Hebreus 4
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs BKJ
1 Te níní íyó gá jnūhun jeē ni jéjnūhun ya jeē quɨ́vɨcoo ñayuu nuū ndetātú i sáha ya, te na cónso īyo yó jéē ma stɨ́vɨ yó, návāha tú coo jíín sava ró jéē ma nihín rō quɨ̄vɨ ró.
1 Portanto, temamos, a fim de que, uma promessa nos foi deixada de entrar em seu descanso, qualquer um de vocês deve parecer estar aquém disso.
2 Chi suni máá yó ni cajini sōho yó jnúhun jeē jnáma ya yohó, nájnūhun ñayuu jenahán un. Te nuū maá i tu ní jéjníñu jnūhun ni cajini i ún, sɨquɨ̄ jeē tu ní cácandíje i.
2 Porque para nós o evangelho foi pregado, assim também como a eles, mas a palavra pregada não lhes serviu, não estando esta misturada com a fé daqueles que a ouviram.
3 Te yóhó jéē cácandíje, máá yó cúu jeē quɨ́vɨcoo yó núū ndetātu yó. Te sɨquɨ̄ ñáyuu tu cácandíje ni cahān yā suhva:
3 Porque nós, que temos crido, entramos no repouso, tal como ele disse: Assim como jurei na minha ira eles não entrarão no meu repouso; embora as obras estivessem consumadas desde a fundação do mundo.
4 Chi súcuan yósó jnúhun nuū tútu iī sɨquɨ̄ quɨvɨ̄ uxá:
4 Porque ele falou em um determinado lugar do sétimo dia: E Deus repousou no sétimo dia de todas as suas obras.
5 Te suni nuū tútu un yósó tucu:
5 E neste lugar novamente: Não entrarão no meu repouso.
6 Núu súcuan te sava ñayuu chi quɨ̄vɨcoo nahín i nuū ndetātú i. Te ñayuu jenahán jéē ní cajini jnūhun jeē jnáma ya i, tu ní quɨ́vɨcoo i sɨquɨ̄ jeē tu ní cájendetū i nuū yā.
6 Vendo, portanto, que ainda há alguns que devem entrar, e que aqueles que primeiro receberam a pregação não entraram por causa da incredulidade,
7 Jeē yúcuan ní jeni tucu ya ɨnga quɨvɨ̄ jeē quɨ́vɨcoo ñayuu, te quɨvɨ̄ un cúu vijna. Chi ná ni yāha cuehē tiempo jeē ni cáhān yā jiín ñáyuu jenahán, te yósó núū tútu jeē ni sáha ya jeē suni ni cahān David suhva:
7 novamente, ele determina um certo dia, dizendo através de Davi: Hoje, depois de muito tempo, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Te nde jenahán ní squɨ́vɨ Josué ñayuu Israel un ñuu nuū ndetātú i. Te tu ní cúu squɨ́vɨ de i nuū ndetātu ánuá i sáha ya. Chi núu súcuan te ma cahán gā Yaā Dios jiín táca ñáyuu jeē vijna cúu quɨvɨ̄ jeē quɨ́vɨcoo i nuū ndetātú i.
8 Porque, se Jesus lhes houvesse dado repouso, não teria falado depois disso a respeito de um outro dia.
9 Núu súcuan te íyó túhva nahín ɨɨn nuū ndetātu ñáyuu Yaā Dios, nájnūhun ni ndetātu máá yá.
9 Portanto, ainda resta um repouso para o povo de Deus.
10 Chi ñayuu jeē quɨ́vɨcoo nuū ndétātú i jíín yá, chi ndétātú i jeē ní casájniñu i, nájnūhun ni ndetātú Yaā Dios nuū jníñu ni sáha máá yá.
10 Porque aquele que entrou no seu repouso, também cessou as suas próprias obras, assim como Deus repousou das suas.
11 Núu súcuan te na ndúcú ndéyɨ́ yó quɨ̄vɨ yó núū ndetātu yó un, te ma sáha ni ɨɨn yó cuéchi jeē ma cándíje yó, nájnūhun ni casáha i nde saá.
11 Esforcemo-nos, portanto, para entrar naquele repouso, a fim de que nenhum homem caia no mesmo exemplo de incredulidade.
12 Chi jnūhun Yaā Dios ndíto técu te íyó poder. Chi cúu nájnūhun ɨɨn espada jeē xeén ndɨndúú lado, chi nástúu cájí ndese íyó jéē níjnūní yō jiín ánuá yō, nájnūhun sáha espada jeē jéhnde te nástúu nuū ñujnáhan yɨquɨ jíín meque. Te jnūhun ya nástúu ndɨhɨ ndese jéni ni yō jiín ndese cúní yō sáha yó.
12 Porque a palavra de Deus é viva e poderosa, e mais afiada do que qualquer espada de dois gumes, penetrando até a divisão da alma e do espírito, e das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Te tu íyó ni ɨɨn jeē yɨ́sāhí jeē tu jíní maá Yaā jeē náquihin cuenta, chi ndɨhɨ‑ni jíní vāha ya, te ndɨhɨ‑ni túu ndijin nuū yā.
13 E não há criatura alguma que não se manifeste à sua vista; porém todas as coisas estão nuas e abertas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Te cánevāha yó ɨɨn sutū cujéhnu ga, te je ni ndaa ya ni ndɨ̄vɨ ya nuū iyó Yaā Dios. Te Jesús Sēhe Yaā Dios cúu ya. Jeē yúcuan na cuɨ́ñɨ nīhin yó jíín jnúhun jeē ní candíje yó.
14 Sabendo que temos um grande sumo sacerdote, que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, retenhamos firmemente a nossa fé.
15 Chi névāha yó ɨɨn sutū cujéhnu jeē jíto ndáhú yóhó jeē tu fuerza yō squícu vāha yó. Chi nájnūhun ndóho yó jéē jíto ndee jexeén yohó, suni súcuan ni ndoho ya jeē ní jito ndee un yá, vēsú tú cuɨtɨ cuēchi ya.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa ser tocado com o sentimento de nossas fraquezas, porém um que em todos os pontos foi tentado, assim como nós, porém sem pecado.
16 Núu súcuan te ma yūhu yó, chi na quɨ́vɨ yó yuhu mesa yā, cúu jeē cacān tahú yō. Chi manī yā jiín yó, te cúndáhú ni yā yohó, te sɨquɨ̄ jeē váha ni yā te chíndéé ñáhán yá yohó táca jínu jeē jíni ñúhún yó.
16 Portanto, acheguemo-nos confiantemente ao trono da graça, para que possamos obter misericórdia e achar graça e auxílio em tempo de necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.