Hebreus 7

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te máá Melquisedec ni cuu de rey ñuu Salem, te ni cuu de sutū nuū Yaā Dios, Yaā cujéhnu téyɨ́. Te ni jejnahan de Abraham ná ni nandicó Abraham jeē ní cundeyɨ́ de ni cajejnáhan de jíín táca rey. Te ni jicān tahú de jehē Abraham.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Te tāca úxī ndajníñu jeē ní quende Abraham nuū tāca rey un, ni jēhe de ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ un núū Melquisedec. Te sɨ́hvɨ́ Melquisedec cuní cahān: rey jeē sáha jniñu ndaā. Te suni nání de rey Salem, te jnūhun Salem cuní cahān: jeē iyó ndeyɨ́ sɨ́ɨ̄ ni. Te jeē yúcuan suni nání de: rey jeē sáha jeē iyó ndeyɨ́ sɨ́ɨ̄ ni ñayuu.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Te tu cáhán tutu jnūhun tátá de ni náná de ni tāca jíí de. Ni tu cáhán núu ni cacu de, ni núu ni jihī de. Chi cúu de nájnūhun Jesús, Sēhe Yaā Dios, chi nɨ́ɨ́ cáni cúu de sutū.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Te condēhe jíjnáhan ró náa jéhnu ni cuu Melquisedec, chi jíí jéhnu yó Abraham ni jēhe de ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ tāca jéē uxí nuū de sɨquɨ̄ tāca jéē ní quende de nuū rey un.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Te jíní yō jeē tāca úxī ndajníñu ni canihīn ñayuu, ni cajēhe i ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ un ní caquihin tēe cácuu sutū yucūn Leví, nájnūhun cáhán ley Moisés. Te ni caquihin de nuū ñáyuu cácuu jnáhan de, chi ɨɨn‑ni yucūn Abraham cácuu de jíín i.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Te Melquisedec nasūu yúcūn Leví cúu de, te vēsú súcuan te ni quihin de ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ tāca jéē uxí nuū Abraham. Te suni ni jicān tahú de jehē Abraham, vēsú cúu Abraham tēe jeē ni jéjnūhun ya nuū.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Te jíní vāha yó jéē tée cújéhnu ga cúu jeē jicán tahú jehē tēe núu ga.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Te ñayɨ̄vɨ yáha chi tāca sútū cáquihin de ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ tāca jéē uxí nuū ñáyuu, vēsú cácuu te tēe cájihī. Te Melquisedec suni ni quihin de, te máá de chi cáhán tutu iī jeē técu de.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Te suni cuu cahān yō jeē Leví, tēe jeē ní quihin ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ tāca jéē uxí nuū ñáyuu, suni nájnūhun nuū maá de ni quihin Melquisedec ɨɨn ɨɨn sɨquɨ̄ tāca jéē uxí. Chi jeē ni jéhe Abraham nuū Melquisedec, suu cúu nájnūhun jeē suni ni jēhe de jeē sɨquɨ́ Leví jiín ndɨhɨ ga yucūn de jeē quíji.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Chi yucūn Abraham cúu Leví, te vēsú ná tu cacu de quɨvɨ̄ jeē ni jéjnahan Melquisedec Abraham, te nájnūhun jeē ni jéhe máá de cúu jeē ni jéhe Abraham.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Te yucūn Leví ni cane sutū Aarón jiín táca gá sutū ní quijicoo. Te ni castéén de ley yā nuū ñáyuu Israel jenahán. Te núu ní cúu sáha de jeē quendōo ndaā ñayuu jiín ley un núú, te tuá cánuú jeē núcuɨñɨ̄ ɨnga clase sutū lugar Aarón jíín yúcūn de. Te ɨnga clase sutū cúu Cristo jeē cúu ya nájnūhun sutū Melquisedec.