Hebreus 12

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te íyó cuéhē ndasɨ́ ñáyuu un jéē ní cacandíje nīhin i jeē sáha ya jehē i, te nájnūhun ni jicó ndúū i yóhó, cástéén gā i nuū yō nde vijna jeē suni súcuan na cándíje yó. Núu súcuan te suni máá yó, na téjiyo yó táca jéē sajnéñu jíín cuéchi jeē ni cáan yó jíín. Te na cuándeyɨ́ ni yō cunu yó jíín carrera jeē ni jéhe ya jeē cunu yó.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Te na cócunuū vāha yó Jesús, Yaā jeē ni scándíje yóhó te sáha ya jeē íje vāha yó jíín jnúhun ya nde jīnu ije yó. Chi máá yá ni jendeyɨ́ ni yā ni ndoho ya jicā cruz. Te vēsú jnūhun canu cúu jeē súcuan cuu yā, te tu ní sáha ya cuenta. Chi ni ñuhun ni yā jeē sa cusɨɨ̄ ndasɨ́ ni yā ná ni cuu ni ndoho ya. Yūcuán na te ni cucōo ya lado váha mesa nuū ndácu Yaā Dios jniñu.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Te na nácani ni rō ndese ni jendeyɨ́ ni yā ni ndoho ya jeē ni sáha ndevāha ñayuu iyó cuéchi jíín yá. Te súcuan te ma cuíta ró ni ma ndínuu ni rō jiín jnúndóho.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Chi ni ná tu ndoho ró jéē ndé cuu rō jeē cánducú ndéyɨ́ ró snáā rō cuēchi.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Te sanaa te je ni canaa ni rō jnūhun cáhán tutu iī, jeē stɨhvɨ́ ni Yaā Dios rohó jéē cácuu ró séhe ya:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Chi Jitoho yō snáhnú yā ñayuu jeē maní yā jiín,
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Núu súcuan te na cuándeyɨ́ ni rō jeē snahnú Yaā Dios rohó, chi sáha ya jiín ró nájnūhun sáha tátá jiín séhe. Chi tú na sēhe íyó jéē tu snáhnú tatá i.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Te núu ma snahnú yā rohó, nájnūhun ndóho tāca séhe, núu súcuan te nájnūhun sēhe ndáhú cácuu ró, nasūu séhe ndije ya.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Te tátá yō ñayɨ̄vɨ yáha, suni ni snahnú de yóhó, te ni īyo yɨ́ñúhún yó jíín de. Te nagā ni cuu jeē ma cuándetū yō nuū maá Tátá yō andɨvɨ́ jeē snahnú yā yohó, te cotecu yō nɨɨ́ cáni.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Te ndaā chi máá de ni casnáhnú de yóhó jecu‑ni quɨvɨ̄, ndese ni cuu ni maá de. Te máá yá chi snáhnú yā yohó ɨɨn modo jeē quéndōo vāha ga yō, návāha coo ndoo yó nájnūhun íyó ndoo máá yá.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Te ndaā chi tu cácusɨɨ̄ ni yō maá hora jeē ndóho yó castigo, chi sa cúcuíhyá ni yō. Te cúcuéé gá te cuni yō jeē ní quendōo ndaā yō te coo ndeyɨ́ sɨ́ɨ̄ ni yō jeē ni snáhnú yā yohó.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Núu súcuan te ma cóo ró nájnūhun tēe ni cuīta íī ndaha te quɨ́sɨ i xinī yɨtɨ́, chi sa ndacuī na sáha ró máá ró nuū jnúndóho.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Te sáha ró ichi ndóó caca ndaā rō, návāha nduvāha róhó jéē tu fuerza ini, jeē cácuu ró nájnūhun tēe chácuá jeē tu cúu caca vāha.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Te na cóndɨhvɨ̄ ni rō jeē condee manī rō jiín táca ñáyuu, jíín jéē cóo ndoo coo iī rō nuū yā. Chi ma cúu coto ni ɨɨn ñayuu nuū maá Jítoho yō te núu tu íyó ndoo i.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Te coto má cáca yátá ni ɨɨn ró te scuíta ró jnúhun jeē sáha Yaā Dios jeē váha róhó, návāha tú cuu ró nájnūhun ɨɨn yucū uvuá jeē stɨ́vɨ te sáha daño jiín cuéhē ñayuu.