Hebreus 3
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Hermano, ni cana Yaā Dios rohó, te cácuu ró ñáyuu ndoo máá yá. Núu súcuan te na nácani vāha ni rō sɨquɨ̄ Cristo Jesús, Yaā cúu apóstol jeē ní tejníñu Yaā Dios, te suni cúu ya sutū cujéhnu sɨquɨ̄ jnúhun cácandíje yó.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Chi ni squícu vāha ya nuū Yaā Dios, Yaā ní tee jniñu un sɨ́quɨ̄ yā, nájnūhun ni squícu vāha Moisés nuū ñáyuu jeē ni cáhān Yaā Dios jeē cácuu i ñayuu vehe ya.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Chi cújéhnu ndasɨ́ gá Jesús vēsú Moisés, nájnūhun cújéhnu ndasɨ́ gá tēe sáha vehe nasūu máá vehe.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Chi tācá vehe íyó tée ni sáha. Te máá Yaā Dios cúu jeē ni sáha tāca jéē iyó.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Te Moisés ni squícu vāha de jíín jniñu jeē ní cuu de mozo ni condito de ñayuu vehe Yaā Dios. Te ni castūhún de sɨquɨ̄ tāca jnúhun jeē steén yā tiempo quiji.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Te Cristo chi sa cúu ya maá Séhe jeē ndácu jniñu nuū ñáyuu vehe Tátá yā, te vāha squícu ya jeē ni jéjnūhun ya nuū i. Te suni máá yó cácuu ñayuu vehe ya, te núu na cuɨ́ñɨ nīhin yó jíín jnúhun cándíje yó ndé quɨvɨ̄ sándɨ̄hɨ́, te núu cúsɨɨ̄ ni yō jeē ñúhun ni yō tāca jéē váha jeē coo.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Núu súcuan te na chúhun ni yō jeē cahán Espíritu Santo nuū tútu iī:
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 te ma cúnīhni ni rō nájnūhun ni cacunīhni ni ñayuu jenahán.
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Chi yūcuan ní casáha jíí rō jniñu jeē ni quɨ́tɨ̄ ni rī, achí yá,
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Jeē yúcuan ní quɨtɨ̄ ni rī jiín ñáyuu tiempo un.
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Te jeē yúcuan ní quɨtɨ̄ ni rī, te ni cahān teyɨ́ rí
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Núu súcuan hermano, coto má conéé ánuá ni ɨɨn ró jéē cáca yátá ró jeē tuá candíje ró Yaā Dios, Yaā técu.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Chi sa suhva tāca quɨ́vɨ̄ na stɨ́hvɨ́ jnáhan ni rō, níní gá iyó tiempo, návāha ma cúnīhni ni ni ɨɨn ró te stáhú róhó sáha ró cuéchi.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Te núu na cuɨ́ñɨ nīhin yó ndé quɨvɨ̄ sándɨ̄hɨ jíín jnúhun jeē ní quejéé yó jiín, yūcuán na te cuu yó jnáhan Cristo.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Chi cáhán tutu:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 ¿Te ndé‑ni cúu ñayuu jeē ní jini jnūhun ya te ni cunīhni ni? Suu ndɨhɨ ñayuu jeē ni scácu Moisés jeē ní quendacoo Egipto.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 ¿Te ndé‑ni cúu ñayuu jeē ni quɨ́tɨ̄ ni yā nuū uū xico cuiyā? Suu ñayuu jeē ní casáha cuēchi, te ni cajihī i nuū ñúhun téhé.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 ¿Te ndé‑ni i cúu jeē ni cáhān teyɨ́ yá jeē ma quɨ́vɨcoo cuɨtɨ i nuū ndetātú i sáha ya? Suu máá ñáyuu jeē tu ní cájendetū nuū yā.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Núu súcuan te jíní yō jeē tu ní cúu quɨ̄vɨcoo i nuū ndetātú i, sɨquɨ̄ jeē tu ní cácandíje i ya.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.