Hebreus 12
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Te íyó cuéhē ndasɨ́ ñáyuu un jéē ní cacandíje nīhin i jeē sáha ya jehē i, te nájnūhun ni jicó ndúū i yóhó, cástéén gā i nuū yō nde vijna jeē suni súcuan na cándíje yó. Núu súcuan te suni máá yó, na téjiyo yó táca jéē sajnéñu jíín cuéchi jeē ni cáan yó jíín. Te na cuándeyɨ́ ni yō cunu yó jíín carrera jeē ni jéhe ya jeē cunu yó.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Te na cócunuū vāha yó Jesús, Yaā jeē ni scándíje yóhó te sáha ya jeē íje vāha yó jíín jnúhun ya nde jīnu ije yó. Chi máá yá ni jendeyɨ́ ni yā ni ndoho ya jicā cruz. Te vēsú jnūhun canu cúu jeē súcuan cuu yā, te tu ní sáha ya cuenta. Chi ni ñuhun ni yā jeē sa cusɨɨ̄ ndasɨ́ ni yā ná ni cuu ni ndoho ya. Yūcuán na te ni cucōo ya lado váha mesa nuū ndácu Yaā Dios jniñu.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Te na nácani ni rō ndese ni jendeyɨ́ ni yā ni ndoho ya jeē ni sáha ndevāha ñayuu iyó cuéchi jíín yá. Te súcuan te ma cuíta ró ni ma ndínuu ni rō jiín jnúndóho.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Chi ni ná tu ndoho ró jéē ndé cuu rō jeē cánducú ndéyɨ́ ró snáā rō cuēchi.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Te sanaa te je ni canaa ni rō jnūhun cáhán tutu iī, jeē stɨhvɨ́ ni Yaā Dios rohó jéē cácuu ró séhe ya:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Chi Jitoho yō snáhnú yā ñayuu jeē maní yā jiín,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Núu súcuan te na cuándeyɨ́ ni rō jeē snahnú Yaā Dios rohó, chi sáha ya jiín ró nájnūhun sáha tátá jiín séhe. Chi tú na sēhe íyó jéē tu snáhnú tatá i.
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Te núu ma snahnú yā rohó, nájnūhun ndóho tāca séhe, núu súcuan te nájnūhun sēhe ndáhú cácuu ró, nasūu séhe ndije ya.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Te tátá yō ñayɨ̄vɨ yáha, suni ni snahnú de yóhó, te ni īyo yɨ́ñúhún yó jíín de. Te nagā ni cuu jeē ma cuándetū yō nuū maá Tátá yō andɨvɨ́ jeē snahnú yā yohó, te cotecu yō nɨɨ́ cáni.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Te ndaā chi máá de ni casnáhnú de yóhó jecu‑ni quɨvɨ̄, ndese ni cuu ni maá de. Te máá yá chi snáhnú yā yohó ɨɨn modo jeē quéndōo vāha ga yō, návāha coo ndoo yó nájnūhun íyó ndoo máá yá.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Te ndaā chi tu cácusɨɨ̄ ni yō maá hora jeē ndóho yó castigo, chi sa cúcuíhyá ni yō. Te cúcuéé gá te cuni yō jeē ní quendōo ndaā yō te coo ndeyɨ́ sɨ́ɨ̄ ni yō jeē ni snáhnú yā yohó.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Núu súcuan te ma cóo ró nájnūhun tēe ni cuīta íī ndaha te quɨ́sɨ i xinī yɨtɨ́, chi sa ndacuī na sáha ró máá ró nuū jnúndóho.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Te sáha ró ichi ndóó caca ndaā rō, návāha nduvāha róhó jéē tu fuerza ini, jeē cácuu ró nájnūhun tēe chácuá jeē tu cúu caca vāha.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Te na cóndɨhvɨ̄ ni rō jeē condee manī rō jiín táca ñáyuu, jíín jéē cóo ndoo coo iī rō nuū yā. Chi ma cúu coto ni ɨɨn ñayuu nuū maá Jítoho yō te núu tu íyó ndoo i.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Te coto má cáca yátá ni ɨɨn ró te scuíta ró jnúhun jeē sáha Yaā Dios jeē váha róhó, návāha tú cuu ró nájnūhun ɨɨn yucū uvuá jeē stɨ́vɨ te sáha daño jiín cuéhē ñayuu.