Hebreus 12
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te íyó cuéhē ndasɨ́ ñáyuu un jéē ní cacandíje nīhin i jeē sáha ya jehē i, te nájnūhun ni jicó ndúū i yóhó, cástéén gā i nuū yō nde vijna jeē suni súcuan na cándíje yó. Núu súcuan te suni máá yó, na téjiyo yó táca jéē sajnéñu jíín cuéchi jeē ni cáan yó jíín. Te na cuándeyɨ́ ni yō cunu yó jíín carrera jeē ni jéhe ya jeē cunu yó.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Te na cócunuū vāha yó Jesús, Yaā jeē ni scándíje yóhó te sáha ya jeē íje vāha yó jíín jnúhun ya nde jīnu ije yó. Chi máá yá ni jendeyɨ́ ni yā ni ndoho ya jicā cruz. Te vēsú jnūhun canu cúu jeē súcuan cuu yā, te tu ní sáha ya cuenta. Chi ni ñuhun ni yā jeē sa cusɨɨ̄ ndasɨ́ ni yā ná ni cuu ni ndoho ya. Yūcuán na te ni cucōo ya lado váha mesa nuū ndácu Yaā Dios jniñu.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Te na nácani ni rō ndese ni jendeyɨ́ ni yā ni ndoho ya jeē ni sáha ndevāha ñayuu iyó cuéchi jíín yá. Te súcuan te ma cuíta ró ni ma ndínuu ni rō jiín jnúndóho.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Chi ni ná tu ndoho ró jéē ndé cuu rō jeē cánducú ndéyɨ́ ró snáā rō cuēchi.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Te sanaa te je ni canaa ni rō jnūhun cáhán tutu iī, jeē stɨhvɨ́ ni Yaā Dios rohó jéē cácuu ró séhe ya:
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Chi Jitoho yō snáhnú yā ñayuu jeē maní yā jiín,
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Núu súcuan te na cuándeyɨ́ ni rō jeē snahnú Yaā Dios rohó, chi sáha ya jiín ró nájnūhun sáha tátá jiín séhe. Chi tú na sēhe íyó jéē tu snáhnú tatá i.
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Te núu ma snahnú yā rohó, nájnūhun ndóho tāca séhe, núu súcuan te nájnūhun sēhe ndáhú cácuu ró, nasūu séhe ndije ya.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Te tátá yō ñayɨ̄vɨ yáha, suni ni snahnú de yóhó, te ni īyo yɨ́ñúhún yó jíín de. Te nagā ni cuu jeē ma cuándetū yō nuū maá Tátá yō andɨvɨ́ jeē snahnú yā yohó, te cotecu yō nɨɨ́ cáni.
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Te ndaā chi máá de ni casnáhnú de yóhó jecu‑ni quɨvɨ̄, ndese ni cuu ni maá de. Te máá yá chi snáhnú yā yohó ɨɨn modo jeē quéndōo vāha ga yō, návāha coo ndoo yó nájnūhun íyó ndoo máá yá.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Te ndaā chi tu cácusɨɨ̄ ni yō maá hora jeē ndóho yó castigo, chi sa cúcuíhyá ni yō. Te cúcuéé gá te cuni yō jeē ní quendōo ndaā yō te coo ndeyɨ́ sɨ́ɨ̄ ni yō jeē ni snáhnú yā yohó.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Núu súcuan te ma cóo ró nájnūhun tēe ni cuīta íī ndaha te quɨ́sɨ i xinī yɨtɨ́, chi sa ndacuī na sáha ró máá ró nuū jnúndóho.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Te sáha ró ichi ndóó caca ndaā rō, návāha nduvāha róhó jéē tu fuerza ini, jeē cácuu ró nájnūhun tēe chácuá jeē tu cúu caca vāha.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Te na cóndɨhvɨ̄ ni rō jeē condee manī rō jiín táca ñáyuu, jíín jéē cóo ndoo coo iī rō nuū yā. Chi ma cúu coto ni ɨɨn ñayuu nuū maá Jítoho yō te núu tu íyó ndoo i.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Te coto má cáca yátá ni ɨɨn ró te scuíta ró jnúhun jeē sáha Yaā Dios jeē váha róhó, návāha tú cuu ró nájnūhun ɨɨn yucū uvuá jeē stɨ́vɨ te sáha daño jiín cuéhē ñayuu.