeē naní cuarto iī ndasɨ́ gá.
3 Por trás do segundo véu havia a parte chamada Santo dos Santos,
4 Te ini un ní īyo ɨɨn altar oro nuū cayú sūje cūtú, jíín yéjnū jeē ñúhun contrato ley, te máni oro cúu nɨ́ɨ́ sɨ́quɨ̄ yejnú. Te ini yejnū un íne ɨɨn tijehēn oro jeē ñúhun maná jeē ní cuun andɨvɨ́. Te suni íne vara Aarón jeē ní nane numa, jíín tabla yuū jeē yosó jnúhun contrato ley.
4 onde se encontravam o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, totalmente revestida de ouro. Nessa arca estavam o vaso de ouro contendo o maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas da aliança.
5 Te sɨquɨ̄ yejnú un ní cahīin ndɨndúú figura ndajéhé querubín jeē steén jeē íne Yaā Dios. Te ni sáha cuandahū sɨquɨ̄ tapa yejnū nuū ni cósō yuyú nɨ́ñɨ̄ jeē ndáhva cuēchi. Te tu núne yó cáhān gā yō sɨquɨ̄ tāca yúcuan vijna.
5 Acima da arca estavam os querubins da Glória, que com sua sombra cobriam a tampa da arca. A respeito dessas coisas não cabe agora falar detalhadamente.
6 Te ná ni jīnu tācá un, te núu‑ni núu‑ni quɨ́vɨcoo sutū ini cuarto xīhna ñúhún jéē casáha de jniñu jeē cúu de sutū.
6 Estando tudo assim preparado, os sacerdotes entravam regularmente no Lugar Santo do tabernáculo, para exercer o seu ministério.
7 Te ini cuarto uū, chi tu cúu quɨ̄vɨcoo na‑ni sutū jiín ɨnga ñayuu, chi máñúhún‑ni sutū cujéhnu ga cúu jeē quɨ́vɨ, te suni ɨɨn‑ni vuelta jeē cuiyá. Te suni ma cúu quɨ̄vɨ de núu tú nɨñɨ̄ quɨtɨ jeē socó de nuū Yaā Dios jeē sɨquɨ́ cuéchi máá de jíín sɨ́quɨ̄ cuéchi ñayuu.
7 No entanto, somente o sumo sacerdote entrava no Santo dos Santos, apenas uma vez por ano, e nunca sem apresentar o sangue do sacrifício, que ele oferecia por si mesmo e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Te jíín yúcuan stéén Espíritu Santo nuū yō jeē ná ni īyo ga cuarto iī xīhna ñúhún ini ñayɨ̄vɨ́, te tu ní núne ichi jeē quɨ́vɨ ñayuu ini lugar iī ndasɨ́ jeē cúu andɨvɨ́.
8 Dessa forma, o Espírito Santo estava mostrando que ainda não havia sido manifestado o caminho para o Santo dos Santos enquanto ainda permanecia o primeiro tabernáculo.
9 Chi tāca yúcuan cúu jeē ni stéén ndese cúu tiempo vijna. Chi jeē ní casocō i ndajníñu jíín quɨtɨ nuū Yaā Dios, chi tu ní cúu cuɨtɨ sáha jeē quéndōo ndoo ánuá ñayuu ní casocō ún.
9 Isso é uma ilustração para os nossos dias, indicando que as ofertas e os sacrifícios oferecidos não podiam dar ao adorador uma consciência perfeitamente limpa.
10 Chi tācá un ní steén máni sɨquɨ̄ yɨquɨ cúñu yō, ndese caji yō, ndese coho yó, ndese ndundoo yó. Te ni jejníñu máá‑ni nde ni quiji Cristo jiín ɨɨn modo vāha ga.
10 Eram apenas prescrições que tratavam de comida e bebida e de várias cerimônias de purificação com água; essas ordenanças exteriores foram impostas até o tempo da nova ordem.
11 Chi vijna je ni quiji Cristo, te cúu ya sutū cujéhnu ga jeē ndíso jníñu ya sɨquɨ̄ tāca jéē váha jeē ní quiji vijna. Te cúu ya sutū ini lugar iī nde andɨvɨ́ jéē cujéhnu ga te vāha ga vēsú cuarto iī jenahán. Te nasūu jéē ní casáha ñayuu cúu, chi nasūu cuenta ñayɨ̄vɨ yáha cúu.