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Te núu nucuɨñɨ̄ ɨnga clase sutū, te suni cánuú sáma ley sɨquɨ̄ yucūn de.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Núu súcuan te ni sāma ley un, chi cáhán tutu iī jeē Jítoho yō Jesús cúu ɨnga clase sutū ún, te ni cacu ya chīji ɨnga yucūn. Te yucūn ní quiji ya ún, tú ni ɨɨn ní cúu sutū.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Chi jíní vāha yó jéē chíji yucūn Judá ni cacu Jitoho yō. Te yucūn ún chi tu ní cáhán cuɨtɨ Moisés jeē cánecoo sutū.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Te cájí cúu jeē ní nucuɨñɨ̄ Cristo jeē cúu ya ɨnga clase sutū nájnūhun sutū Melquisedec.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Te tu cúu ya sutū jeē ní cacu chīji yucūn Leví nájnūhun cáhán ley jenahán. Chi cúu ya sutū sɨquɨ̄ jeē ndíso ya poder cotecu yā nɨɨ́ cáni te ma cúū cuɨtɨ yā.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Chi súcuan ni cahān Yaā Dios jnūhun ya:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Núu súcuan te jniñu jeē ní ndacu ley jenahán sɨquɨ̄ sutū, chi ni naa vijna, chi tu ní níhín jníñu quendōo nɨ́ɨ́ cáni.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Chi ley Moisés tu ní sáha jeē quéndōo ndaā ñayuu. Te ni nihīn yō ɨɨn jnūhun vāha ga jeē ñúhun ni yō jeē ndáhva Cristo cuēchi yó, te súcuan ni cuyajni yó núū Yaā Dios.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Te jíín jéē ni cáhān teyɨ́ Yaā Dios te cúu Jesús sutū.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Chi tāca gá tēe ún, nasūu jíín jnúhun jeē ni cáhān teyɨ́ yá ní cúu de sutū. Te Jesús chi ni cahān teyɨ́ Yaā Dios jeē cuu ya sutū, chi súcuan cáhán tutu:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Núu súcuan te jíín Jesús ni cucutú ɨɨn contrato vāha ga vēsú ley jenahán.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Te tāca gá sutū ún, chi ni īyo cuehē de, chi sɨquɨ̄ jeē cájihī de te tu ní cúu cuɨñɨ de nɨ́ɨ́ cáni.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Te Jesús chi cúu ya sutū jeē cuɨñɨ nɨ́ɨ́ cáni, chi técu yā nɨɨ́ cáni.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Jeē yúcuan ndíso jníñu ya jnama ya ñayuu quíjicoo nuū Yaā Dios, cotecu i nɨ́ɨ́ cáni. Chi nɨ́ɨ́ cáni técu yā te cáhán yā jehē i jíín Yaā Dios.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Núu súcuan te vāha ndasɨ́ sutū cujéhnu cúu Jesús, jeē nájnūhun jíni ñúhún yó. Chi sutū iī cúu ya, te tú na cuēchi ya, te íyó ndoo ya, te tu cúu ya jnáhan ñayuu casáha cuēchi, te cújéhnu téyɨ́ yá nde nuū sucún gá andɨvɨ́.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Te máá yá tu jíni ñúhún sáha ya nájnūhun ni casáha sutū cácujéhnu jenahán, jeē ndɨquɨvɨ̄ ni casocō de quɨtɨ sɨquɨ̄ cuēchi máá de xīhna gā, te sáá te sɨquɨ̄ cuēchi ñayuu. Chi ɨɨn jínu‑ni ni socō yā maá yá jehē yō, te ni cuu‑ni.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Chi ni jeni ley Moisés tāca sútū cujéhnu jeē tú na fuerza squícu vāha. Yūcuán na te cuéé gá te ni cahān teyɨ́ Yaā Dios. Te jíín jéē ni cáhān teyɨ́ yá, te ni jeni ya Sēhe ya jeē cúu ya sutū cujéhnu, te sutū ndaā sutū vāha cúu ya nɨɨ́ cáni.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.