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Te ni ɨɨn ró ma cáca jnéní. Te ni ma cóo jéē ni rō nuū Yaā Dios, nájnūhun ni īyo Esaú. Chi máá ɨɨn cohō ndeyu ni jicān de nuū ñáni de, ni sama de jíín derecho de jeē cúu de sūchi núú, te súcuan ni xīcó de derecho de.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Te cájini rō jeē cucuéé gá te ni cuni de jeē na cáhán tatá de jeē váha tahū nihīn de, te tu ní cúu, chi tuá ni táñúhún Yaā Dios de. Chi tu ní níhīn jníñu jeē ní nacani ni de, vēsú ni nducú ndéyɨ́ de te nde ndahyú de.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Te róhó jíjnáhan ró tu ní quíjicoo ró núū íyo cúu, nájnūhun īyo ni cuu máá yucu nuū ni jéhe ya ley yā nuū ñáyuu Israel. Chi ni cane yáñuhūn yucu Sinaí, te nee lúchi jnúú jíto, te quée tachī xeén.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Te ni jecu trompeta, te ni cahān Yaā Dios. Te ñayuu jeē ní cajini sōho jeē cahán yā, ni cacahān ndahú i jeē ma cahán gā yā jiín i.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Chi tu ní cúndeyɨ́ i jíín jnúhun jeē ní ndacu ya jniñu nuū i, chi ni cahān yā: Vēsú ɨɨn quɨtɨ‑ni núu quɨ̄vɨ tɨ yucu yáha, jíni ñúhún cuu tɨ̄ jiín yúū chí jíín lanza, achí yá.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Te sɨquɨ̄ jeē íyo ndasɨ́ cúu jeē cájito i ún, te ni cahān Moisés: Quɨ́sɨ i ruhū jeē yuhú rí, achí de.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Te vijna róhó jéē cácandíje, tu ní quíjicoo ró núū yúcu yúcuan. Chi sa suhva nuū maá yucu Sion jiín núū maá ñuu Yaā Dios, Yaā técu, ni quɨ̄vɨcoo ró. Te ñuu un cúu Jerusalén jeē iyó andɨvɨ́, nuū cáhīyo tútú cuéhē ndasɨ́ mil ndajéhé cáchiñúhún Yaā Dios.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Te ni quɨ̄vɨcoo ró núū cáyūcu tútú ñáyuu cácandíje jeē cácuu sēhe Yaā Dios, jeē iyó lista i andɨvɨ́. Te ni quɨ̄vɨcoo ró núū Yaā Dios, Yaā sándaā jniñu ndɨhɨ ñayuu, jiín núū cáhīyo ánuá ñayuu vāha jeē jé ni squéndōo ndaā yā i.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Te suni nuū maá Jesús, Yaā ndíso jníñu sɨquɨ̄ contrato jeé ní quɨ̄vɨcoo ró. Te yahu ndasɨ́ gá jniñu sáha nɨñɨ̄ yā jeē ni jétɨ jeē ndáhva cuēchi yó, nasūu nɨ́ñɨ̄ Abel jeē ni jícān cuēchi.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Núu súcuan te coto má squéhichī rō jnūhun jeē cahán yā jiín ró jijnáhan ró. Chi ñayuu jeē tu ní cájetáhú ná ni cahān yā jiín i ñayɨ̄vɨ yáha, tu ní cácācu i. Te xeēn gā ndoho yóhó te núu ma cuatáhú yó nuū yā jeē cahán yā nde ichi ándɨvɨ́ núu súcuan.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Te nde saá ní quɨsɨ i ñayɨ̄vɨ jéē ni cáhān yā. Te vijna chi cáhán yā: Ɨɨn na jínu quɨsɨ ri ñayɨ̄vɨ́, te nasūu máá‑ni ñayɨ̄vɨ́, chi suni tāca jéē íin andɨvɨ́, áchí yá.
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Te jnūhun yáha jéē cahán, ɨɨn na jínu, chi cúní cahān jeē téjiyo ya tāca jéē tu íyó cutú, suu jeē ní cuvāha, návāha na quéndōo jeē cóo cutú nɨ́ɨ́ cáni.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Núu súcuan te cuāha Yaā Dios ɨɨn ñuu nuū yō jeē cóo cutú nɨ́ɨ́ cáni. Te jeē yúcuan, na nácuatáhú yó nuū yā, te na chíñúhún yó yā, te na cóo yɨ́ñúhún yó, návāha cusɨɨ̄ ni yā jiín yó.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Chi Yaā Dios maá yó cúu nájnūhun ɨɨn ñuhūn jeē snáā ndɨhɨ jeē neé.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.