11 Quando Cristo veio como sumo sacerdote dos benefícios agora presentes, ele adentrou o maior e mais perfeito tabernáculo, não feito pelo homem, isto é, não pertencente a esta criação.
12 Te jeē ni quɨ́vɨ ya ini lugar iī ndasɨ́ gá nde andɨvɨ́, te nasūu jíín nɨ́ñɨ̄ ndixúhú ni nɨñɨ̄ becerro, chi jíín nɨ́ñɨ̄ maá yá ni quɨ̄vɨ ya, ni socō yā ɨɨn jínu‑ni jeē nɨɨ́ cáni. Te súcuan ni jnama ya yohó jéē cótecu yō nɨɨ́ cáni.
12 Não por meio de sangue de bodes e novilhos, mas pelo seu próprio sangue, ele entrou no Santo dos Santos, uma vez por todas, e obteve eterna redenção.
13 Chi nde jenahán te nɨñɨ̄ stɨ́quɨ̄ jiín nɨ́ñɨ̄ ndixúhú jiín yáā becerro jeē ni cáyū nuū altar, ni cacosō yuyú de sɨquɨ̄ ñáyuu jeē tu íyó ndoo ánuá i, te súcuan ni ndundoo i nuū yā.
13 Ora, se o sangue de bodes e touros e as cinzas de uma novilha espalhadas sobre os que estão cerimonialmente impuros os santificam de forma que se tornam exteriormente puros,
14 Te núu ni nihīn jníñu nɨñɨ̄ tācá quɨtɨ ún, te nagā ni cuu nɨñɨ̄ maá Cristo. Chi Yaā ndoo cúu ya, te ni socō yā maá yá nuū Yaā Dios, ni sáha Espíritu jeē iyó nɨ́ɨ́ cáni. Te nɨñɨ̄ yā nácate ánuá yō nuū jníñu néé jéē cúū yō sáha. Te súcuan te cuu cuajníñu yó núū Yaā Dios, Yaā técu.
14 quanto mais, então, o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu de forma imaculada a Deus, purificará a nossa consciência de atos que levam à morte, de modo que sirvamos ao Deus vivo!
15 Jeē yúcuan cúu jeē ndíso jníñu ya sɨquɨ̄ ɨɨn contrato jeé. Chi ni jihī yā, te súcuan ni quende yā cuēchi ni casáha ñayuu ná ni īyo i chīji contrato xīhna ñúhún. Te ñayuu jeē cána Yaā Dios i quɨ́vɨcoo i ndaha ya, nihīn i tahū i jeē cóo nɨ́ɨ́ cáni, nájnūhun ni jejnūhun ya.
15 Por essa razão, Cristo é o mediador de uma nova aliança para que os que são chamados recebam a promessa da herança eterna, visto que ele morreu como resgate pelas transgressões cometidas sob a primeira aliança.
16 Chi cúu nájnūhun núu sáha ɨɨn tēe acta jeē cahán sɨquɨ̄ tahū, te nde na cúū de te níhín jníñu.
16 No caso de um testamento, é necessário que comprove a morte daquele que o fez;
17 Chi núu técu gā tēe ni sáha, te tu níhín jníñu. Te nde núu ni jihī de, te sáá te jéjníñu.
17 pois um testamento só é validado no caso de morte, uma vez que nunca vigora enquanto está vivo aquele que o fez.
18 Te suni súcuan contrato xīhna ñúhún, suni ni jini ñúhún cucutú jíín nɨ́ñɨ̄ quɨtɨ ní jíhī. Te contrato jeé chi ni cucutú jíín nɨ́ñɨ̄ Cristo jeē ni jíhī yā.
18 Por isso, nem a primeira aliança foi sancionada sem sangue.
19 Chi ná ni cuu ni cachi Moisés tācá jniñu ndácu contrato ley un núū ndɨvii ñayuu, te ni quihin de nɨñɨ̄ becerro jiín nɨ́ñɨ̄ ndixúhú jíín ndute, te jíín ixi cácuéhé jíín yúcū hisopo ni cosō yuyú de sɨquɨ̄ libro ley jiín sɨ́quɨ̄ ndɨvii ñayuu.