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Te ni ɨɨn ró ma cáca jnéní. Te ni ma cóo jéē ni rō nuū Yaā Dios, nájnūhun ni īyo Esaú. Chi máá ɨɨn cohō ndeyu ni jicān de nuū ñáni de, ni sama de jíín derecho de jeē cúu de sūchi núú, te súcuan ni xīcó de derecho de.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Te cájini rō jeē cucuéé gá te ni cuni de jeē na cáhán tatá de jeē váha tahū nihīn de, te tu ní cúu, chi tuá ni táñúhún Yaā Dios de. Chi tu ní níhīn jníñu jeē ní nacani ni de, vēsú ni nducú ndéyɨ́ de te nde ndahyú de.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Te róhó jíjnáhan ró tu ní quíjicoo ró núū íyo cúu, nájnūhun īyo ni cuu máá yucu nuū ni jéhe ya ley yā nuū ñáyuu Israel. Chi ni cane yáñuhūn yucu Sinaí, te nee lúchi jnúú jíto, te quée tachī xeén.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Te ni jecu trompeta, te ni cahān Yaā Dios. Te ñayuu jeē ní cajini sōho jeē cahán yā, ni cacahān ndahú i jeē ma cahán gā yā jiín i.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Chi tu ní cúndeyɨ́ i jíín jnúhun jeē ní ndacu ya jniñu nuū i, chi ni cahān yā: Vēsú ɨɨn quɨtɨ‑ni núu quɨ̄vɨ tɨ yucu yáha, jíni ñúhún cuu tɨ̄ jiín yúū chí jíín lanza, achí yá.
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Te sɨquɨ̄ jeē íyo ndasɨ́ cúu jeē cájito i ún, te ni cahān Moisés: Quɨ́sɨ i ruhū jeē yuhú rí, achí de.
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Te vijna róhó jéē cácandíje, tu ní quíjicoo ró núū yúcu yúcuan. Chi sa suhva nuū maá yucu Sion jiín núū maá ñuu Yaā Dios, Yaā técu, ni quɨ̄vɨcoo ró. Te ñuu un cúu Jerusalén jeē iyó andɨvɨ́, nuū cáhīyo tútú cuéhē ndasɨ́ mil ndajéhé cáchiñúhún Yaā Dios.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Te ni quɨ̄vɨcoo ró núū cáyūcu tútú ñáyuu cácandíje jeē cácuu sēhe Yaā Dios, jeē iyó lista i andɨvɨ́. Te ni quɨ̄vɨcoo ró núū Yaā Dios, Yaā sándaā jniñu ndɨhɨ ñayuu, jiín núū cáhīyo ánuá ñayuu vāha jeē jé ni squéndōo ndaā yā i.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Te suni nuū maá Jesús, Yaā ndíso jníñu sɨquɨ̄ contrato jeé ní quɨ̄vɨcoo ró. Te yahu ndasɨ́ gá jniñu sáha nɨñɨ̄ yā jeē ni jétɨ jeē ndáhva cuēchi yó, nasūu nɨ́ñɨ̄ Abel jeē ni jícān cuēchi.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Núu súcuan te coto má squéhichī rō jnūhun jeē cahán yā jiín ró jijnáhan ró. Chi ñayuu jeē tu ní cájetáhú ná ni cahān yā jiín i ñayɨ̄vɨ yáha, tu ní cácācu i. Te xeēn gā ndoho yóhó te núu ma cuatáhú yó nuū yā jeē cahán yā nde ichi ándɨvɨ́ núu súcuan.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Te nde saá ní quɨsɨ i ñayɨ̄vɨ jéē ni cáhān yā. Te vijna chi cáhán yā: Ɨɨn na jínu quɨsɨ ri ñayɨ̄vɨ́, te nasūu máá‑ni ñayɨ̄vɨ́, chi suni tāca jéē íin andɨvɨ́, áchí yá.
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Te jnūhun yáha jéē cahán, ɨɨn na jínu, chi cúní cahān jeē téjiyo ya tāca jéē tu íyó cutú, suu jeē ní cuvāha, návāha na quéndōo jeē cóo cutú nɨ́ɨ́ cáni.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Núu súcuan te cuāha Yaā Dios ɨɨn ñuu nuū yō jeē cóo cutú nɨ́ɨ́ cáni. Te jeē yúcuan, na nácuatáhú yó nuū yā, te na chíñúhún yó yā, te na cóo yɨ́ñúhún yó, návāha cusɨɨ̄ ni yā jiín yó.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Chi Yaā Dios maá yó cúu nájnūhun ɨɨn ñuhūn jeē snáā ndɨhɨ jeē neé.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.