Hebreus 4
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te níní íyó gá jnūhun jeē ni jéjnūhun ya jeē quɨ́vɨcoo ñayuu nuū ndetātú i sáha ya, te na cónso īyo yó jéē ma stɨ́vɨ yó, návāha tú coo jíín sava ró jéē ma nihín rō quɨ̄vɨ ró.
1 Deus nos deixou a promessa de que podemos receber o descanso de que ele falou. Portanto, tenhamos muito cuidado para que Deus não julgue que algum de vocês tenha falhado, deixando assim de receber esse descanso.
2 Chi suni máá yó ni cajini sōho yó jnúhun jeē jnáma ya yohó, nájnūhun ñayuu jenahán un. Te nuū maá i tu ní jéjníñu jnūhun ni cajini i ún, sɨquɨ̄ jeē tu ní cácandíje i.
2 Pois, assim como aquelas pessoas ouviram, também nós ouvimos a boa notícia. Elas ouviram a mensagem, porém ela não lhes fez nenhum bem porque, quando a ouviram, não a receberam com fé.
3 Te yóhó jéē cácandíje, máá yó cúu jeē quɨ́vɨcoo yó núū ndetātu yó. Te sɨquɨ̄ ñáyuu tu cácandíje ni cahān yā suhva:
3 Portanto, nós, os que cremos, recebemos o descanso prometido por Deus, como ele mesmo disse: “Eu fiquei ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ” Ele disse isso, embora o seu trabalho já estivesse terminado desde o tempo em que havia criado o mundo.
4 Chi súcuan yósó jnúhun nuū tútu iī sɨquɨ̄ quɨvɨ̄ uxá:
4 Pois a respeito do sétimo dia está escrito o seguinte em alguma parte das Escrituras Sagradas : “No sétimo dia Deus descansou de todo o trabalho que ele havia feito.”
5 Te suni nuū tútu un yósó tucu:
5 E o mesmo assunto é repetido: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso.”
6 Núu súcuan te sava ñayuu chi quɨ̄vɨcoo nahín i nuū ndetātú i. Te ñayuu jenahán jéē ní cajini jnūhun jeē jnáma ya i, tu ní quɨ́vɨcoo i sɨquɨ̄ jeē tu ní cájendetū i nuū yā.
6 Aqueles que foram os primeiros a ouvir a boa notícia não tiveram fé e por isso não receberam esse descanso. Portanto, há outros que vão recebê-lo.
7 Jeē yúcuan ní jeni tucu ya ɨnga quɨvɨ̄ jeē quɨ́vɨcoo ñayuu, te quɨvɨ̄ un cúu vijna. Chi ná ni yāha cuehē tiempo jeē ni cáhān yā jiín ñáyuu jenahán, te yósó núū tútu jeē ni sáha ya jeē suni ni cahān David suhva:
7 A prova disso é que Deus marca outro dia, chamado “hoje”. Ele falou disso, muitos anos depois, por meio de Davi, no trecho das Escrituras já citado: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos.”
8 Te nde jenahán ní squɨ́vɨ Josué ñayuu Israel un ñuu nuū ndetātú i. Te tu ní cúu squɨ́vɨ de i nuū ndetātu ánuá i sáha ya. Chi núu súcuan te ma cahán gā Yaā Dios jiín táca ñáyuu jeē vijna cúu quɨvɨ̄ jeē quɨ́vɨcoo i nuū ndetātú i.
8 Se Josué tivesse dado ao povo esse descanso, Deus não teria falado mais tarde a respeito de outro dia.
9 Núu súcuan te íyó túhva nahín ɨɨn nuū ndetātu ñáyuu Yaā Dios, nájnūhun ni ndetātu máá yá.
9 Assim ainda fica para o povo de Deus um descanso, como o descanso de Deus no sétimo dia.
10 Chi ñayuu jeē quɨ́vɨcoo nuū ndétātú i jíín yá, chi ndétātú i jeē ní casájniñu i, nájnūhun ni ndetātú Yaā Dios nuū jníñu ni sáha máá yá.
10 Porque quem receber o descanso que Deus prometeu vai descansar de todos os seus trabalhos, assim como Deus descansou dos trabalhos dele.
11 Núu súcuan te na ndúcú ndéyɨ́ yó quɨ̄vɨ yó núū ndetātu yó un, te ma sáha ni ɨɨn yó cuéchi jeē ma cándíje yó, nájnūhun ni casáha i nde saá.
11 Portanto, façamos tudo para receber esse descanso, e assim nenhum de nós deixará de recebê-lo, como aconteceu com aquelas pessoas, por terem se revoltado.
12 Chi jnūhun Yaā Dios ndíto técu te íyó poder. Chi cúu nájnūhun ɨɨn espada jeē xeén ndɨndúú lado, chi nástúu cájí ndese íyó jéē níjnūní yō jiín ánuá yō, nájnūhun sáha espada jeē jéhnde te nástúu nuū ñujnáhan yɨquɨ jíín meque. Te jnūhun ya nástúu ndɨhɨ ndese jéni ni yō jiín ndese cúní yō sáha yó.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa e corta mais do que qualquer espada afiada dos dois lados. Ela vai até o lugar mais fundo da alma e do espírito, vai até o íntimo das pessoas e julga os desejos e pensamentos do coração delas.
13 Te tu íyó ni ɨɨn jeē yɨ́sāhí jeē tu jíní maá Yaā jeē náquihin cuenta, chi ndɨhɨ‑ni jíní vāha ya, te ndɨhɨ‑ni túu ndijin nuū yā.
13 Não há nada que se possa esconder de Deus. Em toda a criação, tudo está descoberto e aberto diante dos seus olhos, e é a ele que todos nós teremos de prestar contas.
14 Te cánevāha yó ɨɨn sutū cujéhnu ga, te je ni ndaa ya ni ndɨ̄vɨ ya nuū iyó Yaā Dios. Te Jesús Sēhe Yaā Dios cúu ya. Jeē yúcuan na cuɨ́ñɨ nīhin yó jíín jnúhun jeē ní candíje yó.
14 Portanto, fiquemos firmes na fé que anunciamos, pois temos um Grande Sacerdote poderoso, Jesus, o Filho de Deus, o qual entrou na própria presença de Deus.
15 Chi névāha yó ɨɨn sutū cujéhnu jeē jíto ndáhú yóhó jeē tu fuerza yō squícu vāha yó. Chi nájnūhun ndóho yó jéē jíto ndee jexeén yohó, suni súcuan ni ndoho ya jeē ní jito ndee un yá, vēsú tú cuɨtɨ cuēchi ya.
15 O nosso Grande Sacerdote não é como aqueles que não são capazes de compreender as nossas fraquezas. Pelo contrário, temos um Grande Sacerdote que foi tentado do mesmo modo que nós, mas não pecou.
16 Núu súcuan te ma yūhu yó, chi na quɨ́vɨ yó yuhu mesa yā, cúu jeē cacān tahú yō. Chi manī yā jiín yó, te cúndáhú ni yā yohó, te sɨquɨ̄ jeē váha ni yā te chíndéé ñáhán yá yohó táca jínu jeē jíni ñúhún yó.
16 Por isso tenhamos confiança e cheguemos perto do trono divino, onde está a graça de Deus. Ali receberemos misericórdia e encontraremos graça sempre que precisarmos de ajuda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.