19 Quando Moisés terminou de proclamar todos os mandamentos da Lei a todo o povo, levou sangue de novilhos e de bodes, juntamente com água, lã vermelha e ramos de hissopo, e aspergiu o próprio livro e todo o povo, dizendo:
20 Te ni cahān de: Yāha cúu nɨñɨ̄ jeē cúcutú contrato ley jeē ní sáha Yaā Dios jiín yó, achí de.
20 "Este é o sangue da aliança que Deus ordenou que vocês obedeçam".
21 Te suni nɨñɨ̄ un ní cosō yuyú de nde maá vehe iī jiín táca ndajníñu ni cajejníñu de jeē cáchiñúhún de ya.
21 Da mesma forma, aspergiu com o sangue o tabernáculo e todos os utensílios das suas cerimônias.
22 Te je yajni ndɨhɨ ndajníñu, chi cáhán ley un jeē jíni ñúhún ndundoo jíín nɨ́ñɨ̄. Te núu ma cátɨ nɨñɨ̄ te ma cóne cáhnu ni yā nuū cuéchi núú.
22 De fato, segundo a Lei, quase todas as coisas são purificadas com sangue, e sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Núu súcuan te tācá ndajníñu un jéē cácuu muestra tāca jéē iyó andɨvɨ́, ni jini ñúhún ndundoo jíín nɨ́ñɨ̄ quɨtɨ. Te tāca máá jéē iyó andɨvɨ́, chi ni jini ñúhún ndundoo jíín nɨ́ñɨ̄ Cristo jeē yóhyo vāha ga.
23 Portanto, era necessário que as cópias das coisas que estão nos céus fossem purificadas com esses sacrifícios, mas as próprias coisas celestiais com sacrifícios superiores.
24 Te Cristo chi tu ní quɨ́vɨ ya ini lugar iī jeē ní casáha ñayuu, chi ɨɨn muestra‑ni ni cuu un jéē steén ndese íyó lugar iī ndije nde andɨvɨ́. Chi máá andɨvɨ́ ní quɨ̄vɨ ya, te vijna íne ya nuū Yaā Dios jeē cahán yā jehē yō.
24 Pois Cristo não entrou em santuário feito por homens, uma simples representação do verdadeiro; ele entrou no próprio céu, para agora se apresentar diante de Deus em nosso favor;
25 Te máá sútū cujéhnu ga quɨ́vɨ de tāca cuíyā ini cuarto iī gā jeē socó de nɨñɨ̄ quɨtɨ. Te Cristo tu ní sócó yā maá yá cuehē jínu, chi ɨɨn jínu‑ni.
25 não, porém, para se oferecer repetidas vezes à semelhança do sumo sacerdote que entra no Santo dos Santos todos os anos, com sangue alheio.
26 Chi núu jeē súcuan te cánuú jéē cuehē jínu ndoho ya nde ná ni jecōo ñayɨ̄vɨ́ te nde vijna núú. Te tuú chi sa tiempo cuándɨhɨ yāhá ni quenda ndijin yā ɨɨn jínu‑ni jeē nɨɨ́ cáni, ni socō yā maá yá jeē ní quende yā cuēchi.
26 Se assim fosse, Cristo precisaria sofrer muitas vezes, desde o começo do mundo. Mas agora ele apareceu uma vez por todas no fim dos tempos, para aniquilar o pecado mediante o sacrifício de si mesmo.
27 Te nájnūhun ni cundaā jeē cúū tāca ñáyuu ɨɨn jínu‑ni, yūcuán na te sándaā Yaā Dios jniñu i,
27 Da mesma forma, como o homem está destinado a morrer uma só vez e depois disso enfrentar o juízo,
28 suni súcuan Cristo ni jihī yā ɨɨn jínu‑ni jeē ni sócō yā maá yá jeē ní quende yā cuēchi cuehē ñayuu. Yūcuán na te ndiji ya ɨnga jínu, te nasūu jéē socó tucu ya maá yá jeē quénde yā cuēchi, chi sa suhva jeē jnáma ya ñayuu jeē cándetu i jeē ndíji ya.
28 assim também Cristo foi oferecido em sacrifício uma única vez, para tirar os pecados de muitos; e aparecerá segunda vez, não para tirar o pecado, mas para trazer salvação aos que o aguardam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.