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Te ni ɨɨn ró ma cáca jnéní. Te ni ma cóo jéē ni rō nuū Yaā Dios, nájnūhun ni īyo Esaú. Chi máá ɨɨn cohō ndeyu ni jicān de nuū ñáni de, ni sama de jíín derecho de jeē cúu de sūchi núú, te súcuan ni xīcó de derecho de.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Te cájini rō jeē cucuéé gá te ni cuni de jeē na cáhán tatá de jeē váha tahū nihīn de, te tu ní cúu, chi tuá ni táñúhún Yaā Dios de. Chi tu ní níhīn jníñu jeē ní nacani ni de, vēsú ni nducú ndéyɨ́ de te nde ndahyú de.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Te róhó jíjnáhan ró tu ní quíjicoo ró núū íyo cúu, nájnūhun īyo ni cuu máá yucu nuū ni jéhe ya ley yā nuū ñáyuu Israel. Chi ni cane yáñuhūn yucu Sinaí, te nee lúchi jnúú jíto, te quée tachī xeén.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Te ni jecu trompeta, te ni cahān Yaā Dios. Te ñayuu jeē ní cajini sōho jeē cahán yā, ni cacahān ndahú i jeē ma cahán gā yā jiín i.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Chi tu ní cúndeyɨ́ i jíín jnúhun jeē ní ndacu ya jniñu nuū i, chi ni cahān yā: Vēsú ɨɨn quɨtɨ‑ni núu quɨ̄vɨ tɨ yucu yáha, jíni ñúhún cuu tɨ̄ jiín yúū chí jíín lanza, achí yá.
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Te sɨquɨ̄ jeē íyo ndasɨ́ cúu jeē cájito i ún, te ni cahān Moisés: Quɨ́sɨ i ruhū jeē yuhú rí, achí de.
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Te vijna róhó jéē cácandíje, tu ní quíjicoo ró núū yúcu yúcuan. Chi sa suhva nuū maá yucu Sion jiín núū maá ñuu Yaā Dios, Yaā técu, ni quɨ̄vɨcoo ró. Te ñuu un cúu Jerusalén jeē iyó andɨvɨ́, nuū cáhīyo tútú cuéhē ndasɨ́ mil ndajéhé cáchiñúhún Yaā Dios.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Te ni quɨ̄vɨcoo ró núū cáyūcu tútú ñáyuu cácandíje jeē cácuu sēhe Yaā Dios, jeē iyó lista i andɨvɨ́. Te ni quɨ̄vɨcoo ró núū Yaā Dios, Yaā sándaā jniñu ndɨhɨ ñayuu, jiín núū cáhīyo ánuá ñayuu vāha jeē jé ni squéndōo ndaā yā i.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Te suni nuū maá Jesús, Yaā ndíso jníñu sɨquɨ̄ contrato jeé ní quɨ̄vɨcoo ró. Te yahu ndasɨ́ gá jniñu sáha nɨñɨ̄ yā jeē ni jétɨ jeē ndáhva cuēchi yó, nasūu nɨ́ñɨ̄ Abel jeē ni jícān cuēchi.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Núu súcuan te coto má squéhichī rō jnūhun jeē cahán yā jiín ró jijnáhan ró. Chi ñayuu jeē tu ní cájetáhú ná ni cahān yā jiín i ñayɨ̄vɨ yáha, tu ní cácācu i. Te xeēn gā ndoho yóhó te núu ma cuatáhú yó nuū yā jeē cahán yā nde ichi ándɨvɨ́ núu súcuan.
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Te nde saá ní quɨsɨ i ñayɨ̄vɨ jéē ni cáhān yā. Te vijna chi cáhán yā: Ɨɨn na jínu quɨsɨ ri ñayɨ̄vɨ́, te nasūu máá‑ni ñayɨ̄vɨ́, chi suni tāca jéē íin andɨvɨ́, áchí yá.
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Te jnūhun yáha jéē cahán, ɨɨn na jínu, chi cúní cahān jeē téjiyo ya tāca jéē tu íyó cutú, suu jeē ní cuvāha, návāha na quéndōo jeē cóo cutú nɨ́ɨ́ cáni.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Núu súcuan te cuāha Yaā Dios ɨɨn ñuu nuū yō jeē cóo cutú nɨ́ɨ́ cáni. Te jeē yúcuan, na nácuatáhú yó nuū yā, te na chíñúhún yó yā, te na cóo yɨ́ñúhún yó, návāha cusɨɨ̄ ni yā jiín yó.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Chi Yaā Dios maá yó cúu nájnūhun ɨɨn ñuhūn jeē snáā ndɨhɨ jeē neé.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.